Komentarz: Gulnara napisała: „Ludzi różnych narodowości i wyznań bardzo trudno jest zjednoczyć, myślę, że to niemożliwe. W trudnych chwilach jednoczą się, ale potem, gdy trudności mijają, znowu ujawnia się nienawiść jednych do drugich. Nienawiść narodowa i wiara – płyną w ludziach jak krew w żyłach. Naprawić ludzi jest bardzo trudno, zaszliśmy już za daleko, żeby się z tego wycofać”.

Odpowiedź: To prawda. Ale wszyscy mamy jedną wyższą siłę, jednego Stwórcę. Dlatego jednak możemy się zjednoczyć i połączyć z Nim! I wtedy nie będzie dla nas żadnej możliwości ucieczki, odosobnienia. Tylko w taki sposób możemy osiągnąć nasz wspólny korzeń, i w nim odnajdziemy dobrą więź między nami.

Pytanie: Czyli człowiek musi się tego dowiedzieć i zacząć do tego dążyć?

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: Czy to jest nasze zadanie opowiedzieć o tym człowiekowi?

Odpowiedź: To jest w zasadzie rozwiązanie wszystkich naszych problemów.

Pytanie: I wtedy nie będzie wielu narodów, tylko jakby jeden naród Stwórcy?

Odpowiedź: Tak, ludzkość i to wszystko.

Komentarz: Ludzkość. Myślę, że zbliżamy się do tego. Oczywiście potrzebne będą pewne wstrząsy i pewne rozczarowania.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: Kabała i religia, Wiadomości, Wychowanie, dzieci

Każdy z nas ma punkt w sercu – część boskości pochodzącą z góry. To znaczy, że ten punkt jest w nas połączony ze Stwórcą bardzo cienką nicią, a my musimy postarać się ożywić to połączenie.

Jeśli wykorzystuję wszystkie swoje pragnienia, właściwości, wszystkie sytuacje po to, aby wzmocnić to połączenie, rozszerzyć, uczynić tę nić grubszą i mocniejszą, sprawić, aby ten kanał w każdej sekundzie pracował, to świadczy o oddaniu mojej duszy.

Trzeba szukać swojego połączenia z dziesiątką i połączenia ze Stwórcą, aby wszystko to zbiegło się w jednym punkcie. To właśnie będzie prawdziwe centrum dziesiątki.

Z lekcji na temat „Wszystkie grzechy pokryje miłość”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Jak można sobie wyobrazić parcuf? Jak przejawia się w człowieku?

Odpowiedź: Parcuf – to porcjowane otrzymanie światła w celu obdarzania. Jeśli mam jakieś pragnienie i realizuję je dla siebie, jest to pragnienie egoistyczne. Powiedzmy, że teraz mam pragnienie, w którym mogę otrzymać jakąś przyjemność – światło. Kiedy światło wchodzi w pragnienie, ono natychmiast je neutralizuje. Następuje jakby anihilacja, tak samo jak przyjemność, którą się napełniam, anuluje nawet bardzo silne pragnienie.

Pragnienie nie może być zachowane, jeśli otrzymuje pożądane, i dlatego przy otrzymaniu przyjemność znika. Pragnienie znika – przyjemność nie jest odczuwana. Oznacza to, że otrzymywanie przyjemności – niszczy samą przyjemność, i ostatecznie staję się pusty. To właśnie dzieje się w dzisiejszym świecie.

Uczucie pustki goni nas do przodu, nie wiadomo dokąd. Nagle czujemy, że przyjemność nie przynosi nam uczucia przyjemności. W rezultacie stajemy się pustymi.

Jaka jest istota patentu na nieskończoną przyjemność?

Jeśli istnieją dwa obiekty, i otrzymuję od jednego i przekazuję drugiemu, to przeze mnie przepływa jakieś światło. Otrzymuję je od kogoś nie dla siebie i przekazuję je komuś, aby sprawić mu przyjemność, i tak dalej w kółko.

Załóżmy, że istnieje ogromna objętość a w niej – wiele części oddalonych od siebie. Co oznacza „oddalenie”? Każda z części odczuwa swój egoizm i nad tym egoizmem zaczynają budować między sobą połączenie, otrzymując jedną dla dobra drugiej.

W rezultacie krąży między nimi nieskończona przyjemność, w żadnym wypadku nie jest anulowana w żadnej z nich. Jest doskonała, napełnia wszystkich i wszystko, dlatego że nikt z nich nie otrzymuje dla siebie – każdy otrzymuje po to, aby przekazać drugiemu. Ale przyjemność, która przechodzi między nimi i jest przekazywana od jednego do drugiego, w rezultacie krąży między wszystkimi.

W taki sposób człowiek, który otrzymuje dla siebie, gdyby mógł, powiedzmy, zatrzymać choćby jeden kilogram przyjemności, „zamknąłby się” i nie mógłby otrzymać więcej, ponieważ już się rozkoszuje. W przypadku otrzymywania dla obdarzania innych, przez niego może przechodzić nieskończona liczba przyjemności – nie tylko według ilości, ale również według jakości.

To znaczy, że wszystko, co można sobie wyobrazić i co wszystkie inne pragnienia odczuwają jako przyjemność, człowiek zaczyna odczuwać w sobie. W efekcie każdy z nas, jako oddzielny mały egoista, rośnie i odczuwa to światło, jak światło nieskończoności.

To są możliwości które mamy, dzięki temu, możemy się zjednoczyć i w taki sposób zacząć włączać siebie w jeden zjednoczony system. Obecnie zaczynamy się stopniowo do tego zbliżać, w naszym dzisiejszym rozwoju.

Z wirtualnej lekcji

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

To właśnie podczas pracy we właściwości „I weźmiecie na siebie” – czyli podczas pracy przyjmowania na siebie jarzma wyższej Malchut, kiedy ciało sprzeciwia się tej pracy – wtedy jest miejsce na radość. (Baal HaSulam. Szamati 19. Co to znaczy, że Stwórca nienawidzi ciała, w pracy)

Przyjmujemy na siebie jarzmo wyższej Malchut „jak wół pod jarzmem i osioł pod ciężarem”, to znaczy bez żadnych ograniczeń i warunków. Wtedy doznajemy radości z możliwości wzięcia tego na siebie.

Pytanie: Dlaczego właśnie właściwość radości jest taka ważna dla Stwórcy?

Odpowiedź: Jest to dowód na to, że pracujesz dla Stwórcy z zadowoleniem, entuzjazmem i całym sercem dążysz do Niego.

Z lekcji na temat „Sukkot”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Powiedziano, że „Stwórca nienawidzi ciała”. Dlaczego? Przecież to są Jego stworzenia.

Odpowiedź: W Kabale ciałem nazywa się egoizm człowieka. A ponieważ Stwórca to absolutnie obdarzające pragnienie, wyższe niż nasz egoizm, to ono zupełnie nie zgadza się z egoistycznymi intencjami człowieka i dlatego mówi się, że On nienawidzi „ciała”, czyli jest przeciwieństwem egoizmu.

Stwórca celowo stworzył egoizm po to, aby wychodząc z przeciwnej właściwości, człowiek poznał Go. Ponieważ wszystko, co poznajemy – poznajemy na podstawie przeciwieństw.

A nasze biologiczne ciała znajdują się na zwierzęcym poziomie. Do nich Stwórca nie ma żadnych pretensji. Zaspokajasz swoje zwierzęce pragnienia – proszę bardzo, to nie ma znaczenia.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”

Kategorie: Dusza i ciało, Praca duchowa

Pytanie: Powiedziano, że Stwórca nienawidzi ciała. Czy to oznacza, że powinniśmy nienawidzić kogoś lub czegoś?

Odpowiedź: Nie. Słowa „nienawidzić ciała” oznaczają egoizm. W Kabale ciało oznacza egoizm.

Pytanie: Ale czy my mamy nienawidzić egoizmu czy nie?

Odpowiedź: Stwórca wzywa nas do wzniesienia się ponad egoizm, odrzucić jego zastosowania, zastąpić go obdarzaniem i miłością, połączeniem. Ale w żadnym wypadku nie chodzi o jego zniszczenie.

Egoizm wciąż pozostaje, nie możemy nic zrobić. Musimy tylko stworzyć warunki do zbliżenia się ponad nim, wbrew egoizmowi, który nas rozdziela.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Egoizm, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Jak poczuć chisarony przyjaciół, jeśli nie mówimy o nich bezpośrednio, a tylko abstrakcyjnie, nie na podstawie odczuć, ale rozumu?

Odpowiedź: To nie ma znaczenia. Najważniejsze jest to co myślisz, o czym marzysz, jak decydujesz. Pragniesz swoją decyzją, działać praktycznie.

Pytanie: Jeśli odczuwam jakieś potrzeby, czy można powiedzieć, że przyjaciołom brakuje tego samego, a następnie modlić się, aby Stwórca im to dał?

Odpowiedź: Nie, nie należy mierzyć przyjaciół swoją miarą. Nie warto.

Pytanie: Jak sprawdzamy, jakie obdarzanie osiągnęliśmy w dziesiątce?

Odpowiedź: Powinniśmy osiągnąć takie obdarzanie, które będzie podobne do Stwórcy. Ale to oczywiście bardzo wysoki poziom. A wcześniej – dziesiątki lub setki razy mniej.

Z lekcji na temat „Wygrywamy w wojnie”, 22.06.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Po jakich znakach możemy rozpoznać, czym jest keter w pracy dziesiątki i czy prawidłowo pracujemy nad obdarzaniem?

Odpowiedź: Keter w pracy dziesiątki to nasze wspólne pragnienie obdarzania. Jednoczymy się ze sobą, aby mieć większą wspólną siłę obdarzania.

Powinniśmy zdecydowanie prosić Stwórcę o zwiększenie tego pragnienia. Wtedy keter będzie bardzo silny ze względu na wzrost siły obdarzania i będziemy mogli poruszać się do przodu.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Pytanie zadała Irena: „Dlaczego zawsze nazywa Pan Stwórcę Stwórcą, a nie Bogiem?”

Odpowiedź: Dlatego aby oddzielić imię „Bóg”, istniejące we wszystkich religiach, wierzeniach, dla wszystkich ludzi ogólnie, od Stwórcy, którego uznajemy jako siłę, wyższą siłę, jedyną, doskonałą, która nas stworzyła dla określonego celu. Bóg jest czymś, co istnieje ponad nami i w taki sposób wszystkim zarządza. A Stwórca właśnie tworzy. W każdej sekundzie tworzy ten świat, stwarza go niejako na nowo. Stwórca – to o wiele bardziej osobiste pojęcie.

Bóg – to coś takiego… Bóg! On jest poza mną, stale istnieje. A Stwórca – zobowiązuje, zmusza, oczekuje czegoś ode mnie.

Pytanie: Czego Stwórca ode mnie oczekuje?

Odpowiedź: Abym zaczął domagać się od Niego naprawy. Aby odkryć, że jestem całkowicie od Niego zależny i tylko On może mi dać ten stan, w którym będę do Niego podobny. Proszę, aby On to zrobił, i to robi. Wyobrażacie sobie! Z jednej strony jesteśmy bezsilni, a z drugiej, to my zarządzamy.

Pytanie: Więc sam nie mogę nic zrobić?

Odpowiedź: No i beze mnie nikt nie może nic zrobić. To znaczy, nie mogę nic zrobić, a bez tego aby prosić, żądać, wskazywać – nic się nie wydarzy.

Pytanie: Więc jak mam poprosić? Jak prosić Stwórcę, aby to zrobił?

Odpowiedź: Zmusić! Powiedziano „Pokonali Mnie synowie Moi”. W taki sposób zaczynamy czuć, że jesteśmy Jego dziećmi, że to On nas stworzył dla takiej szczególnej roli. Oczywiście to wszystko jest niesamowite.

Pytanie: Na początku powiedział Pan „nie Bóg”, ponieważ Bóg jest inną koncepcją dla wszystkich ludzi – innym wyobrażeniem. Pan nie chce, aby człowiek miał takie wyobrażenie?

Odpowiedź: Nie. Stwórca – jest tym, co tworzy. Stwórca w każdej chwili ożywia całe stworzenie. Dlatego w każdej minucie musimy na to odpowiadać, czuć i widzieć stworzenie Stwórcy w każdej sekundzie. Stwórca – po hebrajsku „Bo-u-re” („Przyjdź i zobacz”). Musisz przyjść, odkryć, zobaczyć. Czyli jest to bardziej obszerna nazwa, w której jest ruch.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Stwórca, Wiadomości

Podczas ukrycia należy płakać. Dlaczego jestem w ukryciu? – Ponieważ moje pragnienia nie są naprawione. Jak wydostać się z tego? – Naprawić pragnienia. Jak je naprawić? Nie proszę, aby ukrycie się skończyło, wręcz przeciwnie – niech pozostanie, ponieważ nie chcę, aby pragnienie otrzymywania przyjemności zostało napełnione – a ponad ukryciem zacznę ujawniać właściwości obdarzania i napełniać się nimi. Nazywa się to napełnić się wyższym światłem.

Należy zrozumieć, że mój egoizm, moje egoistyczne pragnienie otrzymywania przyjemności, nigdy nie zostanie napełnione światłem. Na to była Redukcja, ostateczny zakaz.

Tylko wtedy, jeśli zbuduję ponad swoim egoizmem pragnienie obdarzania, na miarę mojego pragnienia obdarzania tego Źródła, otrzymuję od niego napełnienie w zamian. Tylko w taki sposób!

A na mój egoizm, na który nastąpiła Redukcja, nigdy nie otrzymam napełnienia, nie może on napełnić się bezpośrednio.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa