Pytanie: Jeśli wszyscy przyjaciele są również włączeni w moją duszę, to czego powinienem się nauczyć w moim stosunku do nich z każdego obrazu pokazywanego mi przez Stwórcę?

Odpowiedź: Poprzez przyjaciół Stwórca daje nam narzędzia, z pomocą których możemy ustanowić kontakt z Nim. A następnie należy to uczynić w odniesieniu do całego świata, co jest wymagane aby osiągnąć stopień „nie ma nikogo oprócz Stwórcy”.

Pytanie: Dlaczego tak trudno jest myśleć o tym, że nie ma nikogo oprócz Stwórcy? Chciałoby się porzucić tę myśl, jest taka ciężka.

Odpowiedź: Na początku ekran jest bardzo gruby i bardzo trudno jest nam przebić się przez niego, aby utrzymać myśl, że nie ma nikogo oprócz Stwórcy.

Ale potem ekran staje się stopniowo coraz cieńszy i coraz łatwiej przezwyciężać go. A w końcu rozumiemy że nawet lepiej, żeby ten ekran pozostał. Ponieważ daje nam znaki pracy, doznania, możliwość uchwycenia się Stwórcy.

Jeśli ekran całkowicie zniknie, to naturalnie powiemy, że nie ma nikogo oprócz Stwórcy – ale to wszystko. A obraz świata pokazuje człowiekowi, jak uchwycić Stwórcę.

Z lekcji według artykułu „Bezpośredni i pośredni wpływ”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Kiedy otwieramy Księgę Zohar raz za razem, po pewnym czasie pierwsze podekscytowanie mija. Ta inspiracja jest nam dana z góry, tak jak i punkt w sercu, z którego człowiek przychodzi do nauki Kabały. To przebudzenie z góry (itaruta de-leila) daje nam wyższa siła.

Oczywiście, z tym „paliwem”, z pragnieniem Wyższego, człowiek podąża naprzód, z oczami pełnymi entuzjazmu, chcąc coraz mocniej odczuwać, co kryje się tam, wewnątrz księgi, co dokładnie jest powiedziane o nim. Ponieważ z góry budzi się w człowieku połączenie między nim a księgą.

A potem ta inspiracja mija. Mija, bo do człowieka przychodzą nowe pragnienia, na które nie ma przebudzenia z góry, przez Stwórcę. Człowiek jest zobowiązany dodać do nich przebudzenie z dołu, od siebie, i tak za każdym razem posuwać się naprzód – poprzez własne poszukiwanie odpowiedzi na pytania „Po co mi ta praca? Dlaczego?”

Stwórca pragnie, aby człowiek za każdym razem odkrywał znaczenie Wyższego, pilną potrzebę połączenia się z Nim, znaczenie wszelkich środków służących do osiągnięcia tego połączenia – księgi Zohar – aby wciąż na nowo szukał w sobie wszystkich tych wewnętrznych definicji.

I tutaj człowiek dochodzi do stanu, w którym musi zrozumieć, że zajmując się „pracą Becalela”, buduje w sobie duchowe naczynie, Świątynię, ze wszystkim, co się w niej znajduje. To ogromna, powolna praca, wymagająca wielkich wstępnych przygotowań.

Prawdę mówiąc, sam człowiek niczego nie dokonuje, od niego wymagana jest tylko gotowość, pragnienie i intencja. Wszystko zostało dokonane siłą Biny z góry, ale dzięki przebudzeniu z dołu. Właśnie na tym polega praca człowieka. To oznacza, że człowiek ją wypełnia.

Dlatego nasza praca, z jednej strony polega na tym, aby podejmować wysiłki, przeprowadzać wyjaśnienia na każdym kroku. Z drugiej jednak strony, ta praca nazywa się „pracą Stwórcy”, ponieważ dokonuje ją Stwórca, a nie człowiek.

Przecież człowiek powinien tylko osiągnąć pragnienie, prośby, modlitwy – resztę robi Stwórca (pół szekla, Stwórca zakończy za mnie).

Z lekcji według księgi Zohar

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, ZOHAR

Pytanie: Powiedziano: „Kupuj, ale nie sprzedawaj”. Ale z drugiej strony muszę rozpowszechniać, obdarzać. Jak połączyć jedno z drugim? Jak to należy zrozumieć?

Odpowiedź: Oznacza to, że trzeba cały czas troszczyć się o więź ze Stwórcą, ale nie zastępować jej, a tylko rozszerzać.

Pytanie: Uczymy się, że istnieje hierarchia pragnień: jedzenie, seks, rodzina, pieniądze, zaszczyty, wiedza. Czy muszę rozróżniać, z której siły pragnienia, z jakiej linii połączenia można powrócić do Stwórcy?

Odpowiedź: To zostanie ci pokazane. Przybliżyć się do Stwórcy możesz albo poprzez połączenie z prawej strony, albo poprzez połączenie z lewej strony.

Pytanie: W naszym świecie są takie przykłady, kiedy rodzice dają swoim dzieciom wszystko, a potem dzieci ich nienawidzą. Albo na przykład, jakiś bogaty krewny pomaga wszystkim, a wszyscy potajemnie go nienawidzą. Czy może człowiek, nie daj Boże, zamiast pokochać Stwórcę, nienawidzić Go, ponieważ daje mu wszystko?

Odpowiedź: Nie. Ze Stwórcą jest to niemożliwe.

Z lekcji według artykułu „Darowanie Tory”, 13.01.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Jakie są charakterystyczne cechy wpływu na nas Księgi Zohar i Nauki Dziesięciu Sefirot?

Odpowiedź: TES – to oryginalny podręcznik, który jest studiowany na całym świecie i który wyjaśnia nam wszystkie stany, przez które przechodzi dusza. Księga Zohar podzielona jest na rozdziały, dlatego nie możemy zadowolić się nią od pierwszej do ostatniej stronicy.

Będziemy studiować i to, i to. Staraj się, aby te księgi stanowiły dla ciebie prawdziwe źródła i abyś żył, kierując się tylko nimi. A potem zobaczysz, jak to, co jest w nich zawarte, obleka się w ciebie, w materię, w czas.

Z lekcji na temat „Kontynuujemy kongres we wzniesieniu”, 23.02.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Studia Kabały, ZOHAR

Liszma jest to przebudzenie z góry. Dlaczego konieczne jest przebudzenie z dołu?

Dlatego że z własnej woli nie będziemy w stanie się połączyć, nie jesteśmy w stanie wykonać nawet jednego kroku naprzód, dlatego że wszyscy jesteśmy egoistami. Niemniej  jednak powinniśmy starać się wykonać te wysiłki.

Jest napisane: „Włożył wysiłek i znalazł”. Jeśli nie staram się, to nie otrzymam z góry żadnej siły do naprawy. Sam nie jestem w stanie stworzyć tej naprawiającej siły, nie mogę naprawić siebie sam, ale powinienem w pocie czoła starać się wykonać wysiłek. Wtedy na miarę moich wysiłków ta siła przyjdzie do  mnie od wewnątrz i naprawi mnie.

Tak się czasem czujemy: nic nie rozumiem, nic nie wiem, ale nagle przychodzi oświecenie. I właśnie tego oświecenia powinienem oczekiwać. O tym jest powiedziane: „Nie ty powinieneś zakończyć tę pracę (nie ty ją realizujesz), jednakże nie masz prawa, z niej zrezygnować „. Powinieneś starać się, bo właśnie twoje wysiłki wywołują siłę naprawy.

Z 6 lekcji kongresu w Toronto, 18.09.2011

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Komentarz: Mówi się, że Berg zebrał całą śmietankę społeczeństwa, a Laitman – dostał resztę.

Odpowiedź: To bardzo dobrze. Ludzie, którzy uważają że są odpadami, są najlepszymi ludźmi. Rozumieją, że są bezwartościowi, ale muszą osiągnąć wielki cel. A ta śmietanka… Uważa, że ma wszystko, i są tak wielcy, że Stwórca powinien, że tak powiem, pomagać im i usługiwać, i zapłacą za to gotówką.

Dlatego lepiej jest być człowiekiem, który czuje się pusty, a nie napełniony. Powiedziano: „Strzeżcie się biednych, dlatego że z nich wyjdzie Tora, światło”. Kiedy człowiek czuje się pusty, biedny: „Nie mam nic w tym życiu”, to właśnie z takiego stanu osiąga światło.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Lepiej być pustym niż napełnionym”

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Co zrobić, jeśli człowiek osiąga poręczenie, sojusz, a potem napotyka przeszkody materialne i widzi, że przyjaciele w rzeczywistości nie zaspokajają wszystkich jego materialnych potrzeb, i upada? Jak znowu podnieść się ponownie i osiągnąć poręczenie?

Odpowiedź: Człowiek musi naprawić się w stanie upadku.

Pytanie: Czy to pragnienie, które ujawniamy między nami a Stwórcą, jest potem źródłem wszelkich zmian?

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: Kto jest inicjatorem zawarcia sojuszu? Czy to ja inicjuję sojusz, czy też Stwórca daje mi taką możliwość?

Odpowiedź: Oczywiście, że to pochodzi od Stwórcy. Wszystko zaczyna się od Niego.

Pytanie: Przy zawieraniu sojuszu Jakub stawia warunki Stwórcy. Uczymy się, że nie powinniśmy oczekiwać żadnej nagrody. Dlaczego więc ustalane są warunki?

Odpowiedź: Warunek nie oznacza nagrody. Jeśli chcemy osiągnąć sojusz, to zawiera on żądania obu stron i muszą zostać spełnione. Tego potrzebujemy – abyśmy zajęli zdecydowane stanowisko wobec Jakuba w tej sprawie.

Z lekcji na temat „Poręczenie na drodze do Liszma”, 03.01.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy upadek jest mi dany do pracy osobistej czy do pracy w dziesiątce? Czy człowiek ma obowiązek zwrócić się do dziesiątki, aby nie pozbawić jej możliwości pracy w tym momencie?

Odpowiedź: To prawda. Człowiek musi zwrócić się do dziesiątki, zwracać się do Stwórcy, po to, aby poprzez siebie razem połączyć przyjaciół.

A kiedy poczuje, że mu się to udaje, wtedy powinien przejść do następnej procedury. A następna procedura jest wtedy, gdy już dąży, aby odkryć siebie w Stwórcy.

Pytanie: Skąd mam wiedzieć, czy pomagam Stwórcy?

Odpowiedź: Zależy to od twojego stałego pragnienia. Jeśli chcesz cały czas czuć Stwórcę, pomagać Mu, to w końcu otrzymasz taką możliwość.

Z lekcji na temat „Kontynuujemy kongres we wzniesieniu”, 24.02.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Z listu: „Drogi Michaelu Laitmanie, od dawna jest Pan dla mnie radiem i telewizją. Jestem z Panem od trzech lat. Chcę zadać pytanie: skąd się biorą pragnienia? I takie pragnienia, do których wstyd się przyznać.

A czasem nie można się ich pozbyć. Nie było ich we mnie, mam inny charakter. Czy może mi Pan odpowiedzieć, jak walczyć z takimi pragnieniami, które nie są dobre?”.

Odpowiedź: Nie wiem, co oznaczają złe pragnienia.

Komentarz: Ale człowiek w jakiś sposób czuje się niekomfortowo z pragnieniami, które nagle się w nim pojawiają.

Odpowiedź: Cóż, pragnienia istnieją. Człowiek jest złożonym zwierzęciem. Składa się z części zwierzęcej, ludzkiej i być może duchowej.

Pytanie: Więc ma pragnienia na wszystkich poziomach?

Odpowiedź: Tak, więc nie ma w tym nic złego. Wszystkie pragnienia mają prawo się ujawnić i istnieć w człowieku.

Pytanie: Wszelkie pragnienia?

Odpowiedź: Absolutnie każde. A człowiek może mieć wobec nich różne postawy.

Pytanie: Więc jeśli pojawiają się złe pragnienia, nawet takie, które szokują człowieka, co należy zrobić?

Odpowiedź: Rozumiem. Co robić? Otrząsnąć się, strząsnąć je z siebie i dalej istnieć. Trzeba zacząć robić coś innego, wtedy pragnienie się zmieni.

Komentarz: Proszę odpowiedzieć na pytanie „skąd się one biorą i dlaczego przychodzą?”.

Odpowiedź: Z góry! Po co? Aby człowiek mógł się rozwijać. Aby go rozwinąć.

Pytanie: Kiedy mówi Pan „rozwinąć”, co to znaczy? Stworzyć w nim określone pragnienia?

Odpowiedź: Pragnienia, emocje, intencje i tak dalej – takie pragnienia, które będą odpowiednie dla bardziej rozwiniętego człowieka, którym w ten sposób się stanie.

Pytanie: Powiedział Pan „z góry”. Czy istnieje jakiś bank pragnień, które trzeba pokonać?

Odpowiedź: Tak, istnieje bank pragnień, które musimy odczuć. Każdy z nas i wszyscy razem.

Pytanie: A kiedy ten bank zostaje opróżniony, rozładowany, pragnienia przemijają, co dzieje się dalej? Kiedy wszystkie pragnienia już przeze mnie przeszły, co to oznacza?

Odpowiedź: Koniec świata. Wszystkie pragnienia zostały przepracowane, a potem odchodzą na emeryturę.

Pytanie: Koniec świata – jak Pan myśli, co to jest?

Odpowiedź: Koniec świata – oznacza to, że nie ma nikogo, kto mógłby żyć dalej, nie ma powodu i celu.

Pytanie: Więc już tu nie wrócę?

Odpowiedź: Nie.

Pytanie: A gdzie będę? Ten świat się skończył. Gdzie ostatecznie trafię?

Odpowiedź: Do innego świata.

Pytanie: A co tam jest – w innym świecie?

Odpowiedź: A w innym świecie czeka na ciebie szczęście, pokój i wszystkie dobre rzeczy.

Pytanie: Już mi się to podoba. Więc w zasadzie cały ten łańcuch pragnień powinien doprowadzić mnie do tego światła, gdzie jest szczęście, pokój i wszystko?

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: Jak powinienem realizować te pragnienia, aby osiągnąć spokój i szczęście?

Odpowiedź: Osiągniesz to tak czy inaczej. Więc nie martw się. Jedyne, co musisz zrobić, to zgodzić się, że zostaniesz tam doprowadzony. A więc, zgodnie z tym, żyj spokojnie, oddychaj spokojnie i traktuj spokojnie tę wyższą moc, która cię tam zaprowadzi.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”, 20.07.2023

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Pragnienie, Pytania&Odpowiedzi, Wiadomości

Pytanie: Przed Nowym Rokiem Nowojorczycy pozbyli się złych wspomnień z minionego roku. Spisali je na papierze i wrzucili do ognia. W tym celu w centrum miasta, na Times Square, stworzono specjalne miejsce.

Dzień Pozbywania się Złych Wspomnień odbywa się już po raz piętnasty. Wcześniej kartki papieru z notatkami niszczono przy użyciu niszczarki do papieru, teraz się je pali. Ludzie żegnają się ze wspomnieniami pandemii, z tym, co się tam wydarzyło, ze zmianą władzy, z czymkolwiek, czegokolwiek chcą. Proszę powiedzieć, czy konieczne jest pozbywanie się wszystkiego, co złe? Czy należy się tak oczyszczać?

Odpowiedź: Nie. Nigdy nie powinieneś oczyszczać się ot tak, ponieważ w ten sposób stwarzasz przestrzeń na nowe, podobne działania i odczucia. Musimy zrozumieć, dlaczego się pojawiły, jak naprawdę możemy się ich pozbyć i jak upewnić się, że nic innego nie zajmie ich miejsca. Czyli powinna odbyć się taka praca nad błędami

Pytanie: Czy to nie jest „grzebanie w przeszłości”? Wie Pan, ludzie mówią: „Po co tam grzebać? Wystarczy odwrócić kartkę i to wszystko, i zapomnieć o tym”.

Odpowiedź: Nie. Pod żadnym pozorem nie odwracaj kartki. Odwrócisz ją, ale on pozostał. Musi zostać naprawiony. Więc możesz to jeszcze raz sprawdzić i poprawić. Z miejsca, do którego teraz dotarłeś, przejrzyj wszystkie stare stany i napraw je.

Komentarz: Ale tak jest wtedy, gdy człowiek czuje, że popełniła błędy. A zazwyczaj myśli: „Te kłopoty spadły na nas i trzeba się ich pozbyć”…

Odpowiedź: To coś w rodzaju starożytnych czarów. Jakiś rodzaj sekty, kiedy wrzucali wszystko w ogień.

Pytanie: Czy Pan uważa, że się tego nie spali, że będzie gorzej?

Odpowiedź: Na pewno nie pozbędziesz się go w ten sposób. Nie ma naprawy. Wręcz przeciwnie, chcę się tego wszystkiego pozbyć. Nie chcę tego naprawić, nie pozostawić to naprawione, ale po prostu wyrzucić.

Pytanie: A w takim razie, jeśli będę tak żyć – po prostu to wyrzucę, to jaki będzie następny rok, który mnie wtedy czeka?

Odpowiedź: Nie lepszy od poprzedniego. Widzimy to przecież.

Pytanie: A co jeśli wykonam tę pracę nad błędami i spróbuję się naprawić?

Odpowiedź: Wtedy to zupełnie inna sprawa. Kiedy ty się zmieniasz, zmienia się świat. Ponieważ świat wokół Ciebie jest praktycznie kopią tego, co dzieje się w Tobie.

Pytanie: Czyli musimy postawić kolejny punkt na Times Square?

Odpowiedź: Tak. Aby ludzie mogli stanąć i poczuć, jak mogą się zmienić, aby mogli poczuć, że świat zewnętrzny jest lepszym miejscem – dzięki nim samym.

Pytanie: Wyobraźmy sobie, że ludzie stoją i powiedziano by im, że teraz powinni nawiązać ze sobą relacje, zmienić się, to czy przywitalibyśmy ten rok w lepszym stanie?

Odpowiedź: Oczywiście. Spojrzeliby na to rozsądnie, a nie z nastawieniem, że na świecie dzieją się straszne rzeczy, a my zwyczajnie jesteśmy w nie wciągani.

Pytanie: Czyli zawsze podkreśla Pan, że człowiek powinien patrzeć nie na zewnątrz, lecz do wewnątrz siebie?

Odpowiedź: Wyłącznie. Świat zewnętrzny jest odbiciem nas samych, nas samych.

Pytanie: Czy zatem powinniśmy zwrócić wzrok do wewnątrz?

Odpowiedź: Do wewnątrz.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”, 01.03.2022

Kategorie: Naprawa, Postrzeganie rzeczywistości, Pytania&Odpowiedzi, Wiadomości