Sytuacja na świecie z każdym dniem staje się coraz bardziej wybuchowa, cały świat bacznie obserwuje szybki rozwój wydarzeń na Ukrainie. Ale kabaliści nie zajmują się polityką i granicami geograficznymi.

Kabaliści chcą tylko jednego: tam, gdzie można, dodać miłości lub przynajmniej przygasić nienawiść, zmniejszyć konfrontację między ludźmi – musimy pomóc to zrobić. Dlatego głównym środkiem jest modlitwa. Jeśli z jej pomocą uda nam się doprowadzić do większego zjednoczenia między ludźmi, to będzie to z korzyścią dla ludzkości i przyjemnością dla Stwórcy. Stwórca musiał stworzyć stworzenie przeciwstawne do siebie, rozbite, aby ludzkość poprosiła o zjednoczenie ponad nienawiścią i odrzuceniem. Zrozumiemy wtedy, poczujemy i odkryjemy, co oznacza jedność.

Najważniejsze jest odkrycie siły zjednoczenia. Jedno nie może być bez drugiego. Dlatego Stwórca cierpi bardziej od nas, ale On nie ma wyboru, musiał stworzyć naturę w tej formie. A naszym zadaniem jest postarać się naszą modlitwą, pragnieniem, zwróceniem się do Niego, abyśmy wszyscy razem zobowiązali Go, aby wszystko naprawił. Stwórca czeka na naszą prośbę o naprawę, aby wszystko natychmiast zrobić. Nie potrzebuje niczego oprócz naszego pragnienia.

Jedyne, czego brakuje od początku w stworzeniu, to naszego pragnienia, które odpowiadałoby dobrej sile Stwórcy. Stwórca potrzebuje pragnienia stworzeń i dlatego stworzył całe stworzenie w braku. Teraz musimy ujawnić ten brak. Dlatego dopóki nie poprosimy o pokój, doskonałość, miłość, zjednoczenie, to się nie stanie. Musimy zapragnąć połączenia na wszystkich poziomach w pełnej mierze. W wyniku tego cała natura, wszystkie światy powrócą do ostatecznie naprawionego stanu: do powszechnego połączenia i ujawnienia wszystkim jednej jedynej siły jedności, wiecznej i doskonałej.

Masziach (Mesjasz) to nie jest człowiek, ale siła, duch, który raz pojawia się, a raz znika zgodnie z naszym pragnieniem. Kiedy chcemy się zbliżyć, to przychodzi, a kiedy nie chcemy, skrywa się. Mesziach to siła, która wyciąga (od słowa moszech) nas z naszego egoizmu w kierunku obdarzania, miłości i jedności.

Dlatego jeśli rozumiemy, że potrzebujemy tej siły, która wyciągnie nas ze złego stanu do dobrego, z rozłamu do jedności, z nienawiści do miłości, oznacza to, że wzywamy Masziacha. Wiec zróbmy to razem. Głównym problemem jest obojętność charakterystyczna dla naszej natury. Czasami jakiś pojedynczy incydent lub ranne zwierzę dotyka naszego serca bardziej niż wojna między państwami. Na razie znajdujemy się w nienaprawionych egoistycznych właściwościach.

Dlatego wzrusza nas to, co jest bliskie naszemu sercu. Drobna awaria we własnym domu martwi nas bardziej niż wydarzenia na świecie, wybuchy supernowych gwiazd czy huragan po drugiej stronie kuli ziemskiej. W taki sposób nasz egoizm przedstawia nam rzeczywistość. Ale jeśli razem, z całych sił poprosimy Stwórcę, aby dał nam poczuć w dziesiątkach, co to znaczy wyjść z siebie i odczuć siłę działającą między nami, to zaczniemy ujawniać wyższą siłę panującą między nami. Zaczniemy dostrzegać w świecie rzeczy, które są ważniejsze dla Stwórcy, a nie dla naszego osobistego egoizmu.

Z lekcji według artykułu „Przedmowa do Księgi Zohar”, 22.02.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kryzys, globalizacja, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Modlitwa miesza się z uczuciem tęsknoty, cierpienia, braku, różnych wymagań, niemożności usprawiedliwiania Stwórcy. Ale sama modlitwa powinna być wdzięcznością. Ja dziękuję Stwórcy za taką możliwość więzi, za to, że On mnie takim stworzył, że mam potrzebę, aby zwrócić się do Niego.

Oznacza to, że modlitwa powinna pochodzić z miłości, a nie z pretensji. My oboje cieszymy się, że mam prośbę, na podstawie której mogę rozwijać naszą miłość. Modlitwa powinna zaczynać się z tego, że oboje rozumiemy, jak dobrze jest nam połączyć się przez tą modlitwę.

Modlitwa łączy w sobie dwa takie przeciwne bieguny, ale pierwszą rzeczą w niej jest punkt połączenia z poczucia tego, że ​​oboje uczestniczymy w jednym wspólnym działaniu. Muszę odkryć puste pragnienie, któremu Stwórca może dać napełnienie. I cieszę się z tego, że odkryłem w sobie taką potrzebę, inaczej nigdy nie byłbym w stanie wyrazić siebie.

Tutaj łączą się dwa przeciwieństwa. Modlitwa to radość, a nie łzy, jak się powszechnie uważa w naszym świecie.

Z lekcji według Księgi Zohar, 11.09.2012

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, ZOHAR

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 7

Ale modlitwa powinna być doskonała. To jest z głębi serca, co oznacza, że człowiek na sto procent wie, że nie ma w świecie nikogo, kto mógłby mu pomóc, z wyjątkiem samego Stwórcy. (Baal Ha Sulam. Szamati. Artykuł 5. „Liszma – to przebudzenie z góry i dlaczego niezbędne jest przebudzenie z dołu?”)

Modlitwa uważana jest za prawdziwą, jeśli dociera do Stwórcy. Może do Niego dotrzeć tylko wtedy, gdy pochodzi z głębi ludzkiego serca, z jego najważniejszego wewnętrznego pragnienia, kiedy ma stuprocentową pewność, że może osiągnąć to, czego chce tylko wtedy, jeśli Stwórca mu pomoże, praktycznie wszystko za niego zrobi.

Ale jest tu jedno małe „ale” które jest bardzo ważne! – Stwórca odpowiada tylko na zbiorową prośbę.

Możecie krzyczeć do Niego, ile chcecie, On nie może wam odpowiedzieć. Dlatego że musicie przyjść do Niego przez wspólne kli/naczynie! Tak jak urodziliście się i upadliście z wyżyn swojego duchowego poziomu na materialny, egoistyczny odrywając się od wszystkich, tak teraz musicie anty egoistycznie wznieść się ponownie do tego samego miejsca, do Niego.

Dlatego prośba musi być jednomyślna. W żadnym wypadku nie pomoże wam siedzenie i płakanie, szlochanie, błaganie. To nic nie da! Tylko wtedy, gdy będą przynajmniej dwie osoby, które mimo swego egoizmu zjednoczą się między sobą, aby wznieść swoją prośbę do Stwórcy, w takiej formie to pomoże.

Z lekcji nr 7 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Baal HaSulam, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Mężczyzna i kobieta, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 6

Człowiek nie może opuścić społeczeństwa i prosić za siebie nawet po to, aby zadowolić swojego Stworzyciela, a może tylko prosić za całe społeczeństwo. Albowiem ten, kto wychodzi ze społeczeństwa, żeby prosić o swoją indywidualną duszę, nie tworzy, a wręcz przeciwnie, prowadzi do zniszczenia swojej duszy. (Baal HaSulam, „Nie czas, aby zbierać stado”)

Musimy dokładnie zrozumieć, że nie możemy prosić za siebie! Prosić Stwórcę, aby mnie podniósł, aby zbliżył do Siebie? To jest czysty egoizm.

Jak więc mogę zwrócić się do Niego? – Prosić tylko za grupę. Tylko dla niej, tylko w niej, wewnątrz niej! Jeśli chcę rozwoju duchowego przyjaciół, wtedy mogę zwrócić się do Stwórcy, a jeśli dbam tylko o swój rozwój, to lepiej nie zwracać się.

Kiedy proszę za siebie, niszczę swoją duszę, a jeśli proszę za wszystkich innych, to tworzę ją, dlatego że dusza jest dla wszystkich jedna. To jest jedno wspólne kli „Adam” i tylko o nim powinniśmy myśleć. Dano mi indywidualną duszę, abym stale troszczył się o zebranie wspólnej duszy.

Nie należy wychodzić z połączenia z przyjaciółmi, ze wzajemnej pomocy, wzajemnego wsparcia. Poza tym nie możemy istnieć.

Z lekcji nr 6 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Baal HaSulam, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 1

Pytanie: Poprosiłem Stwórcę, aby był dobry dla moich przyjaciół, aby ich podniósł, ale to wszystko jest materialne. Jak mogę zrobić dla nich coś duchowego?

Odpowiedź: To nie ma znaczenia, że znajdujemy się w materialnej, egoistycznej części stworzenia. Ważne – że prosimy.

Zawsze naprawiamy się z egoistycznej części stworzenia na altruistyczną. W taki sposób następuje wzniesienie modlitwy – MAN („chisaron”, „brak”) – kiedy zwracam się do Stwórcy ze swojego nienaprawionego stanu, proszę Go, aby przeniósł mnie do naprawionego. Nic innego tutaj nie może być!

W naprawionym stanie wyobrażam sobie, że jestem związany ze swoimi przyjaciółmi i wszyscy razem jesteśmy skierowani na nasze wspólne zjednoczenie, które nazywamy „Stwórcą”. Chcemy, wszyscy – każdy z siebie na zewnątrz, w stosunku do innych – oddać wspólnemu zjednoczeniu wszystko, co jest w nas dobrego. To jest prawidłowe dążenie człowieka poprzez grupę, do Stwórcy.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 06.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 6

Pytanie: Jaka jest rola modlitwy w odkryciu praw wzajemnego poręczenia?

Odpowiedź: Modlitwa jest konieczna we wszystkim.

Musimy ją obserwować, rozwijać i zrozumieć, że tylko za pomocą naszego apelu do Stwórcy możemy podnosić się ze stopnia na stopień.

Jeśli czekamy i nie zwracamy się do Niego, to bardzo spowalniamy nasz rozwój.

Z lekcji nr 6 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wzajemne poręczenie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 7

Pytanie: Stwórca daje nam wszystko, a co my możemy dać Jemu?

Odpowiedź: Stwórca daje nam wszystko, po to, aby naprawić nas zgodnie z naszymi pragnieniami. Jeśli możemy Go prosić, to znaczy ze jesteśmy gotowi, aby się zmienić. Zgodnie z tym On świeci nam światłem obdarzania, miłości i zmienia nas.

Jedyne, co możemy dać Stwórcy, to wzniesienie MAN, czyli wzniesienie naszego pragnienia, by być coraz bardziej i bardziej podobnym do Niego. Jak On oddaje, tak my oddajemy.

Pytanie: Jak możemy ustalić, że znajdujemy się w prośbie ze względu na Stwórcę, a nie ze względu na siebie? Według ilości otrzymanego światła czy jak?

Odpowiedź: Nie ma takiego sposobu! Czy możesz to zważyć, zmierzyć, albo nawet poczuć?

Powinniśmy starać się być w jednym pragnieniu, w jednej intencji ku jednej wyższej właściwości miłości, ku Stwórcy. Tylko w taki sposób możemy stopniowo zwiększać naszą prośbę, cały czas ją wywyższać, studiować, uczynić ją taką inną, żeby naprawdę zamieniła się w prawdziwe, poważne zadanie.

Z lekcji nr 7 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 7

Człowiek nie może w naturalny sposób dążyć do właściwości obdarzania, dlatego że jest to sprzeczne z naszą naturą. Ale jeśli będąc w grupie, próbuję siebie zmienić, to zacznę otrzymywać pomoc zarówno od grupy, jak i od Stwórcy. I wtedy mogę odnieść sukces.

Jedyne, czego się ode mnie wymaga, to prośba, modlitwa. To jest najważniejsze. Musimy do niej dojść. I cały czas starać się tak ją rozwijać, żeby była jak najbardziej wspólna, mocna, jedyna, która działa.

Tak jest powiedziane przez Baal HaSulama i innych kabalistów, że wszystko osiąga się siłą  modlitwy, siłą prośby do Stwórcy. Ponieważ On stworzył egoizm, i tylko On może go naprawić i właściwie nim pokierować.

Z lekcji nr 7 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 3

Pytanie: Jeśli w rozumie uda się dostrzec przyjaciół znacznie wyżej od siebie, to w jaki sposób podciągnąć się do nich? Co powinno być w tej modlitwie, żeby nie była modlitwą za siebie?

Odpowiedź: To może być również modlitwa za siebie. Próbuję naprawić się, modlę się za siebie. Ale zanim to nastąpi, być może mam modlitwę za to, żeby widzieć przyjaciół na o wiele wyższym poziomie, ponad sobą.

A następnie modlę się, aby podciągnąć się do nich, dla połączenia z nimi. Wznoszę przyjaciół ponad siebie, a następnie proszę Stwórcę, aby dał mi możliwość zjednoczenia się z nimi.

I tak podciągam się, wznosząc grupę w swoich oczach.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 3

Pytanie: Jeśli widzę przyjaciół wyżej siebie, jak wtedy mogę się za nich modlić?

Odpowiedź: W takim przypadku powinieneś modlić się za to, aby być razem z nimi. Jeśli wyobrażasz ich sobie wyżej siebie, wtedy powinieneś być w modlitwie o połączenie z nimi. Robiąc to, wznosisz grupę ponad siebie i podciągasz się do nich swoją modlitwą.

Nie masz żadnej innej możliwości. Znowu wyobrażasz sobie ich wyżej, jeszcze wyżej i znowu podciągasz się na ich poziom, modlitwą, bo chcesz być razem z nimi. I tak ciągle, ciągle się podciągasz. Oto metoda wznoszenia dla Ciebie – absolutnie prosta, przejrzysta, praktyczna.

Pytanie: Kiedy chcę zobaczyć zalety przyjaciół, i tutaj włącza się modlitwa, czy ona również odnosi się do „ponad wiedzą”?

Odpowiedź: Tak. Jeśli nie poznaję, a tylko proszę, wyobrażam sobie, to jest powyżej wiedzy.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego Kongresu „Wznieść się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie