Pytanie: Jeżeli jest to prawdą że należy „tylko prosić’’ Stwórcę poprzez grupę i niby jest to łatwe, to dlaczego tak długo dochodzimy do tego, przecież ludzie zajmują się tym od dziesiątek lat?

Odpowiedź: Dlatego żeby naprawdę poznać Wyższy świat, odkryć Stwórcę, potrzebne są lata. Musimy w pełni rozwinąć naszą materialną naturę, w której znajdujemy się, aby nad nią zbudować odwrotną jej altruistyczną naturę. W takiej symbiozie między nimi zacząć odczuwać Wyższy świat. Trwa to zazwyczaj kilka lat. A kto nie chce, nikogo nie zatrzymujemy.

W rzeczywistości macie możliwość odkryć naturę wszechświata: w pełni zobaczyć nasz świat (jak on istnieje, zgodnie z jakimi prawami działa). Oraz Wyższy świat (jak jest zbudowany i jak zarządza naszym światem).

To nie jest prosta nauka. Możecie zobaczyć zgodnie z kabalistycznymi książkami, że nie jest to krętactwo, a bardzo poważne rzeczy. Dlatego wielu ludzi przychodzi a potem odchodzi. Pozostają jednostki, chociaż w naszych czasach, tych którzy chcą opanować tą metodę jest o wiele więcej, niż było to wcześniej.

Z lekcji w języku rosyjskim, 11.11.2018

Kategorie: Nauka Kabały, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Różne

Pytanie: Przez całe życie zajmuje się Pan studiowaniem „sensu życia‘‘. Czy oznacza to że „sens życia‘‘ jest inny dla każdego?

Odpowiedź: Zgadza się. Absolutnie różnimy się od siebie nawzajem i u wszystkich istnieje swój własny „sens życia‘‘. Dlatego aby go znaleźć, dany jest nam system o nazwie Kabała. Nauka która daje nam do rąk narzędzie, w jaki sposób osiagnąć swój „sens życia‘‘.

Każdy ma swoją własną duszę, swoje źródło duszy, swoje przeznaczenie, swoją drogę do celu, do osiągnięcia „sensu‘‘ życia i dlatego każdy podąża swoją drogą.

Ale pomimo wszystko, konieczne jest wiedzieć jak iść, aby nie utknąć w ślepym zaułku. Nie przepaść gdzieś po drodze, nie zboczyć ani na jeden stopień, który przekształci się potem w duże odchylenie.

Aby poprawnie osiągnąć ten cel, potrzebni są odpowiedni przewodnicy, umiejętności, laska na drogę, kierunek, azymut, mapa – wszystko co jest niezbędnie konieczne dla podróżnika. W to właśnie wyposaża nas Kabała.

Kabała pozwala nam odkryć nawigator naszego życia wewnętrznego. A wtedy tak jak w samochodzie, który za pomocą nawigacji porusza się do danego punktu. Zobaczymy w jaki sposób poruszać się? Dokąd? Jak nie zboczyć w niewłaściwą stronę? Aby podążać najkrótszą drogą, osiągnąć wszystko to co jest dla nas najlepsze, dążyć do właściwego celu życia. W taki sposób aby nawigator pokazał nam na czym to polega!

A cel życia jest jeden: maksymalnie komfortowy stan dla każdego z nas. Ale każdy ma indywidualny – swój. Dlatego że u każdego z nas jest swoja dusza, swoje źródło, swój zestaw parametrów. I każdy człowiek powinien dojść, „swoją drogą‘‘ do najbardziej komfortowego stanu, zmierzając do swojego punktu.

Powodzenia w tej pracy! Przyjdźcie i dowiedzcie się jak to się robi.

Z programu TV „Nowości z Michaelem Laitmanem”, 19.10.2017

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Różne, Sens życia

Pytanie: Czy szybkość mojego rozwoju i wzniesienia w duchowy świat zależy od moich poprzednich żyć i reinkarnacji duszy?

Odpowiedź: Oczywiście że zależy. Ponieważ nie po raz pierwszy znajdujemy się na tym świecie.

Trudno to wyjaśnić, co znaczy śmierć i narodziny, w jaki sposób odłączamy się od siebie teraźniejszych i podłączamy ponownie? Jak odtwarzają się w nas te czy inne wspomnienia oraz czy myślimy że już kiedyś istnieliśmy? itd.

Nie jest to narazie takie proste, aby sobie te odczucia wyobrazić. Dlatego że znajdujemy się w trakcie długiego procesu naprawy.

Z lekcji w języku rosyjskim, 16.09.2018

Kategorie: Dusza i ciało, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Czy czasem doświadcza Pan wątpliwości na drodze duchowego poznania? Jeśli tak, to jak je Pan przezwycięża?

Odpowiedź: Wątpliwości? Oczywiście mam. Są takiego typu, w jaki sposób prawidłowo przejść w następny stan?

Człowiek zawsze znajduje się w punkcie balansowania pod nim i musi maksymalnie precyzyjnie upozycjonować się w prawidłowym kierunku, to znaczy maksymalnie wybrać właściwość obdarzania. W tym pomagają mu wszystkie jego egoistyczne pragnienia i właściwości.

Jeślibym miał mały egoizm, to możliwe że nie mógłbym znajdować się w takich poważnych wątpliwościach, duchowych poszukiwaniach, alienacji, cierpieniach, rozczarowaniach. A ponieważ egoizm jest duży, to powoduje bardzo ostre antyduchowe uczucia, które kierują mnie prosto do celu. Taka pomoc nazywa się „pomoc przeciwko tobie“.

Tak jest stworzony egoizm, żeby kierować nas do Stwórcy. Bo bez niego – nigdzie nie dojdziesz! Dlatego u wielkich ludzi jest duży egoizm, duże wątpliwości w wyborze każdego kroku, dzięki którym robią postęp. A to nie jest proste działanie.

Z lekcji w języku rosyjskim, 20.11.2016

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Różne

Pytanie: Pan często powtarza: „Stwórca powiedział”. Co wtedy ma Pan na myśli? Do kogo powiedział? Kiedy powiedział?

Odpowiedź: Oczywiście że Stwórca nie ma ani ust, ani języka, ani strun głosowych. Po prostu wyrażamy to w ziemskim języku.

Stwórca – to siła. Siła nawet nie w fizycznym sensie tego słowa, a siła myśli. Oprócz myśli nie istnieje nic. Cały czas znajdujemy się w niej. A to że wydaje się nam że mamy fizyczne ciała, właściwości, jakości – niczego takiego nie ma. Jest tylko myśl.

Pytanie: Gdy słyszę coś od kogoś to czy mogę powiedzieć, że poprzez niego Stwórca rozmawia ze mną?

Odpowiedź: Tak. To już zupełnie inna sprawa. Właśnie w ten sposób Stwórca komunikuje się z nami.

Ale do tego powinieneś mieć retranslator, wtedy słuchając człowieka, rozumiałbyś co Stwórca chce do ciebie powiedzieć. Musisz przetłumaczyć jego mowę na język duchowy. Wtedy usłyszysz od ludzi, nawet od jakiegoś dozorcy „boskie słowa’’. Ten człowiek nie będzie wiedział co mówi, ale ty poprzez niego będziesz słyszeć objawienia Stwórcy.

Z lekcji w języku rosyjskim, 14.10.2018

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Stwórca

Pytanie: Jaka jest rola nauczyciela w rozwoju mojej duszy?

Odpowiedź: Nauczyciel to człowiek który instruuje cię, daje kierunek, wspiera cię. Dzięki jego metodzie rozwijasz się, ślepo podążając za nim, dlatego że w duchowym niemożliwa jest inna droga.

A jeśli podążając za nauczycielem, włączasz swój rozum, swoją wiedzę, zamiary tego świata, wtedy nie odniesiesz sukcesu.

Nauczyciel – jest tym za kim idziesz z zamkniętymi oczami, wypełniając wszystko, co mówi.

Pytanie: Jak przyśpieszyć rozwój duszy przy pomocy książek?

Odpowiedź: Dokładnie tak samo jak do nauczyciela, należy odnosić się do książek. Istnieją trzy czynniki, z którymi idziemy z zamkniętymi oczami: nauczyciel, książki, grupa.

Należy jednak zrozumieć co to znaczy „z zamkniętymi oczami”. Zamykać oczy tam, gdzie chce się wmieszać twój egoizm. Właśnie tam musisz natychmiast stłumić go. A we wszystkim innym iść z otwartymi oczami. Kabałę nazywamy nauką, mądrością.

Z lekcji w języku rosyjskim, 21.05.2017

Kategorie: Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Rozwój, Studia Kabały

Pytanie: W jaki sposób siła zawarta w kabalistycznej książce, formuje we mnie nowe sensory i odsłania zasłony ukrytego przede mną duchowego świata?

Odpowiedź: Książka nic nie robi. Jakakolwiek byłaby to książka i przez kogo by nie została napisana – przecież to tylko papier.

To co realizuje całą pracę – to nasze pragnienie. W takim stopniu w jakim dążymy do siebie nawzajem, wywołujemy działanie otaczającego nas światła.

Czytając książkę nawiązujemy połączenie z wyższym kabalistycznym źródłem. Wtedy wpływa na nas i zmienia nas. Ale to nie jest sama książka, a to co chcemy w niej osiągnąć, do czego pragniemy się upodobnić. Dlatego poprzez studiowanie Kabały, przebudzamy na siebie otaczające pole które nas zmienia.

Z lekcji w języku rosyjskim, 27.11.2016

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Różne, Studia Kabały

Pytanie: Co to jest „droga cierpienia“?

Odpowiedź: Do celu stworzenia nie należy dążyć poprzez cierpienia. Kiedy zbaczasz z duchowej drogi, to pogrążasz się w cierpieniach, a wtedy one zawracają cię z powrotem. Ale tym działaniem robisz już krok do przodu.

Potem znowu pogrążasz się w swoim egoizmie, odchodzisz gdzieś na bok i znowu otrzymujesz cierpienia, które zawracają cię z powrotem i znowu robisz właściwy krok do przodu.

Pytanie: Bilans jest taki, że bez cierpienia nie można robić postępów?

Odpowiedź: Chodzi o to, że ciągle popełniamy błędy na naszej drodze, ponieważ bez błędów nie możemy zrozumieć, jak mamy prawidłowo działać. Dlatego mamy możliwość, aby w taki sposób dążyć do celu. I to nie cierpienia które powinniśmy otrzymać, a odkrycie błędów, staną się same w sobie naszym postępem. Także praca nad błędami, też będzie postępem do przodu – staną się jednym.

W tym przypadku będziemy iść nie upadając a podnosząc się, to jest krok do przodu. Ponownie upadamy i podnosimy się i znowu robimy tym samym krok do przodu. W taki sposób pracujemy w dwóch liniach: w lewej i w prawej. Doświadczając w lewej linii pewnych cierpień, nieprzyjemności, błędów, równolegle pracujemy z nimi w prawej linii. I w taki oto sposób posuwamy się nie naprzemian lewą i prawą linią, a obiema nogami do jednego celu.

Od samego początku rozumiemy, że bez odkrycia błędów nie możemy poruszać się do przodu, dlatego że jesteśmy w ten sposób zaprogramowani. Ale posuwając się do przodu egoistycznie, już zakładamy jak będziemy odkrywać błędy, niedokładności, zło. Nastrajamy się na to, że zaczniemy przechodzić do prawej linii.

Z lekcji w języku rosyjskim, 18.11.2018

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Co to oznacza: Stwórca przekazuje człowiekowi duszę, a potem człowiek zwraca ją Stwórcy?

Odpowiedź: Stwórca przebudza w człowieku brak (chisaron), a człowiek powinien przepracować go jako otrzymany od Stwórcy. Wtedy powinien zwrócić się z nim właśnie do Stwórcy na podstawie wszystkich wydarzeń, które się z nim dzieją, z pomocą których Stwórca myli i dezorientuje go.

A po tym, jak człowiek dołączy do tego przebudzenia, do tej iskry, otrzymanej od Stwórcy, swoje potrzeby, problemy i wysiłki, zwraca to wszystko Stwórcy i Stwórca wszystko organizuje i napełnia.

Pytanie: Co to jest brak (chisaron)?

Odpowiedź: Brak – to pytanie o sens życia. Od niego wszystko się zaczyna. Wszystko, co budzi się w człowieku powinien odnieść do Stwórcy z pytaniem „dlaczego żyję?”.

Pytanie: A jeśli nie zadaje sobie tego pytania, czy to znaczy że przegapił ten moment?

Odpowiedź: Wtedy to zajmie dużo więcej czasu. Jak jest powiedziane: „Jeśli opuścisz Mnie na jeden dzień, na dwa dni opuszczę ciebie.”

Z rozmowy w Islandii, 18.05.2018

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Dlaczego uczucie zła jest zaprzeczeniem zarządzania Stwórcy, a nie przyjęciem Jego zarządzania jako zła? Ponieważ jeśli On rządzi, to co jest przyczyną tego że czuję zło?

Odpowiedź: Nie o to chodzi. Zarówno dla Stwórcy jak i dla ciebie, w zasadzie nie jest ważne co i jak odczuwasz. Najważniejsze jest to, że jeśli odczuwasz Wyższe zarządzanie jak zło, to oznacza że nieprawidłowo je postrzegasz. Do odczuwania takiego stanu powinieneś być w takich samych właściwościach jak i Wyższe zarządzanie.

Teraz jesteś jak malutkie dziecko, gdy rodzice zmuszają je do zrobienia czegś. Wtedy myśli sobie że oni są źli. Co byś zaproponował dziecku, aby zrobiło? Pewnie powiedziałbyś: „Że powinno ich zrozumieć, przecież rodzice chcą doprowadzić je do dobrego stanu. Ale jeśli będą traktować je tylko „dobrze“, to w rzeczywistości będzie to dla dziecka złe.

Należy dobrze zrozumieć zarządzanie Stwórcy. Wtedy zobaczymy świat prawidłowy i odkryjemy, dlaczego On tak działa. Włączamy na przykład telewizor, czytamy gazetę, wchodzimy do internetu, i wtedy wylewają się na nas różne wiadomości, plotki…

Nie za bardzo możemy zrozumieć, ale to wszystko – to jest zarządzanie Stwórcy. Jeśli widzielibyśmy kompletny obraz w całości, zrozumielibyśmy w jaki sposób Stwórca prowadzi całą ludzkość, i jak możemy Mu pomóc na tej drodze. Tak samo jak małe dziecko które próbuje zrozumieć, czego od niego wymagają rodzice.

Z lekcji w języku rosyjskim, 14.10.2018

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Różne