– Jakie istnieją środki zabezpieczające przed kryzysem lub katastrofą?

– Musimy naprawić źródło zła – swój egoizm. Wszyscy jesteśmy kołami zębatymi jednego systemu i każdy wpływa na siebie wzajemnie. Tak, więc czyńcie dobro, jak naucza Kabała. Właśnie dobre działania, które są ukryte, ale silnie wpływają na świat.

Opuszczający Izrael są podobni do opuszczających Bnei Baruch: odzywa się w nich egoistyczny instynkt samousprawiedliwienia. Oni ganią Izrael – szkoda słuchać, jak się usprawiedliwiają.

– Dopóki egoizm człowieka jest nienaprawiony, zawsze nieświadomie się usprawiedliwia! Zrozumcie ich!

Etapy odkrycia Stwórcy:

1. Czujemy, że gdzieś nas ukłuło, i zaczynamy szukać sensu życia.

2. Następnie znajdujemy grupę.

3. Wyjaśniają mi, co należy zrobić, aby odkryć Stwórcę (Kabała – to metoda odkrycia Stwórcy).

4. Wykonuję te działania w grupie, chociaż nie chcę. Wykonując pewne czynności, wyjaśniam sobie: należy wykonywać-nie należy, po co, jak, dlaczego, z kim – zajmuję się Kabałą w grupie. To znaczy, muszę wejść do grupy i wewnątrz grupy odkryć Stwórcę. Cała reszta pracy jest wewnątrz grupy.

Prawidłowa reakcja na to, co wysyła Stwórca, to cały czas czuć, że masz z Nim kontakt. Zwracajcie się do Stwórcy w dowolny sposób, popełniajcie błędy. Najważniejsze, bądźcie z Nim w jakimś kontakcie, nie przerywajcie go. Wtedy stopniowo zaczniecie odczuwać, że wchodzicie z Nim w komunikację.

W żadnym z nas nie ma nic osobistego. To wszystko pochodzi od Stwórcy. Cały czas czujemy to, co Stwórca z nami robi. Manifestacja Stwórcy w nas jest naszą duszą. Kiedy odkrywamy w sobie Stwórcę – to właśnie jest nasza dusza.

Dawać Stwórcy, to znaczy być Jego podobieństwem. Dopóki nie mam właściwości podobnych do Stwórcy, to i Stwórcy nie ma we mnie. Stwórcę poznajemy stopniowo.

Jeśli człowiek posiada właściwość miłości i obdarzania, to Stwórca przewodzi przez niego swoją siłę na świat i człowiek staje się konsekwencją Stwórcy. Nie mogę niczego oddawać, mogę być tylko razem ze Stwórcą, być Jego przewodnikiem.

W rzeczywistości nie ma niedoskonałości. Nasz świat nie istnieje, my nie istniejemy. My istniejemy tylko w naszej wyobraźni, aby z niej osiągnąć doskonałość, Stwórcę. Stwórca specjalnie stworzył obraz, w którym istniejemy my i nasz świat. Księga Zohar: ten stan jest snem, dopóki nie odkryjemy wyższego świata.

Kategorie: Myśli na Twitterze, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa

  Pytanie: O czym myśli przez cały dzień kabalista?

Odpowiedź: O tym, jak wprowadzić Stwórcę do swojego świata. Przecież we wszechświecie nie ma nic więcej. Wszystkie Wyższe światy są to systemy wzajemnego zrozumienia pomiędzy człowiekiem a Stwórcą.

Stwórca – to właściwość obdarzania i muszę o tym myśleć, w jaki sposób mogę wprowadzić się w tę właściwość, jak zobaczyć świat znajdujący się w absolutnym połączeniu. To nie jest łatwe.

Jak małe dziecko, chcę widzieć świat jako dobry i doskonały. Chcę zobaczyć w nim siłę Stwórcy, która łączy wszystko i stwarza w nim różnego rodzaju wydarzenia.

Z lekcji w języku rosyjskim, 17.12.2017

Kategorie: Praca duchowa

 Pytanie: Jeśli materialny świat znajduje się pod władzą duchowego i jego praw, to dlaczego w duchowym nie ma przymusu, a w materialnym jest?

Odpowiedź: W duchowym nie można nikogo zmusić, ponieważ nie mamy żadnej szansy wpływać na egoizm tak, by zechciał on zrezygnować z rozkoszowania się i zechciał się naprawić.

Tak działa tylko Stwórca. Taka droga nazywa się drogą cierpienia. Ale przez te ludzkie cierpienia – wojny, problemy, wszelkiego rodzaju choroby itd. – jednocześnie zachodzi duchowy wpływ na ludzi.

Z lekcji w języku rosyjskim, 19.11.2017

Kategorie: Praca duchowa

 Pytanie: Co oznacza zasada „Ujrzałem odwrotny świat“?

Odpowiedź: Odwrotny świat jest światem we właściwości obdarzania, a nie we właściwości otrzymywania.

Nazywa się odwrotny, ponieważ jest przeciwieństwem świata materialnego, w którym istniejemy. Wszystko w nim ma na celu obdarzanie: wszystkie myśli, wszystkie uczucia, nie dla mnie, a ode mnie, dla dobra przyjaciół.

Zacznij działać w ten sposób i zobaczysz jak bardzo przewróci się twój umysł i serce, jak coraz bardziej rozumiesz i przybliżasz się do Stwórcy.

Z lekcji w języku rosyjskim, 19.11.2017

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa

  W Torze, metodzie wzniesienia człowieka do poziomu Stwórcy, są 3 części:

1. Osłabiająca człowieka (tuszia),

2. Naprawiająca egoizm człowieka (tawlin),

3. Napełniająca, Światło Tory.

1 i 2 – to przygotowanie do otrzymania Tory, naprawa natury człowieka,

3 – to Tora, pochdząca od Stwórcy.

Świętymi, nazywają się księgi, napisane przez tych, którzy znajdują się w świętości, czyli w obdarzaniu, miłości, podobieństwie i zrozumieniu Stwórcy. Jeśli człowiek pisze z odczucia Stwórcy, z pragnienia, aby przynieść wszystkim dobro, z miłości do bliźniego, jak siebie samego – takie dzieła uważane są za święte.

Góra Synaj – to góra nienawiści. Ponieważ zrodziła się nienawiść:

1. w tych, którzy nie odkryli duchowego świata, do Tory, do środka duchowego wzniesienia.

2. w sercu dążącego do celu stworzenia, pojawia się nienawiść do egoizmu.

3. do Tory, jako do światła, które powraca do Źródła.

Czytający świętą księgę, która opisuje działania obdarzania, rozumie ją w miarę swojego wzniesienia nad egoizmem, w miarę swojego podobieństwa do wyższego świata. Czyta ją  jak:

1. „lekarstwo” od nieszczęścia.

2. studiuje, jako wiedzę.

3. studiuje w grupie, w intencji naprawy przez wyższe światło.

Stworzenie duszy: Zmniejszyć swoje pragnienia i rozum w punkt i przylepić się do Stwórcy. Dalej, na wszystkie przeszkody zsyłane przez Stwórcę, powstające w pragnieniach i rozumie, przylepić się do Niego. Z punktów połączenia tworzyć ciało duszy. Stopniowo zaczynać rozumieć zamysł Stwórcy.

W czasach Ari podniosł się na niego wielki sprzeciw, nikt nie wierzył w jego duchowe osiągnięcia, jak powiedziane jest w samych jego pracach. I tylko kilka pokoleń po nim, przyjęto jego prace i zaczęto mówić o jego duchowych osiągnięciach. (Likutej Alahot, Birkat rejah,4).

Nie jest możliwie zmienić egoistyczną naturę człowieka, chociaż kryzysy odkryją nam, jak jesteśmy wszyscy ściśle powiązani ze sobą nawzajem, a to oznacza, że jesteśmy zobowiązani do przestrzegania prawa „Pokochaj bliźniego, jak siebie samego”. Rozwiązanie leży w pomocy naprawiającego światła OM – Or Makif!

@ Michael Laitman

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Myśli na Twitterze, Praca duchowa

 Pytanie: Czy Stwórca może ujawnić się na chwilę człowiekowi na to gotowemu, ale takiemu, który nie osiągnął jeszcze wyższych światów, jako zaliczka tego, co czeka go w przyszłości?

Odpowiedź: Może. Stwórca odkrywa się człowiekowi, który bardzo do Niego dąży, w formie doznania: jak mgła, jak chmura, jak coś, co go otula. Takie stany, praktycznie miewa każdy – niewiele, ale miewa.

Następuje to, albo z powodu wielkiego dążenia, albo z powodu wielkiego cierpienia. Ale to o niczym nie mówi i nie jest zaliczką. Widziałem ludzi, którzy przeszli te stany, a potem całkowicie je utracili i kontynuowali rozwój jak zwykle.

Z lekcji w języku rosyjskim, 19.11.2017

Kategorie: Praca duchowa

Za modlitwę uważa się wysiłek (kfia) robiony wbrew swojemu egoizmowi. Pracując z wysiłkiem wbrew sobie, egoizmowi, starając się osiągnąć miłość, dochodzi się do tego, że Stwórca daje człowiekowi pragnienie kochać i obdarzać. A w miarę osiągnięcia tego pragnienia, wysiłek znika. Wolność od ego!

Porządek duchowej pracy: początkowo człowiek uważa, że otrzyma nagrodę w swoim egoizmie i dlatego z radością studiuje Kabałę. Ale jeśli zajmuje się prawidłowo, to przechodzi do pracy na obdarzanie, w okresie przymusowych wysiłków (aszpaa be kfia) ze względu na Stwórcę, jak byk pod ciężarem.

Warunek otrzymania Tory – zobaczyć siebie naprzeciw góry przeszkód (gar ka-gigit). I jeśli nie przyjmiemy tych warunków otrzymania Tory dla naprawy egoizmu, to umrzemy tutaj od niego! Nasze pokolenie musi to sobie uświadomić. My wychodzimy z wygnania i takie są warunki Stwórcy…!

Duchowa praca zaczyna się od przymusu („gar ka-gigit“ – „inaczej umrzecie”), a następnie z pragnieniem. Dlatego wielu ludzi przychodzi do Kabały, ale odchodzą obrażeni. Bo przecież trzeba wykonywać działania pod przymusem, a następnie przychodzi pragnienie i zrozumienie. Lecz wszyscy przyjdą, inaczej umrą (kafa gar ka-gigit).

W każdej nauce są badacze, uczący się, popularyzatorzy, historycy. Ale Kabała nazywa się nauką ukrytą, dlatego że odkrywa się tylko jej badaczom, którzy na sobie przeprowadzają eksperymenty i w sobie otrzymują rezultaty, studiując je. Inni nie rozumieją jej!

Ekran (masach) – to siła przezwyciężenia (koach itgabrut) przeszkód, które Stwórca specjalnie stawia między Sobą i kabalistą, aby ten odnalazł Stwórcę, jako „Nie ma nikogo oprócz Niego” we wszystkim, co dzieje się w świecie i z nim. W konsekwencji tych wysiłków tworzy się ekran.

Konieczne jest, aby zazdrościć innym ich postępów w duchowych wzniesieniu i wzmacniać się w coraz większej zazdrości w ich postępach w duchowej pracy, co pozwoli rownież jemu osiągnąć jeszcze większe duchowe poznanie. (Maor we Szemesz. Itro)

Nikt nie ma wystarczającej siły i pragnienia, aby odkryć duchowy świat. Ale przebywając wśród ludzi z pragnieniem i siłą do duchowego, jeśli człowiek pragnie zbliżyć się z nimi, wtedy otrzymuje ich pragnienia i siły do duchowego i w końcu dysponuje wystarczającymi siłami i pragnieniami dla odkrycia wyższego świata. (Baal HaSulam)

Talmud. Traktat Szabat 31.1: Jeden innowierca przyszedł do mędrca Gilela i zapytał: „Chcę zostać Żydem, naucz mnie całej Tory, dopóki stoję na jednej nodze?” Odpowiedział Gilel: „To, czego nienawidzisz – nie czyń innym. To jest cała Tora. Reszta – to tylko wyjaśnienia”.

613 imion – 613 Przykazań Tory – to 5 części duszy NaRaNHaJ, dlatego że kelim duszy – to 613 przykazań, a światło NaRaNHaJ – to światło Tory w każdym Przykazaniu. Dlatego, Tora i Dusza – to jedno i to samo. (Baal HaSulam. List 17).

Istnieje 613 Przykazań, w każdym z nich zawiera się światło jego stopnia, w odniesieniu do 613 części duszy. Dlatego przy wypełnianiu Przykazania, przyciągane jest światło do części duszy, związanej z nią. (Rabasz. Artykuł „Ważność modlitwy wielu”)

Przykazania – jest to naczynie (kli, część duszy), w które obłócza się światło, tworząc święte imię (właściwość obdarzania i miłości), które odnosi się właśnie do tego Przykazania, jak jest powiedziane: „Świeca – to Przykazanie, a Tora – to Światło” (Baal HaSulam „Przedmowa do księgi „Pi haham”)

Powiedziane jest przez mędrców: Tora i Przykazania są dane, żeby oczyścić ciało (pragnienia) aż do otrzymania drugiej natury – miłości do innych jak do siebie – co jest końcowym celem Tory, po czym osiąga się połączenie ze Stwórcą. (Baal HaSulam. Darowanie Tory, 15)

Wszystkie przykazania, opisane w Torze, chociaż w zasadzie są one opisane w działaniu lub słowach, ale wszystkie one są przeznaczone dla naprawy serca, pragnień, dlatego że Stwórca potrzebuje serca i On rozumie wszystkie myśli. (Ewen Ezra. Jasod more, str. 8).

Naprawa: pragnień i myśli.

Przykazanie – Micwa (hebr.) – od słowa cawta, pojednanie (księga Kduszat Lewi).

Przykazania – są to prawa wyższego świata, korzenie naszego świata, korzenie całej natury tego świata. Dlatego prawa Tory odpowiadają prawom natury tego świata. (Baal HaSulam. Artykuł Herut)

Stale wyobrażaj sobie siebie przed Stwórcą, anuluj wszystko, co was rozdziela. Wszystko, oprócz was obu jest iluzją. Ale przeszkód, myśli i pragnień nie anuluj, a wykorzystuj je w celu zwiększenia połączenia, widząc w przeszkodach pomoc w umocnieniu połączenia ze Stwórcą do pełnego połączenia.

@Michael Laitman

Kategorie: Myśli na Twitterze, Praca duchowa

 Jeśli człowiek robi postępy w „liszma”, pragnąc pracować siłą wiary powyżej wiedzy, z tak zwanym „oddaniem duszy”, to nawet nie osiągając jej jeszcze, a tylko dążąc do niej, sprawia ogromną przyjemność Stwórcy. Jest ona nawet większa, niż będzie później od następnych jego osiągnięć duchowych.

Tak jak małe dziecko dostarcza ojcu i matce więcej przyjemności, niż dorosłe dziecko. Wszakże dorosły już działa według swojego rozumu, z kalkulacjami, a dziecko z naiwnym oddaniem, co bardzo przyciąga i wzrusza rodziców.

Dlatego musimy wysoko doceniać daną nam możliwość, nawet po prostu mówić, myśleć lub czytać o duchowych pojęciach, które są wyższe od naszego świata. Jest to ogromny przywilej. Wielu ludzi dochodzi do tego, próbuje i odchodzi. Co więcej, zaczyna krytykować tę metodę.

Ludzie nie rozumieją, jakie szkody wyrządzają tym sobie, że mówią źle o Kabale. Wszakże Stwórca celowo zorganizował całe stworzenie, wszystkie światy i wspólną duszę, aby doprowadzić stworzenie do swojego poziomu. A oni lekceważą cały ten system, tę metodę, wszystkie warunki, które zostały przygotowane dla nas z góry. Okazuje się, że negują całe stworzenie przygotowane dla nich przez Stwórcę.

Jeśli człowiek nie jest jeszcze po prostu gotowy i nie wie nic o Kabale, to nic nie szkodzi. Ale ten, kto zapoznał się już z nią i zetknął się z tą wiedzą, a potem porzucił ją i zaczął krytykować, w ten sposób okazuje lekceważenie Stwórcy.

Z lekcji do artykułu Rabasza „Uświęcenie miesiąca”, 23.03.2018

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

  Pytanie: Jaką pracę powinienem wykonać ja, a jaką – światło, wyższa siła, Stwórca?

Odpowiedź: Muszę wykonać pracę, która zmuszałaby wyższe światło, by mnie naprawiło.

Moja praca nazywa się modlitwą, prośbą. Powinienem bardzo zapragnąć zrobić taki ruch, którego w naturalny sposób wykonać nie mogę. Przecież niemożliwe jest całkowite obdarzanie bez jakiegokolwiek zwrotu dla siebie, ponieważ naszą naturą jest absolutny egoizm.

A z góry możemy otrzymać taką możliwość, nazywa się ona wyższym światłem, światłem Chasadim. Ale to tylko pod warunkiem, że, będzie wpływać na mnie wyższe światło. Uprosić je, aby podziałało na mnie – to jest w moich siłach, ale robi się to poprzez grupę, przez pracę w dziesiątce.

I wtedy będę mógł oddawać od siebie, nie wymagając w zamian żadnych wynagrodzeń i zwrotów.

Z lekcji w języku rosyjskim, 18.12.2016

Kategorie: Dziesiątki, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

 Pytanie: Czy jest gwarancja na to, że studiując Kabałę poznam wszystkie duchowe prawa i siły wyższego świata? Czy ta wiedza nie jest dla wszystkich?

Odpowiedź: Duchowe prawa poznają w naszym świecie absolutnie wszyscy! Jeśli nie w tej inkarnacji, to w następnej albo jeszcze za kilka żyć.

„Ty” – to twoja dusza, która przechodząc przez te metamorfozy, obowiązkowo pozna wszystkie duchowe stany, absolutnie cały Wyższy świat. I tym się uspokoi, ponieważ dojdzie do wiecznego, doskonałego stanu.

Pytanie: Czy może Pan dać gwarancję, że stanie się to za 10 lub 15 lat? Co to znaczy „w następnych inkarnacjach”?

Odpowiedź: To zależy tylko od człowieka, nie ode mnie. Nauczyciel nie może dać uczniowi żadnej gwarancji. Jeśli byłoby to możliwe, wtedy dawno temu podniosłbym wszystkich moich uczniów.

Ale jak mogę ich podnieść, jeśli oni muszą mieć swoje osobiste wrażenia, doświadczenia, analizę tego, co oni definiują i czują? Jak mogę im to przekazać?! Oni mogą nauczyć się tego tylko przez swoje osobiste doświadczenia.

W Kabale istnieje zasada „Nie ma przymusu w duchowym”. Nie mogę nic zrobić z uczniami, dopóki oni sami się nie ożywią.

Pytanie: Co oznacza „nie ma przymusu w duchowym”?

Odpowiedź: Nie można zmusić człowieka, aby zapragnął. Należy prosić Stwórcę, aby On przebudził człowieka.

Z lekcji w języku rosyjskim, 19.11.2017

Kategorie: Dusza i ciało, Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa