Pytanie: Jak utrzymać stan nieustannego służenia Stwórcy, a nie prośby?

Odpowiedź: Musimy starać się być cały czas w zjednoczeniu ze Stwórcą, pomimo wszelkich zmian, które wydają nam się raz dobre, raz złe, i postrzegać je wszystkie w jednym kierunku, w jednym celu działającym na nas. Wtedy szybciej zrozumiemy Stwórcę.

Pytanie: Mamy takie pojęcie jak intencja, które, jak mi się wydaje, jest pewnego rodzaju wyzwalaczem w wewnętrznej pracy. Jak intencja człowieka pomaga wychodzić ze stanu upadku w stan wzniesienia?

Odpowiedź: Intencja polega na tym, że człowiek, który chce być godny przybliżenia do Stwórcy, ze wszystkich swoich możliwości wybiera taką, która przybliża go do Stwórcy.

Pytanie: Jaką pracę powinniśmy wykonywać w ciągu dnia, utrzymując wewnętrzną więź z dziesiątką?

Odpowiedź: Zwiększać swoją więź ze Stwórcą w zależności od połączenia, więzi, które przejawiają się między wami.

Pytanie: Jak przyspieszyć wyjście z upadku, aby osiągnąć świadomość zła?

Odpowiedź: Mogę powiedzieć tylko jedno: dążyć do punktu połączenia między człowiekiem a Stwórcą lub z każdego stanu, który przechodzicie. Z każdego stanu dążyć! Dlatego że wszystkie te stany otrzymujemy od Stwórcy tylko w jednym celu – abyśmy w tym punkcie, który w nas otwiera, odkryli Go.

Z lekcji na temat „Kontynuujemy kongres we wzniesieniu”, 24.02.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Zaleca się nam zaczynać od pustej przestrzeni. A co z tymi myślami i informacjami, które pojawiły się z powodu światła? Nie możemy ich wykluczyć. Polegamy tylko na nich.

Odpowiedź: Jeśli uważasz, że jesteś w stanie, aby osiągnąć nowe połączenie ze światłem, to zrób to.

Pytanie: Dlaczego Stwórca wymazuje zupełnie niektóre pojęcia, które były zawarte we mnie?

Odpowiedź: Po to byś mógł je uświadomić sobie w nowy sposób.

Pytanie: Czy po kongresie mamy obowiązek jako dziesiątka, pomagać innym dziesiątkom?

Odpowiedź: Jesteście zobowiązani zadbać o inne dziesiątki i o ich postęp. Wtedy i wam będzie dobrze.

Pytanie: Pusta przestrzeń to miejsce, gdzie nie ma władzy niebios. Jak możemy poczuć w niej iskrę, na której możemy się skupić i właśnie tę iskrę wznieść do świętości?

Odpowiedź: Kiedy osiągniemy takie stany, będziemy je odczuwać inaczej i nie będziecie mieć tych problemów.

Pytanie: Powiedział Pan, że to, czego nie zrobi rozum, zrobi czas i że jeśli czegoś nie rozumiemy, nie powinniśmy się bać, zrozumienie przyjdzie. Przyjaciel polecił mi zajmowanie się rozpowszechnianiem. Powiedział: „Znasz języki, masz dar mówienia. Powinieneś rozpowszechniać. Dlaczego tego nie robisz?”

A ja boję się tego, że coś nie do końca rozumiem, i jeśli ktoś ze studentów mnie o coś zapyta, to niepoprawnie odpowiem. Czy trzeba bać się tego że nie rozumiem w stu procentach materiału i powstrzymywać się od rozpowszechniania?

Odpowiedź: Nie masz prawa powstrzymywać się od rozpowszeniania. Jesteś zobowiązany do ciągłego odnawiania i ożywiania więzi między tobą a Stwórcą.

Pytanie: Czy prawidłowo rozumiem, że poprzedni kongres to bardziej pogłębiona praca?

Odpowiedź: Ten kongres powinien doprowadzić każdego z was do właściwego, indywidualnego zrozumienia Stwórcy.

Z lekcji na temat „Kontynuujemy kongres we wzniesieniu”, 23.02.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co należy zrobić, aby okazać wdzięczność Stwórcy?

Odpowiedź: Jeśli odczuwasz w sobie uczucie wdzięczności dla Stwórcy za to, co obecnie dla ciebie robi, nie pozostaje ci nic innego, jak tylko skłonić się przed Nim i oddać Mu się, aby mógł kontynuować pracę nad tobą w przyszłości.

Pytanie: Aby się podnieść, trzeba odczuwać swój ból czy ból innych?

Odpowiedź: Swój własny ból.

Pytanie: Jak w stanach upadku, beznadziejności zwracać się do Stwórcy?

Odpowiedź: W takich stanach należy zatrzymać wszystkie swoje wewnętrzne doznania i wznieść je do Stwórcy. Będzie to najsłuszniejsze i niezawodne działanie.

Pytanie: Czy radość i wdzięczność dla Stwórcy jest też naprawą?

Odpowiedź: Nie „też”, ale to właśnie jest naprawa.

Pytanie: Jak my, którzy nie osiągnęliśmy jeszcze duchowego poznania, możemy podnieść znaczenie tej pracy w dziesiątce? Ponieważ teraz kiedy wracamy do domu, część z nas czuje się duchowo martwymi.

Odpowiedź: Na razie jesteście jeszcze, przez jakiś czas, pod bezpośrednim zarządzaniem Stwórcy. Dlatego weźcie to pod uwagę. Wszystko co będzie się z wami działo, jest rezultatem wpływu z góry. Spróbujcie zapisywać najbardziej wyraziste frazy, apele do Stwórcy i uczynić je kluczowymi dla siebie. A dalej pójdziemy razem.

Z lekcji na temat „Kontynuujemy kongres we wzniesieniu”, 22.02.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Pracujemy w dziesiątce, staramy się osiągnąć odkrycie Stwórcy. W jaki sposób następuje zmiana intencji, że czynimy to dla Niego, a nie dlatego, że chcemy mieć z tego przyjemność, a pragniemy Go obdarzać?

Odpowiedź: Chcemy odkryć, że Stwórca oświetla wszystko wokół nas i oprócz tego nie potrzebujemy niczego więcej. Jeśli Stwórca działa swoim światłem na całe stworzenie i jest z tego zadowolony, to nie potrzebujemy niczego więcej. Tak właśnie powinniśmy starać się myśleć i działać.

Pytanie: Jak cały czas zachować w sercu potrzebę abyśmy nie tylko czuli się dobrze, ale żeby Stwórca był zadowolony z nas?

Odpowiedź: Zależy to od wielkości odkrycia się Stwórcy, nam. Wtedy będziemy zadowoleni z Niego.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 07.03.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Księga Zohar wyjaśnia słowa naszych mędrców: „Trzy rzeczy poszerzają wiedzę człowieka: piękna żona, piękne mieszkanie i piękne naczynie 'kelim’”. I [Zohar] stwierdza: „piękna żona” – to święta Szchina, „piękne mieszkanie” to jego serce, a „kelim” to jego organy. (Baal HaSulam. „Szamati”. Artykuł 9. Co to są „trzy rzeczy, które poszerzają wiedzę człowieka” w pracy)

Pytanie: Jak w naszym wspólnym domu, czyli w sercu człowieka, może odkryć się Szchina?

Odpowiedź: Jeśli chcemy poczuć nastawienie Stwórcy do nas, to nie może być żadnych ograniczeń. Poczujemy, jak bardzo dążymy do Stwórcy i pragniemy tylko jednego – aby Stwórca napełnił wszystkie nasze pragnienia.

Po to, aby zorganizować we właściwy sposób „wspólny dom” dziesiątki, musimy jedynie zjednoczyć się ze sobą i w naszym właściwym połączeniu wspierać się wzajemnie. Wtedy osiągniemy to, że wszystkie nasze pragnienia utworzą jedno wspólne pragnienie – poznanie Stwórcy.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 08.03.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Dusze to kelim, które otrzymują światła ze światów. Jak postrzegamy światy i ich światła w dziesiątce?

Odpowiedź: Poznajemy je poprzez połączenie między nami.

Pytanie: Czy naszym celem jest stać się światem czy duszą?

Odpowiedź: Duszą. A świat – jest odczuciem dusz w tym stanie, jaki odczuwają między sobą. W jakiej mierze, pojmujemy duszę, pojmujemy również związek tej duszy ze znacznie wyższym stopniem, ze Stwórcą.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 02.03.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy upadek jest mi dany do pracy osobistej czy do pracy w dziesiątce? Czy człowiek ma obowiązek zwrócić się do dziesiątki, aby nie pozbawić jej możliwości pracy w tym momencie?

Odpowiedź: To prawda. Człowiek musi zwrócić się do dziesiątki, zwracać się do Stwórcy, po to, aby poprzez siebie razem połączyć przyjaciół.

A kiedy poczuje, że mu się to udaje, wtedy powinien przejść do następnej procedury. A następna procedura jest wtedy, gdy już dąży, aby odkryć siebie w Stwórcy.

Pytanie: Skąd mam wiedzieć, czy pomagam Stwórcy?

Odpowiedź: Zależy to od twojego stałego pragnienia. Jeśli chcesz cały czas czuć Stwórcę, pomagać Mu, to w końcu otrzymasz taką możliwość.

Z lekcji na temat „Kontynuujemy kongres we wzniesieniu”, 24.02.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Zjednoczenie na kongresie zrobiło na nas kolosalne wrażenie. Teraz wróciliśmy do domu. Wrażenia płoną wewnątrz, ale coś się zmieniło. Jak odnowić siłę dziesiątki w nowych warunkach po kongresie, aby rzeczywiście nastąpiło prawdziwe wzniesienie do Stwórcy?

Odpowiedź: Radziłbym wam więcej korespondować między dziesiątkami i starać się cały czas podnosić. Zgromadziliśmy już przyzwoite duchowe społeczeństwo. Głównie to wy. Ale jest jeszcze 20-30 osób, które nie przyjechały z tego czy innego powodu na kongres.

Więc przybliżajcie się do nas, dołączajcie i będziemy pomagać sobie nawzajem. Nie widzę szczególnych problemów w naszym postępie.

Z lekcji na temat „Kontynuujemy kongres we wzniesieniu”, 24.02.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak kalibrujemy i sprawdzamy intencję?

Odpowiedź: Najpierw chcemy pracować z tym, co mamy. A następnie staramy się przyciągnąć do siebie więcej światła, aby zwiększyć siłę intencji na obdarzanie. Tak właśnie rośniemy.

Pytanie: Kiedy jest intencja „dla świata”, wtedy okazuje się, że wszystkie działania w dziesiątce, jakiekolwiek by one nie były, prowadzą do dobrego rezultatu?

Odpowiedź: To nie jest łatwe. Świat jest niezwykle zróżnicowany i musimy zrozumieć, jak go zjednoczyć. Stopniowo się tego nauczymy.

Pytanie: Kiedy Stwórca kręci nami i dezorientuje, czego od nas wymaga, aby On natychmiast pomógł?

Odpowiedź: Radzę oddać się Stwórcy. Niech robi z nami wszystko, co chce.

Pytanie: Jak odróżnić prawdziwe pragnienia od fałszywych?

Odpowiedź: W żaden sposób.

Pytanie: Czy można powiedzieć, że sam Stwórca przebiera się w postacie Tory, aby cały czas wzbudzać nasz zły początek?

Odpowiedź: Nie, ma wystarczająco dużo graczy drugiego planu.

Pytanie: Każdy buduje swoją indywidualną Torę i przykazania. Czym różni się Tora jednego człowieka od Tory drugiego?

Odpowiedź: Tym, że każdy ma inny korzeń duszy.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 09.12.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Żyjemy w rzeczywistości, gdzie „nie ma nikogo oprócz Stwórcy”, pytanie tylko, jak bardzo to sobie uświadamiamy, czujemy, realizujemy, postępujemy w tym rozpoznaniu. Możesz po prostu powiedzieć, że „nie ma nikogo oprócz Niego” i wszystko jest wykonywane z góry przez Stwórcę, wyższą siłę i się uspokoić, to znaczy nie przywiązywać do tego szczególnego znaczenia.

A można w każdej sytuacji przydarzającej się człowiekowi, grupie, narodowi lub całemu światu – w szczęśliwych i nieszczęśliwych czasach błogosławić Stwórcę za złe, jakby za dobre. Przecież wszystkie odczucia przechodzą przez nasze pragnienie otrzymywania przyjemności i jeśli bylibyśmy naprawieni, to widzielibyśmy tylko dobro, które emanuje z jedynej siły „dobrej i tworzącej dobro”.

A jeśli nie jesteśmy jeszcze naprawieni, to wyższa siła przybliża nas do naprawy naszego egoizmu i dlatego nieustannie ujawnia nam naszą niezgodność z absolutnie dobrym wyższym zarządzaniem i naszym jedynym źródłem, oprócz którego nie ma niczego – z jedną wyższą siłą.

Z dnia na dzień odkrywają się w nas geny informacyjne (reszimot): w każdym z osobna i dla wszystkich razem, którzy chcą dotrzeć do prawdy. Dlatego, każdego dnia dostrzegamy coraz więcej przeszkód w zaakceptowaniu tej zasady. Ale te przeszkody należy przyjmować z miłością, chociaż jest to niezwykle trudne, i zrozumieć, że wszystko pochodzi z jednego źródła.

Te przeszkody wymagają od nas prawidłowego, uważnego stosunku. Oczywiście, że w naszym egoizmie chcielibyśmy je wyeliminować. Ale z drugiej strony nauka Kabały uczy nas, że są one wysyłane specjalnie, aby pomóc nam postępować do pożądanego stanu, ustanawiając nad wszystkimi przeszkodami zasadę: „Nie ma nikogo oprócz Stwórcy, dobrego i tworzącego dobro”.

Jedynym sposobem na ustanowienie tej zasady jest zjednoczenie według prawa miłości do bliźniego, kiedy „wszystkie grzechy zostaną pokryte miłością”.

W miarę naszych wysiłków, aby się zjednoczyć, odkrywa się nam coraz bardziej, że wszystkie przeszkody pochodzą z jednego źródła – absolutnego dobra. „Nie ma złoczyńców w pałacu królewskim”, ale po to, żeby nas nauczyć, król ukrywa się i wysyła nam swoich posłańców, którzy przedstawiają się nam jak złodzieje, rabusie.

Musimy postarać się zobaczyć za nimi wyższą rękę i tak walczyć z nimi, aby zbliżyć się do jedynej siły, dobrej i tworzącej dobro.

Oznacza to, że nasze życie jest naprawdę nierozerwalnie związane z „nie ma nikogo oprócz Niego”. Dzień po dniu musimy coraz bardziej utwierdzać się w tym, że we wszystkim, co się z nami dzieje, nie ma nikogo oprócz Stwórcy. I nie mówić po prostu słowami, a realizować wewnątrz grupy (dziesiątki) prawo miłości do bliźniego jak do siebie samego.

Wtedy zobaczymy, jak bardzo te środki: rozbicie pragnień i ich zjednoczenie w obdarzaniu i miłości między nami, przybliżają nas do Stwórcy. Dzięki nim otrzymujemy wspólną siłę, która pozwala nam zbliżyć się do Niego i dostarczyć Mu wewnątrz nas miejsce, gdzie On mógłby królować.

Z lekcji na temat „Życie w rzeczywistości „Nie ma nikogo oprócz Niego”, 08.01.2018

Kategorie: Dziesiątki, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa