Litery są właściwościami, które nasze pragnienie przyjmuje pod wpływem światła, prowadzącego z powrotem do źródła.

Stwórca stworzył tak materiał – nasze pragnienie rozkoszowania się. Pod wpływem światła pragnienie to przybiera różne formy – właściwości, które są podobne do światła.

Materiał sam w sobie jest pragnieniem otrzymywania przyjemności, życzenie napełnienia się. Ale przy pomocy światła przybiera formy, które są mu przeciwstawne, wyższe formy, formy emanacji i miłości.

Dlatego nazywamy te właściwości formami, ponieważ one wyodrębniają się/wyróżniają się z pragnienia, wystepują na zewnątrz. Pragnienie przybiera pewne zewnętrzne formy, które można rozpoznać. Bo gdyby to był po prostu materiał, nie byłbym go w stanie dostrzec. A ponieważ posiada jakąś formę, to mogę ja rozpoznać jako: koło, kwadrat, prostokąt.

Kiedy światło wpływa na pragnienie rozkoszowania się, tworzy w nim różne “wypukłości i wgłębienia”, pozwalając mu wyróżnić się we właściwości emanacji, które początkowo nie istnieje w pragnieniu. Tworzone są one ponad pragnieniem, tak jakby się z niego wyłaniały.

Dlatego też nazywamy te właściwości formami. Co oznacza “forma”? – materiał, który stał się w czymś podobny do światła, nazywa się formą materii.

Istnieje łącznie 27 takich form: 22 są litery od Alef do Taw i pięć liter końcowych, tzw. mancepach. Dlaczego? Ponieważ z ZAT de Bina, z części Biny, który działa na nas, wychodzą 22 form emanacji: 9 z Biny, 9 z Z”A i 4 z Malchut. I jeszcze 5 końcowych, ograniczających form.

Tak mamy 27 form, które nasz materiał przyjmuje pod wpływem działania światła.

Dlatego z pomocą tych 27 form możemy wyjaśnić, co Stwórca robi z nami, czego chce od nas, jak możemy być Jemu podobni – w 27 formach, które otrzymamy pod wpływem światła na nasz materiał. A teraz jest on absolutnie bez formy – po prostu górą pragnień.

Z lekcji do KsięgiZohar, 13.05.2010

Kategorie: Duchowość, KABAŁA, Ogólne, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Rozwój, Rzeczywistość, ZOHAR

Nasze postrzeganie świata i nasze poczucie życia znajdują się w naszym pragnieniu, bo tak naprawdę, nasze pragnienie jest jedyną rzeczą, która została stworzona. Dlatego też żyjemy i rozpoznajemy wszystko w nas samych. Lecz są dwa obrazy (lub formaty) naszej percepcji. Postrzegamy część obrazu jako “nas”, a drugą część jako “świat wokół nas”. Percepcja naszego pragnienia jest podzielona na dwie – wewnętrzną i zewnętrzną, “nas” i “naszego otoczenia”.

Podobnie, nasz obraz rzeczywistości dzieli się na kręgi, które rozszerzają się od wewnątrz na zewnątrz. Kręgi te zawierają dusze, ciała, nasze bezpośrednie otoczenie i nasze odległe otoczenie. W rzeczywistości jednak całe postrzeganie istnieje w nas, w naszym pragnieniu. Jeśli więc chcemy zmienić świat, musimy zmienić nasze pragnienie. Jest tak dlatego, ponieważ nasze postrzeganie świata zależy od naszego pragnienia, a nawet więcej, cały świat jest postrzegany w nim.

Nasze postrzeganie, że świat istnieje poza nami, jest iluzją. Świat w całości istnieje w naszym pragnieniu, ale w tej chwili nie czujemy tego. Postrzegamy naturę i ludzkość, które są częściami nas samych, jako coś obcego i w wyniku tego cierpimy. Jest koniecznym, abyśmy zrealizowali szkody, które zadajemy sobie poprzez wyimaginowane spojrzenie świata zewnętrznego.

Jest to optycznie złudzenie! To jest tylko zjawisko, że są ludzie wokół nas, których można oceniać niżej. Po prostu nie rozumiemy, że w ten sposób przynosimy sobie samym cierpienie i problemy. Całe nasze życie jest pełne problemów i cierpienia, tylko dlatego, ponieważ mamy to straszne i zniekształcone, odwrócone postrzeganie rzeczywistości.

Nauka kabały uczy nas, jak możemy pojednać nasze niepołączone części. Sami nie jesteśmy do tego zdolni, ale możemy skierować pytanie do światła, aby naprawiło nasze postrzeganie. Wtedy zobaczymy rzeczywistość, pragnienie i w nim – dusze i światło.

Jeśli zmierzamy do celu, powinniśmy spróbować ukierunkować się na jedność. Podczas czytania Księgi Zohar musimy ciągle doprowadzać się do odczucia “cały świat jest we mnie”. Cokolwiek opowiada tekst Zoharu, wszystko w nim opisuje tylko siły, jakości i pragnienie, które są w nas.

Wszystkie światy duchowe są w nim, podczas gdy na zewnątrz nie znajduje się nic. Świat nie może być podzielony na wewnętrzny i zewnętrzny, ponieważ jest on wspólną duszą.

Jeśli będziemy o tym pamiętać, przyciągniemy wtedy na siebie wpływ światła, które połączy pojedyncze części naszego postrzegania.

Kategorie: KABAŁA, Postrzeganie rzeczywistości, Pragnienie, Rozwój, Rzeczywistość, Świat

Pytanie: Co jest zasadniczą różnicą między człowiekiem i innymi stworzeniami?

Odpowiedź: W przeciwieństwie do zwierząt, my ludzie mamy możliwość osiągnięcia połączenia ponad, na zewnątrz naszego ciała. Do tego są dwie siły, lub pragnienia do dyspozycji: Czuję siebie, moje „ja”, albo moje życie i czuję również potrzebę, znalezienia źródła mojego życia, Stwórcy. W fizjologicznym sensie nie różnimy się od zwierząt w żaden sposób. Człowiek pochodzi z ożywionego stopnia. W pewnym punkcie w przeszłości byliśmy małpami i następnie rozwinęliśmy się w „nowoczesne małpy”.

Wszystko wydarzyło się z powodu rozwoju reszimot (gen informacyjny) w nas. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Talmud Esser Sfirot, część 3. Więc nie ma żadnej różnicy między ludźmi i zwierzętami, z wyjątkiem duchowej tęsknoty, która została w nas umieszczona, włożona. To pragnienie jest częścią Stwórcy i znajduje się powyżej i poza naszym życiem.

Kiedy to pragnienie budzi się we mnie, to wtedy dopiero mogę stać się człowiekiem, podczas gdy pod każdym innym względem, nadal jeszcze jestem „małpą”. Przyznając, że jest to „małpa lepszego gatunku”, która jest bardziej złożona, kompleksowa, która jest w stanie lepiej wykonać zadania człowieka: osiągnąć Stwórcę poprzez swoje pragnienie. Nasze ciała są inteligentniejsze i bardziej czułe niż zwierząt.

Lecz wszystko co człowiek ma na tym świecie, to co jest ponad i poza ożywionym stopniem, potrzebuje tylko do jednej rzeczy: po to,  aby się rozwijać i uświadomić sobie za czym tęskni jego dusza. Otrzymałeś punkt duchowości, który nie ma absolutnie żadnego odniesienia do twojego ciała. Punkt ten też pozostanie w tobie, nawet jeśli wymieniłbyś wszystkie inne części ciała. On nadal będzie się  rozwijał!

Kategorie: Duchowość, Dusza i ciało, Ewolucja, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Rozwój, Rzeczywistość

Kroczymy naprzód z rozwoju nieświadomego do rozwoju świadomego.

Dzieje się to w naszym indywidualnym życiu, w którym rodzimy się jako niedojrzałe niemowlęta i dorastamy, by zostać inteligentnymi dorosłymi. I cała ludzkości przechodzi przez tego samego rodzaju rozwój, dojrzewając z pokolenia na pokolenie.

Musimy rozwinąć się do tego stanu, w którym cała natura będzie się w nas zawierać. Oznacza to, że będziemy nad nią panować korzystając z naszych umysłów i naszych odczuć. Będziemy rozumieć cały jej program, wszystkie jej połączenia i wszystko co dzieje się we wszystkich jej częściach.

Dlatego objawi się nam cały świat, ponieważ ludzie muszą dojść do tego, aby rządzić całą naturą. To jest to, czego wymaga od nas  natura i ona prowadzi nas w tym kierunku poprzez proces ewolucji. Sens człowieka polega na tym, by uzyskać zdolność świadomej kontroli, i aby być także ponad wszystkie inne poziomy natury – nieożywionej, roślinnej oraz zwierzęcej.

Moc nie jest negatywną siłą. Panować ponad naturą, oznacza rozumieć ją, poczuć i znać jej prawa. To jest tym co oznacza “rządzić ze zdrowym rozsądkiem”, albo „rządzić z rozumem“, zamiast wykorzystywać tych, którzy są słabsi od nas samych. To zdanie oznaczało by  że człowiek musi się wcielić w całą naturę. Podobnie jak natura obejmuje wszystko nieożywione, całą wegetację roślin i zwierząt, tak też każda osoba musi zrobić to z całym wszechświatem i ze wszystkim co w sobie zawiera. Gdy użyjemy naszej percepcji, będziemy kontrolować wszystkie siły, które działają we Wszechświecie.

Innymi słowy, będą one wszystkie dla nas dostępne, zrozumiałe, osiągalne i dostrzegalne. To jest poziom do którego człowiek musi sie rozwijać. To jest znaczenie tego wersetu: “I wszyscy będą Mnie znać, od największego do najmniejszego” i “Adam zna Ewę”. Oznacza to, że człowiek osiągnie Wyższe światło, energię, mądrość i łaskę. To jest naszym przeznaczeniem!

Kategorie: Duchowość, Ewolucja, Jedność, KABAŁA, Natura, Nauka, Postrzeganie rzeczywistości, Rozwój, Rzeczywistość, Stwórca

Odkryliśmy chorobę, ale nadal nie wiadomo jak ją leczyć, więc szukamy dalej. Dopóki nie znajdziemy odpowiedniego lekarstwa, dalej będziemy czuć się chorzy – doświadczać kryzysu. Jednak lekarstwo stopniowo się ujawnia. Wiemy już bowiem, że w momencie gdy ludzkość odkrywa jakiś problem czy chorobę, wówczas ludzie spędzają dekady albo nawet wieki w poszukiwaniu leku.

W Średniowieczu, epidemie które złamały Europę były tak ogromne, że zabiły prawie połowę populacji. Jednak w końcu ludzie zdołali odnaleźć na nie lekarstwa. Cierpienie pcha ludzi do poszukiwania i odnajdywania środków zapobiegawczych wszelkim chorobom. To sprawia, że ludzie stają  się bardziej oczyszczeni, uszlachetnieni, bardziej wrażliwi, poszukujący i rozumiejący. Ludzkie pragnienia otwierają drzwi do Natury i wówczas ktoś odkrywa to czego poszukiwał. Istnieją odpowiedzi na wszystkie pytania.

Dokładnie tak samo jest w naszym przypadku. Rezultatem cierpienia będzie w końcu odnalezienie leku na kryzys. To jest skomplikowane i trudne ponieważ sam problem tkwi i dzieje się w naszych wnętrzach, w naszych pragnieniach i psychice; a to z kolei jest coś czego nie umiemy leczyć.

Ostatnio możemy zauważyć, iż wszystkie nieszczęścia, które przytrafiają się ludzkości mają tak naprawdę miejsce na poziomie psychologicznym – czy jest to rozwód, narkotyki, depresja, relacje rodziców z dziećmi, kryzys wychowawczy, czy kryzys w nauce, kryzys w relacji ze światem zewnętrznym, czy też w końcu kryzys w dbaniu o środowisko. To wszystko pojawia się i dzieje na poziomie psychologii człowieka.

Jesteśmy stosunkowo słabi jeśli chodzi o pokonywanie naszych psychologicznych problemów, ponieważ tak naprawdę taki problem może być jedynie pokonany i rozwiązany, kiedy człowiek potrafi siebie usytuować ponad nim. Wówczas można spojrzeć na to z innej perspektywy i zrozumieć.

Umysł człowieka wówczas jest zdolny uchwycić problem na wszelki możliwy sposób, wtedy właśnie problem jest zrozumiany można powiedzieć poprzez naszą świadomość. Człowiek zaczyna go analizować, studiować, odtwarzać i dokonywać odpowiednich syntez.

Aczkolwiek, problemy psychologiczne występują na dokładnie tym samym poziomie, na którym się znajdujemy – na poziomie naszego człowieczeństwa. Dlatego właśnie mamy tak ogromne trudności w rozwiązaniu ich. Jeżeli naprawdę pragniemy rozwiązać te problemy, musimy wznieść się na wyższy poziom. Wówczas dowiemy się jak to zrobić zarówno instynktownie jak i świadomie – jeśli tylko będziemy naprawdę pragnęli wznieść się ponad nas samych.

Inaczej, tak jak jest napisane w „Księdze Estery”: „To pokolenie będzie skazane na śmierć”. Oczywiście my się z tym nie zgadzamy, dlatego też będziemy zmuszeni po prostu ten problem rozwiązać.

Z lekcji do artykułu Baal HaSulama, „Przykazanie“, 03.05.2009

Kategorie: Cierpienie, Kryzys, globalizacja, Rozwój, Rzeczywistość, Społeczeństwo, Zdrowie

Pytanie: W jaki sposób wyłoniła się materia i z czego? Skoro teoria Darwina jest nieprawdziwa, to w jaki sposób wyjaśni pan powstanie różnych gatunków, a w szczególności człowieka?

Odpowiedź: Materia wyłoniła się dzięki wybuchowemu przeniknięciu iskry Wyższego Światła do poziomu naszego świata. W Fizyce to zjawisko nazywa się Big Bang. Miało ono miejsce około 15 miliardów lat temu. Iskra ta obejmowała sobą całą materię i energię świata. Talmud Dziesięciu Sfirot, Księga Zohar i Drzewo Życia, napisane setki lat temu, wyjaśniają, jak wszystkie niższe poziomy powstały w ten sposób z wyższego stopnia.

Iskra Wyższego Światła zawiera w sobie całą informację na temat swojego zejścia z góry na dół, a po wielkim wybuchu, nadal rozwijała się i realizowała zawartą w sobie informację. Iskra ta buduje wszechświat i człowieka, którego celem jest osiągnięcie stanu, z którego ta iskra powstała. Człowiek musi osiągnąć to, rozwijając się i „wznosząc” wzdłuż 125 duchowych stopni – z egoizmu, aż do właściwości obdarowywania i miłości do bliźniego.

Kategorie: Duchowość, Egoizm, Ewolucja, KABAŁA, Nauka, Postrzeganie rzeczywistości, Pytania&Odpowiedzi, Rozwój, Rzeczywistość, ZOHAR