W artykule „Cel grupy“ Rabasz napisał: Zebraliśmy się tutaj, aby położyć osnowę pod budowę grupy dla wszystkich tych, którzy zainteresowani są pójścia drogą i metodą Baal HaSulama, który opisał nam całą tę drogę – jak wznosić się po stopniach człowieka, a nie pozostawać w kategorii zwierzęcia.

W naszym świecie istnieje nieożywiony, roślinny, zwierzęcy i ludzki poziom natury. Jeśli chcemy wznieść się ponad poziom człowieka, to musimy się zjednoczyć między sobą. Jeśli ponad wszystkimi przeszkodami, odrzuceniami, nienawiścią i niechęcią do zjednoczenia uzyskamy połączenie między nami, to nic nie potrzebujemy więcej robić. Nauka Kabały nie uczy nas żadnych działań, oprócz wzajemnego zjednoczenia.

Jeśli w dowolnej grupie, w dowolnym miejscu na świecie, ludzie będą w stanie wznieść się nad swoim wzajemnym odrzuceniem i połączyć się ze sobą, to odkryją Stwórcę, wyższą siłę, wyższy świat, ich wieczny obraz zwany „duszą”, ponieważ w połączeniu między nimi stworzą okoliczności dla odkrycia wyższej siły.

Dlatego nauka Kabały jest tak uniwersalna, ponieważ nie ma w niej żadnych ograniczeń z wyjątkiem jednego: połączyć się nad swoim egoizmem z takimi samymi ludźmi jak ty, pragnącymi zjednoczyć się razem, aby odkryć Stwórcę. A poza tym nie istnieją inne warunki.

Baal HaSulam dodaje jeszcze: Nie należy mieć nadziei, że nadejdzie czas, kiedy będziemy w stanie osiągnąć cel naszego rozwoju w inny sposób. Oczywiście, możemy osiągnąć go tylko w połączeniu między nami. Wtedy zobaczymy, że wyższa siła popycha wszystkich do zjednoczenia z nieożywionym, roślinnym, zwierzęcym i ludzkim poziomem.

Widzimy, jak wszyscy łączą się, czy tego chcą czy nie, łączą się coraz bardziej pod naciskiem różnego rodzaju problemów i cierpienia. Świat wchodzi w coraz większe zjednoczenie, technologia i środki komunikacji rozwijają się w tym kierunku. W taki sposób wyższa siła, jedyna działająca we wszechświecie, popycha cały świat do zjednoczenia, niestety za pomocą wielkiej presji i cierpienia.

Obecnie otworzył nam się nowy, inny sposób, możemy sami rozwijać się, by być  zjednoczonymi, możemy zwiększyć prędkość naszego połączenia, pracować ze sobą, jak w laboratorium, cały czas łączyć się coraz bardziej i patrzeć, co przez to osiągamy.

Dlatego zgodnie z radą kabalistów łączymy się w dziesiątkach, w małych grupach, aby było nam wygodniej, lżej i abyśmy mogli w bardziej elastyczny, przystępny sposób łączyć się coraz bardziej i zobaczyć, jak odkrywamy wyższą siłę, w tym czy w innym połączeniu. Według typu naszego zjednoczenia ujawniamy tę wyższą siłę, ponieważ zależy to od naszego naczynia/kli.

Dlatego nie musimy posuwać się naprzód wbrew woli, do końcowego celu, w którym wszystkie części natury połączą się ze sobą w integralną, globalną formę, jak w jedną całość. Możemy wykonać tę pracę nie pod naciskiem cierpienia, a ze zrozumieniem, uświadomieniem, samokontrolą, możemy wybrać szybkość postępu i zobaczyć, jak to robimy, a także pociągnąć całą ludzkość w ślad za nami.

Jeśli dołączymy innych i pociągniemy za sobą, to staniemy się silniejsi i wtedy wyższa siła odkryje się z większą mocą dlatego, że zjednoczą się już nie tysiące ludzi, jak w naszej światowej grupie a miliony i jeszcze więcej. Zgodnie z tym, odkryjemy moc wyższej siły w całej jej głębi, w całym jej zasięgu, we wszystkich jej systemach, ujawnimy, jak kieruje i zarządza wszystkim, jak działa ten cały system. To się nazywa odkryciem Szechiny (Boskości).

Nie ma większej rozkoszy, niż widzieć tą harmonię, jak wszystkie części stworzenia, różnorodne, rozproszone, które nienawidzą siebie nawzajem, odległe od siebie, dochodzą do połączenia między sobą i między nimi odkrywa się nie tylko zjednoczenie a wzajemna miłość. To nas napełni i da nam poczucie wiecznego życia.

Z 1 lekcji kongresu w Guadalajara

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Zebraliśmy się tutaj, aby położyć fundament pod budowę grupy dla wszystkich tych, którzy są zainteresowani iść drogą i metodą Baal HaSulama, która pozwala podnieść się po stopniach człowieka i nie pozostawać w kategorii zwierzęcia. (Rabasz, artykuł „Cel grupy kabalistycznej”)

Nauka jaką jest Kabała uczy człowieka wznoszenia się z naszego świata do świata duchowego. To bardzo wysoki, niezwykły cel. Niewielu ludzi o tym wie, a tym bardziej jeszcze mniej ludzi praktykuje Kabałę.

Ale my studiujemy i staramy się realizować tę metodę, aby osiągnąć ten cel, który Kabała stawia przed człowiekiem: wznieść się z odczuwania naszego świata do odczuwania świata duchowego i zrobić to teraz, w tym życiu, w tym świecie, w naszym stanie.

Obecnie znajdujemy się w stanie zwierzęcym, ponieważ kierujemy się jedynie naszymi instynktami, pragnieniami swojego ciała, co również nie jest łatwe, choć nie jest duchowe. Według Kabały, bycie człowiekiem – oznacza bycie podobnym do Stwórcy.

Komentarz: Ale każdy wyobraża sobie Stwórcę na swój sposób, dlatego że jest On ukryty.

Odpowiedź: Aby zrozumieć, czym jest Stwórca i jak stać się do Niego podobnym, przeznaczona jest nauka Kabała.

Z programu telewizyjnego „Praktyczna Kabała”

Kategorie: KABAŁA, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jeśli wybieram przyjaciela, według miary wielkości celu, jaką on mi przekazuje, czy mogę na nim polegać na duchowej drodze?

Odpowiedź: Łączymy się razem tylko według jednego kryterium – na ile rozumiemy się nawzajem w pragnieniu scalenia się ze Stwórcą. Nie mam wobec ciebie żadnych wymagań. Wybieram ciebie niezależnie od twojego wyglądu, wykształcenia i wszystkiego innego.

Wybieram grupę tylko na podstawie ich pragnienia do Stwórcy. To pragnienie ma również różne zewnętrzne przejawy. Jeśli nie brać ich pod uwagę, a brać jedynie czyste pragnienie do Stwórcy, to czy wszyscy mogą być dla mnie jednakowi? Nie!

W rzeczywistości każdy ma swój specyficzny charakter, który na zewnątrz przejawia się w różny sposób. Jeden wyraża się spokojnie, inny lekkomyślnie, trzeci ze złością, czwarty z radością a nawet z uśmiechem.

Dlatego muszę znaleźć takich przyjaciół, którzy nie tylko mają dążenie do Stwórcy, ale także przejawia się ono w formie, bliskiej mnie, ponieważ dopiero zaczynam się z nimi łączyć, będąc na początku drogi. Ja nie mogę przełamać zewnętrznych stereotypów i zobaczyć rozpalonego serca przyjaciela.

To znaczy, dążenie do Stwórcy i forma, w jakiej się przejawia, to są dwa czynniki wyboru przyjaciół.

Z lekcji według artykułu Rabasza „Porządek zgromadzenia grupy. 17-2”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co to znaczy zjednoczyć się z przyjacielem?

Odpowiedź: Zjednoczenie się z przyjacielem oznacza, że pragnę osiągnąć scalenie ze Stwórcą. Ale niestety, nie mogę tego osiągnąć bez zjednoczenia się z tobą. Ty również musisz osiągnąć taką samą świadomość, że jeśli nie zjednoczysz się ze mną, to nigdy nie osiągniesz Stwórcy.

A osiągnięcie Stwórcy, zjednoczenie z Nim, osiągnięcie podobieństwa właściwości do Niego – to jest nasz cel: zarówno twój, jak i mój. I nikt nie osiągnie tego celu sam, a poprzez zjednoczenie się z innymi, tak. Zjednoczenie oznacza, że kli (naczynie) do osiągnięcia Stwórcy znajduje się w twoim przyjacielu. Kli – to wrażenie, dążenie, nadanie ważności celu, wielkość Stwórcy.

Kiedy czujesz, że wychwalasz Stwórcę, wywyższasz Go, to wiedz, że to nie ty, ale twój przyjaciel wnosi to w ciebie. Ale możesz otrzymać inspirację tylko w zamian za swój wkład w niego. Jeśli to zrealizujesz, powstanie w ten sposób kli, w którym będziesz dążyć do Stwórcy.

A zanim połączysz się z przyjacielem i wchłoniesz od niego wielkość Stwórcy, wiedz, że to Stwórca dał ci dążenie do Siebie. To On przejawia swoje pragnienie do ciebie, a nie ty wobec Niego.

Z lekcji według artykułu Rabasza „Porządek zgromadzenia grupy. 17-2”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Powiedziano: „Przychodzącemu oczyścić się pomagają”. Co to znaczy, że jestem gotowy oczyszczać się? Jak można to sprawdzić?

Odpowiedź: Oznacza to, że chcesz obdarzać i czujesz, że nie jesteś w stanie tego zrobić, ponieważ masz tylko pragnienie otrzymywania, chcesz wygrać w jakiś sposób na obdarzaniu. To jest dokładnie to, co widzisz w swoich pragnieniach i zaczynasz zwracać się do Stwórcy, prosić, błagać Go, aby cię naprawił. Wtedy Stwórca powoli zacznie to robić.

Pytanie: Dlaczego tak się dzieje wielokrotnie?

Odpowiedź: Dlatego że pragnienie otrzymywania lub pragnienie obdarzania jest bardzo duże. Pragnienia te zawierają w sobie całą Malchut świata Nieskończoności. Dlatego musimy wielokrotnie próbować naprawiać nasze pragnienia z otrzymywania na obdarzanie.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Na czym polega więź między nami? W takim stopniu, w jakim mamy więź ze sobą i chronimy ją, z wnętrza tego połączenia łączymy się z kimś z zewnątrz. Może być tak, że tylko jedna osoba z nas łączy się z kimś z zewnątrz, ale robi to z wewnętrznego połączenia, które stworzyła cała grupa.

Połączenie z wewnętrznej więzi między przyjaciółmi oznacza, że każdy przyjaciel tak siebie odczuwa, działa jako przedstawiciel całej grupy i łączy się z kimś jako cała grupa.

Pytanie: Co to znaczy, że czuję się jak cała grupa?

Odpowiedź: To są już wewnętrzne odczucia. Ale jeśli w grupie istnieje więź między przyjaciółmi, to w każdym z nich, zamiast jego „ja”, istnieje pojęcie „grupa”, a „ja” zostaje wymazane. Jeśli „ja” zostaje wymazane, a w jego miejsce pojawia się „grupa”, to tą właściwością zwaną „grupą” łączy się z kimś spoza siebie.

Z lekcji według artykułu Rabasza „Porządek zgromadzenia grupy. 17-2”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

„I ten człowiek zapytał go, mówiąc: „Czego szukasz?“ To znaczy, jak mogę ci pomóc? „A on odpowiedział: «Szukam moich braci“ (RABASZ. Artykuł 3 (1984). Miłość do przyjaciół – 1)

„Szukam moich braci” – to początek pracy w grupie, gdy człowiek próbuje połączyć się z przyjaciółmi w dziesiątce, ponieważ bez tego nie ma dokąd pójść dalej. Dlatego najpierw konieczna jest praca w grupie: wspólne uczenie się, wzajemna pomoc, wzajemne wnikanie każdego w innych. Dziesiątka jest najważniejsza. Jeśli jest większa liczba to źle, ponieważ jesteśmy tak skonstruowani, że nie możemy poczuć więcej niż dziesięć. Mniej niż dziesięć też nie jest wskazane. Dziesięć jest optymalną liczbą.

Każdy powinien dobrze zrozumieć, w jakiej dziesiątce znajduje się, co powinien z nią robić, co dziesiątka powinna robić z nim, jak przenikać się wzajemnie. W zależności od wspólnego połączenia między człowiekiem a dziesiątką, stopniowo zacznie poznawać Stwórcę. A to jest nasz główny cel.

Nie mamy żadnego innego zadania, jak tylko odkrycie Stwórcy. Wykonując to zaczniemy rozumieć, pojmować, czuć wszystko. Dlatego zebranie w dziesiątce, zbliżanie się do niej, poczucie wzajemnej obecności, wzajemnej pomocy, jest bardzo ważne. Często ludzie odsuwają się od tego, uważają, że nie jest to takie ważne. Dlatego radzę posłuchać moich słów. Wszystkie źródła kabalistyczne o tym mówią.

Najpierw dziesiątki pracują nad sobą, organizują się w sobie, a następnie łącza się w dużą grupę i tak dalej. Bez tej spójności nie osiągniemy wysokich celów duchowych. Takie jest prawo świata duchowego.

Z lekcji według artykułu Rabasza

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Powiedziano: kiedy człowiek przyzwyczaja się do drogi Tory, powinien żałować małości swojego zrozumienia. Jak przyuczyć do tego ciało aby nie odejść z drogi duchowej?

Odpowiedź: Dzięki wyobraźni. Człowiek powinien to sobie wyobrazić.

Czy już czuje, że zawiera w sobie cały świat? Oczywiście, że nie. Dlatego kontynuuje pogoń za światłem, pogoń za Stwórcą. Stara się prosić, błagać Stwórcę, aby go nie odrzucił, lecz przyciągał go. Musimy żałować, że mieliśmy jakąś iskrę zrozumienia a potem ona zniknęła. I tak wciąż od nowa, aż osiągniemy większe pragnienie.

Pytanie: A jeśli część przyjaciół traci ten żal, jak dziesiątka ma nie zejść z drogi i kontynuować tę pracę?

Odpowiedź: Musicie się modlić, aby Stwórca ich przyciągnął. To może zdarzyć się każdemu. Kiedy widzicie, że przyjaciele słabną, powinniście prosić Stwórcę, aby się nimi zaopiekował. Nasza praca polega na zwracaniu się do Stwórcy.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

„W mnogości ludu jest wielkość Stwórcy”. Wynika z tego, że im większa ilość, tym większa jest działająca siła, to znaczy, tworzy się bardziej nasycona atmosfera wielkości i znaczenia Stwórcy. Wtedy każdy całym sobą odczuwa, że wszystkie działania, które chce wykonać, są cenione jak ogromne bogactwa. (Rabasz, Artykuł 17, „Porządek zgromadzenia”)

Wszystko zależy od tego, na ile w grupie przejawiamy ważność naszego celu, ważność odkrycia Stwórcy, ważność stworzenia warunków dla Jego odkrycia. Najważniejsze, aby o tym nie zapominać, czyli nieustannie budzić w sobie fakt, że Stwórca jest światłem, które wypełnia wszystko, a odkrywa się tylko w takim stopniu, w jakim jesteśmy do Niego podobni. Jeśli osiągniemy choćby 1% podobieństwa, na tyle Go odkryjemy. Jeśli osiągniemy 2% podobieństwa, tak Go odkryjemy.

Dlatego z jednej strony każdy powinien odczuwać, że istnieje w dziesiątce jako jej jedna dziesiąta część. Z drugiej strony, powinien czuć, że jest Malchut tej dziesiątki, odpowiedzialną za pragnienia całej dziesiątki. Stopniowo poznamy wszystkie nasze role w tych dziesięciu częściach, z których każda będzie kształtować wspólną duszę, czyli rozwijać w niej dodatkowe właściwości, i wtedy coraz bardziej zaczniemy odczuwać Stwórcę.

W jakim stopniu zarodek czy nawet małe dziecko odczuwa świat? Brakuje mu do tego zmysłów, właściwości. Tak samo my, musimy stopniowo nabywać właściwości każdej sefirot, aby coraz silniej odczuwać Stwórcę. Czyli każdy z nas powinien wchodzić w rolę każdej sefiry.

I tak, w różnych układach, w różnych kombinacjach, będziemy łączyć się ze sobą i odkrywać kolejne oblicza Stwórcy: w jednym stanie, w drugim, kolejnym, niczym w kostce Rubika. W taki sposób będziemy obracać się względem siebie nawzajem i odkrywać Stwórcę w coraz większych zmianach.

Mogłoby się wydawać, czym jest dziesiątka? W rzeczywistości daje nieskończoną możliwość kombinacji wszystkich właściwości, pragnień: zarówno tych z serca, jak i rozumu.

Z lekcji kongresu w Mołdawii

Kategorie: Dziesiątki, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Relacje między przyjaciółmi w grupie są relacjami zewnętrznymi, które muszą przekształcić się w relacje wewnętrzne.

W takim stopniu, w jakim relacje te przybierają formę obdarzania, w takim stopniu przekształcą się w duchowe naczynie, w którym będzie obecny Stwórca.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 08.01.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie