Pytanie: Dlaczego, gdy czuję miłość Stwórcy, wydaje mi się zbyt ciężka i wywołuje pragnienie pozostania w ciemności?

Odpowiedź: Specjalnie są nam dane takie trudności, kłopoty, przeszkody, aby rozwinąć w nas prawdziwe pragnienie Stwórcy.

Pytanie: Jak możemy całą dziesiątką osiągnąć granicę „ponad nasze siły”?

Odpowiedź: Wspólnie. Kiedy zrozumiemy, że nikt z nas nie może wypełnić najprostszego, najmniejszego przykazania Stwórcy – tylko wtedy, gdy będziemy pomagać sobie nawzajem.

Pytanie: Jeśli każdy na miarę swojego wkładu może odczuć Stwórcę w dziesiątce, to jak możemy dojść do jednego odczucia centrum dziesiątki i Stwórcy? Każdy wnosi swój wkład na miarę swoich możliwości.

Odpowiedź: To nie ma znaczenia, kierunek jest wciąż ten sam.

Pytanie: Jak można zapragnąć zadowolić Stwórcę dla Jego przyjemności?

Odpowiedź: Aby to zrobić, należy o Nim myśleć. Aby myśl przyszła właśnie w takiej formie: zrobię coś, aby sprawić Mu przyjemność.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 12.11.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak powinno wyglądać przygotowanie do kongresu w grupach wirtualnych?

Odpowiedź: Jeśli systematycznie uczęszczasz na nasze zajęcia i mniej więcej starasz się je realizować w swojej dziesiątce, to jesteś gotowy do kongresu.

Przecież z góry ustalamy jego plan, tematy lekcji, kolejność wypowiedzi i tak dalej. Dlatego wszystko skierowane jest do nastrojenia człowieka, znajdującego się już na kongresie, w ogromnym połączeniu z innymi podobnymi sobie, by mogli razem z wspólną siłą odkryć Stwórcę.

Kongres jest wielką, potężną siłą, która przyciąga odkrycie Stwórcy. Załóżmy, że zebrało się tam 100 dziesiątek. Więc jest to ogromna siła. Taki jest sens kongresu, taka jest istota uczestnictwa w nim: pragnę być w miejscu, polu w którym panuje takie napięcie, które wywołałoby doznanie i odkrycie Stwórcy.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Nie możemy opierać się na wiedzy, ponieważ jest ona otrzymującym kelim. To samo dotyczy uczuć, ponieważ są fałszywe, nie można im ufać. Więc na czym możemy się oprzeć, jeśli ponad wiedzą są to już obdarzające kelim, których jeszcze nie posiadamy? Okazuje się, że wisimy w powietrzu.

Odpowiedź: Kiedy wisicie w powietrzu, starajcie trzymać się za siebie nawzajem. Wtedy zrozumiecie, że wasze wspólne pragnienie znajduje się pod wami jak solidna, stabilna platforma, na której możecie się oprzeć, stać i nie bać się upadku.

Pytanie: Na czym polega główna praca dziesiątki w tym pośrednim punkcie, kiedy nie mamy jeszcze wsparcia?

Odpowiedź: Tylko trzymajcie się siebie nawzajem!

Pytanie: Czy nasza droga będzie taka w zawieszeniu, czy też po drodze pojawi się jakiś solidny grunt?

Odpowiedź: Z pewnością się pojawi, gdy go osiągniecie.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 28.10.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: W jaki sposób, jako przyszły kabalista, mogę pomóc przyjacielowi przyjść do Stwórcy?

Odpowiedź: Po pierwsze, jesteś już uważany za kabalistę. I możesz mu pomóc, jednocząc się z nim bardziej i pomagając mu.

Pytanie: W dziesiątce widzę, że wszyscy są doskonali i nawet jeśli dostrzegam jakieś wady, to mogę się natychmiast anulować. Ale w świecie materialnym egoizm mnie przytłacza i nie pozwala szybko dostrzec, że to właśnie ja jestem nienaprawiony, a nie inni. Dlaczego tak się dzieje?

Odpowiedź: Dlatego, że w duchowym masz nasze wsparcie.

Pytanie: Jak prawidłowo „zrobić rawa” z przyjaciół, którzy nas uczą, aby stali się dla nas kanałem komunikacji ze Stwórcą?

Odpowiedź: Musisz szanować wszystkich swoich przyjaciół tak, jakby byli od ciebie wyżej. Nic strasznego się nie stanie, jeśli będziesz słuchać ich jako nauczycieli.

Pytanie: Kiedy analizujemy źródła pierwotne, nie mamy problemu z uznaniem naszego przyjaciela za nauczyciela. Ale gdy tylko dochodzi do pytań na lekcji, zaczyna się między nami pewnego rodzaju bitwa, nie możemy nawet podjąć decyzji. Jak podjąć decyzję w dziesiątce?

Odpowiedź: Tylko zgodnie z tym, kto jest waszym nauczycielem, co mówi i co od niego przyjmujecie.

Z lekcji na temat „Warunki nauki razem z przyjaciółmi”, 06.11.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Wielu przyjaciół z całego świata jedzie na duży kongres lub na lustrzane kongresy. Jaką intencję powinniśmy mieć w drodze na kongres?

Odpowiedź: Nie ma znaczenia, gdzie znajdują się przyjaciele: w drodze, czy już na kongresie, czy pozostali na swoich miejscach w domu. Najważniejsze, że wszyscy są razem w jednym stanie.

Najważniejsze, żeby człowiek był w dziesiątce, w której może razem z przyjaciółmi realizować system wspólnego kli. Dlatego w żadnym wypadku nie dzielę ludzi na tych, którzy znajdują się daleko czy w drodze, czy w ogóle gdzieś na świecie. Jedyną różnicą jest tylko to, jak bardzo człowiek chce być włączony we wspólne kli.

Kiedy przyjeżdża tutaj i bierze udział w kongresie, pracuje w dziesiątkach, bierze udział w seminariach, włącza się w przyjaciół. Możemy również uczyć się w domu. Widzimy, że ludzie, którzy przyjeżdżają, zarówno mężczyźni, jak i kobiety – nawet kobiety w większym stopniu – prawidłowo przyswajają materiał, mają doskonałe pytania, są świadomi i zaznajomieni z tym, przez co przechodzimy.

Spotykamy tych ludzi wszędzie. Wiele osób, nawet nie wiedząc o kongresie, słucha nas i rozumie. Nagle okazuje się, że ogromna liczba ludzi na świecie jest przez nas „karmiona”. Dlaczego to mówię? Ponieważ najważniejszą rzeczą, dla której się gromadzimy, nie jest zdobycie wiedzy, ale otrzymanie wrażenia, że to właśnie w dziesiątce możemy zobaczyć strukturę świata, dziesięć Sefirot.

I kiedy poczujemy te dziesięć Sefirot w dziesiątce, ich podział na głowę, środkową, dolną część (rosz, toch, sof), poczujemy prawą i lewą linię, światło NARANHAJ, które się w nie obłóczy, wtedy zaczniemy praktycznie pracować z tą konstrukcją. Poza nią nie ma nic. Jest ona atomem świata duchowego.

Nie możemy mówić o jakiejś właściwości, o czymś, jeśli jest to mniej niż dziesięć. Możemy powiedzieć: „Jest to atom wodoru, jest to atom tlenu, jeszcze czegoś, jeszcze czegoś”, ale nie możemy mówić o mniejszej liczbie, ponieważ nie ma tam żadnych właściwości.

Musi istnieć zbiór pewnych elementów – plusów, minusów, elektronów, pozytonów, neutronów i tak dalej, z których składa się ten obiekt, który można nazwać jakąś nazwą na podstawie kombinacji między plusami i minusami. Z nich składają się wszystkie substancje. Zatem zachodzą między nimi interesujące relacje, wszelkiego rodzaju dynamiczne powiązania. Wtedy ta substancja nazywana jest rośliną, zwierzęciem lub człowiekiem.

Oznacza to, że musimy zebrać się w takiej kombinacji, abyśmy mogli zacząć żyć między sobą w ten sposób! Po to właśnie przyjeżdżamy na kongres, a nie po to, żeby zobaczyć tam twarze przyjaciół. Nie!  Najważniejsze jest, aby poczuć zgromadzenie ludzi, którzy mogą zamanifestować Stwórcę, zamanifestować świat.

Z lekcji na temat „Zwracamy się do Stwórcy”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak to się dzieje, że w dziesiątce dochodzimy do wspólnego zdania i wszystkie nasze duchowe nagromadzenia stają się jednym nagromadzeniem?

Odpowiedź: Chociaż nasze wysiłki w dziesiątce są różnie odczuwane i różnie wyglądają, ale ostatecznie wszystkie one łączą się w jeden wysiłek: zrozumienie Stwórcy.

Pytanie: Co to znaczy „być gotowym umrzeć za dziesiątkę” w duchowym?

Odpowiedź: „Umrzeć za dziesiątkę” oznacza całkowitą rezygnację dla niej ze swoich egoistycznych celów.

Pytanie: W czym powinno wyrażać się poczucie wielkości Stwórcy, z pomocą którego będziemy mogli wypełniać zasady obdarzania?

Odpowiedź: Wszystko to wyraża się w człowieku. Człowiek powinien odczuwać, jak bardzo Stwórca otworzył się na niego i chce pomóc w jego duchowym rozwoju.

Pytanie: Jak w dziesiątce stać się godnym siły Stwórcy, aby pracować na rzecz obdarzania?

Odpowiedź: Musicie pokazywać sobie nawzajem, że pracujecie w ten sposób, i wtedy zarazicie się od siebie takim samym pragnieniem.

Pytanie: Czym jest świątynia ludzkiej duszy i gdzie się znajduje? Dlaczego nie mamy z nią połączenia?

Odpowiedź: Świątynia ludzkiej duszy znajduje się w Stwórcy. Kiedy dążymy do Stwórcy, jednocześnie dążymy do tej Świątyni.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 04.11.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Prawdziwa praca duchowa jest wtedy, gdy jestem w odpowiednim środowisku, które docenia właściwość obdarzania, właściwość wzajemnego włączania, które, w efekcie może tak na mnie wpłynąć, że mogę odczuwać, jak ono coś we mnie zmienia.

Wreszcie po wielu, wielu latach zaczynam odczuwać, że radykalnie środowisko zmienia podstawę mojego światopoglądu, odczucie świata, mojego odczucia siebie, rozumienia zarówno siebie, jak i Stwórcy.

Wszystko to jest konsekwencją współdziałania w dziesiątkach. Bez tego nie możemy właściwie przekształcić naszych egoistycznych właściwości pod wpływem wyższego światła w duchowe, altruistyczne właściwości. Nie możemy.

Ale kiedy znajdziemy się w dziesiątce, to zaczynamy stopniowo odczuwać, że dziesiątka daje każdemu z nas duchowy przykład.

Dlaczego nie dzieje się to od razu? Dlatego że każdy widzi dziesiątkę w stopniu swojego zepsucia. Czyli, jak bardzo chcemy postrzegać dziesiątkę naprawioną, i widzimy to, w taki sposób otrzymujemy przykłady od przyjaciół.

Z lekcji na temat „Zwracamy się do Stwórcy”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Rabasz. 354. „I oddał Abraham wszystko, co miał”: Dzięki umocnieniu w Torze i pracy, stał się godny odpowiedzi z miłości, gdy okrucieństwa stają się zasługami.

Aby umocnić się w Torze i w pracy, każdy z dziesiątki, mimo że ma mnóstwo różnego rodzaju przeszkód, powinien spróbować przebić się przez nie i połączyć się ze Stwórcą tak, żeby wszystkie przeszkody jeszcze bardziej wzmocniły jego połączenie ze Stwórcą i przywiązały go do Niego.

I kiedy okrucieństwa stają się zasługami, czujesz, jak zmienia się stosunek Stwórcy do ciebie i zaczynasz rozumieć, że wszystko, co w przeszłości oceniałeś jako złe, tak naprawdę było dla ciebie korzystne.

Pytanie: Co to znaczy stać się „godnym odpowiedzi z miłości”?

Odpowiedź: Jest to stan, w którym człowiek prosi Stwórcę, aby dał mu siłę, aby odnosił się do Stwórcy z miłością.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 18.11.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co oznacza duchowa miłość w grupie?

Odpowiedź: Miłość duchowa w grupie to nasze połączenie między sobą, kiedy każdy odczuwa swoją zależność od innych i potrzebę bycia z nimi w takiej jedności, aby w tym związku stopniowo odkrywać Stwórcę i cały duchowy świat.

Pytanie: Jak rozumieć nasze przeznaczenie, zarówno w materialnym, jak i w duchowości?

Odpowiedź: Twoje przeznaczenie polega na tym, byś mógł, będąc na tym świecie, wznieść się do Stwórcy i być z Nim połączonym.

Pytanie: Jaka jest rola grupy we wzmacnianiu duchowej drogi i ochronie przed wpływem egoistycznego środowiska?

Odpowiedź: Stu procentowa wzajemna pomoc. Bez tego nie ma żadnej możliwości osiągnięcia nawet najmniejszego duchowego stopnia.

Pytanie: Jak z jednej strony odważnie wyrażać siebie w grupie, a z drugiej strony uważać żeby nie wnosić do niej swoich egoistycznych oczekiwań?

Odpowiedź: Wkrótce poczujesz, jak bardzo udział w studiach podnosi cię i oczyszcza z wszelkich egoistycznych pragnień.

Z lekcji dla absolwentów MAK na temat „Zebraliśmy się tutaj”, 03.11.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jaki to jest stan, kiedy z jednej strony nie czuję siebie, a czuję przyjaciela, a z drugiej strony, my jako – dziesiątka jesteśmy jak jeden?

Odpowiedź: To są różne rzeczy, jak dwie strony jednego medalu.

Z jednej strony, jak bardzo jesteśmy połączeni ze sobą, tak musimy być wewnętrznie oddzieleni, jakby żadne połączenie, żadne podobieństwo nie było możliwe między nami. A z drugiej strony, tak bardzo wzajemnie się rozumiemy i jesteśmy do siebie podobni, jakbyśmy nie tylko byli bliscy, ale byli razem, jak jedna całość.

Pytanie: Okazuje się, że kiedy nie czuję siebie, a czuję przyjaciół, jest to jakby pierwszy stopień przed stanem „dziesięć jak jeden”?

Odpowiedź: Tak.

Z lekcji według artykułu „Miłość do Stwórcy i miłość do stworzeń”, 28.12.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie