Artykuły z kategorii Praca duchowa w grupie

Jak zwracać się do Stwórcy

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Wszyscy jednoczymy się i prosimy Stwórcę o pokój na całym świecie, aby narody nie cierpiały biedy i żyły w dobrobycie. Powiedziano, że jeśli modlić się o to nieustannie, odpowiedź przyjdzie od razu.

Ale przecież ludzie zawsze o to prosili. Dlaczego niektóre narody cierpią bardziej niż inne? Czy to oznacza, że znajdują się bliżej drogi przyspieszenia (achiszena) niż inne? Jak to działa i co zrobić w takim przypadku?

Odpowiedź: W takim przypadku najlepiej jest jednoczyć się ze sobą, zwracać się do Stwórcy ze wszystkimi problemami, a wtedy usłyszycie od Niego samego, wewnątrz dziesiątki, w czym się mylicie, jak możecie się naprawić i zbliżyć do Stwórcy. Na tym w zasadzie polega cała nasza praca.

Jeśli jesteście zjednoczeni, możecie zwracać się do Stwórcy ze wszystkim, z czym tylko chcecie.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”


W sieci sił

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Co jest lepsze: intensywne przechodzenie człowieka przez wszystkie stany, razem z Panem, czy osobno w grupie?

Odpowiedź: Pożądane jest, by przejść wszystkie stany jak najszybciej, to jest zrozumiałe. Pożądane jest przechodzenie przez nie, gdy jestem tutaj, to też jest oczywiste. Jednak jest jakaś pomoc, nadzieja, wsparcie, rada. Ale nie da się przejść tego wszystkiego tylko ze mną, lepiej zrobić to w grupie. Poza grupą – nie da się. Bez nauczyciela – można.

Pytanie: Zawsze kładzie Pan nacisk na grupę. Ale jak Pan czuje, że grupa jest właśnie tym mechanizmem, w który człowiek powinien się włączyć, zamiast korzystać z innych metod?

Odpowiedź: Widzisz, jak wiele o tym mówię, a jednak wciąż jeszcze nie jest to jasne. Nie ma nic innego oprócz systemu dusz, połączenia dusz między sobą, sieci dusz. Połączona ze sobą sieć dusz jest jedyną uniwersalną strukturą, to, co uczynił Stwórca. My jesteśmy w tej sieci, ale nie odczuwamy połączenia między sobą.

Jesteśmy jakby wzajemnie oderwani od siebie w naszych uczuciach. Jest to iluzja, ale w odniesieniu do nas jest prawdziwa. I tak w tej iluzji, czujemy, że każdy istnieje sam dla siebie. To iluzoryczne odczucie każdego z nas, jest odtwarzane wewnątrz nas jako ten świat.

Ale gdy tylko zaczynam przywracać swoje połączenie z innymi, to znaczy że jakby przywracam w swoich odczuciach tę sieć sił, dosłownie ożywiam siebie, powracam do świadomości. Wtedy natychmiast zaczynam czuć tę sieć, albo wyższy świat, albo Stwórcę.

Czując tylko siebie, odczuwam to, co nazywa się „tym światem”. Odczuwając siebie w sieci ze wszystkimi innymi, czuję wyższy świat, lub Stwórcę – wspólną siłę, wspólną właściwość tej sieci. To wszystko. Nic więcej nie istnieje. Wokół nie ma żadnej innej przestrzeni. Nie ma nic! Tylko ta sieć sił, i my w niej.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Pan albo grupa”


Warsztat – najszybszy środek postępu

конгресс, группаPytanie: Co nam dają warsztaty?

Odpowiedź: Warsztaty dają nam możliwość wspólnego odkrywania rodzajów połączenia między nami.

Pytanie: Czy w istocie na warsztacie odkrywam brak połączenia z przyjaciółmi? Czy to jest na odwrót?

Odpowiedź: I to, i tamto. Dzięki pytaniom na warsztacie wyjaśniam, gdzie się znajduję, czego mi brakuje, aby osiągnąć pożądane. Razem z dziewięcioma przyjaciółmi zaczynam analizować zadane pytanie – i przenikam ich opiniami, ich myślami o tej lub innej formie połączenia lub analizy. Tym samym już jestem w związku z nimi, już widzę, w jakim stopniu jesteśmy w „kontakcie“.

Wszyscy jesteśmy różni i na warsztatach wyjaśniamy między sobą, jak się połączyć. Czy jest to możliwe? Z kim dokładnie? Zgadzam się czy nie? Ja ciągle tworzę formy połączenia między nami. To jest właśnie warsztat – on odkrywa naszą wspólną sieć.

Przy tym moja praca jest dwojaka:

– z jednej strony, powinienem widzieć przyjaciół wielkimi, aby skłonić przed nimi głowę, być małym wśród nich. Ja – zero, a oni przeciwnie – jak jedynka z tą, albo inną ilością zer. Dzięki temu włączam się w nich i staję się zarodkiem, duchowym embrionem.

– a z drugiej strony, sam powinienem być dziesiątką w tym, lub innym stopniu, a oni – zerami. Ale „zerami” w odniesieniu do tego, jakiego rodzaju wsparcie i pomoc mogę im okazać. Wtedy między tymi dwoma przeciwieństwami powstaje środkowa linia, wyrównująca je (= • =). Tak tworzy się punkt równowagi, w którym wszyscy dochodzimy do wspólnego mianownika: każdy z całych sił podnosić przyjaciół, anulując się w stosunku do nich, i jednocześnie jest gotów z całych sił wywyższać cel i pracę w ich oczach.

2012-09-23_rav_sheelot-tshuvot_lesson_01_big

I wszystko to – w myślach, kiedy znajduję się wśród przyjaciół i omawiamy pytania warsztatu. Słucham ich i wydaje mi się, że jeden mówi bzdury, drugi w ogóle nie zrozumiał pytania, trzeci włącza logikę zamiast uczuć, a czwarty wydaje się mówić do rzeczy, jest to dla mnie nieprzyjemnie, że jego słowa są głębsze i mądrzejsze niż moje. W taki sposób wchodzę w interakcję z przyjaciółmi, przeżywam różne stany – i to jest wspaniałe.

Należy tylko poważnie odnosić się do tego, co się dzieje: „Przyszedłem tutaj, aby połączyć się, żeby przekazać wszystkim swoją energię i otrzymać od wszystkich ich siłę. Te półtorej godziny dla mnie – jest to najbardziej pożyteczny czas“.

I odpowiednio do tego widzę, jak obce myśli rzucają mnie na wszystkie strony, jak wewnętrzny opór nie pozwala mi zgodzić się z przyjaciółmi. Doskonale! Nie znajdę innej możliwości dla bardziej intensywnej analizy, dla pracy na większej „częstotliwości”.

Szkoda, gdy na warsztatach niektórzy zaczynają wymianę słów, jak politycy, drudzy wyrażają się cytatami ze swoich obszernych zapasów, a trzeci stają się psychologami, albo analitykami. Tutaj najważniejsze jest uczucie w sercu, które teraz doświadczam.

Należy uczyć się na niekończących się impulsach własnego egoizmu – ponieważ on jest „pomocą przeciwko mnie“. Jest to „anioł” w rękach Stwórcy, przez którego On przebudza nas. I dlatego powinienem widzieć, jak Stwórca nie pozostawia mnie ani na chwile w spokoju, znowu i znowu rozpalając mój egoizm w różnych formach, aby zapewnić mi możliwość przyśpieszenia postępu. Warsztaty – jest to najbardziej efektywny czas.

Jednakże, jeśli zaczniemy przeprowadzać je codziennie, uczęszczanie szybko spadnie i staną się one ciężarem, ciężką pracą. Wydawałoby się, dlaczego nie możemy kontynuować kongresu jeszcze tydzień, czy dwa, lub miesiąc, dopóki nie osiągniemy sukcesu, dopóki nie wzniesiemy się na duchowy stopień? Jednak jesteśmy słabi. Powiedzmy dwa dni byśmy wytrzymali, ale nie więcej…

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”


Rezultat wspólnej pracy

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Powiedział Pan, że musimy zbudować kli czwartego etapu, a następnie otrzymać do niego światło trzech poprzednich etapów.

Jak buduje się czwarty etap w naszej wspólnej pracy?

Odpowiedź: Pragniemy zbliżyć się do Stwórcy, wznosimy do Niego nasze modlitwy, pragnienia, prośby o to, czego nam brakuje, aby być podobnymi do Niego pod względem właściwości. To wpływa na Stwórcę, i w taki sposób On zmienia w nas nasze pragnienia.

Z lekcji według „Nauki Dziesięciu Sefirot”, 19.08.2025


Aby światło się odkryło

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Słuchając „Nauki Dziesięciu Sefirot”, jaki jest warunek, aby to odkryło się między przyjaciółmi i nie zwiodło człowieka na manowce?

Odpowiedź: Nigdzie was to nie zwiedzie. Będziecie postępować. Dlatego trzeba myśleć tylko o tym, jak możecie być razem w waszym postępie, i zobaczycie, że tak właśnie będzie, że będzie to miało na was coraz większy wpływ.

Albo pozostaniecie w tym, co jest, albo będziesz postępować naprzód, starając się zrozumieć, co się dzieje i coraz bardziej odczuwać, jakich właściwości wam brakuje, aby światło świeciło od siebie na was. Wtedy wszystko zrozumiecie.

Z lekcji według „Nauki Dziesięciu Sefirot”, 18.08.2025


Jak zadowolić Stwórcę?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Jaką praktyczną pracą można zadowolić Stwórcę? Szukając w grupie wspólnego chisaronu? Dojść do wspólnego chisaronu, aby Stwórca mógł go napełnić? W końcu obdarzanie dla Stwórcy – to też jest przyjemność. Czy radzi nam Pan zajmować się tym w grupie?

Odpowiedź: Nie tylko radzę, ale nie ma nic innego, czym warto byłoby zajmować się! Należy zajmować się właśnie tym.

W taki sposób możemy zjednoczyć się między sobą, aby odkryć jeszcze jedną możliwość otrzymania od Stwórcy z intencją zadowolenia Go, dokładnie tak samo jak On działa w odniesieniu do nas.

Z lekcji według „Nauki Dziesięciu Sefirot”, 15.08.2025


Pod działaniem światła

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Teraz jestem na lekcji z przyjaciółmi, próbuję zrozumieć to, co jest napisane w TES. Jak procesy opisane tutaj przejawiają się w stosunku do mnie?

Odpowiedź: Wszystkie procesy powinny zachodzić w nas stopniowo i odkryjemy, że właśnie w ten sposób się rozwijamy.

Pytanie: Na obecną chwilę, wyobrażam to sobie tak. Załóżmy, że nigdy nie widziałem komputera, ale ktoś mi o nim opowiada. To jedno. Ale kiedy stoi przede mną, mogę go dotknąć, rozebrać na części. To zupełnie inny proces poznania. Jak namacalnie dotknąć i rozebrać to, co tu opisano?

Odpowiedź: Stopniowo w procesie nauki, zaczniesz odczuwać ruch Stwórcy w twoim kierunku lub światła ku tobie, a także to, co pochodzi od ciebie: twoje pragnienia, jak zmieniają się; zależność światła pochodzącego od Stwórcy od twoich pragnień. Wszystko to będziemy odczuwać na własnym doświadczeniu.

Pytanie: Aby zacząć to odczuwać, na co powinienem zwracać uwagę w sobie?

Odpowiedź: Tylko na to, co się dzieje w tobie, nic więcej.

Pytanie: Jak obserwować swoje stany: czy są dobre-czy złe, czy przychodzą przyjemności i odchodzą itd.?

Odpowiedź: Z czasem poczujesz to wszystko. Światło będzie oddziaływać na wszystkich i na ciebie, i w taki sposób wszyscy się zmienimy.

Z lekcji według „Nauki Dziesięciu Sefirot”, 15.08.2025


Ostateczny chisaron

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy istnieje główny, ostateczny chisaron wszystkich chisaronów, do którego powinna dążyć dziesiątka?

Jeśli tak, to czy dziesiątka może od razu prosić Stwórcę o taki chisaron, czy też powinna dążyć do niego stopniowo w określonych odstępach czasu?

Odpowiedź: Nie są wymagane żadne specjalne działania. Wystarczy starać się być coraz bliżej swoich przyjaciół tak, aby poczuć i postrzegać wszystkich jako jedną całość, którą chcesz wznieść do Stwórcy. Wtedy to się stanie.

Z lekcji na temat „Najpierw wymagać i prosić”, 12.08.2025


Ku wspólnemu chisaronowi

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Jak zebrać nasze małe chisarony w jeden wspólny chisaron?

Odpowiedź: Być bliżej przyjaciół, rozumieć innych na ile to możliwe, jednoczyć się ze sobą. Wtedy uda nam się stworzyć mniej więcej wspólny chisaron. Oczywiście nie we wszystkim, ale taki, w którym już możemy wznieść się ku Stwórcy i domagać się napełnienia.

Pytanie: W miarę jak się rozwijam, nagle odkrywam że mój chisaron nie był do końca właściwy, ponieważ w rezultacie postępu dowiaduję się czegoś nowego. Jak zachować pojęcie prawidłowego chisaronu, skoro czasem rozczarowuję się tym?

Odpowiedź: To że jesteś rozczarowany to dobrze. Oznacza to, że musisz zastąpić ten chisaron innym, znacznie wyższym.

Z lekcji na temat „Najpierw wymagać i prosić”, 12.08.2025


Wspólne serce

каббалист Михаэль Лайтман Właściwym i solidnym fundamentem dla zbudowania duchowego kli jest takie połączenie między wami, którego nie można sobie wyobrazić w naszym świecie.

Jest to czysto wewnętrzne połączenie pomiędzy wszystkimi sercami w grupie, w której wszyscy razem stanowicie jedno pulsujące serce. Takie powinno być wspólne uczucie między wami. Proście Stwórcę, aby razem poczuć jedno serce.

Pytanie: Jak w dziesiątce sprawdzać istotę naszego zjednoczenia?

Odpowiedź: Bardzo prosto. Zbierajcie się razem, wyobrażajcie sobie, że jesteście w jednym sercu i tylko z niego pragniecie rozmawiać ze Stwórcą i w ogóle ze wszystkimi na świecie.

Z lekcji według listu Rabasza