Rabasz. Artykuł 804. „Podnosząc biedaka z prochu – 2”: Człowiek otrzymał w formie upoważnienia od swoich nauczycieli [polecenie], aby nie pozwalać budować na tym prochu niczego, poza Świątynią.

Proch – to nie ziemia, nie kamień, nie piasek, ale właśnie proch, czyli taka część ziemi, która w ogóle do niczego się nie nadaje.

Kiedy człowiek widzi, że jest pod nim proch, oznacza to, że nie ma przyszłości, na razie jeszcze nie ma nic, na czym mógłby zbudować Świątynię, dom świętości.

Pytanie: Aby zbudować Świątynię, koniecznie musimy zgodzić się z naszej strony ze Stwórcą, że potrzebna jest cierpliwość, pokora i modlitwa. Co to znaczy zgodzić się ze Stwórcą?

Odpowiedź: Zgodzić się, że jesteśmy słabi według naszych pragnień i dlatego powinniśmy zjednoczyć się ze sobą w modlitwie do Stwórcy, aby uzyskać naprawę. Wystarczy tylko dokładne uświadomienie sobie tego w uczuciach i w rozumie. Jest to dobry stopień.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 28.08.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jeśli te naprawy, które przechodzimy, są przeznaczone dla duszy, to czym są doznania, które odczuwamy w ciele? Zdaje się, że jakby utrudniają pracę związaną z naprawą. Dlaczego więc są nam dane?

Odpowiedź: Szczerze mówiąc, nie rozumiem, o czym mówisz.

Jeśli zajmuję się wyjaśnianiem moich relacji z przyjaciółmi i moich relacji ze Stwórcą w ramach relacji z przyjaciółmi, to co ma z tym wspólnego ciało?

Ciało oczywiście też cierpi – trzęsie się, odczuwa wszelkiego rodzaju napięcia, ale powiedziałbym, że są to bardzo niewielkie skutki uboczne. Nie ma w nich nic szczególnego.

Możesz być pewien, że twojemu ciału nic się nie stanie. Jeśli cielesne stany są konsekwencją twojego duchowego napięcia, to tylko sprawi że ciało stanie się zdrowsze. Gwarantuję ci to.

Z lekcji na temat „Pytania światowego kli”

Kategorie: Dusza i ciało, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Jakie jest prawdziwe pragnienie połączenia ze Stwórcą?

Odpowiedź: Prawdziwym pragnieniem połączenia ze Stwórcą jest gotowość oddania za to absolutnie wszystkiego. Sprawdź, czy nie masz większego pragnienia niż to.

Pytanie: Jak doprowadzić swoje pragnienia do punktu, w którym jestem gotowy zrobić wszystko w imię połączenia ze Stwórcą? Czy jest to kwestia indywidualnego pragnienia człowieka, czy wzajemnego włączenia pragnień?

Odpowiedź: Jest to indywidualne pragnienie każdego człowieka.

Pytanie: Jak doprowadzić pragnienie do takiego stanu? Przecież dla zdrowego człowieka wydaje się to nienaturalne.

Odpowiedź: To nieprawda. Trzeba prosić Stwórcę, a On zrobi wszystko.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 28.08.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Rabasz. Artykuł 36. „Słyszy modlitwę”: „Nie mamy innych modlitw poza jedną: o podniesienie Szchiny z prochu, przez co nadejdzie wybawienie”.

Szchina w prochu jest naszym wspólnym dążeniem do zjednoczenia się ze sobą, aby odkryć Stwórcę w tej jedności, zgodnie z naszymi właściwościami.

Szchina od słowa „szochen” (napełniający), który nazywany jest „Stwórcą”. Dlatego stan wspólnego pragnienia, które jest rozbite, w niezrozumieniu, gdzie i jak znajduje się, nazywa się Szchina w prochu.

Ale stopniowo łączymy rozproszone pragnienia, podnosimy, wywyższamy w naszych oczach, i Szchina jakby podnosi się z prochu, będąc zdolna w swoim nowym stanie pomieścić w sobie Stwórcę. W takim wypadku Szchina staje się Świątynią, i napełnia ją światło Stwórcy, czy też, można powiedzieć, sam Stwórca.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 23.08.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jakie wysiłki należy podjąć, aby nie było różnicy między wiarą a wiedzą?

Odpowiedź: Starać się cały czas podążać w kierunku odczuwania Stwórcy.

Pytanie: Jak nie przegapić chwil odkrycia Stwórcy i być w ciągłej grze z Nim?

Odpowiedź: To zależy od Ciebie. Stwórca jest zawsze gotowy. Sprawdzaj, co jest lepsze, co gorsze, kiedy można zwrócić się do Stwórcy, jednoczyć się i dążyć do Niego.

Pytanie: Co to jest za stan, kiedy odkrywa się nam cień Stwórcy?

Odpowiedź: Stan przeciwny do Stwórcy. Nie jest to jednak upadek, ale zwątpienie, brak wiary, czyli wciąż jakieś połączenie.

Pytanie: Jak można naprawdę pomóc przyjacielowi, który jest oderwany od nas?

Odpowiedź: Tylko modlić się za niego, a zobaczysz, jak szybko to poczuje.

Pytanie: Jak ocenić światło i ciemność według kryteriów Stwórcy?

Odpowiedź: Tego należy się uczyć. Musimy uczyć się, co oznacza światło w definicji Stwórcy, co oznacza ciemność w definicji Stwórcy i jaka jest różnica między nimi.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 27.06.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy bez cierpienia nie możemy osiągnąć prawdziwej przyjemności?

Odpowiedź: To zależy od rodzaju cierpienia. Jest cierpienie miłości, gdy dążę do tego, kogo kocham, i to jest dla mnie cierpienie.

Pytanie: Jak odczuwać żal z powodu braku miłości, aby te cierpienia przybliżały nas do Stwórcy?

Odpowiedź: Należy o tym myśleć, rozmawiać z przyjaciółmi. W taki sposób każdy z was otrzyma od innych więcej różnych określeń czym jest połączenie, czym jest rozłąka, jak daleko jesteście od Stwórcy i tak dalej.

Stwórca czeka, kiedy zaczniecie rozumieć, gdzie jesteście, jak jesteście połączeni ze sobą i z Nim, i w jaki sposób możecie podnosić się. To już wszystko pochodzi z góry od Stwórcy.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 22.08.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak przezwyciężyć poczucie braku swojej znikomości? Czego się trzymać w takich momentach?

Odpowiedź: To nie są momenty, a ciągłe uczucie. Stopniowo będzie rosło, a potem zniknie. Jak sobie z tym poradzić? Tylko z pomocą przyjaciół, gdy będziemy się wzajemnie inspirować i wspólnie zwracać się do Stwórcy, aby naprawił ten stan.

Pytanie: Czy w takich momentach można otworzyć serce przed przyjacielem?

Odpowiedź: Tak, można. Ale tylko przed swoimi przyjaciółmi.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 28.08.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

W artykule „Ostatnie pokolenie” Baal HaSulam wyjaśnił, że biblijna zasada „kochaj bliźniego swego jak siebie samego” w przyszłości zamanifestuje się w naszym świecie w ustroju społecznym zwanym „altruizmem komunistycznym”, w którym większość ludzi stanie się altruistami, jednak nie w sposób naturalny, a po naprawie swojego egoizmu.

Oznacza to, że będą pracować na rzecz społeczeństwa po 12 godzin dziennie i czerpać z tego przyjemność.

Pytanie: Generalnie ten obraz nie jest zbyt wesoły. Trudno sobie wyobrazić, że ludzie będą pracować po tyle godzin. Wręcz przeciwnie, ludzie dążą do tego by pracować mniej – kilka razy w tygodniu po trzy do czterech godzin dziennie, a nawet mniej. Być może wszystko zależy od tego, co będzie uważane za pracę?

Odpowiedź: Tak, w zasadzie pracy rzeczywiście będzie znacznie mniej, ludzie będą mniej pracować, ale będą mieli inne zajęcia. Zajmą się samodoskonaleniem. To właśnie będzie uznawane za ich pracę.

Z programu telewizyjnego „Epoka ostatniego pokolenia”, 08.08.2024

Kategorie: Praca duchowa, Społeczeństwo przyszłości

Pytanie: Czy uczucie bycia sprawiedliwym jest przejawem duchowej dumy? Jak uchronić się przed takim stanem?

Odpowiedź: Aby uchronić się od myśli, że chcę być sprawiedliwym lub już się taki stałem, należy włączyć się we wspólną pracę zespołową i spróbować podnieść się z pomocą Stwórcy. Wtedy poczujesz, kiedy możesz się wznieść, a kiedy nie. Oprócz tego będziesz miał zmieniające się stany stany „sprawiedliwy-grzesznik”, „sprawiedliwy-grzesznik”.

Wtedy wszystko się ułoży. Będziesz wyraźnie wiedział, w którym stanie się znajdujesz.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 27.08.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Czy prawidłowe jest korzystanie z materialnych przykładów, aby służyły rozwojowi wspólnoty duchowej?

Odpowiedź: Musimy brać przykłady tylko z ksiąg Baal HaSulama i Rabasza i w taki sposób oceniać każde działanie.

Pytanie: To, co wydaje nam się piękne, nie zawsze jest prawdą, a jakimś hołdem dla mody, edukacji. Czym jest prawdziwa praca duchowa?

Odpowiedź: Prawdziwa praca duchowa jest wtedy, gdy łączę się ze swoją dziesiątką, trzymam ich razem poprzez moje wysiłki i przyciągam ich, by zbliżyli się do Stwórcy.

Pytanie: Rabasz napisał, że sam człowiek powinien wierzyć, że ma to ogromne znaczenie – by zostać zaszczyconym obliczem króla. Na czym polega działanie „powinien wierzyć”?

Odpowiedź: Człowiek musi wierzyć, że wyższa siła prowadzi go do duchowego celu.

Pytanie: Czy nasza dusza zna już prawdę? Jak dokonywać prawdziwych wyborów poprzez duszę, nawet w sprawach materialnych?

Odpowiedź: Jeszcze tego nie wiesz, ale w końcu dojdziemy do tego, i stamtąd otrzymasz wiadomość o prawdzie.

Pytanie: Jak zachować się ponad egoizmem, jeśli dwóch przyjaciół przed całą dziesiątką robi sobie wzajemne uwagi, jak każdy z nich powinien się zmienić?

Odpowiedź: Należy najpierw porozmawiać z jednym, potem z drugim przyjacielem. Pożądane jest, aby cała dziesiątka podjęła się tego działania i otoczyła ich swoim ciepłem.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 26.06.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie