Artykuły z kategorii Praca duchowa w grupie

Modlitwa to połączenie ze Stwórcą

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Powiedziano, że modlitwa to połączenie między nami a Stwórcą. Na czym polega szczególność w tej więzi? Przecież czujemy więź ze Stwórcą, gdy się uczymy, jednoczymy, rozpowszechniamy?

Odpowiedź: To, czego pragnie twoje serce w każdej chwili, to właśnie jest modlitwa.

Pytanie: Czy powinniśmy stale koncentrować się na tym, czy to są raczej pojedyncze wysiłki w grupie?

Odpowiedź: Modlitwa może odbywać się w dowolnym czasie, zarówno w grupie, jak i poza nią. Najważniejsze, by każdy człowiek starał się być skierowany ku Stwórcy. Ale jeśli modlitwa przechodzi przez grupę, jest o wiele silniejsza.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”


Najbliższe zadanie

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Co oznacza dla Stwórcy, że zebraliśmy się w grupę? Kim jesteśmy dla Niego jako grupa?

Odpowiedź: Jesteśmy dla Niego cząstkami stworzenia, przez Niego stworzonymi, które pragną się zjednoczyć, by nauczyć się, co to znaczy być razem i aby ich zjednoczenie stało się podobne do właściwości Stwórcy.

Wtedy w naszym zjednoczeniu, zaczniemy Go odkrywać. Obecnie to jest naszym zadaniem.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 27.09.2025


Pytania dotyczące pracy duchowej – 261

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Co powinienem poczuć, aby mieć pewność, że naprawdę scaliłem się z przyjaciółmi?

Odpowiedź: Poczujesz to na poziomie zbliżenia z nimi, na ile ich rozumiesz, a oni ciebie. I w ten sposób będziecie zmierzać naprzód.

Pytanie: Czy obdarzanie dla obdarzania jest bliższe scaleniu?

Odpowiedź: Nie, scalenie i obdarzanie to dwie różne funkcje.

Pytanie: Co musimy zrobić, aby wejść wewnątrz duchowego?

Odpowiedź: Należy po prostu kontynuować. Coraz więcej. A zobaczycie, że stopniowo wszystko zostanie wam odkryte.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 27.09.2025


Spotkanie pragnień

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Powiedziano: „Zamknąć się wzajemnie w sercu każdego”. Czy to wzajemna kalkulacja: tak jakbyśmy nasycali się sobą nawzajem? Czy jest to moja wewnętrzna praca, prosto do Stwórcy, w pracy z moimi pragnieniami?

Odpowiedź: To wewnętrzna praca każdego z jego pragnieniami – połączenie z innymi w Stwórcy. Zamknąć się w sobie nawzajem w sercu każdego, to jest właśnie spotkanie pragnień.

Pytanie: Stan „zamknąć się wzajemnie” wydaje się tak upragniony, tak kuszący. Czy właściwym rezultatem jest odczuć intensywne dążenie przyjaciela do Stwórcy? Czy jest to już odkrycie, że Stwórca napełnia jego pragnienie?

Odpowiedź: Należy poczuć, że Stwórca napełnia wszystkich twoich przyjaciół Swoim wewnętrznym światłem.

Z lekcji na temat „Rosz ha-Szana”, 24.09.2025


Zamykając wielki łańcuch dusz

каббалист Михаэль ЛайтманJak wielu ludzi na świecie jest dzisiaj w prawdziwym strachu i poczuciu bezradności. Nie znajdują żadnego usprawiedliwienia na swoje cierpienia, nie wiedzą co robić, jak się wyżywić jutro czy za kilka miesięcy. Niektórzy martwią się o to, co stanie się z ich miliardami, podczas gdy inni nie wiedzą, jak przeżyć, gdy skończą się ostatnie grosze.

Każdy cierpi na swój sposób, ale nikt nie rozumie, jak funkcjonować dalej. Nagle otrzymaliśmy z góry taki prezent, że możemy patrzeć na ten świat ludzkim spojrzeniem, a nie jak małe i nieszczęsne, pobite zwierzęta. A wszystko to dzięki odkryciom Baal HaSulama, które dotarły do ​​nas za pośrednictwem jego duszy. Rabasz był przejściowym łącznikiem między nami i Baal HaSulamem.

Baal HaSulam kierował do nas światło ze świata Nieskończoności poprzez swoją doskonałą duszę, która osiągnęła swoją ostateczną naprawę. Ale prosił o opuszczenie, dlatego że inaczej nie mógłby nawiązać kontaktu z ludźmi. Dopiero po tym, jak został opuszczony o wiele stopni, był w stanie napisać „Naukę Dziesięciu Sefirot“ i „Komentarz do Księgi Zohar“. Nie rozumiemy tego stopnia, który miał przedtem – tej największej wysokości, z której nie mógł nawet nic opowiedzieć słowami.

Czyli, było to na poziomie GA“R świata Acilut i powyżej, gdzie znajduje się światło, nieobleczone w pragnienia. Stamtąd Baal HaSulam nie mógł zwrócić się do człowieka i być usłyszanym, dlatego poprosił, aby opuścić go niżej. Faktycznie wypełnił swoją misję, której Stwórca od niego oczekiwał, wiedząc, że będzie o nią prosił i ją wypełni.

A my jesteśmy na pośrednim stopniu między Rabaszem, Baal HaSulamem – i ludzkością. Z jednej strony musimy wznieść się, aby zrozumieć to, co powiedział Baal HaSulam. Z drugiej strony musimy zejść do ludzi i zrozumieć, czego od nas potrzebują i w jakiej formie mogą przyjąć nasze przesłanie. Musimy dotrzeć do obu tych biegunów – zarówno na górze, jak i na dole.

Baal HaSulam i Rabasz przemawiali z góry. A my jesteśmy na dole, poniżej parsy, aby móc dotknąć i przebudzić świat, a następnie wraz z całą ludzkością wznieść się w górę przez machsom i włączyć się w wyższą Malchut. Na tym polega nasza misja.

Z rozmowy na posiłku, poświęconym dniu pamięci Baal HaSulama


„Opuścisz Mnie na jeden dzień, zostawię cię na dwa”

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Co oznacza wyrażenie „Opuścisz Mnie na dzień, zostawię cię na dwa”?

Odpowiedź: Jest to warunek, postawiony przez Stwórcę. Jeśli znika w tobie pragnienie do Stwórcy, oznacza to, że to On cię opuścił, i dlatego oddalasz się od Niego. Innymi słowy, ty opuszczasz Go nie dlatego, że Go nie chcesz, ale dlatego, że On nie chciał ciebie.

Wtedy powinieneś przeprowadzić poważne badanie, dlaczego tak się stało, naprawić to, za co Stwórca wcześniej cię odrzucił, i rozwinąć w sobie kolejne dążenie do Niego. Dlatego powiedziano: „Jeśli opuścisz Mnie na dzień, Ja zostawię cię na dwa dni”.

Pytanie: Jak to wyraża się w dziesiątce?

Odpowiedź: Nie powinniśmy nawet myśleć o tym, aby uspokajać się w dziesiątce. Musimy myśleć o tym, rozpalać przyjaciół do ciągłego wzmacniania kontaktu między nami.

Z lekcji na temat „Pytania światowego kli”


Detektor odczuwania Stwórcy

группа Człowiek ocenia siebie według tego, jak czuje się w życiu. Jeśli przyjmuje warunki: „Nie ma nikogo, oprócz Niego”, Stwórca jest absolutnie dobry, i od Niego emanuje tylko dobro, napełnia absolutnie wszystko, znajduje się w wyższym świetle”, odczuwa go w stopniu swojego podobieństwa do Niego, zgodnie z prawem podobieństwa właściwości.

Ale jeśli się przeciwstawiam, oznacza to, że odczuwam siebie jako złego albo uważam wyższe światło za złe i nie ma tu żadnej różnicy. Ponieważ ten, kto obwinia drugiego, w rzeczywistości obwinia siebie w swoich własnych właściwościach.

I odwrotnie, jeśli przyjąłem, że „Nie ma nikogo, oprócz Niego”, Stwórca jest absolutnie dobry, napełnia Sobą wszystko, i uważam swój stan za dobry, to ja rzeczywiście znajduje się w tym dobrze, jawnie je odczuwam. W jaki sposób? Poprzez więź z przyjaciółmi. Ale w jakim detektorze, w jakim organie zmysłu? Musimy dokładnie zrozumieć, gdzie odczuwamy zjawisko Stwórcy, przejaw Jego zarządzania, Jego stosunek do nas!

Jeśli odczuwam to indywidualnie tylko w sobie, jest to odczucie egoistyczne, po prostu dzisiaj czuję się dobrze, mam dobry nastrój, wstałem wyspany, wszystko jest w porządku itd. Musimy zrozumieć, jak to odczuwamy w organie zmysłu, który nazywa się „dusza”. Dusza – to zlanie się, połączenie naszych punktów w sercu, naszych wspólnych dążeń w grupie, w odniesieniu do świata, do ludzkości, w ogóle do wszystkiego.

Z 5 lekcji Kongresu Europejskiego


W procesie przygotowania

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Budujemy wspólne kli stale jednocząc się. Jak możemy poczuć światło miłosierdzia od Stwórcy, skoro nasze kelim nawet nie znają tego stanu? Nie jesteśmy jeszcze na to gotowi.

Odpowiedź: Będziemy na to gotowi. Zmierzamy do niego. Wszystko jest w porządku, nie martwcie się. Stopniowo odkryje się wam cały system połączenia.

Pytanie: Co powinniśmy zrobić wobec Stwórcy?

Odpowiedź: Jednoczyć się między sobą i modlić o zjednoczenie, to wszystko, co musimy robić.

Z lekcji na temat „Rosz ha-Szana”, 24.09.2025


Jak stać się prawdziwą grupą kabalistyczną

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czego życzyłby Pan „Bnei Baruch“? Na co przede wszystkim zwrócić uwagę, aby stać się taką grupą kabalistyczną, o której pisali nauczyciele, przede wszystkim Baal HaSulam i Rabasz? Przecież nic nie wyjdzie z teoretycznego słuchania Pana.

Odpowiedź: Musimy się połączyć. Nie ma nic innego! Tylko zjednoczenie! Różnymi przykładami, różnymi sformułowaniami.

Pytanie: W jakim stanie, według Pana odczucia, znajduje się obecnie „Bnei Baruch“?

Odpowiedź: Mogę powiedzieć, że nasze połączenie rozwija się i umacnia. Coraz lepiej rozumiemy jego części składowe. Mam nadzieję, że wszystkim nam odkryje się jedność między nami i poczujemy, że znajdujemy się w jednym pragnieniu, w jednym pragnieniu Stwórcy.

W zasadzie to musimy odkryć. To wszystko. Ale tego musi życzyć sobie każdy z nas.

Z lekcji na temat „Rosz ha-Szana“, 24.09.2025


Zdecyduj, kim być: grzesznikiem czy sprawiedliwym

каббалист Михаэль Лайтман Z artykułu „Szamati“ nr 99, „Grzesznik czy sprawiedliwy, nie jest powiedziane”: Jeśli człowiek nie posiada siły pragnienia i dążenia do duchowości, ale znajduje się wśród ludzi, którzy dążą do duchowości i ci ludzie są mu mili, to otrzymuje od nich siłę przezwyciężenia i przejmuje ich pragnienia, aspiracje i ideały. Poprzez swoje usposobienie i szacunek do tych ludzi, otrzymuje nowe dążenie i siły.

Wynika z tego, że człowiek może zarządzać swoim życiem i podążać do celu. Przede wszystkim powinien zbadać, czy cel jest rzeczywiście wart tego, aby poświęcić siebie dla jego osiągnięcia, oddać całe swoje życie? W końcu życie się nie powtarza. Nie można raz spróbować, rozczarować się celem i zacząć życie od nowa. To tak nie działa.

Dlatego człowiek powinien dobrze sprawdzić, na co warto poświęcić życie, a następnie włączyć się w społeczeństwo takich ludzi, którzy zajmują się właśnie tym, i którym drogi jest ten sam cel. Wtedy będzie mógł napełnić się od nich wielkością celu, i w taki sposób otrzymać siłę do jego osiągnięcia.

Wybierając cel, człowiek wybiera tym samym otoczenie, które jest w stanie dać mu siły niezbędne do jego osiągnięcia. A potem, zaczyna pracować nad tym, aby to otoczenie stało się dla niego przyjemne. Im bardziej będzie pod wrażeniem otoczenia, wzniosłości przyjaciół i znaczenia ich zajęć, im bardziej umniejsza siebie, aby wejść pod ich wpływ, tym więcej poczuje w sobie siły i inspiracji, przebudzenia do osiągnięcia celu i bez wątpienia będzie mógł go osiągnąć.

A zatem, po tym, jak człowiek wybrał cel i odpowiednie otoczenie, cała jego dalsza praca polega tylko na tym, aby zapewnić sobie maksymalny wpływ tego otoczenia. Bez tego, nie będzie miał sił i będzie rzucany to w górę to w dół. Straci mnóstwo czasu na takie bezcelowe wzloty i upadki, w mrocznych stanach: co nazywa się, “ani dzień, ani noc”, i nie zauważy nawet, jak przeszło mu życie.

Dlatego najważniejsze jest, aby przywiązać się do przyjaciół, zjednoczyć się z nimi, ogrzać się przy nich, aby karmić się od nich wielkością celu. Z tego wynikają wszystkie warunki określające relacje człowieka ze społeczeństwem i obowiązki każdego względem wszystkich.

Trzeba wzmacniać to społeczeństwo, zarówno ilościowo, jak i, co najważniejsze, jakościowo, grać wobec przyjaciół, pokazując sobie nawzajem, jak cel i otoczenie są bardzo ważne. Dawać przykład innym, jak należy umniejszać siebie wobec grupy i wobec celu.

Wszystkie te warunki opisane są przez Rabasza jako niezbędne prawa, według których organizowana jest grupa, po to, aby dać każdemu przyjacielowi siły, wystarczające do osiągnięcia celu. Wszystko zależy od atrakcyjności grupy w oczach człowieka, nad tym właśnie musi pracować.

Dlatego napisano: „Lepiej żeby Mnie zapomnieli, a strzegli Mojej Tory, ponieważ jej światło przywraca do źródła”. Światło działa wewnątrz więzi między ludźmi, dlatego zostawcie Stwórcę w spokoju, On sam się odkryje, gdy tylko między wami powstanie właściwa więź.

Z przygotowania do lekcji