Pytanie: Jak rozwijać wiarę w wielkość Stwórcy?
Odpowiedź: Wiarę w wielkość Stwórcy możemy rozwijać z tego powodu, że mamy przyjaciół, grupę, zajęcia i chcemy realizować wszystko, czego uczymy się między sobą w grupie, w związku między nami.
Musimy cały czas błogosławić Stwórcę i starać się zbliżyć do Niego. Na tym będzie polegał wynik naszej pracy.
Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 12.02.2024
Pytanie: Do pewnego rodzaju egoizmu pojawia się określony nauczyciel. W jaki sposób rozwijał się nasz egoizm, że to właśnie Baal HaSulam przybył na ten świat, aby odkryć nam metodę duchową?
Odpowiedź: Dzisiaj nie możemy jeszcze tego ujawnić. Widzimy tylko, że wyjątkowy człowiek w wyjątkowym czasie otrzymał od Stwórcy dar, który pozwolił mu wyjaśnić i przyciągnąć do wiedzy o Stwórcy praktycznie wszystkich ludzi.
Pytanie: Co to jest odkrycie Stwórcy w odczuciach i umyśle?
Odpowiedź: Dzieje się to wtedy, gdy człowiek czuje się całkowicie gotowy do połączenia ze Stwórcą.
Pytanie: Połączenie ze Stwórcą staje się coraz łatwiejsze, prostsze. Co to może oznaczać w przyszłości?
Odpowiedź: Co to będzie oznaczać w przyszłości, nie wiem. Musimy jednak przyswoić sobie, że tylko za pomocą wyższego światła, zstępującego na nas, możemy osiągnąć połączenie ze Stwórcą i celem stworzenia.
Pytanie: Co to za paradoks, że w ostatnim pokoleniu zgromadziliśmy największy i najcięższy egoizm, a jednocześnie mamy więcej możliwości przybliżenia się do Stwórcy?
Odpowiedź: Wielki egoizm jest właśnie warunkiem przybliżenia do Stwórcą.
Z lekcji w dzień pamięci Baala HaSulama, 13.10.2024
Dlatego kiedy Izrael jest zaangażowany działaniami dla obdarzania, następuje zstąpienie [wyższego dobra] do narodów świata, którego cały korzeń jest tylko w otrzymywaniu przyjemności dla siebie. (Drabina postawiona na ziemi. Rabasz. Notatka 371)
Pytanie: Na czym polega dobro dla narodów świata?
Odpowiedź: Na tym, że wszystkie narody stają się sobie bliższe, lepiej się wzajemnie rozumieją, dążą do zjednoczenia a także mogą poznać Stwórcę.
Pytanie: Jak zatem sprawdzić siebie w relacji do stanu świata?
Odpowiedź: Po prostu pragnąć, aby to się stało. To wszystko.
Pytanie: W naszej światowej grupie uczy się od dwóch do trzech milionów studentów. Czy możemy zwrócić osiem miliardów ludzkości w stronę światła?
Odpowiedź: Oczywiście, że możemy. Jestem pewien, że nam się wszystko uda, inaczej nie traciłbym na to czasu.
Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 02.12.02.2024
Pytanie: Wszyscy, którzy studiują Kabałę, wiedzą o znaczeniu grupy, znaczeniu zjednoczenia. Ale od czasu do czasu pojawia się pragnienie odejścia od grupy, czerpania ze źródła i samemu dotarcia do sedna. Czy jest sens podążać za tym pragnieniem, czy lepiej je pokonać? Lub realizować tę potrzebę – przestudiować samemu jakiś rozdział, który mnie interesuje?
Odpowiedź: Powinieneś czuć się przedstawicielem grupy i pod żadnym pozorem nie odrywać się od niej. Łącz się z innymi, aby wprowadzić to połączenie do swojej grupy. Gdy wchodzisz, jesteś gotowy rozpuścić się w nich, ale nadal masz swoje wewnętrzne „ja“, które jest grupowym DNA – esencją grupy. Tak samo jest z każdym z was.
Przecież nie rozstajemy się z naszym egoistycznym „ja”, pozostaje w nas, pracujemy nad nim. Tak samo jest z grupą: pozostaje we mnie i pracuję nad nią. Tylko w taki sposób możemy połączyć wszystkie właściwości, jakie dał nam Stwórca i w ten sposób osiągnąć cel.
Nie rozpuszczać się całkowicie, nie zapominać o sobie, nie zapominać o grupie. Istnieję po to, aby zebrać wszystkich razem. Jeśli istnieję jako przedstawiciel grupy, to zbieram całe światowe kli wraz z moją dziesiątką w jedną wspólną całość. A jeśli moje „ja” znika, to co wtedy się stanie? – Nic się nie stanie.
Powtarzam jeszcze raz: Kabała nie niszczy egoizmu, nie niszczy mojego „ja”, nie niszczy „ja” grupy. Wręcz przeciwnie, buduje ponad tym właściwość obdarzania, właściwość Stwórcy.
Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”
Pytanie: Jest powiedziane, że drabina (Malchut) jest postawiona na ziemi, a władcy wszystkich narodów podnoszą i opuszczają się po niej. Co to znaczy?
Odpowiedź: Oznacza to, że drabina duchowego wznoszenia przeznaczona jest dla wszystkich. Wszyscy, którzy chcą zbliżyć się do Stwórcy, muszą opanować wspinanie się po niej.
Pytanie: Jak osiągnąć Malchut, by móc wspiąć się po duchowej drabinie?
Odpowiedź: Próbujemy określić, gdzie jesteśmy w odniesieniu do tej drabiny i staramy się z nią pracować tak, aby cały czas podnosić się po niej.
Pytanie: Jak to ustalić w dziesiątce?
Odpowiedź: To nie ma znaczenia. Gdziekolwiek jesteś, musisz sobie wyobrazić, jak możesz wznieść się i jednocześnie zadowolić Stwórcę wynikami swojej pracy.
Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 02.12.2024
Były czasy, kiedy kabaliści wchodzili w duchowy świat samodzielnie. Ale ten czas już dawno minął. Począwszy od Abrahama, widzimy, że pojawiła się grupa. Wszystkie kabalistyczne prawa, warunki rozwoju duszy zbudowane są na tym, żeby „pokochać bliźniego jak siebie samego”, czyli na naprawie swojego egoizmu aż do zjednoczenia się z innymi w jedną wspólną duchową całość, w jedną sieć.
System duchowy, zwany Adam i podobny do Stwórcy, został specjalnie rozbity i z jego kawałków musimy złożyć, jak mozaikę, ten sam system, tylko sami, swoimi pragnieniami, swoimi poszukiwaniami, łącząc się ze sobą nawzajem, aby zjednoczyć się. Do tego potrzebna jest nam siła Stwórcy. Na tym właśnie polega nasza metoda.
Chcesz pozbierać swoją duszę? W takim razie potrzebujesz siły przeciwko twojej egoistycznej naturze, która sklei cię z innymi. Dlatego musisz ją przyciągnąć. W taki sposób gromadząc swoją duszę, jesteś zobowiązany przyciągnąć Stwórcę, więc nieuchronnie potrzebujesz Go.
Okazuje się, że zbierając fragmenty tej mozaiki w jedną całość, przybliżasz się do pozostałych, a następnie sklejasz je razem siłą Stwórcy. Stwórca jest jak klej, jest siłą naprawy. Napełnia łączące części razem, dlatego że w nich jest możliwa cyrkulacja Jego siły – siły miłości, siły światła. Tak odbywa się manifestacja Stwórcy, który działa jak siła naprawy i siła napełnienia.
Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”
Pytanie: Nasza dziesiątka była w bardzo silnym upadku, a teraz podniosła się. Postanowiliśmy spotkać się fizycznie. Jakiej rady by nam Pan udzielił?
Odpowiedź: Oczywiście, dobrze robicie. Działania fizyczne coś dają, ale w zasadzie niczego nie symbolizują. Po prostu wybierzcie kilka dobrych artykułów, które mówią o jedności między wami, omówcie je podczas spotkania, poczujecie, jak bardzo w rzeczywistości jesteście już wewnętrznie połączeni ze sobą.
Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 29.11.2024
Pytanie: Pragniemy wysokiego poziomu rozwoju i myślimy nie tylko o naszej grupie, ale o całym światowym kli i o całym świecie. Jak przekazać to wszystko światu?
Odpowiedź: Przekazuj na ile możesz. Zwracaj się do Stwórcy i wysławiaj Jego działania, to co osiągnąłeś i to co jest jeszcze przed Tobą.
Pytanie: Jest powiedziane: „I zasmucił się Stwórca w sercu swoim”. Co to znaczy?
Odpowiedź: Oznacza to, że człowiek cały czas odczuwa cierpienia, czując cierpienia Szchiny (Boskości).
Pytanie: Jaki brak w pracy dziesiątki najbardziej zasmuca Stwórcę?
Odpowiedź: Kiedy człowiek zapomina o Stwórcy i zaczyna być dumny ze swoich możliwości, sił i tak dalej.
Pytanie: Kiedy Stwórca zrzuca ze stopnia, człowiek traci kli. Czy można to nazwać duchową śmiercią?
Odpowiedź: Nie, to jest upadek duchowy, ale nie śmierć.
Pytanie: Jak maksymalnie, dotkliwie poczuć swój prawdziwy stan?
Odpowiedź: Odkryć swoje serce.
Pytanie: Jaka jest różnica między szczerym przyznaniem się przed sobą do swojego grzechu, w swoich prawdziwych intencjach, i wyznaniem tego na głos, na przykład, osobom o podobnych poglądach?
Odpowiedź: Jest duża różnica. To zależy od głębi świadomości.
Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 11.10.2024
Pytanie: Jak wyjaśnić stan, kiedy nie ma żadnych pytań? Jestem jakby w harmonii z samym sobą, i nie mam żadnych pragnień, ani pytań.
Odpowiedź: Ludzie mają tendencję do zadawania pytań od małych do wielkich. Mówimy o tych ludziach, którzy mają głębokie pytania o sens wszechświata, sens cierpienia, sens życia, w szczególności o to, co się ze mną stało, dzieje obecnie i stanie, jak mogę zmienić swój los i tak dalej. Wiele pytań.
Ale czasami pytania zanikają, i człowiek staje się jak roślina, nawet jeszcze mniejszy. Jego pytania rzeczywiście znikają, a bez nich, bez dążenia by dowiedzieć się, poznać, uchwycić, zyskać, istniejemy na poziomie nieożywionym. Przecież cały nasz rozwój zbudowany jest na tym, że odczuwamy pytania, rozwiązujemy je, przybliżamy się do ich rozwiązania i w taki sposób rozwijamy się.
Dlatego im więcej pytań ma człowiek, tym większy jest potencjał jego rozwoju. Wynika to z jego pragnień. Może nie być jeszcze rozwinięty, może jeszcze nie odpowiedział na swoje pytania, ale jest całkiem możliwe, że na nie odpowie.
Zniknięcie pytań następuje z dwóch powodów. Po pierwsze: Stwórca/Światło oddaliło się od ciebie, nie ma w tobie żadnego odczucia Stwórcy, nawet nie dążysz do poznania tego świata, do niczego. Nie potrzebujesz niczego: wszystko jest spokojne, dobre. Jest to ukrycie Stwórcy, dlatego że Jego przybliżenie wywołuje u ludzi naszego świata wszelkiego rodzaju życiowe pytania.
Drugi powód: obok ciebie są ludzie lub po prostu właśnie taki człowiek, który może odpowiedzieć ci na wszystkie pytania, i nagle czujesz się spokojny, ponieważ jakby podłączasz się do niego, jeszcze nie uświadamiasz sobie odpowiedzi, ale rozumiesz, że tam są. Obecność takiego człowieka obok ciebie neutralizuje, uspokaja, znikają zarówno pytania, jak i pragnienia. Ale to mija, egoizm bierze swoje, wymaga dalszego rozwoju i ty podążasz naprzód.
Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”
Pytanie: Jak w ciągu dnia utrzymać linię, że chcę kochać przyjaciół i obdarzać ich, nie czekając, aż przyjaciele pokochają mnie?
Ponieważ napotykam jakąś przeszkodę – i to wszystko, jestem już w otrzymywaniu i wygląda tak jakbym nie chciał nawet przezwyciężyć tej przeszkody. To znaczy, spada znaczenie, zmienia się cel. Jak dokładnie utrzymać tę myśl w dziesiątce?
Odpowiedź: Musisz trzymać się tej myśli, połączenia między wami, jak liny, która nie pozwala ci utonąć. A jeśli ją puścisz, to zapomnisz o swoim życiu i jego celu. Tak należy postępować.
Pytanie: A jeśli czuję, że nie mogę pokonać przeszkody, mogę powiedzieć przyjaciołom: „Pomóżcie”.
Odpowiedź: Oczywiście, że możesz. Możesz upaść i krzyczeć. Oby tylko ten upadek był prawdziwy.
Z lekcji według artykułu „Artykuł na zakończenie Księgi Zohar”, 27.11.2024