Pytanie: Baal HaSulam pisze, że jeśli ludzie odkryliby najmniejszą duchową przyjemność, to zgodziliby się odrąbywać sobie ręce i nogi siedem razy dziennie, tylko żeby to poczuć. Jak można to zrozumieć?

Odpowiedź: Rzecz w tym, że jedna kropla duchowej przyjemności nie ma żadnego porównania z wszystkimi przeżyciami tego świata.

Jeżeli człowiek zebrałby wszystkie przyjemności, wszystkie najlepsze momenty, jakich doświadczył w trakcie 80-100 lat życia, one nie będą warte ani jednego momentu duchowego świata, ponieważ kropla przyjemności Wyższego świata jest wielokrotnie silniejsza od wszystkich możliwych napełnień w tym świecie.

Dlatego okres przygotowawczy w podejściu do pierwszego stopnia jest bardzo długi. Przecież nie możemy na raz dostrzec takiego bogactwa, obfitości i przyjemności. Nie mamy do tego kelim, naczyń – to jest cały problem.

Z lekcji w języku rosyjskim, 20.11.2016

Kategorie: Praca duchowa

  Pytanie: Jaki jest smak duchowej przyjemności?

Odpowiedź: Smak duchowej przyjemności jest przede wszystkim we wzniesieniu się nad swoją naturą, gdy nie czujesz się ograniczony ramami, w których istniejesz.

Żyjemy jak w żelaznej klatce, miotamy się, obijamy o jej kąty i krawędzie. A kiedy z niej wychodzimy, to zaczynamy odczuwać istnienie w Stwórcy – wzajemne nieograniczone połączenie. On – w nas, a my – w Nim.

Nasz świat ma pewne granice: z lewej strony, z prawej, z wewnątrz i z zewnątrz. A w duchowym odczuciu nie ma żadnych granic i dlatego jest niewyrażalne. Przede wszystkim jest to smak wolności.

Pytanie: Ale dlaczego mówi się tak dużo o jedności, połączeniu?

Odpowiedź: Dlatego, że to jest środek do osiągnięcia właściwości obdarzania, nieskończoności, wolności, gdy wychodzisz poza siebie.

Pytanie: Czy kabalista czuje smak ziemskiego pokarmu, zimno, gorąco?

Odpowiedź: Kabalista czuje wszystko jeszcze mocniej niż pozostali.

W swoim czasie moja żona gotowała posiłki mojemu nauczycielowi Rabaszowi i on pisał jej na kartce, co dokładnie dodać do potrawy, jaką przyprawę.

Pytanie: Czy wszystkie duchowe smaki są już z góry zapisane?

Odpowiedź: Oczywiście. Smakami nazywa się rozprzestrzenianie wyższego światła w naszych pragnieniach.

Z lekcji w języku rosyjskim, 20.11.2016

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

  Pytanie: Jak świadomie reagować na prawo „Nie ma nikogo oprócz Niego”?

Odpowiedź: „Nie ma nikogo oprócz Niego” jest całym systemem mojego stosunku względem siebie, świata i Stwórcy.

Jeśli naprawdę nie ma nikogo oprócz Stwórcy, to kim jestem ja? Ja – to Jego niewielkie odbicie. A wszystko, co jest wokół mnie, powinienem wykorzystywać po to, żeby z odwróconego odbicia Stwórcy dojść do bezpośredniego – podobieństwa do Stwórcy.

Nie ma nic więcej. To jest to, co jest mi dane: ja, grupa, Stwórca. Cała reszta jest czysto zewnętrzna, możesz tego nawet nie brać pod uwagę – ona jest potrzebna tylko po to, aby twoje ciało żyło.

Dlatego musimy ściśle rozdzielać swój stan na materialny i duchowy. Materialny stan to moje powszednie życie, praca, rodzina, dzieci. Wszystko powinno być normalnie, prawidłowo, ale to mój zwykły stan. Istnieję w nim nie zadając zbędnych pytań.

A wszystkie moje pytania, poszukiwania, aspiracje – znajdują się w sferze duchowej, aby razem z grupą upodobnić się do Stwórcy i w naszym połączeniu stworzyć taki stan, gdy w nim przejawi się Stwórca. To jest moje drugie życie.

Tak powinniśmy działać.

Z lekcji w języku rosyjskim, 26.11.2017

Kategorie: Praca duchowa, Praktyka połączenia, Stwórca

  W Pesach jest zwyczaj mówienia o wyjściu z wygnania i wyobrażeniu sobie, jak my sami wychodzimy z Egiptu, egoizmu, który nas dzieli. Przyczyna jest taka, że opowiadając o wygnaniu, zwiększamy poczucie wygnania w nas i gromadzimy siły do przyszłego wyzwolenia się z niego.

Przed wyzwoleniem z egipskiego niewolnictwa naród znajdował się na niższym, 49-tym stopniu egoizmu. Wtedy Stwórca objawił się im i ich uwolnił. Do momentu odkrycia Stwórcy myśleli, że oprócz Stwórcy istnieją inne siły. A wyzwolenie ujawniło, że „Nie ma nikogo oprócz Niego”.

Pamiętaj, co uczynił tobie Amalek po wyjściu z Egiptu. Amalek – to egoizm człowieka. On przejawia się, gdy człowiek dąży do tego, aby uwolnić się spod jego władzy, gdy chce wejść w duchową pracę, w połączenie, wtedy pojawia się egoizm i przeszkadza właśnie w tym dążeniu!

Pamiętaj, że byłeś niewolnikiem w Egipcie. Dlatego, że w duchowym wzniesieniu powinieneś analizować poprzedni upadek. Przecież w trakcie upadku nie można nic prawidłowo postrzegać i myśli się tylko o tym, jak złagodzić swój stan. I tylko podczas wzniesienia można wykorzystać przeszły upadek.

Dopiero wyzwolenie z wygnania sprawia, że poprzednie wygnanie odczuwane jest, jako gorzkie. Ale do momentu wyzwolenia nie można uświadomić sobie, jak bardzo wygnanie jest gorzkie. Przecież tylko światło umożliwia odczucie i świadomość ciemności. I dopóki nie ma światła, nie ma nawet świadomości ciemności!

Pragnienia zostały stworzone przez Stwórcę i nowe nie powstają, ale zależy od świadomości człowieka, czy je rozpoznaje i łączy. Podczas upadku odkrywa on, że znajduje się na wygnaniu, w Egipcie i zgodnie z głębią tej świadomości może osiągnąć wyzwolenie, wyjście z Egiptu.

Pesach uczy nas odczuwać wygnanie – ze zjednoczenia i wyzwolenie – w możliwości zjednoczenia. Oddalając się odkrywamy poczucie wygnania ze zjednoczenia, pojawia się dążenie do wyzwolenia się spod władzy egoizmu, faraona, do znalezienia sposobu na uzyskanie wolności od egoizmu.

Czujemy 620 razy silniej wzniesienie niż upadek. Upadek wszyscy odczuwamy w swoim własnym egoizmie. Podczas wzniesienia, jednocząc się, odczuwamy wspólne pragnienie wzajemnego obdarzania, sumę wysiłków i próśb do Stwórcy – to daje 620 razy większe wzmocnienie w odczuwaniu wzniesienia.

Cierpienia na wygnaniu prowadzą do wyzwolenia. Występują w tych samych pragnieniach, ale odwróconych, rozszerzonych przy pomocy naszych wysiłków (w połączeniu w grupie) 620 razy. Gdybyśmy poczuli głębię wygnania tak samo, jak odczuwamy wysokość wyzwolenia, nie moglibyśmy z niego wyjść.

Miłość do bliźniego jak do siebie samego jest ogólnym prawem Tory. Co i jak studiować w Torze, cel wypełnienia Przykazań zależy od tego, czy przybliża mnie to do miłości do bliźniego, do zjednoczenia. Jeśli przybliża, oznacza to, że jest to droga Tory, a jeśli nie – oznacza to drogę rozwoju egoizmu.

Cały wszechświat jest jednym człowiekiem. To mnie się wydaje, że jest 7 miliardów ludzi. Jeśli skupię się na Stwórcy, zobaczę cały świat zawarty w „Nie ma nikogo oprócz Niego”. Jeśli zbiorę wszystkie rozproszone części wewnątrz siebie i przyłączę je do Stwórcy, aby Go obdarzyć – zobaczę jedną całość w Stwórcy.

– Ograniczenie pragnienia rozkoszować się wynika z: a) poczucia egoistycznego wstydu lub b) ze względu na Stwórcę.

– Ekran – to dążenie do bycia ponad pragnieniem rozkoszować się, ponad egoizmem

– О„H, Odbite światło to siła, dążenie do wypełnienia pragnienia Stwórcy.

Tylko dzięki wzajemnemu poręczeniu możemy przekształcać upadki we wzniesienia. Podczas upadku człowiek nie jest w stanie działać, ale przyjaciele mogą mu pomóc. Jeśli umieją pracować w grupie, wykorzystując każdy upadek do dążenia naprzód, mogą być w ciągłym wzniesieniu!

Pesach. Celem Stwórcy nie jest pogrążanie nas w rozpaczy, a doprowadzenie do prawdziwego zjednoczenia. Ale On celowo organizuje to tak, abyśmy stracili nadzieję na możliwość zjednoczenia się i prosili Go o pomoc. Po wszystkich naszych wysiłkach krzyczymy do Stwórcy. Jest to poczucie wygnania – i wtedy On nas ratuje.

@Michael_Laitman

Kategorie: Myśli na Twitterze, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

 Pytanie: Od czego zależą granice naszego postrzegania, świadomości i zrozumienia? Co przeszkadza nam właśnie teraz zacząć postrzegać Wyższy świat?

Odpowiedź: Aby osiągnąć Wyższy świat przeszkadza nam tylko miłość własna, dlatego że wyższy wymiar jest zbudowany na emanacji i miłości. A materialny świat zbudowany jest na otrzymywaniu i nienawiści.

Pytanie: Dlaczego? Przecież nie wszystkich nienawidzę. Są tacy, których kocham, kto mi się podoba.

Odpowiedź: Ja ich kocham, dlatego że oni zadawalają mnie egoistycznie, przecież moje podstawowe pragnienie – to pragnienie otrzymywać. A to, od czego nie otrzymuję przyjemności – nienawidzę.

Z lekcji w języku rosyjskim, 27.11.2016

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa

  Pytanie: Jakie pytanie codziennie powinien zadawać sobie uczeń, zajmujący się Kabałą?

Odpowiedź: Najważniejszą rzeczą jest, aby w żadnym wypadku nie rozstawać się z uczuciem, że nie ma nikogo oprócz Niego. O tym nie należy zapominać.

Dlatego każdy powinien zadawać sobie ciągle pytanie: „Co mogę zrobić, aby nie rozstawać się ze Źródłem wszystkiego, co istnieje?“

Z lekcji w języku rosyjskim, 31.12.2017

Kategorie: Praca duchowa

 Pytanie: Jak nieustannie podnosić znaczenie duchowości nad materialnym?

Odpowiedź: To bardzo proste. Konieczne jest, aby spróbować uzyskać znaczenie duchowego od wielu ludzi zaangażowanych w naszej grupie, z książek, od bycia pod wrażeniem przyjaciół. Oprócz tego, rozmyślać nad sensem życia – co jest jeszcze w tym życiu, oprócz tego jak wyjść na następny poziom? Wszystkim wam dana jest taka możliwość, i możecie to zrobić.

Każdy z was ma poważną szansę w tym życiu, by wejść na następny poziom istnienia. Przeszliśmy już nieożywione, roślinne i zwierzęce stadium rozwoju, i teraz ze zwierzęcego poziomu musimy podnieść się na poziom „człowiek”, Adam. Adam – od słowa „podobny”, tj. podobny do następnego stopnia.

Mam nadzieję, że będziecie to realizować. Aby to zrobić mamy wszystkie materiały opracowane w ciągu ostatnich lat: książki przetłumaczone na wiele języków, klipy, zapisy, różnego rodzaju lekcje we wszystkich formach, – i, oprócz tego zorganizowane grupy. Musicie tylko spotkać się i rozpocząć pracę.

Jest to bardzo poważna praca, przecież człowiek instynktownie izoluje się od innych, podświadomie odczuwa się jak jednostka- to są oni, a to jestem ja. Gdzie od tego uciec?!

Stopniowo pod wpływem wyższego światła powinniśmy zacząć odczuwać się w jednym systemie zależni od siebie wzajemnie – przynajmniej w dziesiątce. Więcej nie jest konieczne, wystarczy być w dziesiątce, by zacząć czuć się w niej, jak w cudownym-lustrze, Wyższy świat, wyższe właściwości. I to jest osiągalne.

Mam nadzieję, że każdy, kto systematycznie angażuje się w nasz podstawowy program, który prowadzę codziennie, jest w stanie w najbliższym czasie osiągnąć następny poziomu rozwoju. Powinniśmy to osiągnąć. Jestem gotowy we wszystkim być z wami, pomagać wam i będę bardzo zadowolony, jeśli dołączycie do nas i spotkamy się na naszych kongresach.

Z wideokonferencji ze studentami kursu Międzynarodowej Akademii Kabały, 21.05.2017

Kategorie: Dziesiątki, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Studia Kabały

 Pytanie: Jak się dowiedzieć, co robić, żeby wypełnić swoje przeznaczenie? Dlaczego trudno to wyjaśnić?

Odpowiedź: Musimy tylko pracować w swojej małej grupie, wewnątrz ogromnej liczby naszych grup i cały czas myśleć o tym, jak pomagając sobie nawzajem stajemy się jednym systemem, stopniowo zyskując wewnątrz swojej dziesiątki uczucie obdarzania, wzajemności, zwane Stwórcą.

W tym uczuciu, które odczuwam jako istniejący wewnątrz dziesiątki, zacznę się widzieć jako znajdującego się w Wyższym świecie. To musimy osiągnąć.

Z lekcji w języku rosyjskim, 17.12.2017

Kategorie: Dziesiątki, Praca duchowa, Praktyka połączenia

 Pytanie: Czy istnieją kary za przeszłe życia lub za grzechy przodków?

Odpowiedź: Nie ma żadnych kar. Dlaczego uważasz, że w ogóle cokolwiek robisz? Jesteś zarządzany przez Naturę. Tak jak ona zarządza, tak ty postępujesz.

Nie ma kary, jest korekta. Kabaliści – są za naprawą człowieka, ale nie za więzieniem. Według Tory, dawniej dla ludzi, którzy popełnili wykroczenie, zostało wydzielonych sześć miast w kraju, do których się ich zsyłało i w których musieli żyć, nie wychodząc za granicę murów miasta. Tam ich właśnie reedukowano.

Komentarz: Wydaje mi się, że nie zrobiłem nic złego, ale cierpię bardziej niż wszelkiego rodzaju złoczyńcy.

Odpowiedź: To nie jest kara, a zachęta do poszukiwania.

Z lekcji w języku rosyjskim, 31.12.2017

Kategorie: Praca duchowa

  Pytanie: Czy można powiedzieć, że moje straszne rozczarowanie w zwykłym życiu – to prezent, aby dojść do prawdy o Wyższym świecie?

Odpowiedź: Oczywiście! To naprawdę prezent. Przecież tak wiele ludzi mimo wszystko ugania się za zaspokojeniem materialnych celów.

Równocześnie kabaliści w żadnym wypadku nie mówią o tym, że człowiek powinien stać się pustelnikiem, ograniczać się, głodować itd. Nie – ciesz się życiem! Daj ciału to, czego chce, najważniejsze, żeby ono nie przeszkadzało ci, nie zabierało zbyt wiele czasu i sił i dało ci możliwość zaangażowania się w osiągnięcie wyższej natury.

Z lekcji w języku rosyjskim, 07.01.2018

Kategorie: Praca duchowa