Święto Sukkot symbolizuje początek zbudowania duszy. I dusza zaczyna się od właściwości Stwórcy, właściwości Abrahama, nazywanej Chesed, obdarzaniem, otwartym sercem, całkowitym skierowaniem na miłość do stworzeń i na ich dobro.

Oczywiście w takiej formie nie można osiągnąć celu stworzenia, ponieważ we właściwości Abrahama nie ma jeszcze właściwości stworzenia, pragnienia otrzymywania przyjemności, które musi być obecne w całym tym procesie. A właśnie dla niego został on zaplanowany.

Musimy naprawić samych siebie, ponieważ zamysł stworzenia zakłada doprowadzenie człowieka do stopnia Stwórcy, do zjednoczenia i upodobnienia się do Niego. Sama właściwość Abrahama nie wystarczy, trzeba dołączyć do niej materię stworzenia, czyli pragnienie otrzymywania przyjemności.

Właściwość Abrahama, Chesed, wypełnia całą przestrzeń stworzoną przez Stwórcę. I tam Stwórca pragnie widzieć wszystkie stworzenia zjednoczone między sobą w miłości i jedności wraz z Nim. Ale na razie nie ma tam jeszcze stworzenia. Stworzenie pojawia się dopiero po narodzinach Icchaka – pragnienia otrzymywania przyjemności, przyłączającego się do właściwości obdarzania Abrahama.

Abraham i Icchak są względem siebie przeciwstawni. To, co powstaje z ich połączenia, nie wystarcza jeszcze do osiągnięcia celu stworzenia i pełnego zlania ze Stwórcą, ale jest to już ogromny krok, który przybliża nas do tego celu. Dokonuje się to głównie dzięki ofierze Icchaka – najważniejszemu działaniu, dokonanego z tą właściwością, z pragnieniem otrzymywania przyjemności, któremu poświęcony jest drugi dzień Sukkot.

Praojcowie: Abraham, Icchak, Jakow, Mosze, Aaron, Josef, Dawid – nie są ludźmi, lecz podstawowymi właściwościami duchowymi, istniejącymi w systemie stworzonym przez Stwórcę, dzięki nim możemy naprawić swoje dusze.

Jednak każdy człowiek musi również przejść wewnętrznie przez wszystkie te przemiany: najpierw całkowicie anulować siebie wobec właściwości Chesed. Następnie nieco obudzić w sobie krytyczne podejście i pozwolić aby ujawniło się pragnienie otrzymywania przyjemności. Wtedy zaczyna łączyć właściwość Abrahama, Chesed, z właściwością Icchaka, Gwurą, czyli wiarą ponad wiedzą.

Oznacza to, że wykorzystujemy nasze pragnienie otrzymywania przyjemności wyłącznie po to, aby ustanowić nad nim władzę pragnienia obdarzania. Tylko w takiej formie pozwalamy sobie pracować ze swoim egoizmem. A kiedy naprawimy go w ten sposób, to powstanie z tego środkowa linia – Jakow.

* * *

Jak sprawić, aby lewa linia w dziesiątce podporządkowała się prawej? Każdy pochyla głowę i pozwala pozostałym być wyżej siebie. Rywalizujemy o to, kto bardziej się uniży. I ten, kto znajdzie się najniżej, ten najbardziej wygra i najwyżej się wzniesie. Jest to rywalizacja o to, kto w większym stopniu wykorzysta swoje pragnienie otrzymywania przyjemności do obdarzania.

Z lekcji na święto Sukkot

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Tora opisuje tak wiele różnych wydarzeń, ale czy wszystko to jest po to, aby osiągnąć miłość do stworzeń, zbliżyć się do innych ludzi, zamieniając swoją nienawiść na miłość? Dlaczego mówi o tym Tora, instrukcja, dana nam przez wyższą siłę? Nie rozumiemy tego.

Ogólnie trudno zrozumieć, jak to jest możliwe, przecież doświadczenie pokazuje, że wszyscy potrafią mówić piękne słowa, każda religia nawołuje do dobra i miłości, a mimo to cała historia ludzkości jest wypełniona wzajemną nienawiścią i wojnami. W historii wydarzyło się już wszystko co możliwe, dlatego tak ważne jest, aby zrozumieć, o czym naprawdę mówi Tora.

Baal HaSulam napisał, że Tora mówi wyłącznie o jednym: o miłości do bliźniego jak do samego siebie, czyli o miłości do ludzi. Należy pokochać ich tak, jakby poza tym nic innego nie istniało: pokochać całą ludzkość i każdego człowieka (ponieważ są tacy którzy kochają ludzkość, ale nie kochają ludzi). Człowiek powinien zrobić wszystko dla miłości i żyć na tym świecie tylko dla niej.

Jedynym celem przebywania człowieka na tym świecie jest przynoszenie dobra wszystkim ludziom. Tora opisuje 613 aktów obdarzania, które człowiek zobowiązany jest wypełnić, i wszystkie one dotyczą innych ludzi, relacji z bliźnim. Tylko wtedy człowiek wypełnia Torę, czyli naprawia swoją duszę.

Rabin Akiwa, największy mędrzec czasów Drugiej Świątyni powiedział, że „miłość do bliźniego jak do siebie samego jest wielką zasadą całej Tory”, jej całą istotą. Tora została dana po to, abyśmy osiągnęli miłość do ludzi. Co trzeba zrobić, aby otrzymać Torę? Trzeba chcieć ją otrzymać! Bo po co miałbyś ją dostać? Studiowanie Tory to nauka, jak kochać bliźniego. Ale czy jesteś na to gotowy, czy naprawdę tego chcesz?

Stopniowo zaczynamy uświadamiać sobie, że poznanie wielkości Stwórcy, Jego odkrycie i osiągnięcie miłości do bliźniego to jedno i to samo. Miłość do przyjaciół i miłość do ludzi nie może być mniejsza od miłości do Stwórcy, ponieważ jedno obłócza się w drugie.

To jedno przykazanie o miłości do bliźniego jak siebie samego zawiera w sobie wszystkie przykazania, czyli wszystkie naprawy, które człowiek musi dokonać w swoim egoistycznym pragnieniu po to, aby doprowadzić je do obdarzania, stając się doskonałym, sprawiedliwym człowiekiem. A w tej miłości do ludzi osiągnie miłość do Stwórcy.

Każde przykazanie jest naprawą egoistycznego pragnienia. W człowieku jest 613 pragnień i wszystkie są egoistyczne, a człowiek musi przekształcić je w pragnienia obdarzania.

Z lekcji według artykułu Baal HaSulama „Darowanie Tory”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Tora

 Pytanie: Czy sensem życia jest nauczyć się żyć wiecznie, w fizycznym ciele stworzonym przez Stwórcę?

Odpowiedź: Nie. Pod pojęciem wiecznego ciała w Kabale, ma się na myśli pragnienie, które pracuje na obdarzanie. Dlatego sens życia nie znajduje się w ramach naszego świata, a właśnie w osiągnięciu tego wiecznego ciała, to znaczy pragnienia obdarzania, kiedy człowiek staje się podobny do Stwórcy i wchodzi z Nim w kontakt, a następnie we wzajemne zjednoczenie.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Dusza i ciało, Sens życia

Pytanie: „Chciałbym wiedzieć: wszystko, co mi się przytrafia, cały ten nonsens – czy to mój los? Zwolnili mnie z pracy, w domu są skandale, moje zdrowie się pogarsza. Mówią do mnie: „Los”. Ja nie chcę takiego losu, chcę wiedzieć, jak wyjść z tego zamkniętego koła!”

Odpowiedź: Musisz zatrzymać się. Zatrzymać się i pomyśleć nad tym, jak jednak żyć. I dlaczego żyć – to najważniejsze. I tutaj znajdujesz się w stanie, w którym możesz odkryć głębszą prawdę o życiu. Tak więc w rzeczywistości masz bardzo dobry okres w życiu – odkrycie. Odkrycie kolejnego poziomu zrozumienia, świadomości natury i siebie w niej.

Tylko nie zamykaj oczu i nie próbuj od tego wszystkiego uciec. Kontynuuj egzystencję na tym poziomie, na którym jesteś teraz, jak w trybie automatycznym, na autopilocie, a sam jednocześnie kop głębiej. Skąd, dlaczego, skąd się biorą te wszystkie polecenia, które zarządzają mną i innymi. Dlaczego to wszystko się dzieje? I czego chce ode mnie Zarządzający tym wszystkim?

A wszystko pozostałe niech kręci się automatycznie, ja jestem gotów się z tym wszystkim zgodzić. Po prostu automatycznie. Myślę, że to szybko doprowadzi człowieka do połączenia z prawdziwym Zarządzającym jego życiem.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: Nowości, Pytania&Odpowiedzi, Sens życia

Pytanie: Baal HaSulam napisał, że jest tylko jedno przykazanie: „kochaj bliźniego swego”. Dlaczego Stwórca wymaga od nas wypełnienia właśnie tego przykazania?

Odpowiedź: Przykazanie „kochaj bliźniego swego jak siebie samego” zawiera w sobie całą naprawę człowieka. Jeśli człowiek zacznie odnosić się do innych tak jak do siebie, w taki sposób przeobraża swoją egoistyczną naturę we właściwość obdarzania i miłości. W zasadzie, jest to wszystko, do czego Tora powinna nas doprowadzić. To właśnie w tym działaniu odkrywamy Stwórcę.

Pytanie: Czy można powiedzieć, że istnieją bardziej ważne i mniej ważne przykazania, czy też wszystkie są równie ważne?

Odpowiedź: Trudno nam powiedzieć, które przykazania są ważniejsze, a które mniej ważne. Jednak z wyjaśnienia rabina Akiwy wynika że „kochaj bliźniego swego” jest najważniejszym ogólnym przykazaniem.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”

Kategorie: Praca duchowa, Przykazania