Wewnętrzny wąż – wróg czy przyjaciel?

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Wąż to nasz egoizm. Czy jest coś w nim dobrego? Przecież w naszym świecie jad węża wykorzystuje się do leczenia.

Odpowiedź: W wężu jest wiele dobrego i w zasadzie nie ma w nim nic złego. Nic! Dopiero w takim stopniu, w jakim człowiek nie potrafi walczyć ze swoim wężem, odkrywa, że wąż jest złem. Odkrywa to jednak tylko po to, by właściwie z nim pracować.

Pytanie: Czyli wtedy, gdy nie potrafi z nim walczyć, gdy nie ma na to siły?

Odpowiedź: Tak. Wąż jest przecież tworem Stwórcy. Został stworzony po to, aby naprawić człowieka i doprowadzić go do absolutnego dobra.

Pytanie: Zatem, jeśli człowiek ma siłę, by z nim walczyć, dochodzi do wniosku, że wąż prowadzi go ku dobru?

Odpowiedź: Tak. Człowiek sam nie jest w stanie, by walczyć z wężem, to zrozumiałe. Ale może o to prosić Stwórcę.

Pytanie: Jak to się stało, że ludzkość doszła do tego, że można wykorzystać jad węża jako lekarstwo? To przecież jakaś sprzeczność. Z jednej strony jad, a z drugiej lekarstwo.

Odpowiedź: Każda trucizna jest lekarstwem. W świecie nie ma niczego złego ani szkodliwego. Niczego! Tym bardziej jad węża, który na pierwszy rzut oka wydaje się być przeznaczony do tego, by wszystko zabijać. W rzeczywistości jest on właśnie wspaniałym lekarstwem.

Z programu TV „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”