Pytanie: Dlaczego tak trudno jest myśleć o tym, że nie ma nikogo, oprócz Stwórcy?

Odpowiedź: Ponieważ wiąże ci to ręce.

Pytanie: Jak pracować ze światem zewnętrznym, kiedy wykonujemy zalecenia Tory?

Odpowiedź: Świat zewnętrzny tego nie odczuwa. Nie znajduje się w tym sektorze.

Pytanie: Czy powinienem zadawać swoje pytania głośno, czy mogę uczyć się w milczeniu?

Odpowiedź: Możesz uczyć się w milczeniu, ale jeśli studiujesz razem z przyjaciółmi, to wskazane jest, aby wszyscy o tym wiedzieli.

Pytanie: Jak dogadać się z naszą duszą, aby nam pomagała, modliła się za nas, trzymała nas na drodze duchowej?

Odpowiedź: Rozmawiaj z nią cały czas. Zwracaj się do niej i proś o to Stwórcę.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 19.03.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Komentarz: Rabasz napisał, że po zebraniu przyjaciół, powinno być odczuwane uczucie doskonałości. A jeśli nie mam takiego odczucia? Przecież nie mogę nakazać swoim uczuciom.

Odpowiedź: Oznacza to, że nie dopracowałeś czegoś, nieprawidłowo prosiłeś, nie włożyłeś swoich wysiłków właściwie.

Pytanie: Więc jest to oznaka moich uczuć?

Odpowiedź: Bywa, że jest to bardzo trudne do zrealizowania. Połączenie z przyjaciółmi może być naprawdę bardzo trudne dla człowieka, gdy znajduje się w określonych stanach.

Ale generalnie, jeśli podejmuje wysiłki, a tym bardziej, nie sam a w grupie i cała grupa również dołoży wysiłków, aby zebrać się razem w centrum grupy, w jedno jądro, jakby mocno objąć się, nie oznacza to jednak, że faktycznie mają obejmować się, tylko dążą do tego, aby serce każdego z nich było złączone z innymi – wtedy człowiek zaczyna rozumieć, jak to działa.

Z programu telewizyjnego „Praktyczna Kabała”, 04.04.2024

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Często słyszę, że niezauważanie wad to wiara ponad wiedzę. Czy to prawda?

Odpowiedź: Nie. Wiara ponad wiedzę jest stanem, kiedy człowiek wbrew temu, co czuje, widzi i analizuje, wychodzi ponad to. Najpierw musimy zbadać nasz stosunek do Stwórcy i do swoich przyjaciół, i zrozumieć, czy jesteśmy po stronie plusa, czy minusa. Zgodnie z tym odnosić się do przyjaciól tak, aby być naprawioną grupą i cały czas troszczyć się o to.

Komentarz: Ale ten tekst dotyka tego że każdy człowiek może mi powiedzieć: przepraszam, tak to widzisz, to twoja wada.

Odpowiedź: Nikt nie ma prawa ingerować w pracę drugiego. Jak człowiek sam siebie definiuje, w taki sposób działa.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 21.03.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak powrócić do wewnętrznej części studiów, gdy czuję bardzo silne oderwanie?

Odpowiedź: Poprzez wysiłek, tylko poprzez wysiłek. Zawsze bądź pomiędzy przyjaciółmi, a wtedy nie będziesz tak bardzo oderwany.

Pytanie: Dlaczego w artykule Baal HaSulama „Ten kto pozostawia słowa Tory i zaczyna rozmowy“ (Szamati, 234) kategorycznie jest powiedziane, aby w żadnym wypadku nie przerywać nauki Tory? Jak gdyby nasz postęp przepadł?

Odpowiedź: Nie należy przerywać nauki nie dlatego, że twoje sukcesy zostaną utracone, ale dlatego że kiedy porzucasz Torę, pozwalasz, przeciwstawnym siłom, zarządzać tobą.

Pytanie: Co zrobić, jeśli rodzina zaczyna mnie krytykować za to, że zajmuję się Kabałą i zaczyna uczyć mnie, jak mam żyć? Jak postępować?

Odpowiedź: Pochyl spokojnie głowę, posłuchaj tego co mówią i obiecaj im, że będziesz poświęcał temu mniej czasu.

Pytanie: Czy ogólna prośba do Stwórcy wystarczy, aby nas zjednoczyć, zrobić wszystko tak, jak On chce, czy też konieczne jest dokładne zbadanie, gdzie jesteśmy i czego chcemy w danej chwili?

Odpowiedź: Zrób to, co możesz. Proś Stwórcę o to, co uważasz za konieczne, i w końcu stopniowo nauczysz się, jak należy zwracać się i jak podnosić się zadając pytania.

Pytanie: Co robić z zazdrością, która pojawia się nagle i natychmiast wszystko spala? Czy istnieje jakiś sposób aby powstrzymać ją, żeby nie wyrządziła szkód?

Odpowiedź: Módl się cały czas, aby zazdrość nie zwyciężyła, ale abyś ty pokonał zazdrość.

Pytanie: Kiedy wspólnie czytamy artykuł, czy powinniśmy przerwać, aby go przedyskutować, czy lepiej jest przeczytać do końca, nawet jeśli nie ma już czasu do omówienia?

Odpowiedź: Lepiej doczytać artykuł do końca.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 18.03.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Człowiek, który nie studiuje Kabały, nie może się dowiedzieć o sile obdarzania? Czy ludzie intuicyjnie mogą wejść na tę drogę?

Odpowiedź: Mogą. Jak jest powiedziane: „Jest wiele dróg do Stwórcy”. Każdy człowiek, kieruje się swoją duszą, swoimi pragnieniami, podąża swoją drogą. Jednak ogólna zasada jest jednakowa dla wszystkich.

Pytanie: Czy Kabała jest najbardziej bolesną drogą?

Odpowiedź: Kabała jest jedyną drogą, ponieważ przyciągamy Wyższe Światło, które nas naprawia.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 09.04.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, KABAŁA, Praca duchowa

Pytanie: Jak poprzez miłość do przyjaciół poczuć miłość do Stwórcy i miłość Stwórcy do nas?

Odpowiedź: Nie możemy tak łatwo poczuć miłości Stwórcy i szybko dojść do stanu zbliżania się lub oddalania od Niego. To wszystko osiąga się stopniowo. Podobnie jak w naszym świecie, kiedy się z kimś zapoznajemy, dopiero po tym, jak poznamy się bliżej nawzajem, pojawiają się między nami stany „przybliżenia – oddalenia” i tak dalej.

Dlatego najpierw musimy studiować artykuły kabalistyczne, które mówią o połączeniu między przyjaciółmi w grupie, a następnie o połączeniu grupy ze Stwórcą. To dwa najbardziej niezbędne kroki dla każdego: zarówno dla kobiet, jak i dla mężczyzn. Bez tego nie zaczniemy odczuwać wyższego świata, który jest nad nami, zarządza nami, ale my go nie czujemy.

Ale żeby go poczuć, poczuć Stwórcę, który przez niego zarządza nami, musimy być ze sobą w dobrym, życzliwym związku. To jest nasze główne zadanie.

Pytanie: Przyszliśmy, podjęliśmy wysiłki i każdy z nas chce napełnić jakieś duchowe pragnienie. W jaki sposób możemy nadal odczuwać jakieś napełnienia poprzez te niewielkie wysiłki? W czym mogą się bezpośrednio teraz zamanifestować?

Odpowiedź: To wymaga czasu i to dużo czasu. Ale stopniowo, coraz bardziej, zaczniemy rozumieć, z jakimi siłami mamy do czynienia, jaka jest forma naszego zjednoczenia i zaczniemy to odczuwać. To doprowadzi nas do naszych przyjaciół, do Stwórcy i wszystko się zjednoczy.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 05.04.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Istnieją cztery rodzaje służenia dla Stwórcy. Najważniejszym z nich jest to, czego wymaga od nas Tora: „Kochaj Stwórcę swojego całym sercem swoim, całą duszą swoją, całą istotą swoją”.

We wszystkich innych rodzajach służenia, istnieje już pewien dodatek pragnienia otrzymywania, gdy człowiek zgadza się pracować dla Stwórcy, ale nie w każdym stanie. Czyli, jego działania, podobnie jak i w naszym świecie, zależą od tego, ile otrzyma.

Pytanie: Co to znaczy, że wychodzę z intencji otrzymywania do intencji bezinteresownego służenia? Co to za stan dla obdarzania?

Odpowiedź: Zaczynasz odczuwać, kogo obdarzasz, dlaczego obdarzasz i w jakim celu. To daje ci siłę, aby kontynuować duchową pracę.

Pytanie: Jak mogę wyjść z ciągłej intencji otrzymywania dla siebie i włączyć się w Stwórcę, aby Go obdarzać?

Odpowiedź: Tak jak Stwórca daje ci myśli „dla siebie”, tak ty powinieneś prosić, aby cię od nich uwolnił.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 05.04.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Zawsze mówił Pan, że można robić postępy, studiując wirtualnie. A dlaczego teraz tak ważne jest, abyśmy wszyscy zgromadzili się fizycznie w miejscu przeprowadzenia kongresu w listopadzie?

Odpowiedź: Działamy w warunkach ogromnego, różnorodnego świata. To znaczy pod względem wyższej siły, Stwórcy, oddziaływującej na mnie siły obdarzania mogę znajdować się w dowolnym miejscu, w dowolnych stanach: bliżej centrum lub dalej od niego. Jeden podłącza się do lekcji poprzez internet, drugi nie ma internetu i tylko czyta księgi kabalistyczne, ktoś obecny jest na lekcji fizycznie, a ktoś jest w zewnętrznej grupie, inny w ogóle nie jest w pobliżu grupy.

To znaczy każdy znajduje się na swoim miejscu, tam gdzie wyższe sterowanie go postawiło. Pod względem siły oddziaływania, w centrum kręgów znajduje się miejsce fizycznej lokalizacji naszego kongresu, a wszyscy inni są bliżej lub dalej od niego. Należy zrozumieć, że bycie w centralnym punkcie, przez trzy dni kongresu daje maksymalny efekt pod względem siły oddziaływania. Dlatego jeżeli człowiek ma wolność wyboru, to powinien przyjechać!

Jeśli nie ma takiej możliwości, to powinien zastanowić się nad miejscem maksymalnego oddziaływania: czy będzie to lokalna grupa, jeśli ją ma, a jeśli nie ma możliwości, aby do niej dojechać, to najlepiej oglądać transmisję razem z przyjacielem. Być może tej możliwości też nie ma, bo jest sam gdzieś daleko, na skraju ziemi, wtedy musi oglądać sam. A jeśli to też jest niemożliwe, to pozostaje mu tylko słuchać… Mimo wszystko musi znaleźć maksymalny kontakt z kongresem, jest to jego jedyny wolny wybór.

Znajdując się w tym samym mieście, gdzie jest przeprowadzany kongres, można oczywiście pozostać w domu i oglądać wszystko w telewizji. To jest wybór każdego. Ale nie można porównać wrażeń, otrzymanych w sali kongresu i poza nią. Poza tym można siedzieć na sali jako obserwator z zewnątrz bądź też całym sercem i duszą uczestniczyć wewnętrznie – to też dotyczy twojej wolnej woli, czy chcesz „uzyskać maksymalne oddziaływanie poprzez środowisko”.

Wybór należy do ciebie.

Z lekcji do artykułu „Nauka Kabały i jej istota”, 19.10.2010

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Połączenie, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rozwój, Środowisko, Wolna wola

Pytanie: Czy słuszne jest stwierdzenie, że w konflikcie pomiędzy dwoma przyjaciółmi należy spróbować spojrzeć na siebie nawzajem oczami Stwórcy?

Odpowiedź: Nie ma sensu nawet próbować. Tylko się zdezorientujesz. Ale jeśli spojrzysz na przyjaciela tak, jak kochająca matka patrzy na swoje dziecko, to już jest dobrze. Trzeba umieć przebaczać. Najważniejszą rzeczą w dziesiątce jest przebaczanie i natychmiastowe rozpoczynanie nowych relacji.

Pytanie: Jak właściwie wyrazić, by przyjaciel zrozumiał, że odnoszę się do niego z otwartym sercem, a nie z innymi intencjami?

Odpowiedź: Jeśli uczycie się tego samego materiału, słuchacie tych samych nauczycieli, to naturalnie staniecie się podobni na siebie nawzajem, zaczniecie jednakowo odbierać materiał. Nie może być inaczej. Dlatego kontynuujcie wewnątrz dziesiątki aktywne nawiązywanie między sobą relacji, które wiązałyby was w ciasny węzeł.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 05.04.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jeśli jesteśmy przepełnieni miłością, którą czujemy do nauczyciela, do przyjaciół w dziesiątce, czy należy robić na nią skrócenie? Jak z tym pracować?

Odpowiedź: Jeśli zwrócisz to wszystko do Stwórcy, otrzymasz pewne wzniesienie. I tak za każdym razem. Coraz więcej.

Pytanie: Kiedy dziesiątka może znajdować się w stanie nefesz?

Odpowiedź: Ogólne światło, które osiągniesz, będzie nazywane światłem nefesz.

Pytanie: Jeśli na poziomie duchowym wszystko jest dobrem, co to znaczy „przyjemny lub nieprzyjemny dla ducha stworzenia”?

Odpowiedź: Istnieją działania duchowe, które zmuszają nas do podążania okrężną drogą, a są działania, kiedy idziemy prosto. Na tym polega, ogólnie, powodzenie lub niepowodzenie w duchowości.

Pytanie: Jak rozpoznać różnice, które są ważne dla przezwyciężenia i osiągnięcia jedności między nami, i takie, które można zaakceptować?

Odpowiedź: Wszystko co przeszkadza nam w zjednoczeniu, musimy naprawić.

Pytanie: Co oznacza obrócenie lewej linii w świętość?

Odpowiedź: Oznacza to, że cały twój egoizm, który odkrywa się w tobie w tym czasie, musi zostać naprawiony odwrotnie, na obdarzanie.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 17.03.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie