Artykuły z kategorii Praca duchowa w grupie

Podążać za nauczycielem

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Jak nie mylić wiary ponad wiedzę z wiarą poniżej wiedzy?

Odpowiedź: Wiara ponad wiedzą jest wiarą wbrew wiedzy. Natomiast wiara poniżej wiedzy to kiedy wymyślasz sobie wiarę, która nie wymaga żadnej pracy nad sobą.

Pytanie: Czyli powinniśmy upewnić się, że sprawiedliwy jest na pewno sprawiedliwym?

Odpowiedź: Nie, absolutnie nie jest to konieczne. Wiara ponad wiedzę może powstać bez żadnego związku między człowiekiem a jego nauczycielem.

Pytanie: Jak w dziesiątce znajdujemy sprawiedliwego, za którym podążamy?

Odpowiedź: Musicie zwrócić się do nauczyciela, który was uczy, i podjąć takie działania, które was do niego przywiążą, by móc podążać za jego słowami jak za prawdą.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza


Jedyne marzenie

каббалист Михаэль Лайтман Rabasz, artykuł 8, „Uczyń sobie rawa i kup sobie przyjaciela – 2”: Przecież zrozumieli, że między nimi nie ma aż tak wielkiej różnicy zdań, dlatego każdy będzie zdolny ustąpić na korzyść drugiego, i w ten sposób będą mogli się zjednoczyć.

Spośród wielu pragnień, które istnieją w każdym z nas, jest jedno pragnienie, które jest jednakowe dla wszystkich. Jest to pragnienie zrozumienia Stwórcy, skierowanie na Niego wszystkich naszych oczu. Każdy człowiek, który zgadza się kochać bliźniego, czuje, że nie ma między nimi wielkiej różnicy zdań.

Jeśli chcemy odkryć Stwórcę, ale wszyscy jesteśmy egoistami i wszyscy mamy mniej więcej taką samą pracę nad sobą, to jednocząc się w naszych wysiłkach, będziemy w stanie ustąpić sobie nawzajem i wtedy będziemy mogli się zjednoczyć i osiągnąć Stwórcę.

Jest tu jednak mała sprzeczność: osiągnąć Stwórcę możemy tylko razem, aby być razem, musimy się zjednoczyć, aby się zjednoczyć, musimy ustępować sobie nawzajem. Dlatego tutaj trzeba dokonać kalkulacji, co jest ważniejsze: moje „ja”, małego egoisty ze swoim nikczemnym, miałkim, tymczasowym życiem, czy poznanie Stwórcy, mojego przyszłego stanu wieczności, doskonałości.

I wtedy, rzuciwszy życie na szalę, żeby zdecydować, jak powinienem postąpić, będę mógł ustąpić we wszystkim na rzecz innych, aby osiągnąć podobieństwo do Stwórcy. W ten sposób zjednoczenie będzie dla mnie najważniejszym osiągnięciem w życiu, moim jedynym marzeniem.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”


Znalezienie prawidłowej formy połączenia

каббалист Михаэль Лайтман Praca z dziesiątkami pochodzi od rabina Szymona. Według Kabały rozpoczęła się jeszcze w czasach Abrahama, jednak swoje główne znaczenie uzyskała dopiero w czasach Ari, kiedy to Kabała stała się realną nauką praktyczną.

Rabasz opisał ją bardzo szczegółowo. Przed nim, inni kabaliści pisali o tym również. Wszędzie w Torze jest wskazane, że musi panować jedność między ludźmi, bo tylko w jedności możemy zebrać rozbitą duszę – Adama.

Nawet dwie osoby wystarczą, aby zacząć postrzegać stany duchowe, ponieważ naprzeciwko ciebie musi być jeszcze jeden egoista, taki sam jak ty, z takim samym celem jak ty. Nasza praca zbudowana jest wyłącznie na znalezieniu między sobą takiej formy połączenia, która będzie dla nas dogodna, podobna do Stwórcy, która może zacząć się między nami odkrywać, i będziemy mogli poczuć przybliżenie Stwórcy.

Im bliżej siebie jesteśmy wzajemnie w dziesiątce, tym bardziej wznosimy się ponad egoizm i budujemy jakby kanapkę z dwóch pięter: na dole nienawiść, a ponad nią miłość, lub na dole obojętność, a na górze przynajmniej jakieś połączenie. I w tym sandwiczu pomiędzy egoistyczną właściwością i właściwością obdarzania odkrywamy Stwórcę, jako źródło obu właściwości.

Z lekcji na temat „Nie ma nikogo oprócz Niego”


Ci, którzy pokładają nadzieję w Stwórcy, odnawiają swoją siłę

каббалист Михаэль Лайтман Powiedziano: „I widzi człowiek, że nie ma żadnej siły do pracy duchowej. I tylko wtedy może dążyć do uświadomienia sobie, że tylko Stwórca może mu pomóc, w przeciwnym razie jest zgubiony”.

Kiedy zaczynam rozumieć, że cały obraz świata pochodzi od Stwórcy, a On dał mi tylko maleńkie mikro-pragnienie, aby Go odkryć, wtedy widzę, że nie mam żadnej możliwości działania. Oznacza to, że to małe pragnienie jest mną, ale nie mogę kontrolować swoich myśli i sił za pomocą tego pragnienia i w ten sposób ich badać.

Dlatego, aby właściwie skierować człowieka na Stwórcę, człowiek cały czas Go gubi. I chociaż uważa Stwórcę jako źródło swojego światopoglądu, ostatecznie gubi Stwórcę. Próby kończą się niepowodzeniem i człowiek jakby upada.

I tutaj szczególnie ważna jest grupa, która może mi przyjść z pomocą. Ponieważ znajduję się w stanie połączenia z podobnymi mi ludźmi, mogę się na nich oprzeć. Upadłem – oni się podnoszą, jeden z nich upada – pociągam go za sobą, i tak dalej. Każdy wyciąga przyjaciela z rzeki egoizmu, która go gdzieś unosi i zabiera.

Dlatego jest powiedziane: „Ci, którzy pokładają nadzieję w Stwórcy, odnawiają swoją siłę”. Oznacza to, że ci, którzy widzą, że na świecie nie ma niczego innego poza Stwórcą – a uchwycić się Stwórcy mogą tylko poprzez grupę, w przeciwnym razie On się nie odkryje – odnawiają swoje siły w każdej chwili. Okazuje się, że sam upadek, szczególnie jeśli ma miejsce w grupie, jest przyczyną wzniesienia.

Jeśli nie ja, to mój przyjaciel; jeśli nie mój przyjaciel, to ja. W ten sposób możemy stale się podnosić. Jeśli człowiek jest sam i upada, może pozostawać w tym stanie przez wiele miesięcy, dopóki Stwórca nie ześle mu siły wzniesienia. Wiemy to po sobie. Bywa, że ten stan rozciąga się na kilka tygodni i nie mogę nic z tym zrobić, nie mogę sam siebie wyciągnąć z tego bagna.

Właśnie tutaj mogę się dowiedzieć, czy znajduję się w prawidłowej grupie. Jeśli znajduję się w prawidłowym społeczeństwie, to nie powinienem czuć się w upadku, dlatego że nasze prawidłowe połączenie w grupie za każdym razem nas ożywia.

Z lekcji na temat „Praca w ukryciu”


Kryterium – stosunek do jedności

каббалист Михаэль Лайтман Rabasz, Szlawej HaSulam, 1988/89, Artykuł 4, „Potop w pracy duchowej”: Wiara ponad wiedzą – to obszar odnoszący się do Świętości…

Pytanie: Jak dotrzeć do tego obszaru?

Odpowiedź: „Wiara ponad wiedzą” oznacza, że uzbrajam się w siłę obdarzania ponad egoistycznym pragnieniem, które wciąż budzi się we mnie na nowo. Nie chodzi tu o zwykłe pragnienie snu, jedzenia czy rozrywki. Jest to pragnienie, które przeszkadza mi w zjednoczeniu z innymi.

Mówimy o jedynym kryterium: za jedność lub przeciwko niej. Wszystkie inne pragnienia należą do poziomu zwierzęcego. Prawdziwe pragnienie przyjemności, które odnosi się do poziomu ludzkiego, pochodzi z rozbicia dusz. Wszystko inne odnosi się do niższych poziomów we mnie: nieożywionego, roślinnego i zwierzęcego. Nimi w ogóle się nie zajmuję.

A zatem, kryterium mojej wewnętrznej analizy jest postawa wobec jedności. Co więcej, zaleca się, sprawdzać siebie w grupie, ponieważ w szerokim świecie, zamęt jest nieunikniony, i nie ma tam z kim duchowo pracować. Jeśli zbieramy się razem, aby się zjednoczyć, a ja odkrywam, że nie potrafię, nie chcę tego, nienawidzę i odrzucam samą ideę, oznacza to, że ujawniam w sobie zły początek.

Wkładam wysiłki, staram się wznieść ponad nimi, i widzę, że jestem bez sił. Wtedy z poczucia bezradności, czuję, jak ważne i konieczne jest osiągnięcie jedności, wołam: „Ratujcie mnie!” – i otrzymuję z góry siłę obdarzania, która pomaga mi myśleć o jedności, złączyć się z innymi, choćby w niewielkim stopniu.

Inni tego nie czują i nie muszą czuć. Chodzi tu o wewnętrzną pracę człowieka, który zaczyna czuć w tym dążeniu do jedności wspólną siłę połączenia. Ta siła nazywana jest „Stwórcą”.

W taki sposób człowiek posuwa się naprzód z etapu na etap. Jego pragnienie stale rośnie, coraz mocniej sprzeciwiając się jedności. Człowiek wkłada wszystkie siły, próbując poradzić sobie sam, ponosi porażkę, rozpacza i zwraca się ku górze prosząc o siłę obdarzania. W tej sile obdarzania, skierowanej na serce grupy, odkrywa właśnie Stwórcę.

Z lekcji według artykułu Rabasza


Jak rozszerzyć naczynie obdarzania?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Mówi Pan, że wyższe światło wpływa na nas i poszerza nasze kelim/naczynia. Ale moje kelim znajdują się w przyjaciołach, więc mogę prosić tylko o wzajemne włączenie poprzez anulowanie siebie. Czy tak można myśleć o poszerzaniu kelim?

Odpowiedź: Myślcie tak, jak wam wygodniej, a Stwórca sam ustawi wszystko na swoim miejscu. Wyższe światło w każdej chwili wykonuje tysiące działań, dlatego skupiajcie się nie na tym, jak to będzie zrobione, ale na tym, że chcecie przyciągnąć światło.

Pytanie: Co daje dziesiątce stan, gdy modli się za inne dziesiątki, za cały Bnei Baruch, za cały świat? Czy to jest właśnie formowanie kelim obdarzania?

Odpowiedź: Tak, to poszerza naczynia, kelim obdarzające dziesiątki. Swoją modlitwą za wszystkich, przede wszystkim pomagacie sobie.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”


Pod wpływem wyższego światła

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Co to znaczy, że każde miejsce, gdzie odczuwa się brak, staje się miejscem wiary?

Odpowiedź: Kiedy człowiekowi czegoś brakuje i nie wie, jak to osiągnąć, to zwraca się do wiary. W takim przypadku pojawia się w nim pragnienie, które rozwija się do podobieństwa do Stwórcy.

Pytanie: Jak formuje się w nas ten niedobór? Łączymy się w dziesiątce, dążymy do doskonałości i jakby wciąż rosną w nas kelim. Jak to się dzieje?

Odpowiedź: Pod wpływem wyższego światła. Które wpływa na nas i poszerza nasze kelim.

Pytanie: Rozumiem, że podczas lekcji przyciągam cudowny środek (sgula), który mnie naprawia, ale tutaj nie. Jak znaleźć ten wskaźnik?

Odpowiedź: To wewnętrzne odczucie. Inaczej nie da się. Musimy wznieść się duchowo na poziom, na którym przyciągamy do siebie pragnienia i światło, które powiększa te pragnienia, aż do stanu, w którym można poczuć w sobie cały wszechświat.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”


Wiara ponad wiedzę

каббалист Михаэль Лайтман Czym jest „wiara ponad wiedzę”?

Wiara – to obdarzanie, „ponad wiedzę” oznacza – wyższe, w swoim znaczeniu, od otrzymywania.

W naszym stanie ta właściwość wyraża się tylko jak mój stosunek do grupy, gdyż tylko w grupie mogę wyraźnie zobaczyć, że w swoich działaniach i myślach przedkładam jej dobro nad swoje własne.

Z lekcji według artykułu Rabasza


Pobudzić Stwórcę prośbami

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Zjednoczyliśmy się i poczuliśmy, jak ważne jest, podniesienie znaczenia Stwórcy i bycie w jedności. Ale to nieustannie gaśnie. Tracimy to, na co zapracowaliśmy. Jak dążyć do czegoś więcej, wspólnie, a nie w pojedynkę?

Odpowiedź: Próbujcie, ale to następuje bardzo powoli. Stwórca naprawdę czeka, kiedy osiągniecie jedność. Właśnie dlatego sprawia Mu zadowolenie, dawanie wam coraz poważniejszych, większych zadań, abyście zjednoczyli się w waszych pragnieniach. Pobudzajcie Stwórcę swoimi prośbami, aby nie oddalił się od was i zajmował się waszymi pytaniami.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”


Bez wątpliwości

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czasami przychodzi do głowy myśl, że chcemy „otrzymać” Stwórcę. Ale faktycznie jesteśmy własnością Stwórcy i może uczynić to, co jest dla nas właściwe. Wtedy okazuje się, że anuluje się miejsce wysiłku, bo jakby Stwórca wszystko robi za nas. Jak to pogodzić?

Odpowiedź: Wszystko jest o wiele prostsze. Zwracając się do Stwórcy, wiem, że tylko On może zmienić mój stan, uratować z każdego złego stanu i podnieść do dobrego.

Nie powinienem mieć wątpliwości, że Stwórca zapewni mi to wszystko. Znajduję się w takim otoczeniu, w takiej grupie, dziesiątce, która jest pewna, że Stwórca ma wszystkie możliwości, aby zmienić nasze stany z absolutnie negatywnych na pozytywne.

W zasadzie, wszystko zależy od Niego, ale ja muszę zrobić wszystko, co zależy ode mnie.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”