Pytają mnie na Facebooku: „Czy może osiągnąć duchowość dziesięć przypadkowych osób, które nie studiują Kabały, ale są zjednoczone w duszy?”

Cała rzecz w tym, że nie ma innej metody do połączenia dusz, z wyjątkiem nauki Kabały. Wszystkie inne metody pozostawiają człowieka na ziemskim poziomie i tylko Kabała pozwala odkryć w sobie właściwość obdarzania, podnieść się nad własną egoistyczną naturą i jej ograniczeniami.

Ta właściwość obdarzania, nowe postrzeganie rzeczywistości jest właśnie „Stwórcą”, absolutnie realnym, osiągalnym.

Inne sposoby prowadzą nas do wiary w kogoś lub coś, z obietnicą pozagrobowej nagrody.

Ale nauka Kabały mówi, że nic tam nie będzie, dopóki nie zmienimy samych siebie. Nie ma żadnego życia pozagrobowego, a jest egoizm, który jeśli koryguję, to odkrywam właściwości Stwórcy. To wzniesienie ponad egoistyczne postrzeganie, uwalnia mnie od materialnych granic, wyprowadza poza granice przestrzeni-czasu do wieczności i doskonałości.

Nie osiąga się tego drogą „przypadkowego” połączenia. Dziesiątka musi stanowić jedną całość, jedno pragnienie, w którym każdy „pochyla głowę” w celu połączenia się z innymi. Wtedy między nimi pojawia się wspólny stan, wspólna sieć połączeń: każdy nie dla siebie, a tylko dla dziewięciu innych.

W ten sposób oni tworzą duszę, naczynie dla odkrycia Stwórcy. W mierze egoizmu, nad którym podnieśli się i zaczęli prawidłowo odnosić się do siebie nawzajem, odkrywa się im Stwórca –  właściwość miłości i obdarzania.

Z programu TV „Aktualności z Michaelem Laitmanem”, 01.02.2018

Kategorie: Dziesiątki, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

  Pytanie: Co najbardziej pomaga mojej duszy w rozwoju? Co jest dla niej pokarmem?

Odpowiedź: Pokarmem dla duszy jest wyższe światło, które możesz przyciągnąć do siebie, tylko w takim stopniu, w jakim łączysz się z przyjaciółmi w grupie nad swoim egoizmem.

Dusza – to nasze egoistyczne pragnienie, które przeszło naprawę i ostatecznie połączyło się z innymi, powiedzmy w dziesiątki, w których realizujemy właściwość obdarzania i miłości.

Zgodnie z właściwościami obdarzania i miłości, rozwiniętymi w grupie, wyższe światło obleka się w nią i następuje odkrycie Stwórcy – stopień naszego podobieństwa do Niego. Tak wchodzimy w świat doskonałości, wieczności. Mam nadzieję, że w najbliższym czasie to wszystko zrealizuje się w nas.

Z lekcji w języku rosyjskim, 14.01.2018

Kategorie: Dusza i ciało, Nauka Kabały, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Pytania&Odpowiedzi, Rozwój

 Pytanie: Czy istnienie naszego świata jest cenne?

Odpowiedź: Istnienie naszego świata jest niezwykle cenne, dlatego że tylko z tego stanu można osiągnąć naprawę.

Dlatego doceniajcie swoje życie i tę możliwość, która została wam dana. Bardzo polecam. Kto wie, czy taka możliwość jeszcze będzie i kiedy. Jak jest powiedziane: „Ceń życie dopóki żyjesz, bo martwy będziesz wielokrotnie”.

Z lekcji w języku rosyjskim, 06.11.2016

Kategorie: Dusza i ciało, Pytania&Odpowiedzi

  Pytanie z Facebooku: Co to jest nienawiść?

Odpowiedź: Miłość i nienawiść – to jest to, co napędza człowieka i rządzi światem.

To od czego cierpię wyzwala we mnie nienawiść do źródła cierpienia. To, czym się rozkoszuje wyzwala we mnie miłość do źródła przyjemności. W ten sposób te siły wyrażają się w naszym egoizmie. Oceniam wszystko tylko według tego, czy jest mi źle, czy dobrze od tych czy innych zjawisk, od napełnienia.

Komentarz: Normalny człowiek wzdryga się na słowo „nienawiść”, dla niego jest to bardzo skrajny stan: wojny, morderstwa.

Odpowiedź: Człowiek musi podnieść się trochę na filozoficzny poziom, ponieważ znajdujemy się wewnątrz natury, w której oba uczucia – miłość i nienawiść, albo ból i przyjemność – nieustannie nami zarządzają i bez odczucia tych dwóch wzajemnie przeciwstawnych zjawisk nie możemy istnieć. Nie czulibyśmy, że żyjemy, jeśli nie odczuwalibyśmy stałego uczucia miłości i nienawiści.

Pytanie: Dlaczego Pan zawsze mówi, że prawdziwa nienawiść istnieje tylko na drodze do miłości?

Odpowiedź: Dlatego, że ona jest do tego przeznaczona. Jeśli nasze pragnienie rozkoszować się nie napełnia się, to cierpimy, a jeśli napełnia się, rozkoszujemy się. Na tym wszystko jest zbudowane.

Wszystko jest bardzo proste: istnieje maleńka komórka – jeśli nie napełniasz jej, ona cierpi i odnosi się do źródła swojego nienapełnienia z nienawiścią. Ona chce je zmienić, przekształcić, zniszczyć, aby tylko nie cierpieć. Jeśli pojawia się źródło, które napełnia ją, to stosunek do niego nazywa się miłością. Niczego innego nie ma.

Jednak tutaj istnieją jeszcze różne systemy pamięci i odtwarzania – to, co buduje nasze relacje  między nami, itd.

Pytanie: To znaczy, że cały czas doświadczamy miłość i nienawiść do Stwórcy?

Odpowiedź: Wszystko, co czujemy w materialnym świecie, doświadczamy w stosunku do Stwórcy, dlatego że oprócz Niego nie ma nic. Wszystko, co istnieje wokół – jest to Jego manifestacja w stosunku do nas. On posyła nam uczucia cierpienia lub przyjemności, do których odczuwamy nienawiść, wstręt, odrzucenie lub odwrotnie – przyciąganie i miłość.

Pytanie: Wychodzi na to, że jeżeli kogoś nienawidzimy, to znaczy, że nienawidzimy Stwórcę?

Odpowiedź: Oczywiście, dlatego że „nie ma nikogo, oprócz Niego”, to On nam wszystko  organizuje. Wszystkie kalkulacje muszą być przeprowadzone wyłącznie ze Stwórcą.

Jeśli człowiek zaczyna kierować się tylko na Stwórcę, rozumie, że tylko On istnieje przed nim, wtedy wszystko jest spokojne, wszystko jest dobrze. On wie, jak się zachować. On wie, jak sformować siebie w relacjach ze Stwórcą. On wie, co należy zrobić, żeby Stwórca stał się w stosunku do niego dobry, napełniający, kochający. O tym właśnie mówi nauka Kabały.

Z programu TV „Nowości z Michaelem Laitmanem”, 18.01.2016

Kategorie: Cierpienie, Postrzeganie rzeczywistości, Pytania&Odpowiedzi

 Pytanie z Facebooka: Jaki jest sekret kabalistycznych lekcji? Dlaczego nie mogę rezygnować ze słuchania ich? Czy to jest jakaś hipnoza?“

Odpowiedź: Kiedy człowiek dojrzewa do potrzeby, aby jakoś zrozumieć swoje życie, jego prawdziwy sens, oczywiście, są mu potrzebne te lekcje.

Pytanie o sens życia pojawia się u małych dzieci. Potem je „tłumimy”, ale ono podświadomie, mimo wszystko w nas siedzi.

Tak więc, każda lekcja daje odpowiedź na to pytanie. Cała nauka Kabały mówi tylko o tym. Bo, co jest jeszcze w naszym życiu, na co musimy obowiązkowo odpowiedzieć, ile by to nie kosztowało?

A odpowiedź jest taka: szukajcie Stwórcy. Jednak ta prosta odpowiedź nakłada się na naszą bardzo skomplikowaną naturę – i póki ją rozszyfrujemy, mija całe życie…

Z programu TV „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”, 27.02.2018

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Sens życia, Studia Kabały

Pytanie: Czy my światowe kli oddziałujemy na świat i czy zmieniamy go na lepsze tym, że studiujemy Kabałę, pomimo tego, że jeszcze nie osiągnęliśmy 1 stopnia?

Odpowiedź: Mówi się, że wszelki kontakt z Kabałą każdej osoby na świecie, dlatego że jesteśmy częścią systemu Adama, wpływa na dobro całego świata.

Pytanie: Czy studiowanie Kabały może być niebezpieczne dla studiującego lub jego rodziny? Na przykład, jeśli człowiek studiuje sam.

Odpowiedź: Człowiek powinien być psychicznie zdrowy, uczyć się w grupie stacjonarnie lub zaocznie, w stałym kontakcie z innymi. Powodzenia i cierpliwości!

Pytanie: Punkt w sercu rósł, ale teraz zakrył się, uczucie szczęścia zniknęło. Nic nie pomaga. Co powinienem zrobić?

Odpowiedź: Właśnie tak rozpoczyna się 7 głodnych lat, przymusowe wygnanie z egoizmu, a następnie wejście w wyższy świat. Czyńcie to, co jest przyjamne nie dla egoizmu, a dla Stwórcy!

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Studia Kabały

  Pytanie: Jaki jest smak duchowej przyjemności?

Odpowiedź: Smak duchowej przyjemności jest przede wszystkim we wzniesieniu się nad swoją naturą, gdy nie czujesz się ograniczony ramami, w których istniejesz.

Żyjemy jak w żelaznej klatce, miotamy się, obijamy o jej kąty i krawędzie. A kiedy z niej wychodzimy, to zaczynamy odczuwać istnienie w Stwórcy – wzajemne nieograniczone połączenie. On – w nas, a my – w Nim.

Nasz świat ma pewne granice: z lewej strony, z prawej, z wewnątrz i z zewnątrz. A w duchowym odczuciu nie ma żadnych granic i dlatego jest niewyrażalne. Przede wszystkim jest to smak wolności.

Pytanie: Ale dlaczego mówi się tak dużo o jedności, połączeniu?

Odpowiedź: Dlatego, że to jest środek do osiągnięcia właściwości obdarzania, nieskończoności, wolności, gdy wychodzisz poza siebie.

Pytanie: Czy kabalista czuje smak ziemskiego pokarmu, zimno, gorąco?

Odpowiedź: Kabalista czuje wszystko jeszcze mocniej niż pozostali.

W swoim czasie moja żona gotowała posiłki mojemu nauczycielowi Rabaszowi i on pisał jej na kartce, co dokładnie dodać do potrawy, jaką przyprawę.

Pytanie: Czy wszystkie duchowe smaki są już z góry zapisane?

Odpowiedź: Oczywiście. Smakami nazywa się rozprzestrzenianie wyższego światła w naszych pragnieniach.

Z lekcji w języku rosyjskim, 20.11.2016

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

– Czy człowiek poznaje Stwórcę po licznych cierpieniach i bólach?

– Niekoniecznie. Człowiek musi cierpieć, ale muszą to być cierpienia miłości, jak u zakochanego, który dąży do obiektu swojej namiętności. To znaczy cierpienia istnieją, ale one są słodkie.

– Co to są cierpienia z punktu widzenia Kabały?

– Cierpienia z punktu widzenia Kabały – są to odczucia, które wynikają z przyczyny odłączenia się od innych.

– Co ma Pan na myśli przez egoizm?

– Egoizm to opór przeciw zjednoczeniu.

– Dlaczego człowiek z wiekiem staje się coraz bardziej samotny?

– Dlatego, że nikt go nie potrzebuje. Należy tak zrobić, by ludzie cię potrzebowali, abyś mógł im pomagać. A wtedy wszystko będzie dobrze, nie będziesz czuł się samotny.

Spróbuj we wszystkich nieprzyjemnych okolicznościach wyobrazić sobie, że pochodzą od Stwórcy, i jeśli wszystko, co się dzieje, odnosisz do Niego, to uparcie trzymaj się tego, dopóki nie poczujesz w nich Dobra zamiast Zła, a może i odkryjesz Stwórcę.

Najważniejsze, żeby wszystkie problemy odnosić tylko do Stwórcy, nie ważne, jak wydawałyby się przeciwstawne Jemu. Wtedy zobaczymy, że choć początkowo oddzielały nas od Stwórcy, ale jeśli przypisujemy je Jemu na siłę, to oddzielające nas wydarzenia stają się łączącymi nas ze Stwórcą.

Pragnącym odkryć Stwórcę, odkrywa się zło i możliwość stwierdzenia, że ono specjalnie przychodzi do niego od Stwórcy, by utrzymywał się w myśli, że „Nie ma nikogo oprócz Niego”. I jeśli człowiek jest w stanie utrzymać się, że wszystko pochodzi od Stwórcy, to Stwórca się mu odkrywa!

Kategorie: Myśli na Twitterze, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

 Pytanie z Facebooka: „Skąd Pan to wziął, że człowiek widzi w ludziach tylko swoje wady? W zabójcach – też?“

Odpowiedź: Tak. We wszystkich i we wszystkim widzimy siebie, swoje odzwierciedlenie. Dlaczego? Dlatego, że postrzegamy wszystko w zwierciadle swojego egoizmu. Tak zbudowana jest nasza percepcja: nie widzimy czegoś, czego w nas nie ma. Obraz świata odrysowuje się wewnątrz.

A w rzeczywistości, przede mną jest białe światło – doskonała właściwość obdarzania i miłości. I tutaj, na tym tle „rysuję” własne właściwości. Dlatego, że wszystko, co pojawi się na ekranie mojej świadomości, wszystko pochodzi z wewnątrz. Jako zewnętrzne zło widzę swoją nieskorygowaną naturę.

I w rezultacie, naprawiając wszystkie wady w sobie, ujawnię to samo białe światło, pierwotną miłość. Tak Stwórca prowadzi nas do Siebie – poprzez stopniowe uświadamianie iluzorycznego zewnętrznego świata, tak jak nam się wydaje dzisiaj. To jest właśnie kabalistyczna psychologia.

Z programu TV „Nowości z Michaelem Laitmanem”, 13.02.2018

Kategorie: Nowości, Postrzeganie rzeczywistości, Pytania&Odpowiedzi

 Pytanie: Czy można powiedzieć, że świat materialny został stworzony po to, abyśmy zaczęli kultywować właściwy związek między ludźmi, choćby na minimalnym poziomie? Przecież jeszcze nie jesteśmy w stanie być połączeni między sobą zmysłowo.

Odpowiedź: Znaczenie naszego świata jest znacznie większe. W nim musi zakończyć się ogólna naprawa. Musimy osiągnąć stan, gdy świat będzie gotowy, aby w niego zstąpiło wyższe światło i napełniało go.

Pytanie: Czy liczba uczuć wzrasta przy przejściu na inny poziom?

Odpowiedź: Nieskończoną ilość razy! Przecież z najniższego punktu dochodzimy do nieskończoności.

Jakie uczucia posiadamy dzisiaj? Żadne, z wyjątkiem drobnych zwierzęcych doznań, które chronię, aby czuć się komfortowo, jak małe zwierzątko – ani na lewo, ani na prawo.

Pytanie: Czy może Pan opisać zmiany zachodzące w człowieku, który staje się przewodnikiem światła?

Odpowiedź: Mogę powiedzieć tylko jedno: człowiek zaczyna rozumieć prawdziwy system natury – nieskończony, wieczny, doskonały, który nie ma nic wspólnego z jego obecną egzystencją i uczuciami. Pożądane jest, abyś wszedł w ten stan jeszcze w tym życiu.

Jeśli jesteś z nami w kontakcie, to masz już związek z Kabałą. A reszta zależy od twojej realizacji.

Komentarz: Ja wcześniej myślałam, że pytanie o sens życia jest we mnie jak wirus zatruwający życie. Ale Kabała to uzasadniła i już więcej nie czuję się jak jakaś nieprawidłowa. Wszystko wskoczyło na swoje miejsce.

Odpowiedź: Pytanie o sens życia „zabija” ludzi. Mam nadzieję, że odkryją odpowiedź na to pytanie. To jest najważniejsza rzecz, jaką daje Kabała.

Od lekcji w języku rosyjskim, 29.10.2017

Kategorie: KABAŁA, Pytania&Odpowiedzi, Sens życia