Przyjeżdżając na kongres, trzeba wskoczyć do tego morza miłości. Nawet w zwykłym życiu zdarza się tak, że kiedy kogoś kochasz, to nie możliwe jest zatrzymanie swoich uczuć w sobie i wylewają się one na zewnątrz. Właśnie takiej relacji pragniemy ze Stwórcą.

Nie chodzi tutaj o miłość pomiędzy mężczyzną i kobietą, czy rodzicami i dziećmi, ale o taką miłość, która jest ponad ciałami, ponad wszelkimi kalkulacjami – po prostu bezgraniczny ocean, do którego można wejść i zniknąć w jego głębinach. W taki właśnie sam sposób musimy utonąć w swoich uczuciach, jak w oceanie.

Wchodzimy do tego morza, i podnosi nas i niesie, ciągnie we wszystkich kierunkach, dając poczucie, że znajdujesz się w oceanie miłości przyjaciół, w morzu naszej jedności. Nie boję się utonąć w tym morzu – wręcz przeciwnie, czuję się w otoczeniu przyjaciół i siebie razem z nimi i nie ma granic dla naszych wzajemnych uczuć.

Morze – to Malchut, dlatego istnieje zwyczaj wchodzenia do morza i trzykrotnego zanurzania się głową. To wspaniała rzecz.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do otwarcia serca na kongresie”, 27.09.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Ludzie, którzy przyjeżdżają na kongres, przede wszystkim inwestują w siebie. To jedyny prawdziwy wkład! Wszystko inne się wypala. Przyjeżdżają, płacą i są gotowi we wszystkim uczestniczyć, ponieważ czują, że wszystko inne nie jest nic warte!

Pamiętam, kiedy zaczynałem studiować Kabałę, mówiono mi: „O czym ty mówisz?! Masz dopiero 30 lat! Najpierw zabaw się, zarabiaj, podróżuj po całym świecie! Przecież jeszcze nigdzie nie byłeś! Dlaczego się pogrążasz?! Gdy będziesz już blisko 60. roku życia, bliżej do emerytury, zaczniesz zajmować się studiowaniem przyszłego świata.” Często słyszałem to od ludzi. „Taki młody…” Właśnie tak. Co zrobić?

Pytanie: Jak przebiega proces akumulacji? Jak człowiek inwestuje siebie?

Odpowiedź: Jak akcjonariusz. Inwestuje we wspólny sensor, i to staje się jego częścią.

To naprawdę wkład w najbardziej niezawodny bank! To nie jakiś Bank of America, ale wieczny, doskonały bank! To ile włożysz w niego wysiłku, wszystko będzie twoje!

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Kongres – to duchowy wkład”

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa

Pytanie: Czy naród Izraela należy do tego samego duchowego korzenia?

Odpowiedź: Izrael nie jest narodowością ani narodem. To grupa ludzi, która zebrała się, aby skierować się do Stwórcy. Wszyscy, którzy chcą dotrzeć do Stwórcy, nazywani są „Izraelem”. Dla nich jest to święto – Rosz ha-Szana (Nowy Rok), kiedy chcą postanowić, że od tej chwili idą w kierunku Stwórcy.

Z lekcji na temat „Rosz ha-Szana”, 16.09.2023

Kategorie: Izrael i narody świata, Praca duchowa

W jaki sposób możemy zjednoczyć się jako jeden człowiek, jeśli wszyscy są tak różni od samego początku? Nie ma ani jednego człowieka, który byłby całkowicie podobny do drugiego. Tak zbudowana jest cała natura, że każde stworzenie ma unikalne właściwości, które odróżniają go od innych, a nawet są im przeciwne.

Dlatego cała nasza praca odbywa się ponad naszymi właściwościami. Nie możemy ich naprawić, a możemy jedynie przyciągnąć wyższą siłę, czyli światło, które powraca do źródła, aby nas zjednoczyło. Wtedy możemy być razem i w miarę naszego zjednoczenia znowu staniemy się jednym ciałem, jednym pragnieniem, jedną intencją, która nazywa się Adam Riszon, i w taki sposób osiągniemy cel stworzenia.

Oznacza to, że nie musimy patrzeć na to, jak bardzo różnimy się, ale pomimo wszystkich różnic szukać, jak zjednoczyć się w jedno naczynie, dla jednego celu, jednego Stwórcy. Wówczas wszystkie różnice, które pierwotnie w nas istniały, których nie mogliśmy naprawić, a tylko wznieść się ponad nie i zjednoczyć się nad nimi, przyniosą nam korzyść i wzmocnią siłę naszej jedności.

Dlatego na nadchodzącym kongresie musimy starać się zjednoczyć i wywrzeć wrażenie na sobie, aby móc osiągnąć postęp. Kongres daje każdemu unikalną możliwość aby być zainspirowanym przez tysiące ludzi, a następnie przenieść te wrażenia do swojej dziesiątki, i w taki sposób otrzymać siłę wielokrotnie większą niż ta, którą mieli przed kongresem.

Jest to wyjątkowy prezent, szczególna siła, którą można otrzymać podczas kongresu i właśnie dlatego zbieramy się na nim. Każdy z nas ma bardzo małą, maleńką siłę. Ale kiedy się jednoczymy, nasze siły włączają się w siebie i tworzą jedną ogromną siłę.

Dlatego nie należy przegapić takiej możliwości. Wszystko, czego potrzebujemy w tych dniach, to być pod wrażeniem od siebie nawzajem, ponieważ w każdym z nas żyje cały rój przeciwstawnych, obcych sił, ale ja chcę przyjąć tę siłę i włączyć się w to połączenie.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 27.09.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wspólna dusza "Adam"

Nadchodzący pod koniec miesiąca kongres nosi nazwę „Odkrywamy serca”. Jak przygotować się do kongresu, aby naprawdę poczuć, jak przedstawiamy serce Stwórcy, gotowe by się oczyścić?

Na kongres przyjeżdża wiele ludzi z różnych krajów, gotowych włączyć się we wspólne zjednoczenie, aby poczuć się jak jeden człowiek z jednym sercem. W taki sposób osiągniemy wielką moc i łatwiej będzie nam przyciągnąć do siebie Stwórcę, jak jest powiedziane: „Pokonali Mnie synowie moi”.

Ten kongres – to jeszcze jeden krok na drodze do ostatecznej naprawy. Na nim możemy osiągnąć wszystko, czego zapragniemy – nie ma co do tego żadnych ograniczeń.

Przecież żyjemy w epoce Mesjasza, w tak zwanym „ostatnim pokoleniu” i studiujemy według właściwej metody. Każdy musi jedynie skierować swoje serce na połączenie się z dziesiątkami, z setkami, z tysiącami – i tak wszyscy razem aby połączyć się ze Stwórcą.

Musimy zrozumieć, co to znaczy „być razem”. Przecież kongres to nie tylko zebranie w jednej sali, ale każdy musi poczuć, że jest gotowy przygotować miejsce dla wszystkich w swoim sercu i rozumie.

Z lekcji na temat „Oczyścić serce”, 27.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Trudno jest przecenić wielkość Baal HaSulama i Rabasza, ponieważ są to ludzie, którzy pomagają nam i ze wszystkich sił starają się podnieść nas z najniższego poziomu, czyli z tego świata, do duchowego poziomu wyższego świata. Poza nimi nie ma innych ludzi, którzy troszczą się o to, abyśmy wznieśli się z poziomu śmierci na poziom życia, byśmy uświadomili sobie, po co żyjemy, dzięki czemu istniejemy.

Zaznajamiają nas ze Stwórcą, uczą, jak otworzyć do Niego drzwi i przybliżyć się do Niego. Dlatego Rabasz i Baal HaSulam to nawet nie dwie osoby, a dwie wyższe, szczególne siły duchowe, które troszczą się o nas i dlatego są nam bliższe niż jakiekolwiek inne stworzenia.

Kiedy czytamy wersety napisane przez Rabasza na cześć jego świętego ojca, Baal HaSulama, spróbujmy połączyć się z nimi całym sercem i duszą i zrozumieć, że podarowano nam połączenie z tymi szczególnymi duszami.

Kabaliści – to system połączenia we wspólnej duszy Adama Riszona, który jest już naprawiony. Człowiek, który naprawia się zostaje włączony do tego systemu i wraz ze wszystkimi kabalistami buduje sieć, która podnosi wszystkie inne dusze: podnosi je i pomaga im wznosić się w górę, coraz bliżej do Stwórcy.

Poza tym, że kabaliści pozostawili nam swoje artykuły, to nadal wszyscy są wśród nas i uczestniczą w naszej pracy. Jest powiedziane, że „kabaliści nie mają odpoczynku ani na tym świecie, ani w przyszłym”, dlatego że pomagają nam aż do samego końca naprawy. Ponieważ wszystkie dusze są zjednoczone, połączone razem i pomagają sobie wzajemnie. Nawet jeśli tego nie czujemy, jak niemowlęta, które nie rozumieją, kto się nimi opiekuje i w jaki sposób – ale tak właśnie się dzieje.

Z lekcji na temat „Dzień Pamięci Baal HaSulama”, 26.09.2023

Kategorie: Baal HaSulam, Fragmenty z porannych lekcji, Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, Rabasz, Rozpowszechnianie metody

Dziś jest szczególny dzień ku pamięci Baal HaSulama, rawa Jehudy Aszlaga, wielkiego kabalisty, który utorował nam drogę prowadzącą do naprawy świata. Dzięki niemu wiemy, jak się zachować, aby nie popełnić błędu i nie zejść z drogi Stwórcy.

Metoda Baal HaSulama opiera się na osiągnięciach kabalistów, którzy żyli przed nim. Dlatego jesteśmy wdzięczni, że mamy takiego nauczyciela, którego uczniami możemy być, podążać jego drogą, i być pewnym, że osiągniemy cel stworzenia już w tym życiu.

Baal HaSulam pozostawił nam wiele artykułów i książek kabalistycznych, a także wyszkolił uczniów, a co najważniejsze, swojego najstarszego syna, Barucha Aszlaga (Rabasza), który opisał nam całą metodologię pracy duchowej odpowiednią dla naszych dni, naszych czasów, dla dusz zstępujących do dzisiejszego świata.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 26.09.2023

Kategorie: Baal HaSulam, Fragmenty z porannych lekcji, Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, Rabasz, Rozpowszechnianie metody, Studia Kabały

Cała nauka Kabały przyszła do nas z Księgi Zohar i dzieł Ari. Ale gdyby nie Baal HaSulam, nie moglibyśmy jej studiować. W końcu księga Zohar jest pełna alegorii, opowieści zrozumiałych tylko dla człowieka, który jest na tym samym poziomie duchowym i może rozszyfrować te wskazówki.

Jeśli chodzi o Ari, to sam niczego nie napisał – tylko mówił. Wszystkie prace Ari zostały napisane przez jego ucznia, Chaima Vitala, i cały ten wielotomowy zbiór dzieł opiera się na tym, co Ari powiedział przez półtora roku. Tak krótko istniała jego grupa, w której nauczał, a potem zmarł.

Materiał ten trafił do różnych ludzi, którzy w różny sposób opracowali z niego książki. Jedną część zapisów przechowywano w jakimś tajnym miejscu, drugą zakopano w grobie Chaima Vitala, została odzyskana później, gdy grób został otwarty. Trzecia część natomiast była odziedziczona i przekazywana przez wielu ludzi i kto wie, co z nią zrobili.

Ari mówił ogólnie o całym systemie, a jeśli człowiek nie ma kompletnego materiału i nie jest w stanie go dobrze zrozumieć, to nie jest w stanie właściwie go zorganizować. Dlatego, chociaż te zapisy były również zebrane przez kabalistów, ale tam brakowało wielu rzeczy i nie została zachowana prawidłowa kolejność.

Dlatego Baal HaSulam dodał swój komentarz do dzieł Ari, abyśmy mogli podążać za takim naturalnym nurtem, od lekkiego do coraz bardziej złożonego i ucząc się w prawidłowej formie, moglibyśmy zrozumieć, co napisał Ari. Bez tego nie bylibyśmy w stanie niczego zrozumieć. A w nauce Kabały jest to bardzo niebezpieczne, dlatego że jeśli nie rozumiesz, o czym się mówi, to możesz fantazjować sobie cokolwiek chcesz.

Dlatego musimy zrozumieć, jaką ogromną pracę wykonał Baal HaSulam, bez której niczego byśmy nie osiągnęli. Czasami ludzie pytają mnie: jest tak wielu innych kabalistów – dlaczego nie studiujemy ich dzieł?

Ale nie ma nikogo innego, od kogo moglibyśmy się uczyć, bo wszyscy pisali na swoim wysokim poziomie – tacy, jak AGRA, Ramhal. Nie da się uczyć z tych dzieł, ponieważ nie rozszyfrowali tego dla zwykłych ludzi, takich jak my, aby można było to zrozumieć, wykorzystać i realizować na sobie.

Z lekcji według artykułu „Wprowadzenie ogólne (Pticha Kolelet)”

Kategorie: Baal HaSulam, Fragmenty z porannych lekcji, KABAŁA, Praca duchowa, Studia Kabały, ZOHAR

W ogólnym systemie dusz istnieje uniwersalne połączenie, hierarchia, łańcuch, w kolejności którego następuje rozwój różnych typów dusz. Dusze w swoim rozwoju zawsze zależą od poprzednich i są ze sobą powiązane jak ojciec i syn, przyczyna i skutek, nauczyciel i uczeń.

Ale nad wszystkimi rodzajami połączeń, które przenikają ten system, niczym żywy organizm i działającymi w różnych kierunkach, istnieje jeden szczególny system na niezwykłej wysokości a nazywa się systemem RASZBI.

Jest to łącznik pomiędzy częścią systemu wypełnioną światłem i zawierającą naprawione pragnienia, które są już gotowe do ogólnej, ostatecznej naprawy całego systemu, który odkrył już 125 stopni prawidłowego rozwoju ogólnego systemu stworzenia, a między tą częścią, która jeszcze powinna uświadomić sobie swój stan i dopiero rozpoczęła swoją naprawę.

Nienaprawioną częścią jesteśmy my, wszystkie te dusze, które są na poziomie tego świata. Wszyscy będziemy musieli przejść naprawę etapowo z pomocą tego systemu RASZBI, który znajduje się w doskonałości, na wysokości 125 stopni. A odkrycie i wpływ na nas tych naprawionych dusz następuje dzięki powiązaniom i przygotowaniom, które zbudowały w formie systemu zwanego „Zohar” (światło schodzące z Arich Anpin świata Acilut).

Stworzyły dla nas taki system, który, gdy się z nim połączymy, umieszcza nas w prawidłowym środowisku. A przecież cały nasz rozwój zależy od naszego środowiska!

Jeśli próbujemy związać się z Księgą Zohar, z tym systemem, reprezentującym grupę RASZBI i jego uczniów, to możemy otrzymać stamtąd wszystko czego potrzebujemy dla naszej naprawy. Te dusze dokonały szczególnej naprawy w wyższym świetle, które możemy przyodziać dzięki Księdze Zohar, i poprzez nie możemy także połączyć się ze światłem, połączyć się ze Stwórcą.

Księgą Zohar RASZBI otwiera nam bramy na górę, w takim stopniu, w jakim doceniamy wielkość tego systemu i jesteśmy w stanie się do niego przyłączyć, aby z jego pomocą osiągnąć duchowy cel.

Z przygotowania do lekcji według Księgi Zohar

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, ZOHAR

Pytanie: Jak ustalić, że krytyka ze strony przyjaciela wynika z miłości?

Odpowiedź: Jeśli chcesz zjednoczyć się ze swoim przyjacielem, to najpierw musisz wyznaczyć cel, a następnie wszystkie inne działania będą podporządkowane temu celowi. Celem krytyki jest poznanie siebie i przyjaciół oraz podniesienie się nad wszystkimi różnicami do Stwórcy.

Pytanie: Kiedy jestem nieustannie krytykowany w świecie materialnym, czy dobrze jest odejść od takiego środowiska?

Odpowiedź: Tak, warto trochę oddalić się od nich. Ogólnie rzecz biorąc, w odpowiedniej grupie nie może być krytyki. Musimy akceptować przyjaciół, jak dziecko w rodzinie, które jest przyjmowane takie, jakie jest, i to wszystko.

Z lekcji na temat „Sprawdzać siebie (Przeprowadzać krytyczną samoanalizę)”, 25.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie