Artykuły z kategorii Pytania&Odpowiedzi

Wątpliwości na duchowej drodze

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Czy czasem doświadcza Pan wątpliwości na drodze duchowego poznania? Jeśli tak, to jak je Pan przezwycięża?

Odpowiedź: Wątpliwości? Oczywiście mam. Są takiego typu, w jaki sposób prawidłowo przejść w następny stan?

Człowiek zawsze znajduje się w punkcie balansowania pod nim i musi maksymalnie precyzyjnie upozycjonować się w prawidłowym kierunku, to znaczy maksymalnie wybrać właściwość obdarzania. W tym pomagają mu wszystkie jego egoistyczne pragnienia i właściwości.

Jeślibym miał mały egoizm, to możliwe że nie mógłbym znajdować się w takich poważnych wątpliwościach, duchowych poszukiwaniach, alienacji, cierpieniach, rozczarowaniach. A ponieważ egoizm jest duży, to powoduje bardzo ostre antyduchowe uczucia, które kierują mnie prosto do celu. Taka pomoc nazywa się „pomoc przeciwko tobie“.

Tak jest stworzony egoizm, żeby kierować nas do Stwórcy. Bo bez niego – nigdzie nie dojdziesz! Dlatego u wielkich ludzi jest duży egoizm, duże wątpliwości w wyborze każdego kroku, dzięki którym robią postęp. A to nie jest proste działanie.

Z lekcji w języku rosyjskim, 20.11.2016


Usłyszeć objawienia Stwórcy

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Pan często powtarza: „Stwórca powiedział”. Co wtedy ma Pan na myśli? Do kogo powiedział? Kiedy powiedział?

Odpowiedź: Oczywiście że Stwórca nie ma ani ust, ani języka, ani strun głosowych. Po prostu wyrażamy to w ziemskim języku.

Stwórca – to siła. Siła nawet nie w fizycznym sensie tego słowa, a siła myśli. Oprócz myśli nie istnieje nic. Cały czas znajdujemy się w niej. A to że wydaje się nam że mamy fizyczne ciała, właściwości, jakości – niczego takiego nie ma. Jest tylko myśl.

Pytanie: Gdy słyszę coś od kogoś to czy mogę powiedzieć, że poprzez niego Stwórca rozmawia ze mną?

Odpowiedź: Tak. To już zupełnie inna sprawa. Właśnie w ten sposób Stwórca komunikuje się z nami.

Ale do tego powinieneś mieć retranslator, wtedy słuchając człowieka, rozumiałbyś co Stwórca chce do ciebie powiedzieć. Musisz przetłumaczyć jego mowę na język duchowy. Wtedy usłyszysz od ludzi, nawet od jakiegoś dozorcy „boskie słowa’’. Ten człowiek nie będzie wiedział co mówi, ale ty poprzez niego będziesz słyszeć objawienia Stwórcy.

Z lekcji w języku rosyjskim, 14.10.2018


Rola nauczyciela w rozwoju duszy

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Jaka jest rola nauczyciela w rozwoju mojej duszy?

Odpowiedź: Nauczyciel to człowiek który instruuje cię, daje kierunek, wspiera cię. Dzięki jego metodzie rozwijasz się, ślepo podążając za nim, dlatego że w duchowym niemożliwa jest inna droga.

A jeśli podążając za nauczycielem, włączasz swój rozum, swoją wiedzę, zamiary tego świata, wtedy nie odniesiesz sukcesu.

Nauczyciel – jest tym za kim idziesz z zamkniętymi oczami, wypełniając wszystko, co mówi.

Pytanie: Jak przyśpieszyć rozwój duszy przy pomocy książek?

Odpowiedź: Dokładnie tak samo jak do nauczyciela, należy odnosić się do książek. Istnieją trzy czynniki, z którymi idziemy z zamkniętymi oczami: nauczyciel, książki, grupa.

Należy jednak zrozumieć co to znaczy „z zamkniętymi oczami”. Zamykać oczy tam, gdzie chce się wmieszać twój egoizm. Właśnie tam musisz natychmiast stłumić go. A we wszystkim innym iść z otwartymi oczami. Kabałę nazywamy nauką, mądrością.

Z lekcji w języku rosyjskim, 21.05.2017


Czytając kabalistyczną książkę

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: W jaki sposób siła zawarta w kabalistycznej książce, formuje we mnie nowe sensory i odsłania zasłony ukrytego przede mną duchowego świata?

Odpowiedź: Książka nic nie robi. Jakakolwiek byłaby to książka i przez kogo by nie została napisana – przecież to tylko papier.

To co realizuje całą pracę – to nasze pragnienie. W takim stopniu w jakim dążymy do siebie nawzajem, wywołujemy działanie otaczającego nas światła.

Czytając książkę nawiązujemy połączenie z wyższym kabalistycznym źródłem. Wtedy wpływa na nas i zmienia nas. Ale to nie jest sama książka, a to co chcemy w niej osiągnąć, do czego pragniemy się upodobnić. Dlatego poprzez studiowanie Kabały, przebudzamy na siebie otaczające pole które nas zmienia.

Z lekcji w języku rosyjskim, 27.11.2016


Czy możliwy jest postęp duchowy bez cierpienia?

Pytanie: Co to jest „droga cierpienia“?каббалист Михаэль Лайтман

Odpowiedź: Do celu stworzenia nie należy dążyć poprzez cierpienia. Kiedy zbaczasz z duchowej drogi, to pogrążasz się w cierpieniach, a wtedy one zawracają cię z powrotem. Ale tym działaniem robisz już krok do przodu.

Potem znowu pogrążasz się w swoim egoizmie, odchodzisz gdzieś na bok i znowu otrzymujesz cierpienia, które zawracają cię z powrotem i znowu robisz właściwy krok do przodu.

Pytanie: Bilans jest taki, że bez cierpienia nie można robić postępów?

Odpowiedź: Chodzi o to, że ciągle popełniamy błędy na naszej drodze, ponieważ bez błędów nie możemy zrozumieć, jak mamy prawidłowo działać. Dlatego mamy możliwość, aby w taki sposób dążyć do celu. I to nie cierpienia które powinniśmy otrzymać, a odkrycie błędów, staną się same w sobie naszym postępem. Także praca nad błędami, też będzie postępem do przodu – staną się jednym.

W tym przypadku będziemy iść nie upadając a podnosząc się, to jest krok do przodu. Ponownie upadamy i podnosimy się i znowu robimy tym samym krok do przodu. W taki sposób pracujemy w dwóch liniach: w lewej i w prawej. Doświadczając w lewej linii pewnych cierpień, nieprzyjemności, błędów, równolegle pracujemy z nimi w prawej linii. I w taki oto sposób posuwamy się nie naprzemian lewą i prawą linią, a obiema nogami do jednego celu.

Od samego początku rozumiemy, że bez odkrycia błędów nie możemy poruszać się do przodu, dlatego że jesteśmy w ten sposób zaprogramowani. Ale posuwając się do przodu egoistycznie, już zakładamy jak będziemy odkrywać błędy, niedokładności, zło. Nastrajamy się na to, że zaczniemy przechodzić do prawej linii.

Z lekcji w języku rosyjskim, 18.11.2018


Nie przegapić tej chwili

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Co to oznacza: Stwórca przekazuje człowiekowi duszę, a potem człowiek zwraca ją Stwórcy?

Odpowiedź: Stwórca przebudza w człowieku brak (chisaron), a człowiek powinien przepracować go jako otrzymany od Stwórcy. Wtedy powinien zwrócić się z nim właśnie do Stwórcy na podstawie wszystkich wydarzeń, które się z nim dzieją, z pomocą których Stwórca myli i dezorientuje go.

A po tym, jak człowiek dołączy do tego przebudzenia, do tej iskry, otrzymanej od Stwórcy, swoje potrzeby, problemy i wysiłki, zwraca to wszystko Stwórcy i Stwórca wszystko organizuje i napełnia.

Pytanie: Co to jest brak (chisaron)?

Odpowiedź: Brak – to pytanie o sens życia. Od niego wszystko się zaczyna. Wszystko, co budzi się w człowieku powinien odnieść do Stwórcy z pytaniem „dlaczego żyję?”.

Pytanie: A jeśli nie zadaje sobie tego pytania, czy to znaczy że przegapił ten moment?

Odpowiedź: Wtedy to zajmie dużo więcej czasu. Jak jest powiedziane: „Jeśli opuścisz Mnie na jeden dzień, na dwa dni opuszczę ciebie.”

Z rozmowy w Islandii, 18.05.2018


Zrozumieć zarządzanie Stwórcy

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Dlaczego uczucie zła jest zaprzeczeniem zarządzania Stwórcy, a nie przyjęciem Jego zarządzania jako zła? Ponieważ jeśli On rządzi, to co jest przyczyną tego że czuję zło?

Odpowiedź: Nie o to chodzi. Zarówno dla Stwórcy jak i dla ciebie, w zasadzie nie jest ważne co i jak odczuwasz. Najważniejsze jest to, że jeśli odczuwasz Wyższe zarządzanie jak zło, to oznacza że nieprawidłowo je postrzegasz. Do odczuwania takiego stanu powinieneś być w takich samych właściwościach jak i Wyższe zarządzanie.

Teraz jesteś jak malutkie dziecko, gdy rodzice zmuszają je do zrobienia czegś. Wtedy myśli sobie że oni są źli. Co byś zaproponował dziecku, aby zrobiło? Pewnie powiedziałbyś: „Że powinno ich zrozumieć, przecież rodzice chcą doprowadzić je do dobrego stanu. Ale jeśli będą traktować je tylko „dobrze“, to w rzeczywistości będzie to dla dziecka złe.

Należy dobrze zrozumieć zarządzanie Stwórcy. Wtedy zobaczymy świat prawidłowy i odkryjemy, dlaczego On tak działa. Włączamy na przykład telewizor, czytamy gazetę, wchodzimy do internetu, i wtedy wylewają się na nas różne wiadomości, plotki…

Nie za bardzo możemy zrozumieć, ale to wszystko – to jest zarządzanie Stwórcy. Jeśli widzielibyśmy kompletny obraz w całości, zrozumielibyśmy w jaki sposób Stwórca prowadzi całą ludzkość, i jak możemy Mu pomóc na tej drodze. Tak samo jak małe dziecko które próbuje zrozumieć, czego od niego wymagają rodzice.

Z lekcji w języku rosyjskim, 14.10.2018


„Mein Kampf“: nowa fala zainteresowania

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: W warszawskim teatrze przedstawiono spektakl oparty na książce „Mein Kampf”.

Reżyser sztuki Jakub Skrzywanek wystąpił z oświadczeniem, że odkrył nowy sens w tekście. Aktorzy mieli cytować frazy z książki, nazywając Słowian, w tym Polaków, ludźmi trzeciej rasy.

Reżyser podkreśla, że nie aprobuje nazizmu i treści książki „Mein Kampf”, ale chce zrozumieć, dlaczego po wszystkich okropnościach II wojny światowej idee te wciąż jeszcze znajdują zwolenników.

Czego możemy się nauczyć, jaką korzyść możemy zaczerpnąć z treści tej książki?

Odpowiedź: Po pierwsze, nie z książki, a z zainteresowania nią. Korzeni należy szukać w tym, w jaki sposób jedne narody nienawidzą innych narodów. Nie mówię o antysemityzmie w odniesieniu do którego istnieje, że tak powiem ogólne zrozumienie i wspólna postawa wszystkich wobec niego.

Praktycznie każdy naród – to egoistyczne samokształtowanie się, grupa ludzi, która w naturalny sposób preferuje siebie wyżej od pozostałych. Są narody, u których przejawia się to bardziej, a u niektórych mniej. Są narody, które od wieków były wykorzystywane, upokarzane, i dlatego weszło to już w ich naturę.

Tutaj nie ma o czym szczególnie mówić. Wszystko to opiera się na wspólnym egoizmie, który praktycznie jest charakterystyczny dla wszystkich. Cała nieożywiona, roślinna, zwierzęca i ludzka natura opiera się na absolutnym egoizmie. Każdy troszczy się tylko o siebie i dalej według kręgu: ja, moi krewni, bliscy, potem naród i następnie już inne narody i tak dalej.

Tak więc w stosunku do siebie lub w stosunku do mojego narodu i innych narodów w charakterystyce porównawczej – egoizm gra pełną parą. Zawsze szukasz w sobie dobrych cech, a u innych złych. Można to dostrzec po zachowaniu i po pozycjonowaniu wszystkich ludzi na świecie.

Komentarz: Zwiększone zainteresowanie ideami nazizmu występuje w poszukiwaniu usprawiedliwienia dla swoich urazów, niezadowolenia z życia i w rezultacie agresji.

Odpowiedź: Zrozumiałe jest przecież to, że wszystko to gra egoizmu? I dlatego naturalnie jakaś porażka, jakieś odczucie siebie bycia ofiarą, pechowcem, w końcu wyłania się i zmusza aby dojść do nowej kalkulacji.

Pytanie: Broniąc swoich uczuć jako ofiary, jako pechowca wielu staje się agresorami. Jak wydostać się z tego błędnego koła i czy istnieje sposób, aby zmienić taki scenariusz?

Odpowiedź: Nie. Musimy podnieść się ponad to, nic więcej nie można zrobić. Należy podnieść się nad wszystkimi tymi problemami i zrozumieć, że nie są one rozwiązywane za pomocą tej samej broni, tej samej wojny lub czegoś innego. W zasadzie widzimy, że problemy można rozwiązać tylko na drodze pewnych ustępstw. Tylko tak!

Pytanie: Kiedy ludzie mają źle, dlaczego zawsze szukają przyczyny poza sobą, na zewnątrz, a nie w sobie?

Odpowiedź: Jak przyznać się przed sobą, że sam jestem winny za to, że jest mi źle? Egoizm nie pozwoli mi na to. Ponownie wracamy do naszej natury, która nie pozwala nam rozwiązywać problemów na prawdziwym, prawidłowym poziomie, aby więcej nie powróciły.

Pytanie: Jak więc pójść na ustępstwa, jeśli nie przyznasz się przed sobą w swojej pozycji?

Odpowiedź: W tym celu musimy podnieść się wyżej. A gdzie się tego uczy? Nigdzie. Weźmy jakąkolwiek współczesną szkołę. Weźmy przykłady wszystkich naszych liderów na świecie. Gdzie zobaczysz kogoś, kto dobrowolnie komukolwiek ustępowałby i pokazywalby tym swoje dobre, bezinteresowne zamiary? Taki człowiek ani minuty nie usiedzi na swoim stanowisku czy na tronie.

Komentarz: Jest to przeszkoda w wielu sytuacjach?

Odpowiedź: Oczywiście. Dlatego im wyżej dostanie się człowiek, tym bardziej groźny, bardziej surowy musi być. A na górze nie ma żadnych uczuć, tylko czyste kalkulacje: kto? komu? i jak można najmocniej uderzyć w twarz?

Pytanie: Ale co jest niezrozumiałe: człowiek nie zgadza się na przyznanie swojej początkowej pozycji – że jest obrażony, że jest ofiarą, że jest pokonany, że jest pechowcem. Od razu odwraca się w stronę oponenta i obrzuca go kamieniami – mentalnie, wewnętrznie. Jak on może określić ten punkt, przynajmniej dla siebie i podnieść się?

Odpowiedź: Nie może tego zrobić. Do tego konieczna jest edukacja. Konieczne są bardzo poważne systemy ochrony, systemy świadomości, obsługi swojego egoizmu, które mogłyby go zrównoważyć, dać człowiekowi w równowadze prawidłowo wszystko wyważyć.

Nie widzę wcale wokół nas takich ludzi. Tym bardziej wśród tych, którzy przedzierają się bliżej do władzy. Dla nich przecież nie istnieje żadne inne wyjście, inny cel, tylko osiągnąć władzę w jakikolwiek sposób. Jeśliby to było możliwe, to by wszystkich pozabijali, potruli, dokładnie zgodnie z makiaweliczną metodą.

Komentarz: Teraz poruszamy taki niebezpieczny punkt, gdy człowiek tłumi w sobie urazy, jakieś lęki, być może jakąś przemoc…

Odpowiedź: Tłumi po to, aby potem ta sprężyna wyprostowała się.

Komentarz: To jest niebezpieczne?

Odpowiedź: To nie jest niebezpieczne, ale tak właśnie to działa! On tylko czeka na taki moment, gdy będzie mógł to wszystko oddać z powrotem jednym ciosem.

Pytanie: Jakie jest wyjście z takiej sytuacji?

Odpowiedź: Wyjście jest – skorygować naturę człowieka. W przeciwnym razie nie będzie wyjścia. Za każdym razem będzie powtarzał się ten sam „Mein kampf“ w określonych odstępach czasu.

Pytanie: Jak odwrócić ludzi od zainteresowania okropnościami nazizmu?

Odpowiedź: Należy wyjaśniać, że wszystkie te okropności będą powtarzać się, dlatego że natury człowieka na razie nie zmienimy, okoliczności pozostają praktycznie takie same i nasz egoizm zderza nas głowami. A to powtarza się okresowo: kumuluje się – zderza się, kumuluje się – zderza się. Dlatego nie mamy innego wyjścia, jak rozpowszechniać na świecie metodę korektury egoizmu.

Istnieje taka metoda, która koryguje egoizm i pozwala człowiekowi ze swoim osobistym egoizmem doskonale pracować z innymi zewnętrznymi egoizmami, tj. innych ludzi. A przy tym może zrozumieć na tyle komfortowo, że może kontaktować się z nimi, że ich wspólne egoistyczne ciała – nie fizyczne, a egoistyczne – ostatecznie stworzą we właściwym egoistycznym związku między sobą właściwość wzajemnego obdarzania, wsparcia, a nawet miłości.

Egoizm może pracować w odwrotnym kierunku. Nie ma w tym niczego specjalnego, należy po prostu zrozumieć, jak to zrobić. Ponieważ każda matka kocha egoistycznie swoje dziecko. Musimy tylko zrozumieć, że jesteśmy bardzo bliscy dla siebie nawzajem, należymy do tej samej duszy i że jesteśmy na wieki połączeni ze sobą. A wtedy będzie nam łatwiej osiągnąć w połączeniu nowe wzajemne relacje.

Z programu TV „Nowości z Michaelem Laitmanem”, 31.03.2019


Czy można wpłynąć na percepcję człowieka?

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Im więcej Pana słucham, tym bardziej rozumiem, że Kabała – to światło. Czy ludzie którzy znajdują się na określonym wysokim duchowym poziomie, są w stanie wpływać poprzez miłość do bliźniego na podświadomą percepcję uczuć zwykłego człowieka? Kiedy on sam nie rozumie, ale może odczuć jakąś wewnętrzną duchową ekstazę?

Odpowiedź: To jest bardzo trudne, praktycznie niemożliwe aby wpłynąć na percepcję uczuć człowieka. Dlatego że duchowy stan nie zależy od jego pragnienia. Zależy od tego, na ile człowiek może podnieść się nad swoim egoizmem.

Wielu ludzi chce, ale nie może przekonać siebie o tym że ”pragnąć duchowego ‘’- to chcieć podnieść się nad sobą, ponad swoim egoizmem. Człowiek zgadza się na wszystko, oprócz tego właśnie.

Z lekcji w języku rosyjskim, 22.01.2017


Matryca w której znajduje się Stwórca

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Nasza myśl powinna cały czas być ze Stwórcą, z miłością, z dobrocią. Jak dojść do takiego stanu i pozostać w nim przez cały czas?

Odpowiedź: Do tego konieczna jest grupa, bo w przeciwnym razie odłączysz się od Stwórcy. Spróbuj sam, a zobaczysz wtedy jak wyrzuca cię, dlatego że nie masz za co się trzymać.

Stwórca sam w sobie nie istnieje, żeby można było w jakiś sposób trzymać się za Niego, przykleić się do Niego. Konieczna jest matryca, jakiś system, w którym On się znajduje i przez którą mógłbym być w związku z Nim.

Stwórca stworzył ten system z dziesięciu sfirot, które łączą się między sobą z rozbitego stanu. Ponieważ go nie posiadamy, konieczna jest grupa. Jeśli nad naszym rozbiciem we wszystkich możliwych próbach zjednoczenia próbujemy odtworzyć ten system, to zaczynamy odczuwać, co to jest Stwórca, czym jest ta właściwość, która powinna zostać osiągnięta przez nas i napełnić nas.

I tutaj pojawia się bardzo dużo nowych badań. Praktycznie na tym polega cała nauka Kabały.

Z programu TV „Ostatnie pokolenie”, 22.03.2018