Pytanie: Zapytano Pana: „Jaki cud chciałby Pan zobaczyć?”
A Pan odpowiedział: „Aby cały naród Izraela osiągnął połączenie ze Stwórcą”. Kogo miał Pan na myśli pod pojęciem naród Izraela?
Odpowiedź: Wszystkich, którzy mogą zjednoczyć się w jednym sercu, którzy nazywani są narodem Izraela, niezależnie od tego, kim lub czym są.
Z lekcji w Dzień Jedności „Cuda się zdarzają, kiedy się jednoczymy”, 29.12.2024
Pytanie: Co oznacza duchowa miłość w grupie?
Odpowiedź: Miłość duchowa w grupie to nasze połączenie między sobą, kiedy każdy odczuwa swoją zależność od innych i potrzebę bycia z nimi w takiej jedności, aby w tym związku stopniowo odkrywać Stwórcę i cały duchowy świat.
Pytanie: Jak rozumieć nasze przeznaczenie, zarówno w materialnym, jak i w duchowości?
Odpowiedź: Twoje przeznaczenie polega na tym, byś mógł, będąc na tym świecie, wznieść się do Stwórcy i być z Nim połączonym.
Pytanie: Jaka jest rola grupy we wzmacnianiu duchowej drogi i ochronie przed wpływem egoistycznego środowiska?
Odpowiedź: Stu procentowa wzajemna pomoc. Bez tego nie ma żadnej możliwości osiągnięcia nawet najmniejszego duchowego stopnia.
Pytanie: Jak z jednej strony odważnie wyrażać siebie w grupie, a z drugiej strony uważać żeby nie wnosić do niej swoich egoistycznych oczekiwań?
Odpowiedź: Wkrótce poczujesz, jak bardzo udział w studiach podnosi cię i oczyszcza z wszelkich egoistycznych pragnień.
Z lekcji dla absolwentów MAK na temat „Zebraliśmy się tutaj”, 03.11.2024
Pytanie: Kiedy między nami przejawia się egoizm, możemy przeprowadzić warsztat i wznieść się ponad tę sytuację. Ale jeśli nic nie zrobimy, czy pociągnie to za sobą jakieś destrukcyjne wydarzenia na świecie?
Odpowiedź: Cały świat jest odbiciem wewnętrznego systemu duchowego, który jest jego centralną częścią i wpływa na cały stan świata, zwłaszcza gdy ta wewnętrzna część zaczyna już określać ogólny stan świata, jak to zachodzi w naszym czasie, w naszym pokoleniu.
Nasze pokolenie nazywane jest „ostatnim pokoleniem”, ponieważ na świecie pojawiła się pewna grupa ludzi, która może zacząć naprawiać świat poprzez siebie. Co więcej, świat nie musi być taki jak my. Nasze dążenia do jedności same doprowadzą do zjednoczenia a świat nie musi rozumieć, jak to się stanie. Zajdzie to w nim nieświadomie.
My świadomie pracujemy nad naszym zjednoczeniem, nad upodobnieniem się do Stwórcy, a ludzkość podąży za tym, tak jak ciało podąża za głową i wypełnia jej instrukcje.
Dlatego nie musimy myśleć o tym, jaką formę przybierze świat – wszystko zależy tylko od tego, jaką formę my przyjmiemy. A ci, którzy poczują więź z nami, dołączą do nas. Dlatego najważniejsze jest nasze połączenie.
Z lekcji na temat „Zwracamy się do Stwórcy”
Pytanie: Kim jest przyjaciel, który realizuje poręczenie w dobrej myśli?
Odpowiedź: Każdy z twoich przyjaciół, mężczyzna czy kobieta, którzy mogą stworzyć połączenie między tobą a Stwórcą. Dobra myśl zrealizowana dla przyjaciela, jest twoim zrealizowanym życzeniem dla niego.
Z lekcji na temat „Poręczenie na drodze do Liszma”, 30.12.2024
Pytanie: Co zrobić, kiedy chcę sam podejmować wysiłki swoim umysłem, swoimi uczuciami, rękami, nogami, głową – bez pomocy Stwórcy, bez jakiejkolwiek pomocy?
Odpowiedź: Jeśli chcę sam wykonać jakieś działania bez pomocy Stwórcy, oznacza to że pracuję w obszarze tego świata, i niestety, praktycznie nie mogę wykonywać duchowych ruchów.
Oznacza to, że samodzielne działania bez zwracania się do Stwórcy są działaniami naszego świata. Działania duchowego świata są jedynie naszymi apelami do Stwórcy.
Z lekcji na temat „Zwracamy się do Stwórcy”
Wszystkie siły połączenia, które istniały w Adamie Riszon przed rozbiciem, muszą zostać ujawnione w naszych czasach w negatywnej formie: w postaci braku jedności, sprzeciwu, nienawiści i odrzucenia. A my musimy to wszystko stopniowo naprawić.
Ludzie, którzy mają skłonność do naprawy świata, przychodzą studiować naukę Kabały, dlatego że budzi się w nich „punkt w sercu” – iskra jedności. Zaczynają więc uczyć się tego, jak można naprawić rozbicie. To długa i wymagająca praca, chociaż jesteśmy już na jej końcowych etapach. Zobaczymy jeszcze, jak dzień po dniu zacznie się odkrywać dążenie do naprawy i zjednoczenia, dla wszystkich na świecie będzie zrozumiałe, że jest pilnie potrzebne.
Ta świadomość nastąpi kosztem wojen i wszelkiego rodzaju problemów, światowego kryzysu, który zbliża się teraz we wszystkich formach. Wszystko po to, abyśmy zrozumieli, że połączenie między nami – to panaceum na wszystkie bolączki świata. Znajdujemy się w zamkniętym okrągłym systemie, w którym wszyscy są połączeni ze wszystkimi. Dlatego poprzez nasze dobre i złe działania, naprawy lub zepsucia, powodujemy zmiany w całym systemie, w odniesieniu do każdego jego elementu.
Dlatego powinienem widzieć we wzajemnym poręczeniu zbawienie: osobiste, ogólne, globalne i we wszystkich sferach: w gospodarce, ochronie zdrowia, w równowadze w przyrodzie, ekologii – absolutnie we wszystkim. Nie musimy czekać na silniejsze wstrząsy – te, które są dzisiaj, wystarczą, by zobaczyć, że zbliża się do nas tsunami, które może zmyć nas wszystkich z powierzchni ziemi.
Siłą naszego zjednoczenia możemy zatrzymać tę falę tsunami i zapobiec jej zbliżaniu się. Tylko nasza jedność może posłużyć jako tarcza przed tymi wszystkimi falami burzowymi, które grożą nam swoim nadejściem. Natura, czyli wyższa siła, Stwórca, szykuje już dla nas najrozmaitsze argumenty, które udowadniają, że warto pokłonić się i przyjąć władzę wyższego zarządzania.
W rzeczywistości, nie jest to takie trudne do wypełnienia. Ponieważ siły połączenia, integralnej natury, są najpotężniejszymi i powszechnymi siłami, które naprawdę są w stanie uratować nas od wszelkich problemów. Musimy tylko postarać się postrzegać naturę jako jedną siłę – jedyną, która działa.
Widzimy, że na tym świecie wszystko zależy od człowieka. A w światach duchowych wszystko zależy od duchowego człowieka, to znaczy od dziesiątki, od grupy kabalistów, którzy wnikają w problemy świata, wchłaniają wszystkich mieszkańców tego świata i stają się tym łonem matki, z którego narodzą się już na nowym, duchowym poziomie, i narodzi się nowy naprawiony świat.
Z lekcji na temat „Wzajemne poręczenie na drodze do Liszma”
We wszechświecie działają tylko dwie siły. Egoistyczna – w której teraz istniejemy. Jest to sztuczna, wyimaginowana siła, w rzeczywistości jej nie ma, ponieważ istnieje tylko jako odzwierciedlenie właściwości Stwórcy, gdyż „nie ma nikogo oprócz Niego”.
A po to, aby określić, że nie ma nikogo oprócz Niego, jest coś przeciwnego, ponieważ stworzenie jest stworzone w taki sposób, że może postrzegać światło tylko z ciemności, dobro ze złego i tak dalej. W przeciwnym razie nie bylibyśmy w stanie poczuć ani jednego efektu, ani jednego działania, ani jednej właściwości.
Z lekcji na temat „Zwracamy się do Stwórcy”
Nasza prawidłowa postawa wobec Stwórcy przejawia się tylko wtedy gdy jesteśmy w grupie sobie podobnych ludzi, widzimy manifestację właściwości obdarzania, właściwości miłości, jakieś nierealne właściwości między przyjaciółmi, nie z naszego świata, i jednocześnie widzimy, jak grupa szanuje te właściwości, jak je akceptuje, wznosi, docenia.
Mogę się wówczas z tego uczyć, rozumiem, że ja też chcę obdarzać, kochać, bo za to będę ceniony, szanowany, mój egoizm będzie się tym napełniał.
Możecie powiedzieć, że w ten sposób zmierzamy do jeszcze większego egoizmu. Z pewnością. Ale jednocześnie ta praca jest także przeciwko siebie. To znaczy, mogę prosić Stwórcę: „Daj mi właściwość do lepszego, prawidłowego odnoszenia się do innych”. Jest to na razie jeszcze egoistyczna właściwość dla siebie samego, ale chcę wywołać na siebie światło, które by mnie zmieniło.
I tu zaczynamy wchodzić w zupełnie inny system wzajemnych relacji. Czyli, chociaż jestem egoistą, proszę za siebie, aby Stwórca uczynił mnie z pozoru bardziej egoistyczną istotą, ale jest egoistyczna w duchowym sensie tego słowa. A w tym świecie, w którym jestem, nie jest to egoistyczne.
Okazuje się, że są dwie konsekwencje mojego działania. Z jednej strony proszę o napełnienie swojego egoizmu próżnością, szacunkiem do innych, aby realizować swoją zazdrość w rozwoju.
A z drugiej strony, światło, które wpływa na mnie, zmienia mnie w drugą stronę. Wywołuje we mnie właściwość obdarzania, a wtedy nagle odkrywam, że właściwości obdarzania są same w sobie cenne, chcę być w nich nawet bez żadnych konsekwencji dla mojego egoizmu. To dzieje się stopniowo. Tak osiągamy nowe stany.
Z lekcji na temat „Zwracamy się do Stwórcy”
Pytanie: Jaki to jest stan, kiedy z jednej strony nie czuję siebie, a czuję przyjaciela, a z drugiej strony, my jako – dziesiątka jesteśmy jak jeden?
Odpowiedź: To są różne rzeczy, jak dwie strony jednego medalu.
Z jednej strony, jak bardzo jesteśmy połączeni ze sobą, tak musimy być wewnętrznie oddzieleni, jakby żadne połączenie, żadne podobieństwo nie było możliwe między nami. A z drugiej strony, tak bardzo wzajemnie się rozumiemy i jesteśmy do siebie podobni, jakbyśmy nie tylko byli bliscy, ale byli razem, jak jedna całość.
Pytanie: Okazuje się, że kiedy nie czuję siebie, a czuję przyjaciół, jest to jakby pierwszy stopień przed stanem „dziesięć jak jeden”?
Odpowiedź: Tak.
Z lekcji według artykułu „Miłość do Stwórcy i miłość do stworzeń”, 28.12.2024
Pytanie: Jaka jest zasługa Noacha dla całej ludzkości?
Odpowiedź: Taka, że w odniesieniu do swojego pokolenia i swoich czynów był człowiekiem sprawiedliwym.
Pytanie: Co to są duchowe ruchy dziesiątki?
Odpowiedź: Duchowym ruchem dziesiątki nazywa się stan, kiedy wszyscy przyjaciele jednoczą się ze sobą, aby wyrazić zbiorową postawę wobec właściwości obdarzania.
Pytanie: Jakiej naprawy musimy dokonać wspólnie jako dziesiątka, aby móc osiągnąć postęp?
Odpowiedź: Stać się sprawiedliwymi, czyli prosić Stwórcę, aby odkrył wam tę właściwość.
Pytanie: Jeśli uświadomię sobie wszystkie moje pragnienia – zarówno sprawiedliwe, jak i te grzeszne – i odniosę je do Stwórcy, czy jest to właściwość sprawiedliwego?
Odpowiedź: Jeszcze nie, ale już jest to na drodze do właściwości „sprawiedliwy”.
Pytanie: Jak powinniśmy postrzegać nasz świat?
Odpowiedź: Należy postrzegać nasz świat jako świat, w którym działamy i możemy naprawić go poprzez naszą postawę wobec siebie nawzajem i wobec Stwórcy.
Z lekcji na temat „Rozdział Noach”, 01.11.2024