Każdy kongres jest jak wzniesienie się na następny stopień. Na kongresie otrzymujecie zaczątki nowych doznań, odczuć, które musicie rozwijać dalej. Jeżeli tego nie robicie, wówczas to gaśnie, znika.

Zobaczyliście coś na kongresie, usłyszeliście lub poczuliście coś nowego: nową idee, nowy wewnętrzny impuls, nowe relacje z innymi i to jak inni Wam pomagają. Później musicie to wszystko zrealizować w praktyce.

Możliwe, że musicie więcej niż raz przejść przez to wszystko co odkryliście na kongresie, przetworzyć to wewnętrznie, zmielić w sobie, przepuścić jak przez maszynkę do mięsa, i zrealizować w grupie, w rozpowszechnianiu, w relacji z samym sobą i ze Stwórcą.

Trzeba ułożyć to wszystko w jeden wspólny światopogląd, tworząc w ten sposób nową opinię na wszystko w tym na siebie i na Stwórcę. Wszystko co jest w tobie powinno stać się jednolitą całością.

Jak można wszystko, co dzieje się na tym obszarze zebrać w jedną całość? Wszystko dzieje się tylko po to, by doprowadzić to do równowagi, do harmonii ze Światłem, które znajduje się w absolutnym spokoju, i dlatego wszystko inne musi dojść do równowagi z nim. Jestem odpowiedzialny za to, by cały ten system doprowadzić do stanu równowagi, harmonii i podobieństwa do Światła.

Musimy zbudować w nas ten obraz świata a następnie zrealizować.

Z 5 lekcji Europejskiego kongresu 25.04.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Rozwój

Pytanie: Jak powinno wyglądać spotkanie przyjaciół na kongresie?

Odpowiedź: Spotkanie przyjaciół na kongresie powinno obejmować wszystkie grupy na całym świecie.

Można przekazać pozdrowienia, lecz nie mogą być one zbyt długie. Grupa, której została dana możliwość przekazania pozdrowień, powinna oszczędzać czas – na to wystarczy nawet 15 sekund. W tym powinna skoncentrować się cała miłość i połączenie.

Spotkanie przyjaciół musi przede wszystkim odzwierciedlić całą światową grupę – czyli nasz ogromny wymiar. Powinniśmy przygotować wiele krótkich klipów, które upamiętnią wrażenia z ogromnego wspólnego światowego pragnienia, jakim jest zjednoczenie ponad wszystkimi kontynentami, różnicami, ponad czasem i przestrzeniom, tak abyśmy mogli zobaczyć, że jest nas tak wielu i abyśmy mogli poczuć dzięki temu współzależność, połączenie i miłość.

W zasadzie o to chodzi w światowych spotkaniach przyjaciół – powinniśmy inspirować się wzajemnie ważnością celu, wielkością naszej siły i dążenia.

Pytanie: Jak wyobraża pan sobie wieczory kulturalne podczas kongresu?

Odpowiedź: Myślę, że wieczór kulturalny powinien upływać bez nadmiernej ilości słów i raczej powinien znaleźć swój wyraz w muzyce i piosenkach, zwłaszcza w melodiach bez tekstu, umożliwiając tym międzynarodowe uczestnictwo. Chociaż gospodarze tych kongresów mają swój własny południowoamerykański folklor z gorącymi rytmami, jednak trzeba brać pod uwagę wszystkich innych ludzi. Dlatego połowę czasu można poświęcić miejscowemu repertuarowi, a drugą połowę naszym wspólnym utworom, najlepiej bez tekstów, tak aby wszyscy mogli po prostu śpiewać wspólnie.

Z wirtualnej lekcji, 22.04.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Miłość, Połączenie, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Pytania&Odpowiedzi

Kongresy są koniecznym stopniem do stworzenia wspólnego kli (naczynia, pragnienia).

Jeśli zechcemy połączyć się ponad naszymi wszystkimi problemami, różnicami, dystansami, podziałami mentalnymi i zrozumieniem, to właśnie dzięki tym różnicom pomiędzy nami i poprzez nasze połączenie ponad nimi, osiągniemy bardzo silne pragnienie, którego miarą będzie połączenie ponad tymi sprzecznościami. To jest właśnie zadanie kongresów.

Rozumiem, że w każdej grupie istnieje wiele problemów a pomiędzy grupami są zróżnicowania wewnętrzne. Dlatego najważniejszą rzeczą na kongresach jest, aby próbować wznieść się ponad nimi. Nie anulować problemów, ale nauczyć się je pokonywać, łącząc się w „wierze ponad rozumem”, w miłości, która „pokryje wszystkie grzechy” ponad nimi. Przykryjmy wszystko, co jest w nas, jakby „kołdrą” i zbudujmy ponad tym nasze wspólne pragnienie Stwórcy. Musi być właśnie tak – pond wszystkie sprzeczności, powyżej nich.

Wszystko co przeszliśmy, wszelkie problemy, twardość wewnętrznego faraona, każdego z nas osobiście i wspólnego – to wszystko zostało nam dane z góry przez Stwórcę. A teraz musimy myśleć tylko o zjednoczeniu – jak ujawnić poprzez to zjednoczenie, zgodnie z prawem podobieństwa, nasze połączenie z wyższym Światłem.

Temu służą kongresy, które składają się z lekcji, różnego rodzaju ćwiczeń służących połączeniu itp..

Z wirtualnej lekcji, 22.04.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Rozwój

Pytanie: W jaki sposób kobiety mogą zbudować silne, ogólne pragnienie, aby jak najlepiej móc wspierać mężczyzn podczas kongresu?

Odpowiedź: Do dzisiaj nie udało się nam wyjaśnić kobietom, że wykonują one dokładnie taką samą pracę duchową jak mężczyźni – jedyną różnicą jest to, że styl ich wzajemnego połączenia różni się nieco od połączenia mężczyzn.

U mężczyzn wszystko zaczyna się bardzo prosto, od przyjaźni, wspólnych działań. Idą razem nad morze, siedzą razem, jedzą razem i studiują. U kobiet połączenie to jest znacznie bardziej skomplikowane. Ale jeżeli kobiety wyznaczą sobie wyższy cel i zrozumieją, że muszą się zjednoczyć ze względu na ten cel, to będą w stanie tego dokonać. Oznacza to, że wzniosłość celu prowadzi je i są one gotowe do zjednoczenia się ze względu na niego.

Pytanie: Czy kobiety muszą przygotować się do kongresu w jakiś szczególny sposób? Może powinnyśmy coś razem zrobić albo korespondować ze sobą? Czy też po prostu powinnyśmy zjednoczyć się wewnętrznie?

Odpowiedź: Ważność zjednoczenia powinna być taka sama dla mężczyzn jak i dla kobiet – to po pierwsze, a po drugie, kobiety muszą zrozumieć, że one także muszą osiągnąć jedność. Kobiety mogą zjednoczyć się w imię wyższego celu i powinny szczegółowo badać takie możliwości.

Biblia mówi o tym, że siostra Mojżesza, Miriam połączyła wszystkie kobiety razem po wyjściu z Egiptu, a także, jak kobiety w Egipcie pracowały nad sobą i jak żeńska część wspierała Mojżesza, czyli siłę, która wyciągnie nas z Egiptu.

Pytanie: Czego kobiety powinny oczekiwać od warsztatów?

Odpowiedź: Kobiety, tak jak mężczyźni, powinny omawiać wszystkie szczegóły zjednoczenia. Pozwólmy im to zrobić, niech odkryją to, co jest dla nich odpowiednie, a co nie. Tak właśnie znajdą one własną drogę w sposób praktyczny, ponieważ inaczej nie będzie to funkcjonować.

Z jednej strony, kobiety mówią: „Dlaczego nie?” Ale kiedy faktycznie proponuje im się pracę dla zjednoczenia, mówią. „To nie jest dla mnie!” W ten sposób powstaje problem, i nie wiadomo, co należy zrobić, aby go rozwiązać?

Kobiety muszą zjednoczyć się dla wspólnej sprawy, jak w wielu istniejących organizacjach kobiecych, gdzie kobiety potrafią się zjednoczyć, aby coś osiągnąć, coś, co nie znajduje się między nimi, ale poza nimi. Niech więc się zjednoczą dla osiągnięcia czegoś poza nimi samymi i w tym celu niech się połączą – nie przeciw komukolwiek, lecz aby coś osiągnąć. One są w stanie to zrobić!

Pytanie: Czy kobiety muszą się zjednoczyć aby osiągnąć cel, czy też dlatego, by mężczyźni go osiągnęli?

Odpowiedź: Kobiety muszą się zjednoczyć dla osiągnięcia wspólnego sukcesu. Trzeba wyjaśnić, że i one zobaczą centralny punkt, w który muszą się dokładnie dopasować aby uzupełnić mężczyzn. I w żaden sposób nie można oceniać ich pracy jako mniejszej niż praca mężczyzn: w rzeczywistości jest ona większa.

Pytanie: Jak kobieta powinna przygotować swojego męża do kongresu?

Odpowiedź: Wymyj go, ubierz i pielęgnuj go, daj mu jego plecak i wyślij do szkoły. Mówię zupełnie poważnie: Przygotuj go, jakby był dzieckiem. To znaczy, daj mu do zrozumienia, że oczekujesz od niego wielkich osiągnięć, że masz nadzieję, iż podczas kongresu naprawdę będzie zmierzał we właściwym kierunku, z dobrymi i odpowiednimi myślami. W taki sposób przygotujesz swojego męża. W tej kwestii kobieta posiada to, co nazywa się mądrością życia.

Pytanie: W jaki sposób mężczyźni mają w prawidłowy sposób korzystać ze wsparcia kobiet na warsztatach?

Odpowiedź: Mężczyźni na razie nie powinni zwracać na to uwagi. Później, kiedy będą naprawdę w prawidłowy sposób połączeni z sobą, odczują wpływ kobiet, ich presję.

Jest dobrze, jeśli potrafimy to poczuć, to nas zobowiązuje. Miejmy nadzieję, że będziemy w stanie to poczuć.

Z wirtualnej lekcji, 22.04.2012

Kategorie: Kobieta, Kongresy, wydarzenia, Mężczyzna i kobieta, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Pragnienie, Praktyka połączenia, Warsztaty

Pytanie: Kiedy ktoś zaczyna coś mówić, przybieram pewną postawę wobec tego – być może pogardę, a może nienawiść. Jak powinienem poprawnie reagować na słowa przyjaciela?

Odpowiedź: Jeżeli jestem w grupie, to zajmuję się duchową pracą i z tego powodu powinienem uważać każdego z moich przyjaciół za wielkiego mędrca, postrzegać jako wielkiego kabalistę, jako przedstawiciela Stwórcy, który znajduje się przede mną.

A jeżeli on w danej chwili, że tak powiem, opowiada bzdury, muszę postrzegać to tak, jakbym to ja nie rozumiał o co mu chodzi. To, co on mówi, jest absolutną prawdą, absolutnie prawidłowe, są to boskie idee, ale ja ich nie rozumiem. W taki sposób powinienem to postrzegać i traktować.

Nie powinienem patrzeć na niego z góry, jak na małe dziecko, które kocham i dlatego mu wybaczam, itp., no i oczywiście, nie z nienawiścią lub z niecierpliwością.

Muszę traktować go jako największego w moim pokoleniu. Muszę uniżyć się wobec wszystkich, to jest warunkiem mojej obecności w grupie. Tylko wtedy zacznę czuć, że to Stwórca specjalnie podsuwa mi takie wypowiedzi z zamiarem, abym mógł przyjąć właściwą formę i ukierunkować się na Niego, dochodząc do wniosku że „Nie ma nikogo oprócz Niego”.

Z wirtualnej lekcji, 22.04.2012

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Rozwój

Pytanie: Kongres jest ogromną przyjemnością. Jak możemy uniknąć popadnięcia w egoistyczną przyjemność?

Odpowiedź: Cieszcie się egoistycznie, ponieważ to też jest dobre. Człowiek musi być szczęśliwy, więc niech się cieszy. Z czasem zrozumie, o co chodzi z tą radością.

Oznacza to, że pod żadnym pozorem nie wolno wpadać w rozpacz, czy angażować się w jakikolwiek rodzaj krytyki, czy też zajmować się ocenianiem, analizą, wglądem w zagadnienia, które mogłyby prowadzić do negacji, rozłamu i upadku. Należy angażować się tylko w integralność i wzniesienie!

Z wirtualnej lekcji, 22.04.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia

Pytanie: Jak możemy zwiększyć ważność celu przed nadchodzącymi kongresami w Ameryce Południowej i Północnej? Istnieje obecnie wiele poważnych przeszkód, jak możemy wznieść się ponad nie?

Odpowiedź: To dobrze, że istnieje tak wiele przeszkód. Człowiek potrzebuje dwustronnego spojrzenia: z jednej strony przeszkody – czuje jak bardzo wszystkimi gardzi, jak bardzo nienawidzi tego, by być razem z innymi, kiedy duma unosi go i oddala od nich.

To może przytrafić się zarówno pojedynczej osobie, jak również całej grupie, i naprawdę może ją to zniszczyć. Powstaje pytanie, czy grupa może wznieść się ponad tym. Kongres daje taką możliwość. Jest to szansa dla grup, które znajdują się w rozbitym stanie i nie mają już więcej pozytywnych sił, które mogłyby je połączyć.

Istnieją grupy, które łączą się tylko w negatywnych emocjach: przeciwko nauczycielowi, przeciwko temu co mówi, albo przeciw jakiejś innej części grupy. Tylko to trzyma ich razem. Kongres jednak daje możliwość wejścia w większe i silniejsze środowisko, które znajduje się powyżej pojedynczej grupy. Problematyczna grupa może zostać tym naprawiona, jeżeli jest gotowa do pojednania: każdy pojedynczy członek i grupa jako całość.

Oznaczałoby to, że kongres byłby dla nich jak Mikwa (rytualna oczyszczająca kąpiel), lecz aby tego dokonać, muszą „złożyć ofiarę” ze swojego ego. Jeżeli są na to gotowi, wówczas kongres uzdrowi taką grupę.

Jeśli nie, wtedy okaże się, że w wyniku kongresu oddalą się jeszcze bardziej, a może nawet pójdą każdy swoją własną drogą. Wierzę, że kongres będzie wystarczająco silny i każdy jasno zrozumie, że albo anuluje siebie i pójdzie na przód z pomocą środowiska, które wspólnie budujemy, które jest czynnikiem naszego rozwoju i przedstawicielem Stwórcy, w kierunku celu, lub opuści tą drogę, gdyż stwierdzi, że nie jest to dla niego.

Dość tych dziecięcych gier i sporów o władzę i honor, które rozrywają grupy. Nadszedł czas na poważne postępy i czas, aby skończyć z tym zachowywaniem się jak kłócące się dzieci w piaskownicy. Nadszedł czas na ważne i odpowiedzialne działania, których ludzkość od nas oczekuje.

Jeżeli jesteście do tego gotowi, to wspaniale – weźmy się do pracy. Jeśli nie, to lepiej po prostu zniknąć. Jedno z dwóch. Dzięki temu kongres powinien pomóc każdemu zrozumieć gdzie się znajduje i jakiej sprawie chce poświęcić resztę swego życia.

Kiedy cała światowa grupa łączy się podczas kongresu, tworzy to najsilniejsze środowisko, które jest bardzo skuteczne dla postępu. Dlatego bardzo ważne jest, aby być połączonym w tych dniach i całkowicie brać udział w tym, co się dzieje: zarówno fizycznie, jak i wewnętrznie, z całej duszy. W ten sposób człowiek poddaje się najsilniejszemu wpływowi, potrzebnemu dla jego wzrostu, jaki jest możliwy w naszym świecie.

Z lekcji do artykułu Rabasza, 19.04.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Rozwój

Czas, ruch i przestrzeń nie istnieją. Tylko my w naszej świadomości nazywamy własne postrzeganie w określonych parametrach – czasu, ruchu czy przestrzeni. W ten sposób tworzymy pewien obraz świata.

Nie ma jednak żadnych miliardów lat poza tobą. Jeśli zapytasz teraz, czy istniało wczoraj, czy nie, to musimy najpierw wyjaśnić, co oznacza „wczoraj” lub „tysiące lat temu”. Co oznacza słowo „było”? To teraz odczuwam stany, które określam jako „wczoraj”, „przed wczoraj” albo „jutro”. Jeżeli odłączylibyśmy ten punkt, „mnie, który odczuwa”, to wtedy nie pozostałoby nic.

Mówimy tylko o tym, jak możemy wyjść z tej iluzji. Jesteśmy zupełnie zdezorientowani i nie warto omawiać tego, co dzieje się tutaj – powinniśmy tylko szukać sposobu, jak wyjść poza granice fizycznego odczuwania i opartego na nim zrozumienia. Wtedy będziemy czuć i rozumieć prawdę, jak również rozumieć nasz własny stan. Dopóki znajdujemy się w obecnym stanie, nie możemy niczego oceniać.

Wychodzenie rozpoczynamy w tej rzeczywistości, dlatego że znajdując się w niej, powinniśmy się naprawić. Gdy zwracam się do ciebie, to przez to właściwie naprawiam siebie. We mnie istnieje pewien obraz ciebie, który wydaje mi się odcięty ode mnie, a nawet wrogi. Ale w rzeczywistości jest to nieodłączna cześć mnie i jestem zobowiązany, aby ją naprawić. Widzę wszystkie moje części, tak jak gdyby były one oddzielone ode mnie, i to postrzeganie nazywa się „rozbiciem”. A kiedy już się naprawię, wszystkie te części połączą się w jedną całość.

I już na pierwszym stopniu osiągnę bardziej prawidłowe wyobrażenie tego, czym są w rzeczywistości czas, ruch i przestrzeń, ponieważ pojawi się we mnie wyższy wymiar. Będę odczuwał w pewnym stopniu, co oznaczają duchowe właściwości i trzy współrzędne przestrzeni w stosunku do czasu. Rozpoznam, że czas jest łańcuchem przyczyn i skutków, pomiędzy którymi nie ma przerw, a powstaje tylko na skutek mechanicznych działań.

Pojęcie duchowości polega na tym, że sami tworzymy czas i określamy jego prędkość poprzez naszą własną naprawę. Nie mierzymy czasu według rotacji materialnych planet wokół siebie: na podstawie dni, miesięcy lub lat. Bo czy rotacja jednego kosmicznego ciała wokół drugiego określa pojęcie czasu, zgodnie z którym żyję? Czy powinienem żyć zgodnie z przesuwającymi się względem siebie kamiennymi głazami?

W świecie duchowym nie ma czasu, a wszelkie działania podejmowane są w ciągłej sukcesji. Wykonałeś działanie, wtedy został stworzony impuls, działanie z nim związane prowadzi do następnego impulsu, przy czym pomiędzy impulsami nie ma żadnego odstępu. Ponieważ nie zwracamy uwagi na to, czy w tym czasie kręci się ziemia, księżyc czy słońce.

Cały problem polega na tym, że nie czujemy jeszcze duchowego czasu. Ale w chwili, w której osiągniesz duchowy świat, nawet podczas wzniesienia na pierwszy duchowy stopień, zaczniesz wyobrażać sobie świat w tych nowych kategoriach. Nie będzie to już iluzja, ale prawdziwe odczucie.

Równie jasno i wyraźnie, jak teraz czujesz wokół ciebie ten świat w twojej wewnętrznej percepcji, ujawnisz jeszcze dodatkowy obraz, z którego będziesz w stanie pojąc nowe definicje. Jednak do końca naprawy będziesz żył w tych dwóch wymiarach: w przestrzeni tego świata i w dodatkowym wymiarze – świata duchowego. Bo w twoim wnętrzu zawsze pozostanie nienaprawiona część niższego poziomu (ten świat). Z tego poziomu ( Egiptu) będziesz stale wyciągać i naprawiać nowe właściwości.

Z lekcji dot. książki Ari, „Bramy intencji”, 11.04.2012

Kategorie: Duchowość, KABAŁA, Naprawa, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Praktyka połączenia, Rozwój, Rzeczywistość, Świat, Wzniesienie/Upadek

Z 4 warsztatu europejskiego kongresu

Pytanie: Chciałbym aby był pan z nami tak długo, jak to tylko możliwe.

Odpowiedź: Po pierwsze, jeżeli ludzie traktują siebie w miły sposób, to myślą, że dobrze jest, aby być blisko siebie. Nie wiem, czy jest lepsze miejsce, aby być blisko siebie.

Po drugie, jeśli mówisz o mnie, to nauczyciel zostaje przy uczniach tak długo, jak długo go potrzebują. Jak tylko ta potrzeba znika – powstaje inna praca – zostaje on przeniesiony w inne miejsce.

Tak wiec, nie ma nic strasznego. Powinieneś troszczyć się tylko o to, by realizować to co jest opisane w materiałach źródłowych i to wszystko. Czy jest nauczyciel, czy też nie, nie zależy od nas. Najważniejsze jest to, co teraz robimy.

Jeżeli są takie grupy gdzie kobiety wspierają i aktywnie pomagają ukierunkować się do centrum pragnień grupy, aby ujawnić tam Stwórcę, to wtedy wszystko będzie dobrze.

Wówczas nauczyciel nie będzie potrzebny. Stwórca, Światło będzie was nauczać. W rzeczywistości to jest właściwie to, co staramy się uchwycić, pojąć – metodę pracy ze Światłem.

Z 4 warsztatu Europejskiego Kongresu 25.03.2012

Kategorie: Kobieta, Kongresy, wydarzenia, Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Rozwój, Stwórca, Warsztaty

 Z 4 warsztatu Europejskiego kongresu

Zaczynając warsztat musimy skoncentrować się i myśleć tylko o tym, co nas łączy –  punkty w sercu. Musimy je zjednoczyć. Tylko wtedy każdy z nas i cała grupa otrzyma o wiele więcej siły.

Najważniejszą rzeczą jest, aby skoncentrować tą silę na połączenie z przyjaciółmi, wtedy będzie ona mogła wzbudzić Wyższe Światło, które w następstwie zacznie przejawiać się w tym połączeniu. Powinniśmy poczuć, że w połączeniu między nami objawia się ogólne światło.

Z 4 warsztatu z Europejskiego kongresu, 25.03.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Warsztaty