Artykuły z kategorii Modlitwa, Intencja

Nie powstrzymujcie się od zwracania się do Stwórcy!

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Czy zdarza się taki stan, w którym człowiek zwraca się do Stwórcy, zanim w pełni przeanalizuje swój stan?

Odpowiedź: To nie ma znaczenia. Gdy tylko pojawia się możliwość zwrócenia się do Stwórcy, zwracaj się do Niego! Nie czekaj, aż twoje cierpienie się nasili, a wołanie do Stwórcy stanie się bardziej prawdziwe. Nie będzie bardziej prawdziwego wołania, niż to, w którym, w każdym swoim pragnieniu, i w każdym stanie jesteś połączony z Nim, ponieważ to światło budzi kli.

Natomiast sam, bez tego połączenia, będziesz jedynie zadręczać się i sam siebie wyniszczać, dosłownie „zjadać od środka”. Dlatego nie powstrzymujcie się od nieustannego poszukiwania więzi ze Stwórcą, ze światłem.

Od miary światła zależy miara kli, rozpoznanie kli, uświadomienie sobie zła, zwracanie się do Stwórcy, odczuwanie Jego wielkości. W taki sposób okazuje się, że jeśli nie będziesz zwracać się do Stwórcy, pozostaniesz zamknięty w swoim pragnieniu i odczujesz tylko to, czego ono chce, bez żadnego pożytku.

Nie doprowadzi to do żadnego działania. Działanie powinno być rezultatem wpływu światła. Dlatego nie należy powstrzymywać się od zwracania się do Stwórcy. Pod żadnym pozorem! W wielu miejscach jest napisane, że należy nieustannie się modlić.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 23.10.2026


Zwracajcie się tylko do Stwórcy

каббалист Михаэль Лайтман Praca duchowa związana jest tylko ze Stwórcą, tylko do Niego powinniśmy się zwracać i od Niego otrzymywać odpowiedzi. Dlatego nie mamy nikogo innego, na kim moglibyśmy się oprzeć, niczego więcej nie możemy oczekiwać, jak tylko pomocy od Stwórcy.

A jeśli w człowieku pojawia się poczucie winy i poczucie kary za niewłaściwe myśli, to takie postrzeganie również pochodzi od Stwórcy. Stwórca chce, żebyśmy tak czuli. W takim przypadku nie musimy prosić Stwórcy o pomoc w walce z tymi myślami. Musimy prosić tylko o jedno: aby Stwórca wszystkich zjednoczył i przywiódł nas do Siebie.

Z lekcji na temat „Potrzeba zbawienia przez Stwórcę”


Stwórca dokończy za mnie

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Co jest najważniejsze w życiu?

Odpowiedź: Najważniejsze w życiu jest to, aby człowiek pracował, realizował siebie, a jednocześnie ukierunkowywał tę realizację na właściwą stronę! Nie chodzi o to, żeby cała praca dała mu wszystko, lecz żeby ukierunkował ją zgodnie z rozwojem natury, ludzkości. Wtedy uda się i urodzić, i ożenić, i pracować, i wszystko to połączyć.

Pytanie: Więc kiedy Pan teraz mówi, że człowiek porusza się niejako zgodnie z naturą, zawarta jest w tym modlitwa?

Odpowiedź: Oczywiście, modlitwa również się tu znajduje. W ogólnych prawach natury.

Pytanie: Czyli jeśli poruszam się zgodnie z prawami natury, to znajduje się w nich również modlitwa?

Odpowiedź: Oczywiście.

Pytanie: O co więc w takim razie się modlę?

Odpowiedź: W naszym życiu istnieją takie możliwości i takie prawdopodobieństwa, których nie potrafimy obliczyć. I nie dlatego, że nie możemy, lecz dlatego że istnieje wyższe przeznaczenie, siła, Stwórca. Dlatego musimy zrobić wszystko, co w naszej mocy, wszystko, co Stwórca nam pozostawił.

Kiedy jednak już wszystko zrobimy, resztę powinniśmy powierzyć Jemu. Po hebrajsku mówi się: „Haszem igmor beadi”. Oznacza to robię wszystko, co mogę, a resztę Stwórca dokończy za mnie.

Pytanie: Czy to jest właściwe podejście?

Odpowiedź: Tak.

Komentarz: Zazwyczaj modlimy się wtedy, kiedy znajdujemy się w ślepym zaułku, w sytuacji bez wyjścia, gdy doświadczamy strasznych cierpień. A wcześniej…

Odpowiedź: To już jest niewłaściwe.

Pytanie: Czy to nie ta modlitwa?

Odpowiedź: Nie. Nie postrzegamy Stwórcy jako siły natury, która wszystko z góry ustala, która wszystkim kieruje i wszystko określa, i nie działamy zgodnie z nią.

Pytanie: Czyli podczas pracy powinienem wiedzieć, że Stwórca dokończy za mnie? Czy na tym powinno polegać moje nieustanne działanie? Czy to jest właściwy kierunek?

Odpowiedź: Tak.

Z programu TV „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”


Przykazanie studiowania Tory

каббалист Михаэль ЛайтманPodczas nauki mamy intencję, aby dzięki studiowaniu osiągnąć duchowość. Nie jest to jednak ta sama intencja, którą dołączamy podczas wykonywania przykazania (micwy). Można powiedzieć, że jest to wypełnianie przykazania studiowania Tory.

Czym różni się ono od przykazania obmywania rąk, odmawiania błogosławieństwa przed jedzeniem, zakładania tefilin, przywdziewania talitu i tym podobnych? Dzięki niemu po prostu przyciągasz ogólne światło naprawy.

Innymi słowy, istnieją działania, za pomocą których wywołuję działanie światła AB-SAG i dokonuję własnej naprawy. Intencja polega na tym, że chcę, aby przyszła do mnie wyższa siła i mnie naprawiła. Właśnie poprzez tę naprawę przygotowuję się do wypełnienia przykazania.

A potem, kiedy otrzymuję już z góry pewną siłę ekranu, pojawia się we mnie inna intencja. Początkowo moją intencją było dokonanie naprawy, a teraz moją intencją jest wykonanie tego działania w celu obdarzania.

W modlitewnikach kabalistów zazwyczaj nie mówi się o naprawach, których musisz dokonać przed wypełnieniem przykazania, czyli przed wykonaniem działania duchowego, zanim rozpoczniesz pracę z ekranem. Kabaliści mówią o czystej pracy z ekranami.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 20.10.2026


Kiedy cudze pragnienia stają się moimi…

каббалист Михаэль ЛайтманPunkt, z którym człowiek się rodzi, pozostaje tylko punktem, ponieważ nie ma w nim źródła, z którego mógłby zaczerpnąć dodatkowe pragnienia, które mogłyby się w nim ujawnić. Jednak kiedy człowiek, przeciwstawiając się tej cielesnej powłoce, w którą Stwórca obleka duszę, zaczyna jednoczyć się z pozostałymi, daje to możliwość duszy uzyskania dodatkowej objętości.

Dodaje to duszy dodatkową liczbę pragnień i potrzeb, aż do tego stopnia, że obejmuje ona wszystkie 600 tysięcy pragnień. To właśnie jest stan Końcowej Naprawy.

Sam w sobie ten punkt nie rośnie. Jego wzrost następuje wyłącznie dzięki zjednoczeniu ze wszystkimi pozostałymi 600 tysiącami punktów. Dusza jest kli, naczyniem złożonym z wielu pragnień, które pozornie należą do innych, ale dusza włącza je w siebie i stają się one jej własnymi pragnieniami. Wtedy jej prośba, jej zjednoczone pragnienie, staje się modlitwą wielu.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 20.10.2026


„Uczyń swoje pragnienie podobnym do Jego pragnienia”

каббалист Михаэль ЛайтманStwórca, działający z góry, stawia tylko jeden warunek: „Poproś o to co mam, i poproś o to tak, aby było to dla ciebie dobre”. W naszej pracy nazywa się to przygotowaniem kelim.

Przygotować kli oznacza nabyć chisaron do tego, co Stwórca chce dać, i działać odpowiednio do tego. Mówi się o tym, że reszimo powinno być prawidłowe zgodne z reszimo de- itlabszut i reszimo de-awijut. Aby siła ekranu, którą otrzymam z góry, była rzeczywiście taka, jakiej potrzebuję. Innymi słowy, zawczasu o to dbam.

Bez wątpienia istnieje w tym określona kolejność działań: ukrycie, odkrycie odwrotnej strony, odkrycie przedniej strony, zarówno podczas przygotowywania kelim, jak i otrzymania świateł. Jednak ostatecznie, wznieść MAN oznacza „uczynić swoje pragnienie podobnym do Jego pragnienia”. Tylko to nazywa się MAN!

W przeciwnym razie wszystkie twoje działania, niezależnie od tego, czy krzyczysz, czy się uczysz, choć są uwzględniane, nie wchodzą w skład działania, które pobudza Wyższego do działania. Jednak te działania również stopniowo się gromadzą i ostatecznie stają się przyczyną postępu człowieka.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 15.10.2026


Przygotowanie do intencji

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Intencja znajduje sie za machsomem. Czy istnieje tutaj jakaś gałąź intencji?

Odpowiedź: Intencja obdarzania zaczyna się za machsomem. Tutaj odbywa się przygotowanie. Dlatego cały okres, który może trwać wiele lat, nazywany jest czasem przygotowania, przygotowania do intencji.

To, że zaczynasz zastanawiać się nad tym, jak odnosisz się do Stwórcy, stanowi początek prawidłowej intencji. Nie ma znaczenia, czy jest ona właściwa, czy nie. Nieprawidłowa intencja nazywa się „lo liszma”, dla siebie, a prawidłowa intencja to „liszma” – dla Stwórcy.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 08.10.2026


Służyć Wielkiemu

каббалист Михаэль Лайтман W artykule Baal HaSulama „Liszma jest przebudzeniem z góry, ale dlaczego konieczne jest przebudzenie z dołu?” jest powiedziane: „I stąd człowiek może dojść do jasnej wiedzy, że nie ma innej rady, jak tylko wylać swoją modlitwę do Stwórcy, aby mu pomógł, i wtedy ciało zgodziłoby się bezwarunkowo podporządkować Stwórcy”.

Ciało (egoizm) zgodzi się pracować bez wynagrodzenia tylko dlatego, że w jego wyobrażeniu Stwórca jest wielki. I będzie to dla niego zapłatą za to, ze on pracuje dla Stwórcy.

Pytanie: Ale wciąż jest tutaj jakaś kalkulacja – służyć na rzecz Wielkiego?

Odpowiedź: Oczywiście. Nie da się tego zrobić bez żadnej kalkulacji, ponieważ nasze pragnienie otrzymywania kieruje nas na inne tory: zamiast pracować dla siebie, robię to dla Stwórcy.

Pytanie: Więc w którym punkcie podejmujemy wówczas wysiłki i jakie to są wysiłki?

Odpowiedź: Nasze wysiłki skierowane są przeciwko egoizmowi, który za każdym razem odwraca naszą uwagę dla jakieś własnej potrzeby. Staraj się wszystko kalkulować tak, aby twoje prośby były jak najmniej egoistyczne.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”


Znaczenie modlitwy

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Ciągle podkreśla Pan znaczenie modlitwy. Myślę, że nie ma człowieka, który by się nie modlił w takiej czy innej formie. Ludzkość modli się od tysiącleci. Jaka powinna być prawdziwa modlitwa?

Odpowiedź: To jest problem, tego trzeba się uczyć.

Prawdziwa modlitwa powinna zawierać:

– twój obecny stan, przewidywany przyszły stan, i drogę do jego realizacji;

– zwrócenie się do źródła siły – za pomocą czego realizujesz swoją prośbę, modlitwę, marzenia – do kogo się zwracasz;

– w jaki sposób otrzymujesz tę siłę, jak realizujesz ją w działaniu i co zrobisz, po osiągnięciu wyższego celu, o który się modlisz. A w przeciwnym razie, po prostu krzyczysz jak dziecko: „Chcę tego!” I to wszystko. I kto na nie zwraca uwagę?

Jeśli chcesz otrzymać siłę, rozum, mądry, jasny plan swojego rozwoju, osiągnięcia celu, który nie zaprowadzi cię nie wiadomo dokąd, to musisz wcześniej ukształtować to w sobie. I wtedy to rzeczywiście stanie się modlitwą. W taki sposób, zanim wejdziesz w stan zwany „modlitwą”, konieczna jest ogromna praca.

Komentarz: Mówią, że nawet krowa, która muczy na łące, modli się.

Odpowiedź: Tak, ona modli się. Znajdując się w stanie zwierzęcym, rozumie, czego potrzebuje i dlatego rozpaczliwie muczy, ponieważ jej wymię jest przepełnione i trzeba ją wydoić, ona cierpi.

Pytanie: A jeśli człowiek cierpi?

Odpowiedź: A człowiek powinien zrozumieć, czego potrzebuje, co powinien zrobić. Powinien uświadomić sobie swój następny stan. Tego my nie wiemy. Krowa dokładnie wie, dlatego że znajduje się na zwierzęcym, instynktownym poziomie, podczas gdy dla nas jest to możliwe tylko na poziomie poznania. Tak więc studiujcie Kabałę, aby poznać swój właściwy przyszły stan, i od kogo możecie żądać jego realizacji.

Z programu TV „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”


Wielkie światło ostatecznego zbawienia – Hoszana Raba

каббалист Михаэль Лайтман Siódmy dzień święta Sukkot, który kończy świąteczne dni, nazywa się Hoszana Raba (wielkie zbawienie). Każdego dnia prosiliśmy Stwórcę o zbawienie, a teraz w ostatni dzień święta musimy połączyć wszystkie nasze prośby w jeden wielki krzyk: „Zbaw nas!” Przecież prosiliśmy, dużo prosiliśmy, a zbawienia wciąż nie ma.

Ten siódmy dzień poświęcony jest królowi Dawidowi, który czuje, że na razie nie ma wielkiego, ostatecznego zbawienia dla całego narodu Izraela. Jako król Izraela, sfira Malchut, odczuwa to bardziej niż ktokolwiek inny i dlatego krzyczy do Stwórcy, a my musimy włączyć się w ten krzyk.

W noc Hoszana Raba jest przyjęte, żeby każdy sprawdzał siebie, czy ma cień, czyli doskonałą wiarę – szatę, w którą może obłóczyć się światło. Noc, ciemność przychodzi dokładnie w to miejsce, gdzie powinno odkryć się światło. Jeśli modlimy się i prosimy tak, jak powinniśmy, wtedy w tę ciemność wlewa się światło i wydaje się znacznie silniejsze niż zwykle.

Wiara jest warunkiem, w którym światło może świecić i nie ma nic, co mogło by je przyćmić. Nazywamy tę noc Hoszana Raba, ponieważ światło przychodzi do tych kelim, którzy go potrzebują, żądają i proszą, aby światło się przejawiło. Jest to konsekwencją wszystkich dni, przez które przeszliśmy w święto Sukkot, w wyniku których pojawia się światło. W miarę tego światła następuje wielkie zbawienie, Hoszana Raba.

Człowiek sprawdza swój cień, czyli ile wysiłku włożył, pomimo ukrycia i zasłużył na zbawienie, światło. Przez całe święta Sukkot prosił, by być w cieniu, czyli prosił o wiarę. A teraz poprzez swój cień sprawdza, czy podążał prawidłową drogą i jak przygotował się na wielkie światło, które powinno zostać odkryte w Hoszana Raba.

W wyniku tej prośby otrzymujemy wielkie światło Hoszana Raba, prowadzące nas do naprawy. To światło daje nam ogromny cień, wewnątrz którego możemy odkryć ogromne światło wielkiego zbawienia, Hoszana Raba.

Z lekcji na temat „Hoszana Raba”