Komentarz: Jom Kipur – to Dzień Pokuty, Dzień Sądu, Dzień Przebaczenia. Ma wiele nazw. To najważniejszy dzień, nawet świeccy Żydzi w Izraelu obchodzą go. Autostrady są wtedy puste, dzieci bezpiecznie jeżdżą na rowerach. Wszystko zatrzymuje się. Ludzie jakby sprawdzają swój rok, który przeżyli, sprawdzają, zastanawiają się. Podobno jest nawet taki przepis z góry, że trzeba to sprawdzić, dlatego że dostaje się pieczątkę na następny rok.

Odpowiedź: Tak. Ukorzyć się, sprawdzić wszystkie swoje uczynki z poprzedniego roku.

Pytanie: Co to znaczy sprawdzić wszystkie swoje czyny z ostatniego roku?

Odpowiedź: Jak dobry i życzliwy byłeś dla innych, czy jesteś sprawiedliwy. Dlatego że jeśli masz jakieś problemy z innymi, to żaden Sądny Dzień Cię nie odkupi. Tak jest powiedziane! Musisz więc prosić wszystkich o przebaczenie i sprawdzić wszystkie swoje czyny pod kątem połączenia z innymi.

Pytanie: Czy Pan tak to bezpośrednio postrzega?

Odpowiedź: Tak jest napisane i tak to odbieram bezpośrednio!

Komentarz: A więc kogoś nienawidziłem, na kogoś psioczyłem, komuś zrobiłem jakieś paskudne rzeczy…

Odpowiedź: Ja odpuszczam.

Pytanie: „Odpuszczam” – w tym sensie, że jakby proszę ich o wybaczenie?

Odpowiedź: Są tacy ludzie, do których nie mogę się zwrócić i prosić o przebaczenie. Robię to w sobie. Jakby proszę ich o przebaczenie, chociaż wiem, że nie mogę się do nich zbliżyć, ale proszę ich o przebaczenie.

Pytanie: Czy jest to jakby wymagane z góry?

Odpowiedź: Nie tylko z góry. Jest to bardzo poważne psychologiczne działanie, które pomaga człowiekowi przemyśleć swój stosunek do świata i do życia, do ludzi.

Pytanie: Czy to daje człowiekowi jakieś oczyszczenie?

Odpowiedź: Oczywiście, jeśli wiem, że muszę teraz prosić o przebaczenie i wyjść z tego stanu tak żeby wszyscy mi wybaczyli.

Pytanie: A co jeśli nie mam na to ochoty? Bo wiem, że ten ktoś jest podły?

Odpowiedź: To nie ma znaczenia.

Pytanie: Czyli nawet jeśli mnie obraził, proszę go również o przebaczenie?

Odpowiedź: Tak. Nawet jeśli jest taki podły, jak mówisz, mimo wszystko trzeba prosić o przebaczenie, jakbyś to ty był temu wszystkiemu winny. A skąd możesz wiedzieć? Może tak to jest?

Komentarz: Pan teraz mówi, jakby to było światowe święto. Nie dodaje tu słowa „Żydzi”, „Izrael”. Mówi Pan jakby dotyczyło to każdego człowieka.

Odpowiedź: Generalnie, to każdy powinien mieć taki dzień. Jest wskazany jako żydowski, ale osobiście uważam, że każdy człowiek zobowiązany jest mieć Dzień Pojednania. Niekoniecznie w tym samym czasie. W różne dni, o różnych porach roku, ale każdy naród, każdy człowiek powinien przeżyć go tak, jakby naprawdę stał przed sądem i miał obowiązek poprosić wszystkich o przebaczenie!

Pytanie: Czyli w tym dniu jestem oceniany, taki jakim jestem?

Odpowiedź: Tak!

Pytanie: A jaki powinienem być?

Odpowiedź: Powinienem być podobny do Stwórcy. Oznacza to, że muszę starać się nie czynić nikomu zła, nie mieć złych zamiarów wobec nikogo, o każdej porze dnia i nocy być gotowym do czynienia dobra. I najważniejsze, poprzez miłość do ludzi powinienem dojść do miłości do Stwórcy.

Pytanie: Czyli tak czy inaczej końcowym punktem jest miłość do Stwórcy? Od miłości do stworzeń – do miłości do Stwórcy? Czy to najważniejsza formuła?

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: Ale jeśli człowiek nie czuje Stwórcy, nie wierzy w Niego?…

Odpowiedź: To absolutnie nie ma znaczenia. Wszyscy ludzie, począwszy od pełnoletności i dalej, którzy uważani są za dorosłych (w wieku 12 lat kobiety, w wieku 13 lat mężczyźni), zobowiązani są niejako do uświęcenia siebie.

Uświęcać – od słowa „światło”, od słowa „świętość”.

Komentarz: Istnieją modlitwy na Sądny Dzień. Co jest bardziej skuteczne – modlitwa, która jest napisana, czy modlitwa z serca, gdy człowiek siedzi, myśli, i modli się?

Odpowiedź: Niewątpliwie ta, która jest w sercu. To, co napisali mędrcy, – to napisali. Ale gdy myślę co bym napisał, jak jest powiedziane: „Zapisz na sercu swoim”, jest znacznie silniejsze.

Pytanie: Czego życzyłby Pan teraz, w tym Sądnym Dniu, całemu, naszemu trudnemu światu?

Odpowiedź: Światu życzyłbym pokoju. Zaczynając od człowieka w sobie, od przyjaciół, krewnych, bliskich, i kończąc na absolutnie wszystkich, tych najbardziej odległych, aż do ostatniego człowieka na świecie – aby cała kula ziemska została pokryta przebaczeniem. Abyśmy nigdy więcej nie pozwolili, aby nasz egoizm panował nad nami. Wówczas wszystko będzie dobrze!

Pytanie: Czyli muszę jednak dojść do tego, że egoizm rządzi nami?

Odpowiedź: Tak, oczywiście. Sądny Dzień polega właśnie na sądzie nad egoizmem.

Pytanie: Czy tego dnia określam wroga?

Odpowiedź: Niewątpliwie.

Pytanie: To nie mój sąsiad, to ja. A następna moja prośba – to wyjście na zewnątrz?

Odpowiedź: Uwolnij mnie od tej złej skłonności we mnie.

Pytanie: To się nazywa najlepiej przeprowadzony Sądny Dzień?

Odpowiedź: Tak. Kiedy usiądę, wszystko przemyślę i zdecyduję, że nie chcę już więcej używać go i proszę Stwórcę, aby mnie od tego uwolnił.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”, 29.09.2022

Kategorie: Praca duchowa, Święta i specjalne daty, Wiadomości

Pytanie: Dlaczego jest tak że im więcej rozpowszechniamy światu Kabałę, tym bardziej nas odrzucają?

Odpowiedź: W takim razie potrzebujesz pomocy, ponieważ musisz wyjść poza to, co czujesz w swoim egoizmie. Tylko wtedy powstaje w tobie stan, kiedy jesteś zmuszony do nabycia drugiej natury, przeciwnej do twojej obecnej.

Dla przeciętnego człowieka jest to niezrozumiałe, dlatego że nie ma pojęcia, jak ma działać, jak się poruszać. Do tego potrzebuje wyższego światła, innej energii – nie tej, która obraca materialnym światem, ale energii światła. To jest wyjście do następnej przestrzeni. Teraz zaczynam powoli o tym mówić. Przynajmniej w prosty sposób, aby przygotować ludzi do tego, co będzie, a potem już… Jaką drogą do tego dojdą – to dojdą. Mimo wszystko przyjdą!

Wyobrażacie sobie, ile człowiek będzie musiał doświadczyć, przeżyć, odczuć na nowo, żeby zrozumieć przynajmniej ten program, przed którym stoi, i który jest zobowiązany zrealizować?! To są duże problemy. W połączeniu rozwiązywane są bardzo prosto, ale jeśli nie ma jedności, to z pewnością nie można ich rozwiązać w żaden sposób.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Zwycięstwo – oznaka porażki”

Kategorie: Praca duchowa, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: W psychologii istnieją trzy podstawowe podejścia do zmian w człowieku i na świecie.

Pierwsze podejście: nie jest dobrze, ani nie jest źle. Życie, jak życie i można sobie z nim jakoś poradzić.

Drugie: każda zmiana – jest anomalią, problemem, który trzeba rozwiązać, niezależnie od tego, czy jest dobry czy zły.

Trzecie podejście: zmiana musi być zaakceptowana na zasadzie, że „cokolwiek się robi, to na lepsze”.

Które podejście z Pana punktu widzenia jest najbardziej prawidłowe? A może istnieje czwarte podejście?

Odpowiedź: Najpierw należy wyjaśnić z punktu widzenia absolutnej natury, jaki jest cel i jaki jest mój udział w tej przemianie. Jeśli mogę na to wpłynąć, to jestem zobowiązany to zrobić w zgodzie z naturą.

Pytanie: Czyli najpierw trzeba wyjaśnić, a potem jakby pokazać nastawienie?

Odpowiedź: Oczywiście. Naturalnie.

Pytanie: Jak nauka Kabały może pomóc człowiekowi właściwie poradzić sobie ze wszystkimi zmianami zachodzącymi na świecie?

Odpowiedź: Jeśli człowiek wzniesie się ponad swój egoizm, wtedy zobaczy prawdziwą naturę, prawdziwe zmiany, prawdziwy jej cel i zrozumie, że nie musi robić niczego poza tym, co zrobił. Wystarczy wznieść się ponad swoje ego, dlatego że ludzki egoizm jest jedyną przeszkodą we właściwym postrzeganiu natury.

Z programu telewizyjnego „Kabała Expres”, 23.09.2022

Kategorie: Praca duchowa

Nasz świat jest najmniejszy. Zajmuje bardzo małą objętość, a wszystko inne – to zupełnie inna natura. Nasza natura jest nam dana tylko po to, abyśmy na jej podstawie mogli zacząć ewoluować. Okazuje się, że bardzo trudno jest nam zrozumieć, czym jest ten prawdziwy wyższy świat, w którym faktycznie cały czas istniejemy, a teraz jesteśmy jakby we śnie, jakby w jakimś nieświadomym stanie, jakbyśmy gdzieś spadali.

Dlatego musimy próbować własnymi wysiłkami, choćby nawet bardzo małymi, wydostać się z tego świata do następnego świata. Taka możliwość została nam dana. Nazywa się to „metodą Kabały”, czyli metoda otrzymywania wyższego świata, wyższego światła, wyższej energii, z którą możemy pracować w odwrotnym kluczu: nie w otrzymywaniu, nie w zdobywaniu, ale odwrotnie – w obdarzaniu.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Zwycięstwo – oznaka porażki”

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa

Pytanie: W świecie materialnym istnieje stan narodzin i śmierci, dzieciństwa i starości, a w świecie duchowym wyraża się to w poszerzeniu percepcji. Co oznacza poszerzenie percepcji?

Odpowiedź: Za każdym razem nie umierasz, a, jak to się mówi, zmieniasz swoją „skórę”. Zmieniasz wszystkie swoje narzędzia, pragnienia, spostrzeżenia na nowe. Reinkarnacje dla ciebie nie przechodzą przez całkowite wyłączenie, jak w naszym świecie, ponieważ sam je robisz, sam przechodzisz z jednego stanu do drugiego. Dlatego można je kontrolować, są one pożądane.

Człowiek robi to sam w sobie i poznaje wyższy świat. Zaczyna stopniowo poszerzać te granice, doświadczać siebie w innym.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Rozszerzona świadomość”

Kategorie: Dusza i ciało, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Jaki jest mechanizm włączania pracy wyższych sił w systemie podczas modlitwy wielu? Przypuśćmy, że duża liczba ludzi zaczyna zwracać się do Stwórcy z prośbą. Jakie są mechanizmy w to włączone?

Odpowiedź: Zakładamy, że jesteśmy jednym jedynym duchowym obiektem, tak zwaną „duszą” lub „Adamem”. Jeśli naprawdę chcemy uruchomić ten jedyny duchowy obiekt, w którym wszyscy jesteśmy włączeni, zjednoczyć się w nim, podnieść ogólne pragnienie obiektu „Adam” do Stwórcy, aby Stwórca go naprawił, napełnił, przybliżył do siebie, to w końcu tak się dzieje. I z tego odczuwamy pozytywne konsekwencje.

Oznacza to, że człowiek poprzez swoją modlitwę uruchamia ogromne procesy we wspólnym organizmie, który nazywa się stworzeniem lub ludzkością, ponieważ działa poprzez wyższą siłę, Stwórcę. Dlatego niepozorny człowiek może uruchomić ogromne siły natury.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 25.09.2022

Kategorie: Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Komentarz: Bardzo trudno wyobrazić sobie człowieka który od rana do wieczora chodzi i myśli: „Jak mam kochać wszystkich moich bliźnich?! Jeśli ich nie pokocham, to wolę nie żyć. Nie chcę tak żyć!”

Odpowiedź: Jeśli zaczniemy o tym myśleć i zrozumiemy, że sensem naszego życia jest naprawienie siebie z egoizmu na altruizm, to ogólnie, tak to działa.

Komentarz: Wyobraźcie sobie, że osiem miliardów ludzi siedzi i myśli: „Jak możemy pokochać się wzajemnie”? To jest przecież utopia.

Odpowiedź: Gdyby tylko przez sekundę wyobrazili sobie, siebie w taki sposób, to byłaby modlitwa ośmiu miliardów ludzi! Taka modlitwa spełniłaby się od razu.

Pytanie: Czy wierzy Pan, że kiedyś to się stanie?

Odpowiedź: Tak. Stopniowo w ludzkości gromadzą się różnego rodzaju negatywne emocje, odrzucenia, rozczarowania. W końcu wszyscy do tego dojdą.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 25.09.2022

Kategorie: Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Nie ma szczęśliwszego momentu w życiu człowieka niż wtedy, gdy czuje się zrozpaczony z powodu utraty nadziei we własne siły. (Baal HaSulam, List 57)

Pytanie: Jak Pan myśli, ile czasu zajmuje człowiekowi rozpacz z powodu tego, że sam nie może się naprawić, a musi poprosić kogoś z góry?

Odpowiedź: Całe życie, z wyjątkiem ostatniej chwili, kiedy jest tak zrozpaczony, że krzyczy do Stwórcy, a Stwórca go słyszy i naprawia.

Pytanie: Czy moja modlitwa za innych ma na mnie jakiś uzdrawiający wpływ? Załóżmy, że proszę za innych i to też sprawia że czuję się dobrze?

Odpowiedź: Oczywiście, tak jest powiedziane w modlitwie: ja proszę za wszystkich-wszystkich i za siebie w ostatniej kolejności.

Pytanie: W dzisiejszych czasach naukowcy doszli do wniosku, że jeśli człowiek robi jakieś dobre, altruistyczne uczynki, to dobrze wpływa na jego stan psychiczny. Czy w Kabale jest to również mile widziane?

Odpowiedź: Oczywiście. Działa to na wszystkich poziomach. Im mniej człowiek myśli o sobie a więcej o innych, tym lepiej mu jest w życiu.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 25.09.2022

Kategorie: Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Dzień Pamięci Baala HaSulama, rabina Jehudy Alevi Aszlaga jest szczególnym wydarzeniem. Poświęcony jest wyjątkowemu człowiekowi, bardzo szczególnej duszy, która zstąpiła po to, aby połączyć nas ze Stwórcą. Dla siebie nie potrzebował już tej pracy, tylko dla nas.

Baal HaSulam otworzył drogę, możliwość kontaktu z duchowością dla dusz, które zstępują na ten świat właśnie w ostatnim pokoleniu. To my – najcięższe dusze, z największym egoizmem, którego do tej pory nie można było naprawić. A naszym obowiązkiem jest naprawienie egoizmu za pomocą metody, którą zostawił nam Baal HaSulam.

Nauki Baal HaSulama, jego metoda naprawy – to bardzo duże światło, które każdy człowiek może przyciągnąć do siebie. Baal HaSulam mówił, wyjaśniał, nauczał i opisał nam wszystkie kroki dla prawidłowego postępu naszych dusz w kierunku naprawy, abyśmy mogli połączyć je razem i w taki sposób realizować nasze przeznaczenie. Dzięki pracy Baal HaSulama nawet przeciętny człowiek, który stosuje jego metodę, może osiągnąć zjednoczenie ze Stwórcą, jakby był wybitnym uczonym Tory. Przed nim godnymi byli tylko wielcy znawcy Tory.

Naprawa dusz w procesie rozwoju ludzkości postępowała krok po kroku. Przed Baal Szem Towem trzeba było być bardzo wzniosłymi ludźmi o niezwykle wysokiej duszy po to, aby poznać wyższą siłę i osiągnąć połączenie ze Stwórcą. A po Baal Szem Towie stało się to niejako łatwiejsze, to znaczy wyższe światło zbliżyło się do niższych dusz. Dlatego niskie dusze mają więcej możliwości osiągnięcia wielkości światła, wielkości Stwórcy. Im dalej ludzkość postępuje, tym łatwiej jest nam zbliżyć się i ujawnić źródła wyższego światła.

Z lekcji na temat „Dzień Pamięci Baal HaSulama”, 07.10.2022

Kategorie: Baal HaSulam, Praca duchowa, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Bardzo trudno jest człowiekowi przewidzieć jakiekolwiek zmiany w sobie i na świecie, nawet jeśli podejmuje wysiłek. A dla społeczeństwa ten obraz jest na ogół rozmyty. Dlaczego zmiany i ich konsekwencje są nieprzewidywalne, ukryte przed nami?

Odpowiedź: Nie są ukryte. Po prostu nie widzimy całego obrazu świata. Ale gdybyśmy zechcieli, to zobaczylibyśmy go ze wszystkimi zmianami, a nawet sami mielibyśmy na nie wpływ.

Pytanie: Czy w zasadzie jest możliwy wariant, gdy człowiek czuje cały obraz świata i zna prawa, według których działa, wykonuje działania i widzi, jak wszystko się zmienia?

Odpowiedź: Tak. Trzeba się tego nauczyć. Ale jest to możliwe.

Pytanie: Czy ogólnie może istnieć życie bez zmian? Czy istnieje taki stan w naturze?

Odpowiedź: Nie. Wtedy to nie będzie życie. Ani nawet śmierć. Śmierć jest jednym ze stanów życia. Wieczny ruch.

Pytanie: A czy może być wsteczny ruch?

Odpowiedź: Może być, w każdym kierunku.

Z programu telewizyjnego „Kabała Expres”, 23.09.2022

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa