Pytanie: Co dokładnie studiujemy na lekcjach Kabały, aby dojść do odkrycia wyższego świata – sieci sił działających na nas?

Odpowiedź: W istocie jest to jedna siła, dzieląca się na wiele sił przeciwstawnych sobie. Musimy przebudzić jej odkrycie za pomocą studiów, które prowadzone są w grupie dziesięciu osób, które budują coraz bardziej przyjacielskie stosunki między sobą. W tym celu jest przeprowadzane przygotowanie do lekcji.

Poprzez nasze połączenie i przenikanie w materiał studiów, staramy się nie tylko studiować to, co jest napisane w książce, a otrzymać od niej szczególną inspirację, szczególną siłę, która będzie jednoczyła nas coraz bardziej. W rezultacie zaczniemy ujawniać działająca na nas sieć sił i zrozumiemy, że ona nie znajduje się gdzieś na zewnątrz, ale między nami.

Ogólna siła połączenia, zwana „Stwórcą”, przejawia się wewnątrz naszego połączenia, o czym powiedziano: „Swój świat zobaczysz w tym życiu”. Dlatego nauka Kabały – to metoda odkrycia Stwórcy stworzeniom tego świata.

Wszystko to osiągamy za pomocą połączenia w dziesiątce, która jest środkiem do osiągnięcia celu stworzenia. Pierwszym etapem jest osiągnięcie miłości do stworzeń, co jest właśni realizowane w dziesiątce. A następnie od miłości do stworzeń przychodzimy do miłości do Stwórcy, ogólnej siły zarządzającej systemem natury.

Pytanie: Co jest centralnym przedmiotem studiów?

Odpowiedź: Na lekcjach Kabały studiujemy tę samą sieć, która łączy nas między sobą i nazywa się systemem wyższych światów. „Świat” (olam) pochodzi od słowa „ukrycie” (alama), czyli ukryty system.

Stopniowo zaczynamy go odkrywać. Wewnątrz tych światów, to znaczy sieci sił, odkrywamy więź, istniejącą między nami w dziesiątce. Ta więź właśnie nazywa się naszą duszą lub Szhiną, w której odkrywa się Stwórca, „Szohen”.

Pytanie: Cel studiowania Kabały jest w tym, aby poczuć ukrytą rzeczywistość lub zrozumieć ją?

Odpowiedź: Celem studiów jest odczucie wyższej rzeczywistości. A po tym, jak zaczniemy ją odczuwać, musimy ją zrozumieć w oparciu o odczucia.

Pytanie: Co dokładnie chcemy poczuć?

Odpowiedź: Chcemy poczuć szczególny, wzajemny związek między nami, który stale rośnie jakościowo, dopóki nie osiągnie poziomu miłości. Wewnątrz tego związku zaczniemy ujawniać szczególną, działającą w nim siłę, która nazywa się „Stwórcą”.

Ciąg dalszy nastąpi …

Z rozmowy o nowym życiu, 20.07.2017

Kategorie: Praca duchowa, Studia Kabały

  Kongres w Wilnie „Od chaosu do harmonii”. Lekcja 1

Miłość – to nic innego, jak wzajemne zrównoważenie plusa z minusem, harmonia.

Jeśli mówimy o miłości między przyjaciółmi w grupie, to wydaje nam się, że jest to coś sztucznego, niepotrzebnego, nieprzyjemnego, nieosiągalnego. Ale w rzeczywistości jest to tylko realizacja podstawowego prawa natury. Po prostu słowo „miłość” jest trochę zatarte w naszych czasach.

W rzeczywistości, jeśli nikt niczego nie niszczy, a pragnie dopełnić, to osiągając dopełnienia w grupie między przeciwstawnymi właściwościami, które pochodzą z jednego korzenia istniejącego w naturze, rozumiemy, że to jest właśnie harmonia, miłość, wzajemne sprzężenie i innego stanu być nie może.

Dlatego jeden nic nie może zrobić. W pojedynkę człowiek nie może osiągnąć Wyższego świata, poznania systemu zarządzania światem, ponieważ nie ma w nim odpowiedniego stanu, on nie uczestniczy w tym systemie. On musi stworzyć w sobie specjalny detektor – organ percepcji Wyższego świata. I dlatego trzeba połączyć się w dziesiątce.

Nasze połączenie opiera się na tym, że u ciebie jest minus – a u mnie plus, u trzeciego plus – u czwartego minus i tak dalej, i w krzyżującym się połączeniu między sobą tworzymy sieć, która nazywa się „kli”, to jest naczynie do ujawnienia Stwórcy. Co to znaczy Stwórca? – To jest coś średnie, wspólne, co osiągamy dzięki połączeniu przeciwieństw.

Dlatego musimy osiągnąć prawidłowe połączenie między sobą: nic nie niszczyć, nic nie tłumić, a nauczyć się wykorzystać każdą właściwość dowolnego członka grupy – od najbardziej złych, do najbardziej dobrych. One wszystkie mają takie samo prawo do istnienia.

Z 1 lekcji kongresu w Wilnie, 03.11.2017

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa

 Zebranie przyjaciół

Pytanie: Sportowy trening prowadzony jest pod przewodnictwem trenera na boisku piłki nożnej lub w hali sportowej. Nauka polega na czytaniu podręczników, słuchaniu lekcji, zapisywaniu. Na czym polega „warsztat“ w Kabale – na rozmowie ludzi?

Odpowiedź: Warsztat opiera się na rozmowie między ludźmi, ale jest ona przeprowadzana na podstawie szczególnych tekstów, napisanych przez kabalistów. Za każdym razem dobierane są fragmenty według określonego tematu, na których podstawie buduje się warsztat.

Warsztat – to nie zwykłe omówienie, ponieważ nie jest tak ważne, co ludzie mówią. Prowadzący może nawet poprosić ich, aby rozmawiali wszyscy razem, jednocześnie. Znaczenie ma nie to, co oni powiedzą, a co dzieje się z ich sercem: na ile ono chce włączyć się w grupę, aby oddawać jej, połączyć innych i odkryć Stwórcę. Oznacza to, że nie ważne są słowa, a wewnętrzne dążenie człowieka w stosunku do dziesiątki.

Istnieje szczególny rodzaj warsztatu, który nazywa się „zebranie przyjaciół”. W nim uczestniczy już nie dziesięć, a duża liczba ludzi, jakby wiele dziesiątek jednoczy się razem. Powiedzmy, na świecie jest osiem miliardów ludzi, to znaczy osiemset milionów dziesiątek. Jest to również swego rodzaju „warsztat”, ale bardziej podobny do zebrania.

„Zebranie przyjaciół” – jest to bardziej ogólne działanie, które podlega tym samym prawom jak i warsztat. Na spotkaniu przyjaciół nie wchodzimy w wyjaśnienia, a mówimy o pozytywnych rzeczach: o naszym postępie, o wielkości przyjaciół, nauczyciela, Stwórcy, wielkości naszego celu, o naszym wzniesieniu. Spotkanie przyjaciół zawsze odbywa się w „prawej linii”, to jest bez jakiejkolwiek krytyki, w celu podniesienia ducha w grupie.

Zazwyczaj spotkanie przyjaciół przeprowadza się w dużej grupie, gdzie jest dużo ludzi i wszystkie dziesiątki jednoczą się w jedną całość, w jeden krąg: siedzą razem i czują się jak jedna dziesiątka.

Pytanie: Jaki jest cel takiego zebrania?

Odpowiedź: Zgodnie z nauką Kabały, nie ma nic większego niż HaWaJaH, to znaczy niż dziesięć właściwości. I dlatego dowolna ilość ludzi w stosunku do ogólnej struktury zawsze będzie jak „dziesiątka”.

Pytanie: Jaki jest najważniejszy warunek pomyślnego zebrania?

Odpowiedź: Zebranie będzie pomyślne, jeśli wszyscy będziemy pragnęli być połączeni. Ale my nie omawiamy na takich zebraniach swoich wad czy jakiegoś tematu, który może nas rozdzielić lub skłócić. Wszystko ma na celu powiększenie wielkości Stwórcy, grupy.

Jeśli wychodzimy z takiego zebrania napełnieni poczuciem wielkości grupy, nauki Kabały, nauczyciela, Stwórcy i czujemy się najszczęśliwsi, to znaczy, że było ono pomyślne. I to nie jest „psychologiczna terapia” – my naprawdę mówimy prawdę.

My po prostu pomagamy sobie nawzajem podnieść się za pomocą tej platformy, za którą służy nam grupa, jak gdyby windą do poziomu grupy. Nie ma znaczenia, na jakim poziomie znajduje się człowiek – grupa go podnosi.

Zebranie przyjaciół – to winda, do której wchodząc można podnieść się na „2-gie piętro”, „3-cie piętro”, a nawet na dach.

Ciąg dalszy nastąpi …

Z rozmowy o nowym życiu, 20.07.2017

Kategorie: Dziesiątki, Praca duchowa, Praktyka połączenia

 Wszystkie stany, przez które przechodzimy w duchowej pracy – są to formy naszego połączenia ze Stwórcą, za każdym razem różne. I choć wydaje nam się, że jesteśmy w pracy lub w rodzinie, w domu lub na ulicy, gdzieś idziemy lub lecimy – wszystko to jest tylko gra wyobraźni.

W rzeczywistości są to wyobrażenia naszego związku ze Stwórcą, który przyjmuje wszelkiego rodzaju formy zewnętrznych okoliczności. I nie ma nic więcej!

Dlatego cała moja praca – polega na rozpoznaniu prawdziwego stanu, aby zrozumieć, że znajduję się w związku ze Stwórcą i muszę Go odkryć jako Pierwszego, tworzącego dla mnie ten stan, i Ostatniego, ponieważ muszę dojść do „Nie ma nikogo oprócz Niego”.

Muszę zdecydować, że On naprawdę uformował dla mnie ten stan, On go zorganizował i dał mi go, aby w oparciu o wszystkie dane, które istnieją teraz, w miarę odkrywającego się we mnie rozbicia, abym postanowił, że wszystko to pochodzi od Niego, zaczynając od przygotowania i do stanu, w którym łączę się ze Stwórcą, na ile jest to możliwe w danej chwili.

To jest nasza praca.

Z lekcji na temat „Obciążanie serca i wejście w stan zarodka”, 22.11.2017

Kategorie: Praca duchowa

 Kongres w Wilnie „Od chaosu do harmonii”. Lekcja 1

Dusza – to system wszystkich sił połączonych ze sobą. Rozbicie jej na części, które miało miejsce na początku stworzenia, i było fundamentem naszego istnienia, rozwoju oddzielnych części, które w rezultacie ewolucji osiągnęły stan, w którym muszą zacząć się jednoczyć, w przeciwnym razie wzajemnie się zniszczą.

Podstawa istnienia – jest w jedności, kiedy w niej łączą się wszystkie różnice. I główne w tej naprawie zależy od człowieka, przecież on – jest podstawą stworzenia i od niego zależy wszystko.

Dlatego „Kochaj bliźniego jak siebie samego“ – to główne prawo naprawionej natury, aby włączyć do tej jedności wszystkie siły, cały świat, co jest podstawową rzeczą w istnieniu i naprawie wszechświata.

I to osiąga się dzięki temu, że ludzie różnych poglądów jednoczą się razem. (Zbiór praw. Błogosławieństwa świadka i osobiste błogosławieństwa, prawo 4)

Początkowo tę naprawę przechodzą na sobie ludzie zebrani w małe grupy. Oni uczą się i oswajają metodę wzajemnego uzupełniania, połączenia, by połączyć się jak koła zębate w jeden mechanizm, w którym wspólnie się obracają.

A jak się one obracają? Jeden w jednym kierunku, inny w drugim. Dlatego musimy zrozumieć, w jaki sposób wzajemnie się uzupełniać. Tak jest zbudowana cała natura: nieożywiona, roślinna, zwierzęca, z wyjątkiem nas. Nasza mentalność, nasze pragnienia, nasz umysł nie mogą pracować ze sobą razem.

Kabała pomaga je połączyć wyjaśniając, jak to zrobić. Kiedy próbujemy zjednoczyć się między sobą, odkrywamy wewnętrzną energię, wyższe światło, które nas jednoczy.

Przykładając wysiłki we wzajemnym uzupełnianiu się między sobą, musimy wspólnie dążyć do tego, żeby wyższe światło przejawiło się i połączyło nas. Oznacza to, że tutaj jest troje uczestników: ja; przeciwstawni do mnie przyjaciele lub właściwości; Stwórca jest czymś wspólnym, do którego dążymy.

Natura, jak profesjonalny sędzia karze nas za niewłaściwe postępowanie, to znaczy za to, że nie możemy zrównoważyć się nawzajem, zgodnie z naszym rozwojem. Dlatego, na miarę rozwoju ludzkości i jej postępu cierpienia rosną.

I na podstawie tych ciosów, które otrzymujemy w obecnych czasach, musimy wziąć pod uwagę miecz wzniesiony nad nami w przyszłości, i zrozumieć, że natura zmusi nas wszystkich do wypełnienia jej prawa harmonii w pełnej mierze. (Baal HaSulam, „Pokój“)

Z 1 lekcji kongresu w Wilnie, 03.11.2017

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa

  Pytanie: Czy człowiek może normalnie żyć i rozwijać się duchowo, jeśli nie odczuwa miłości innych?

Odpowiedź: Człowiek musi się rozwinąć, aby odkryć swój potencjał duchowy. Żal życia, które przechodzi na próżno. Dlatego nie musi na nic specjalnie zwracać uwagi. Jeśli daje mu się możliwość studiowania w ramach naszej organizacji, możliwość rozwinąć w sobie duchowe właściwości, to wszystko inne zależy od niego.

Nic innego nie jest potrzebne. Tutaj nie jest od nikogo zależny. Może nawet pozostać sam ze swoim komputerem, jeśli wokół niego nie ma nikogo innego. Wskazane jest oczywiście, żeby byli przyjaciele, grupa, ale jeśli tego nie ma, to do korygowania swojego egoizmu wystarczy, że będzie miał wirtualny związek. Korygować – znaczy zrównoważać ego przeciwstawną mu właściwością i na przeciwieństwach między nimi poznawać Stwórcę.

On odkryje miłość, która wypełnia cały wszechświat. Wszakże człowiek, który zaczyna głęboko zajmować się Kabałą, czasami osiąga taki stan, kiedy odkrywa mu się miłość, która wypełnia cały świat. Ale potem to przechodzi i za jakiś czas on sam musi osiągnąć taki stan.

Z lekcji w języku rosyjskim, 06.08.2017

Kategorie: Praca duchowa

  Kongres w Wilnie „Od chaosu do harmonii”. Lekcja 1

Pytanie: Jak podczas warsztatu praktycznie dotknąć serca swojej dziesiątki?

Odpowiedź: To właśnie jest kabalistyczna sztuka: jak dogadać się z przyjaciółmi w dziesiątce, stworzyć takie wzajemne zrozumienie, wzajemne relacje, wzajemne przenikanie, żeby oni przyjęli cel, który chcemy osiągnąć, jako najważniejszą rzecz.

Kongres jest dobry ponieważ niczym się nie rozpraszamy. Przybyłem tutaj i nie ma dla mnie nikogo oprócz przyjaciół, z którymi teraz jestem. Nie chcę myśleć o niczym innym. Chcę w danej na ten moment dziesiątce osiągnąć poziom odczucia naszego wzajemnego uzupełnienia, w którym odkryję Stwórcę.

Nic mi w tym nie przeszkadza, oprócz mnie samego. I moi przyjaciele będą się zachowywać tak samo jak ja. Muszę wierzyć, że Stwórca nimi kieruje i czyni z nich najlepsze figury dla mnie. On gra ze mną poprzez nich.

Jeśli cały czas próbuję pracować nad sobą, dopasowywać się do nich, stale ich uzupełniać i zbierać razem w jedną całość, to wewnątrz nich, między nami odkryję Stwórcę.

Z 1 lekcji kongresu w Wilnie, 03.11.2017

Kategorie: Dziesiątki, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa

  Kongres w Wilnie „Od chaosu do harmonii”. Lekcja 1

Pytanie: Czy plotki mają duchowy korzeń?

Odpowiedź: Oczywiście. Nazywa się to „laszon a-ra” – „złym językiem”.

On zabija wszystko między przyjaciółmi. Jeśli mówię za plecami swojego przyjaciela, to tak zdradzam Stwórcę, zmieniam się w stosunku do Niego. Nic więcej nie może tu być. Przecież to Stwórca stawia przede mną dziesiątkę z jej wszystkimi problemami. Za plecami przyjaciela możemy rozmawiać tylko o tym, jak mu pomóc, ale nie inaczej.

Z 1 lekcji kongresu w Wilnie, 03.11.2017

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa

  Kongres w Wilnie „Od chaosu do harmonii”. Lekcja 1

Nauka Kabały mówi o powrocie ludzkości do pierwotnego źródła, do początkowego stanu stworzenia.

Uczymy się, że całe stworzenie stanowi jeden jedyny system, który przeszedł rozbicie na części i one wzajemnie oddaliły się od siebie.

A teraz, tak samo jak materia zaczęła się rozpadać z chwilą Wielkiego Wybuchu, a następnie połączy się ponownie, tak i my musimy znowu zacząć łączyć się w jedną całość.

Do tego będą zmuszać nas różne siły, które już dzisiaj manifestują się w społeczeństwie; ogólny kryzys we wszystkich sferach naszej działalności. Musimy się zjednoczyć zgodnie ze schematem, według którego byliśmy połączeni przed naszym rozbiciem.

W takim stanie będziemy czuć się jak jedna, jedyna masa, jak jedna, jedyna siła. Będziemy mogli zarządzać sobą, życiem, losem, czuć się ponad naszym światem, naszym ograniczeniem.

Pierwszy stan, jaki stoi przed nami na tej drodze, nazywa się „zarodek”. Oznacza to, że pierwszy punkt naszego połączenia da nam poczucie zapoczątkowania, gdy wszyscy łączymy się między sobą.

Co to znaczy połączyć się? Istnieje punkt styku, tak zwany wewnętrzny punkt w sercu każdego, to jest najgłębsze pragnienie, od którego, jak od punktu Wielkiego Wybuchu pochodzi cały Wszechświat. Tak i u nas istnieje punkt pragnienia, z którego rozeszły się i rozwinęły wszystkie inne nasze pragnienia i właściwości.

A my powinniśmy spróbować połączyć się tymi punktami. Do tego nie potrzebna jest cała ludzkość. Wystarczy, jeśli będziemy to robić między sobą w kręgu, w małej grupie od pięciu do dziesięciu osób.

Jeśli będziemy starali się to zrobić, to poczujemy, jak bardzo zaczniemy rozszerzać nasze pojmowanie, nasze odczucia w rozumie i w sercu. I te osiągnięcia będą wyższe niż nasz świat, tam możemy znaleźć ten związek między nami, który nazywa się „Stwórcą”.

Musimy się do niego podłączyć i z niego patrzeć na nasz świat, na nasze przeznaczenie: w jaki sposób można je zmienić, jak każdy ma zarządzać swoim losem, a wszyscy razem naszym wspólnym rozwojem.

Ciąg dalszy nastąpi …

Z 1 lekcji kongresu w Wilnie, 03.11.2017

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Kryzys, globalizacja, Praca duchowa

  Pytanie: Jaki jest związek między reszimot, duszą i punktem w sercu?

Odpowiedź: Punkt w sercu – to początek duszy. W nim istnieją reszimot – duchowe informacyjne dane („m/n”).

Dusza – to zbiór punktów w sercu z reszimot, które się naprawiły na takim poziomie, że stworzyły między sobą sieci altruistycznych powiązań i w nich już postrzega się Stwórcę. W tym stanie one czują charakter związku, jego przejaw i to nazywa się Stwórcą.

Wszystko zaczyna się od punktu w sercu i dopiero wtedy następuje rozwój reszimot, aż do stworzenia duszy.

Z lekcji w języku rosyjskim, 21.05.2017

Kategorie: Dusza i ciało, Praca duchowa, Stwórca