W każdej chwili, gdy jestem w dziesiątce, czuję, jak nasze zjednoczenie umacnia się coraz bardziej, w taki czy inny sposób. Cały czas czuję, jak zmierzam w stronę stanu, w którym wszyscy będziemy w jednym sercu.

A im bardziej zbliżam się do tego jednego serca, tym bardziej czuję się szczęśliwy i radosny, tym mocniej odczuwam Stwórcę i całą wspólną światową duszę, ponad naszym światem. To bardzo szczególne uczucie, które wszyscy powinniśmy starać się osiągnąć, jak najszybciej.

Jesteśmy w ciągłym ruchu, od bieżącego punktu do następnego i tak do końca naprawy. Kabaliści obiecują nam, że to osiągniemy. Dlatego należy być radosnym, że jesteśmy na tej drodze i mamy cel w życiu, który jest ponad wszystko inne i wznosi nas na szczyt wszechświata. Stan ostatecznej naprawy jest dla nas przygotowany i czeka na nas.

Jeszcze nie zdajemy sobie sprawy, jakimi szczęściarzami jesteśmy. Ale w rzeczywistości każdy ma szczególny zapis w swojej duszy, który odróżnia go od milionów i miliardów ludzi, którzy nie mają tego w swoim życiu. Rozpoczną i zakończą to życie, nie osiągnąwszy niczego. A my, podczas tego życia wznosimy się po duchowej drabinie, od stopnia do stopnia.

Dlatego powinniśmy być radośni w to święto Purim, które jest symbolem wszystkich naszych wzlotów. Bardzo się cieszę, że z każdym dniem dołącza do nas coraz więcej ludzi, i coraz bardziej wzrasta zrozumienie, że otrzymaliśmy szczęśliwy los.

Z lekcji „Pomnażanie radości”. Dzień Jedności na Purim”, 23.03.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Zjednoczenie, które chcemy osiągnąć, to szczególny stan, w którym człowiek czuje, że anuluje siebie do zera i rozpływa się w przyjaciołach, znika w nich.

W takim stopniu, w jakim człowiek zatraci siebie, czuje, jak wychodzi z materialnego świata i wchodzi w świat duchowy, otrzymując tam nowe pragnienie i nowe doznanie. To wszystko jest już duchowe.

Czuje, że w centrum tych wszystkich uczuć jest wyższa siła, Stwórca, który czeka i pragnie go.

Z lekcji „Pomnażanie radości”. Dzień Jedności w Purim”, 23.03.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jest powiedziane, że „sześć lat człowiek będzie pracować, a siódmego wyjdzie na wolność”. Jak to rozumieć?

Odpowiedź: W siódmym roku egoizm człowieka i złe siły natury już go nie powstrzymują. Człowiek uwalnia się od nich.

Pytanie: Czy mogę odczuwać przyjemność i cieszyć się z odkrycia przyjaciół?

Odpowiedź: Radować się – tak. A odczuwanie przyjemności następuje już po waszym wspólnym działaniu.

Pytanie: Co to znaczy obdarzać przyjaciół w swoich pragnieniach bez żadnych ograniczeń?

Odpowiedź: Wyobraź sobie matkę, która jest gotowa oddać wszystko swojemu małemu dziecku. Tak samo postępujemy w grupie.

Pytanie: Czasami Stwórca rozpada się na wiele różnorodnych właściwości i stanów. Czego nas to uczy?

Odpowiedź: To uczy nas wzniesienia się po stopniach i o wiele więcej, ponieważ w każdym stopniu jest wiele różnych właściwości.

Pytanie: Co musimy dodawać do połączenia ze sobą nawzajem, z Panem i ze Stwórcą?

Odpowiedź: Tylko modlitwę. Nie ma nic ponad to. Proście Stwórcę, aby przyciągnął was do siebie, a wtedy wszystko się ułoży.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 28.03.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Poświęcił Pan swoje życie na przekazywanie informacji światu. Czym dla Pana jest przekazywanie tego?

Odpowiedź: Przekazywaniem metody podniesienia człowieka i ludzkości do poziomu najwyższego rozwoju, który nazywa się „Stwórcą”. Moim credo, moim celem jest opowiedzenie o tej możliwości całej ludzkości, wyjaśnienie możliwie najprościej, jak to zrobić.

Podążam śladami Baal HaSulama i Rabasza. Celem mojego życia jest stworzenie pewnego systemu, w którym zostanie to realizowane – międzynarodowego, ogólnego systemu, oddzielonego od religii, od wszystkiego, co może ograniczać człowieka.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Co pozostanie po Laitmanie?”

Kategorie: Praca duchowa, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Czy kabaliści tacy jak Baal HaSulam i Rabasz starali się rozpowszechniać Kabałę na świecie, by złagodzić wywieraną na niego presję?

Odpowiedź: Nie, to nie dlatego. Kabaliści dążą do tego, aby przekazać światu Kabałę, by szybko osiągnął połączenie ze Stwórcą dobrą drogą, ponieważ jest to najlepszy stan dla świata. A co najważniejsze, że jest to pożądane przez Stwórcę.

Chociaż bardzo współczujesz światu, nie robisz tego z miłości do niego, ale przede wszystkim z miłości do Stwórcy, dlatego że powinieneś pracować bardziej z powodu zadowolenia Go. Toczy się tutaj ta sama egoistyczna walka: o co? Oczywiście, że nie ze względu dla siebie. Dla świata czy dla Stwórcy? I tu pojawia się taka dwuznaczność.

Ponieważ integralne działanie będzie pełne dopiero wtedy, gdy wszystkie elementy składowe „ja, świat i Stwórca” będą połączone w odpowiednim „pakiecie”, bo dopiero wtedy przyniosą rezultaty. Dlatego należy pracować nad ich poprawną kombinacją.

To tak jak z celownikiem – musisz ustawić wszystkie osie w jednej linii, tak aby twoje oko, muszka i obiekt znajdowały się w linii prostej. Wtedy trafiasz w cel. Tak samo jest tutaj.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Jak zmienić świat na lepszy?”

Kategorie: KABAŁA, Praca duchowa, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Czego powinniśmy się wstydzić przed Stwórcą?

Odpowiedź: Tego że Stwórca oczekuje od ciebie jednego, a ty przynosisz mu coś innego.

Pytanie: Ale jak poczuć dokładnie to, czego potrzebuje Stwórca?

Odpowiedź: Kabaliści napisali, że Stwórca nie pragnie niczego, oprócz tego, abyśmy kochali się wzajemnie. Starajcie się pokochać nawzajem tak, aby poczuć stan Stwórcy.

Teraz Stwórca ukrywa się przed tobą, dlatego że nie chce cię martwić, nie chce pokazywać, jak bardzo jest z ciebie niezadowolony. Ale powinieneś zachowywać się tak, aby twoje działania mogły zadowolić Stwórcę. A wtedy nie będzie musiał ukrywać się przed tobą, a ty przed Nim.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 27.04.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Kiedy zaczynamy czytać źródła pierwotne, powinniśmy starać się poczuć to, co napisał autor, czy też poczuć Stwórcę?

Odpowiedź: Należy być jak najbliżej autora.

Pytanie: Jak najlepiej czytać Księgę Zohar: samemu czy z dziesiątce?

Odpowiedź: Lepiej w dziesiątce. Z Rabaszem także czytaliśmy w dziesiątce, po kolei.

Pytanie: Czy powinniśmy starać się częściej czytać źródła pierwotne, w ciągu dnia?

Odpowiedź: Tak, nawet po fragmencie, po akapicie.

Pytanie: Jeśli Stwórca komplikuje moje życie materialne, czy to oznacza, że utrudnia mi zadanie duchowe?

Odpowiedź: Nie, może być odwrotnie, Stwórca chce cię przyciągnąć.

Pytanie: Co to znaczy z pożytkiem spędzać czas w ciągu dnia po porannej lekcji?

Odpowiedź: Oznacza to, powtarzanie choćby tych samych tekstów, które studiowaliśmy.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 29.03.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Studia Kabały

Pytanie: Jak świadomie przechodzić przez wszystkie stany jako naprawę, przybliżającą nas do Stwórcy?

Odpowiedź: Jeśli przypisujemy wszystko Stwórcy, pragniemy pojąć, co się z nami dzieje i prosimy Go, by zbliżył nas do siebie, wtedy postępujemy prawidłowo.

Pytanie: Załóżmy, że gdybyśmy przełożyli wszystkie negatywne stany na myśl, że to Stwórca je nam zsyła, to będzie naprawa, a nie kara?

Odpowiedź: Nie ma żadnych kar. Naprawa nie jest karą. Stwórca zawsze nas koryguje. Naprawa kelim to stan, w jakim po wykonanej pracy, w tych miejscach, w których doświadczyliśmy problemów, cierpień i uderzeń, odczuwamy wdzięczność i miłość.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 27.04.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Jak za pomocą cierpienia miłości do bliźniego i do Stwórcy, możemy skrócić czas naszego duchowego postępu?

Odpowiedź: Za pomocą cierpień niczego nie skracamy. Cierpienie nie jest środkiem służącym do przyspieszenia i naprawy. Szczęście, radość i zjednoczenie są środkami przyspieszającymi naprawę.

Pytanie: Nie pomogą nawet cierpienia miłości?

Odpowiedź: Cierpienia miłości są bardzo osobiste. Dlatego wszystko zależy od tego, jak człowiek je przeżywa, jak prawidłowo je postrzega.

Pytanie: Mówi Pan, że szczęście i radość są środkami przyspieszającymi naprawę. Czym jest szczęście dla kabalisty?

Odpowiedź: Przyspieszeniem ruchu w kierunku Stwórcy. Być szczęśliwym to uczucie, że przybliżasz się do Stwórcy.

Z lekcji według artykułu „Miłość do Stwórcy i miłość do stworzeń”, 26.04.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Jak w dziesiątce osiągnąć wspólne pragnienie uwolnienia się od egoizmu, jeśli nie dla wszystkich nadszedł czas, aby to zrobić? Przecież niemożliwe jest przekazanie tego doświadczenia, które człowiek nabył.

Odpowiedź: Nie może być tak, że wszyscy jesteście na tym samym poziomie, podobni do siebie nawzajem. Tylko pragnienie, aby upodobnić się do siebie, uczyni z was dziesiątkę. W takiej dziesiątce mogą być różni ludzie z różnymi właściwościami. A Stwórca zjednoczy wszystkich i wszystko.

Najważniejsze jest aby zacząć pracować, czyli modlić się do Stwórcy, aby On jak najbardziej manifestował się i pokazywał ci twój prawdziwy stan. Wtedy właśnie zaczniesz robić postępy.

Z lekcji według listu Rabasza, 24.04.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie