Pytanie: Są takie chwile, kiedy Stwórca, poprzez artykuł Rabasza, daje klucz, który otwiera w sercu wyjaśnienie w postaci doznań. Jak tego nie stracić? Jak pracować dalej już z tymi doznaniami?

Odpowiedź: Nie bój się stracić ich. A kiedy będziesz go potrzebować, znajdziesz ten klucz znowu.

Pytanie: Czy Stwórca odbiera człowiekowi te doznania, czy też człowiek z jakiegoś powodu traci je?

Odpowiedź: To uczucie jest w człowieku, nie powinien bać się go stracić. Najważniejsze to być blisko siebie. Klucz jest między nami, a kiedy wszyscy razem szukamy Stwórcy, znajdujemy go.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 27.07.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Komentarz: Kiedy człowieka przyciskają jakieś problemy, to mówi Pan, że jest to błogosławieństwo. Najważniejsze to trzymać się właściwej intencji w każdej sytuacji.

Odpowiedź: Oczywiście. Przecież wszystko, co się dzieje, pochodzi ze strony natury, która nas zamyka, otacza swoim integralnym wpływem. Jeśli odczuwamy jakieś niepożądane zjawiska, to tylko dlatego, że te właściwości nie zostały w nas naprawione.

W przypadku każdej niedobrej sceny, przejawu czegoś nieprzyjemnego, powinienem widzieć pochodzącą ze strony natury wskazówkę, aby wyjaśnić, co jeszcze muszę naprawić, gdzie jest coś nieprawidłowego. Dokładnie tak samo, jeśli człowieka coś boli, ból jest wskaźnikiem choroby, i wtedy za pomocą tego bólu zaczyna się leczyć.

Pytanie: Ale jak prawidłowo to zrobić?

Odpowiedź: Do tego dana jest Kabała, jako metoda.

Pytanie: Często zdarza się, że nawet ludzie studiujący Kabałę pytają Pana: „Dlaczego tak się stało i jak powinienem się do tego odnosić?”

Odpowiedź: Pytają, bo jeszcze nie rozumieją, nie widzą pełnego obrazu wszechświata. Ale zgodnie z właściwym podejściem nie masz prawa niczego niszczyć i zmieniać na świecie. Musisz zmienić tylko siebie, swój stosunek do innych. A świat jest kopią, odciskiem twojego wnętrza.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Rozwiązywanie problemów”

Kategorie: Praca duchowa

Pytanie: Wszystkie cierpienia wynikają z pragnienia otrzymywania. A kiedy obdarzamy, czy jest to prezent od Stwórcy?

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: Powiedział Pan, że możemy wybierać: albo drogę cierpienia, albo drogę miłości. Ale często zdarza się, że robimy wszystko, aby podążać drogą miłości, ale wciąż otrzymujemy cierpienia. Dlaczego?

Odpowiedź: Wiemy to z naszego życia. Najpierw otrzymujemy cierpienia, a potem w cierpieniach odkrywamy miłość. Nie może być jedno bez drugiego.

Pytanie: Jeśli człowiek nie odczuwa cierpienia i przeszkód w swojej pracy, czy oznacza to, że ​​w ogóle nie wykonuje duchowej pracy?

Odpowiedź: Tak. Bez odczuwania oporu nie ma postępu.

Pytanie: Są takie momenty, w których idę na lekcję, na spotkanie, do grupy z przymusu. Czy to nie szkodzi grupie?

Odpowiedź: Wręcz przeciwnie, to bardzo pomaga zarówno grupie, jak i Tobie.

Pytanie: Czy można powiedzieć, że cierpienie przychodzi od Stwórcy, aby wzmocnić jakość połączenia między nami, i jeszcze bardziej nas zjednoczyć?

Odpowiedź: Oczywiście. A jak jeszcze inaczej można się obudzić, jeśli nie poprzez cierpienia? Egoistę można przebudzić tylko przez cierpienie.

Pytanie: Jak buduje się kli/naczynie: nad moim pragnieniem? Czy też mogę pracować nad pragnieniem przyjaciela i pomóc mu zbudować kli?

Odpowiedź: Obydwa sposoby są dobre.

Z lekcji na temat „Według cierpienia zapłata”, 25.07.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Za każdym razem, gdy czytamy dany artykuł Rabasza, wydaje nam się, że widzimy go po raz pierwszy. Dzieje się tak dlatego, że zmieniamy się i wszystko się zmienia. Ponieważ każdy z artykułów Rabasza jest połączony z wyższą siłą, dlatego otrzymuje od niej napełnienie i przekazuje je nam. Tak to działa za każdym razem, jak adapter łączący nas z wyższą siłą.

To są niesamowite artykuły. Rabasz zrobił to, czego nie zrobił nikt przed nim. Nie jesteście jeszcze świadomi tego, co się dzieje, i nie możecie ocenić, jakiej naprawy dokonał w całym stworzeniu. Rabasz był tak skromny, że ludzie nie zdawali sobie sprawy z tego, kim jest. Był niezwykle skryty jeśli dotyczyło to jego duchowej pracy.

Ale w życiu materialnym był zupełnie inny, potrafił żartować, opowiadać anegdoty. Przez wiele lat pracował jako prosty robotnik na budowie i mógł swobodnie komunikować się z innymi robotnikami, pracował jak wszyscy inni, ale nikt nawet nie domyślał się, że ma do czynienia z wielkim kabalistą. To był wyjątkowy człowiek.

Teraz mamy możliwość wspólnie zagłębić się w artykuły Rabasza i zanurzyć się w ich głębię, aby połączyć się ze sobą i z nim. Gotowa jest już niezbędna baza.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 26.07.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Rabasz, Studia Kabały

Pytanie: Zrozumiałem, że kiedy pojawia się jakieś cierpienie, próba lub problem ze strony Stwórcy, to powstaje bardzo silna potrzeba kontaktu z Nim, co jest impulsem do modlitwy i połączenia z Nim, z grupą.

A kiedy nie ma żadnych cierpień i problemów, to bardzo trudno jest zbudować prośbę na tym samym poziomie. Dlaczego tak się dzieje? Co należy zrobić, aby samemu, bez cierpienia, w duchowej pracy w grupie, zbudować taki sam chisaron?

Odpowiedź: Bez cierpienia nie da się tego zrobić. Cierpienie jest nieodłączną częścią odczuwania kli/naczynia, jego napełnienia. Bez cierpienia nie moglibyśmy wcale ukierunkować się: ani w stronę Stwórcy, ani przeciwko Niemu.

Komentarz: Pamiętam chwile, kiedy pojawiały się jakieś trudności i wtedy odczuwa się ogromny chisaron, pragnienie. A kiedy Stwórca trochę „odpuszcza”, to nie jesteś w stanie odczuwać takiego samego silnego dążenia.

Odpowiedź: Prawidłowo. Dlatego że bez cierpienia nie możemy zmierzać naprzód. Ale nie musimy go wywyższać. Należy tylko zrozumieć, że bez niego nie czujemy naszego prawdziwego kli.

Pytanie: Ale nie mogę prosić, żeby Stwórcy znowu dał mi cierpienia?

Odpowiedź: Nie, nie trzeba! Możesz zastąpić je miłością.

Pytanie: Jak zbudować miłość na tym samym poziomie?

Odpowiedź: O to właśnie proś! O miłość trzeba prosić.

Z lekcji na temat „Według cierpienia zapłata”, 25.07.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Powiedziano: „Każdy, kto opłakuje Jerozolimę, dostąpi zaszczytu ujrzenia jej w radości”.

To znaczy, na ile jesteśmy świadomi pełnej skali zniszczenia, które przytrafiło się nam, całemu narodowi Izraela i całemu światu, programowi Stwórcy w stworzeniu, i na ile dotyka to nasze serce, w tej mierze jesteśmy w stanie zrozumieć i odczuć cały ten smutek, zrozumieć przyczynę rozbicia i wyjścia z niego, jak odbudować Jerozolimę, to jest „doskonałe miasto” (ira szlema). I tak ze smutku dochodzimy do radości.

Nie ma bardziej czarnego i żałobnego dnia, niż 9-ty Awa. Jest to źródło wszystkich sądów i wszystkich kłopotów. To właśnie tego dnia w Jerozolimie zawaliła się Świątynia. I do tej pory opłakujemy to przez tysiące lat. A dzisiaj powinniśmy smucić się i opłakiwać to, jakby wydarzyło się wczoraj i jest to osobisty smutek każdego.

W końcu ten, kto nie opłakuje zniszczenia Świątyni, nie będzie mógł być obecny przy jej odbudowie. Dlatego musimy odczuć w głębi serca to, co nazywa się rozbiciem i jakiej naprawy powinniśmy oczekiwać, w jakiej formie i z jakim rezultatem. Nastąpiło straszne rozbicie – rozbiło się kli, czyli połączenie między stworzeniami i Stwórcą. A teraz, kto wie, kiedy i jak i jakimi działaniami uda się to naprawić. Dlatego jest to rzeczywiście bardzo smutny dzień.

Z lekcji na temat „Dziewiąty Awa”, 27.07.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Izrael i narody świata, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Pytanie: W miarę naszego rozwoju Stwórca ujawnia nam nowe porcje zła. A jeśli zło przejawia się w grupie w cykliczny sposób, podobny do poprzednich etapów, jak możemy właściwie wejść na nowy etap, przerwać ten krąg?

Odpowiedź: Nieustannie dążyć do tego samego celu: muszę wznieść się ponad swój egoizm i działać w kierunku życzliwości do przyjaciół w grupie.

Pytanie: Jeśli człowiek nie modli się o naprawę swojej natury, to Stwórca nie honoruje go dialogiem ze Sobą, czy jest to lenistwo człowieka?

Odpowiedź: Stwórca czeka, aż człowiek rozwinie w sobie niezbędne właściwości, które będą naciskać na niego od wewnątrz i zmuszą, by i tak się do Niego zbliżył.

Pytanie: Przypuśćmy, że przyjaciel uczestniczy w lekcjach, wykonuje maksymalne zewnętrzne wysiłki, przychodzi na spotkania, ale nie wie, co jeszcze można dodać, aby przynieść więcej korzyści dziesiątce, co mógłby Pan podpowiedzieć?

Odpowiedź: Nic takiego. Powinien czytać artykuły na ten temat, jest ich wiele. Ale w zasadzie to, co musi zrobić, to służyć swojej dziesiątce, być razem z nią sercem i duszą.

Pytanie: Jak dowiedzieć się, kiedy anulować siebie, a kiedy umniejszać?

Odpowiedź: Idealnie byłoby, gdybyśmy zawsze anulowali egoizm i zawsze uwzględniali pragnienia innych zamiast własnych.

Pytanie: Czy powinniśmy zachować taką linię, gdy zawsze anulujemy siebie i umniejszamy?

Odpowiedź: Nie martw się, jeszcze nie anulujesz się i nie umniejszasz. Ale jeśli postawisz innych ponad siebie, zaczniesz odczuwać duchowy świat w różnicy między wami.

Z lekcji na temat „Według cierpienia zapłata”, 24.07.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: W artykule „Kiedy Stwórca kocha człowieka” Rabasz napisał, że człowiek może doświadczyć stanu, kiedy czuje się gorszy od wszystkich. Takie odczucia – to prezent od Stwórcy.

Powiedzmy, że w stosunku do grupy czuję, że jestem gorszy od wszystkich, moi przyjaciele odnoszą sukces. Muszę włączyć się w grupę, a wydaje mi się, że będę ciągnąć ich w dół, będę im szkodzić i hamować ich. Jeśli czuję, że jestem gorszy od wszystkich, to w czym mogę być użyteczny dla grupy? Jak prawidłowo włączyć się?

Odpowiedź: Każdy człowiek jest przydatny dla swojej grupy, nawet jeśli jest najgorszy. Uczymy się od Stwórcy. Jest człowiek, który jest użyteczny sam w sobie, i jest człowiek, który zmienia się ze szkodliwego w pożytecznego, ale wtedy w zasadzie jest podwójnie pożyteczny. Musimy zwrócić uwagę na to, skąd przychodzi, jak się zmienia i w tym jest jego zasługa.

Komentarz: A jeśli człowiek ucieka, oddala się od grupy, potem czuje, że czegoś nie dokończył, nie dopracował, że trzeba było pozostać w grupie i podjąć wysiłek. Jak z tym pracować?

Odpowiedź: Będzie jeszcze możliwość, aby to naprawić na następnych stopniach. Nie martw się. Nie myśl o przeszłości, myśl zawsze o przyszłości.

Z lekcji na temat „Według cierpienia zapłata”, 25.07.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: W pierwotnych źródłach mówi się o wynagrodzeniu. Czy można powiedzieć, że jaki wysiłek wkładasz, takie będzie wynagrodzenie?

Odpowiedź: Absolutnie słusznie. Dlatego jest powiedziane: „Według cierpienia zapłata”.

Pytanie: Długo tego nie rozumiałem, ale dzisiaj w końcu zrozumiałem i poczułem z tego powodu wielką, szczerą radość. Co dzieje się z człowiekiem w tym czasie, gdy nagle dociera do niego istota tego, co zostało powiedziane?

Odpowiedź: Człowiek otrzymuje zaledwie bardzo małą porcję wyższego światła.

Pytanie: Na materialnym poziomie pojęcie „cierpienie” kojarzy się z jakimś rodzajem męki. A w Kabale mówi się: „Cierpienie – to uczucie głodu”. Oznacza to, że im większy głód odczuwa człowiek, tym większą będzie odczuwał przyjemność z jedzenia.

Okazuje się, że im większy mamy duchowy głód, tym większą przyjemność otrzymamy gdy Stwórca napełni nas światłem. Czy to prawda, że powinienem odczuwać nie swój głód, ale głód przyjaciół w dziesiątce? Jeśli zacznę dla nich przygotowywać „posiłek”, i będą napełniać się, to będzie ogromna przyjemność.

Odpowiedź: Myślę, że powinniśmy dążyć do odczucia braku w kli/naczyniu: czego nam jeszcze brakuje, abyśmy mogli przyciągnąć Stwórcę, napełnić Go, poczuć nasze prawdziwe kli, prawdziwe pragnienie, chisaron.

Z lekcji na temat „Według cierpienia zapłata”, 25.07.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Po tym, jak Stwórca stworzył wszystkie ukryte światy, w ostatnim, materialnym świecie w ogóle nie jest przez nas odczuwany. Co to znaczy, że Stwórca nie jest odczuwany? Czego dokładnie nie odczuwamy?

Odpowiedź: W świecie materialnym odczuwamy siebie jako małe pragnienia, które chcą rozkoszować się mikrodawką światła, które je napełnia. Ta odrobina światła jest postrzegana jako życie w naszym ciele i nic więcej.

A potem, kiedy zapoznajemy się z naszymi możliwościami poprzez naukę Kabały, dostajemy szansę, aby stopniowo rozwijać swoje pragnienia, wznosic się ponad nie. Nazywa się to osiągnięciem właściwości obdarzania przez miłość do bliźniego.

W taki sposób wszystkie nasze pragnienia stają się coraz bardziej podobne do Stwórcy i w tym stanie możemy Go zacząć rozumieć, odczuwać, przybliżać się do Niego. Stając się podobnymi do Niego, możemy zobaczyć cały wszechświat i wszystkie światy.

Z programu telewizyjnego „Wprowadzenie do nauki Kabały”, 16.07.2023

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata