Artykuły z kategorii Pytania&Odpowiedzi

Myśli kabalisty – ponad tym światem

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Dlaczego kabaliści tak niewiele mówią o naszym świecie?

Odpowiedź: Zazwyczaj ludzie szczycą się swoją wiedzą o naszym świecie. Z powagą dyskutują o gatunkach win albo o tym, jak prowadzić interesy, ponieważ nie mają niczego innego.

Kabalistę to zupełnie nie interesuje, znajduje się ponad tym światem, nie interesują go wszystkie te konwenanse, które wymyślili ludzie, ważne jest dla niego, aby jeszcze bardziej wznieść się ponad ten świat.

Chociaż o naszym świecie, jego strukturze i zachodzących w nim procesach wie więcej niż wszyscy naukowcy tego świata. Jego myśli są ponad nim.


Jak nauczyć się słuchać innych

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Napisała do Pana Marina: „Właśnie z przerażeniem uświadomiłam sobie, że straciłam ten dar – umiejętność słuchania i słyszenia innych ludzi. A przecież kiedyś go miałam. Czy można go odzyskać?”

Odpowiedź: Nie ma takiej potrzeby. Nie uważam, że powinnaś słuchać i słyszeć wszystkich ludzi. Najpierw trzeba nauczyć się dobrze pracować nad sobą, aby działać dla obdarzania, a dopiero potem zacząć słuchać innych ludzi. Ale jeśli zaczniesz ich słuchać, to po prostu wypełnią cię swoimi problemami. Będziesz cierpieć z powodu ich cierpień i nic dobrego z tego nie wyniknie.

Pytanie: Czyli najpierw człowiek musi przygotować siebie do tego, aby słuchać innych?

Odpowiedź: Tak. Trzeba posiadać bardzo dobry system odbierania informacji, ich prawidłowego przetwarzania oraz właściwego przekazywania rezultatów tego przetwarzania. Wtedy będziesz mógł odnosić się do innych właściwie, w prawidłowy sposób, będziesz mógł jednoczyć, leczyć, pomagać. A w przeciwnym razie co będziesz robić? Będziesz cały czas siedzieć, płakać i współodczuwać? Nikomu nie jest to potrzebne.

Pytanie: Czyli mówi Pan, że człowiek będzie naprawdę słyszał i słuchał innych dopiero wtedy, gdy będzie miał prawdziwy cel – pomóc drugiemu człowiekowi, i osiągnie już odpowiedni stan?

Odpowiedź: Tak. Dlatego nasza więź z innymi ludźmi budowana jest poprzez ochronę, którą nazywamy „ekranem”, „machsomem”, „granicą”. To coś w rodzaju tarczy.

Staję się wtedy bardzo surowy wobec siebie i innych i zaczynam bardzo poważnie selekcjonować to, co od nich otrzymuję, co im przekazuję i tak dalej. Jest to surowość wobec siebie i wobec innych, aby oni również zaczęli właściwie się zachowywać, nie pozwalając sobie na rozluźnienie.

To nie jest kwestia uprzejmości w zachowaniu, lecz naprawa. To wszystko jest bardzo, bardzo poważne. Wszystko powinno być przemyślane, dokładnie wyważone i właściwie zmierzać do wspólnego celu.

Wniosek tutaj jest bardzo prosty: każda właściwa przyszłość, która w ogóle ma prawo zaistnieć, może zostać stworzona wtedy, gdy ludzie wznoszą się ponad swój egoizm i zaczynają wspólnie pracować, aby stworzyć zupełnie nowy system, nową sieć komunikacji, wzajemnych relacji. Wtedy znikają wszystkie problemy, a ludzie włączają się w zupełnie nowe społeczeństwo.

Pytanie: A kiedy Marina będzie mogla słyszeć i wysłuchiwać innych ludzi?

Odpowiedź: Właśnie wtedy będzie mogła, gdy między nimi powstanie właściwa komunikacja – wzajemna, nowa. Każdy pracuję wyłącznie dla drugiego, dla drugiego człowieka, dla wszystkich, a wszystko to wznosi się ponad osobisty, indywidualny egoizm człowieka.

Ludzie do tego dojdą. To konieczność wynikająca z natury! Nie trzeba być w tym celu ani romantykiem, ani wierzącym ani kimkolwiek innym. Po prostu zobaczymy, że nie ma innej możliwości: albo tak, albo wcale.

Pytanie: Dlaczego więc sprawia jej to taki ból? Napisała: „Z przerażeniem zrozumiałam, że utraciłam ten dar”.

Odpowiedź: To rozstawanie się z egoizmem. Ale takie rozstania muszą nastąpić i nastąpią u każdego, i będzie to trwało długo. Dopóki człowiek nie dojdzie do stanu i powie: To już wszystko, zamykam te drzwiczki, powiedzmy że nie mam z tym nic wspólnego.

Swoje działania i relacje z innymi ukierunkowuję wyłącznie na nich, a nie na siebie. Przełączając się na taki paradygmat, na takie wzajemne relacje, od razu zaczynam odczuwać wolność! Właśnie takie jest przyszłe społeczeństwo.

Z programu TV „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”


Jak być użytecznym w tym świecie?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Co to jest Stwórca?

Odpowiedź: Stwórca – to jedna i jedyna siła natury.

Pytanie: Jakie informacje Stwórca przekazuje człowiekowi?

Odpowiedź: Tylko to, co jest potrzebne człowiekowi, aby być użytecznym obiektem na tym świecie.

Pytanie: A jak być pożytecznym w tym świecie?

Odpowiedź: Kochać wszystkich.

Z programu TV „Szybkie pytania i odpowiedzi”


Jak przekazać wiedzę o duchowym świecie?

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Dlaczego nie można opisać duchowego świata w piękny sposób, abyśmy mogli zrozumieć, czy warto jest do niego dążyć?

Odpowiedź: Rzecz w tym, że niemożliwe jest opisanie duchowego świata, dlatego że dowolne jego właściwości i percepcje nie istnieją w naszych obecnych pragnieniach. Prawa duchowego świata  całkowicie nie pokrywają się z prawami naszego świata.

Dlatego kabaliści opisują wyższy świat specjalnym językiem – językiem gałęzi, który nie jest przeznaczony do wyjaśnienia, ponieważ nie możemy nawet wyobrazić sobie tego świata, narysować go w swoich egoistycznych właściwościach.

Na przykład, w twoim komputerze jest jeden program i nagle dostajesz na elektroniczną pocztę list e-mail, ale w innym programie, którego nie posiadasz. I cokolwiek byś nie robił i tak nie możesz przyjąć tej wiadomości. Zamiast tego będzie się otwierał zapis niezrozumiałej informacji, w postaci różnego rodzaju  znaków.

Nie zrozumiesz, co do ciebie napisano, nie jesteś w stanie absorbować tego, przyjąć w swoim komputerze. Tak samo tutaj. Kabaliści opowiadają nam coś o wyższym świecie, a my patrzymy na nich, jak zwierzę na człowieka. Dlatego, aby ich zrozumieć, należy nabyć właściwość wyższego świata a wtedy stanie się jasne co nam kabaliści przekazują.

Z lekcji w języku rosyjskim


Jak pokonać strach?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Dostajemy dużo listów od ludzi o strachu, że wszystko jest nim przesiąknięte, lęk o siebie, o bliskich, o dzieci, strach przed śmiercią. Ale sytuacji nie da się zmienić, jest naprawdę przerażająca. Zasadnicze pytanie brzmi: jak przezwyciężyć strach? Czy jest to możliwe?

Odpowiedź: Odpuścić sobie takie sytuacje. Nie myśleć o tym, co będzie w następnej chwili. Nie możemy nic zrobić. Nic o tym nie wiemy. Dlatego lepiej dla nas jest wszystko odpuścić.

Pytanie: Ale czy to jest w mocy człowieka?

Odpowiedź: To jest w mocy człowieka. Osiąga się to poprzez niewielki trening, ale jest to konieczne.

Pytanie: To znaczy, że mogę istnieć w prawdziwej dramatycznej sytuacji, która grozi śmiercią, właściwie wszystkim, tak jakby tego nie było?

Odpowiedź: Tak. Wymyślasz dramatyczną sytuację, jak to nazywasz, i też ją anulujesz. Albo tak: mówisz, że tego nie będzie, dlatego że nie może być. Już wiem, że wszystko będzie normalnie, dobrze. Albo w ogóle mnie to nie interesuje! Nie obchodzi mnie to teraz! Najlepiej puścić wodze i nic nie robić.

Pytanie: Czyli uważa Pan, że strach wynika z tego, że człowiek kieruje sytuacją?

Odpowiedź: Chce kierować, ale nie może. Właśnie tutaj pojawia się strach.

Pytanie: A kiedy odpuszczam, to jakbym kierował, ale z drugiej strony, tak?

Odpowiedź: Oczywiście. Pomyśl o tym, oczywiście że umrzesz, oczywiście po tobie też coś zostanie. Nie zamykasz tego świata na zamek i odchodzisz gdzieś tam. Nie wiadomo, jak można to sobie wyobrazić. Więc to nic strasznego. Wyobraź sobie, że to normalne, pogódź się z tym i to wszystko.

Pytanie: Zrozumiałem ogólną sytuację, że należy odpuścić. A może Pan powiedzieć jakie podjąć kroki by odpuścić?

Odpowiedź: Nie, to każdy robi na swój sposób. Są ludzie, którzy zaczynają myśleć: „Co stanie się ze światem po mnie? Jaką sytuację będą mieli moi bliscy, krewni? Co stanie się z moim spadkiem? Co stanie się z moim twórczym dziedzictwem?” I tak dalej.

Pytanie: Zatem takie pytanie: po co człowiek dostaje strach?

Odpowiedź: Żeby coś jeszcze naprawił. Swoje podejście do życia i śmierci.

Pytanie: Ale ten strach musi przekształcić się? Jeśli jest dany z góry, to w co musi się zmienić?

Odpowiedź: Musi zmienić się w absolutną pokorę wobec woli Najwyższego, Stwórcy i to, że człowiek ma jeszcze coś do zrobienia w tych chwilach, a może ich być jeszcze wiele, aż do zakończenia ziemskiej drogi.

Pytanie: W zasadzie, tak czy inaczej człowiek musi coś zrobić? Co powinien zrobić?

Odpowiedź: Uspokoić się. Nic więcej. Właśnie to człowiek powinien zrobić.

Komentarz: Kiedyś powiedział Pan, że Stwórca jest w stanie spokoju i człowiek powinien dojść do takiego samego stanu pokoju.

Odpowiedź: Tak.

Komentarz: W takim razie niech Pan poda nam definicję spokoju.

Odpowiedź: Spokój jest stanem w którym następna chwila nie niepokoi cię. Zupełnie! Nie chodzi o to, że żyjesz w niej. Jeśli w niej żyjesz, to cię nie niepokoi, dlatego że w niej żyjesz. A nie przeszkadza, nie wywołuje obaw. Do tego należy dojść.

Pytanie: Czy w takim razie żyję w tej chwili?

Odpowiedź: Ta chwila też nie istnieje. Nie należy myśleć, że w ogóle istniejesz.

Pytanie: Czyli tak jakbym spływał z prądem rzeki?

Odpowiedź: To też nie jest dobre podejście do życia. „Podnieść wiosła” i „dać się ponieść” też nie jest dobrze.

Komentarz: To nie jest zbyt jasne.

Odpowiedź: Nie jest jasne dla nikogo. To jest właśnie ten punkt, w którym osiągamy absolutny spokój. Można to wyrazić tylko w taki sposób: „Polegam na zarządzaniu Stwórcy. Który zarządza wszystkim, również mną w każdym momencie mojego istnienia. Zarządza całą rzeczywistością, całym Wszechświatem.

Więc nie mam się czym niepokoić. Nie chcę wtrącać się w Jego akt naprawy, w Jego zarządzanie, w Jego panowanie nad tym wszystkim? Nie”. Jeśli nie, to zachowaj ciszę i zajmij się swoim życiem. To stan w którym nie ma różnicy między tym, że teraz żyjesz, a tym co będzie później.

Pytanie: To taki punkt równowagi?

Odpowiedź: Tak. To mówi o zgodzie. Całkowita zgoda ze Stwórcą. A to nie jest proste. Ponieważ w nas jest zawsze potrzeba by Go “złapać za rękę”, sprawdzić, co tam jest jeszcze zaplanowane, i podpowiadać, że może trzeba zrobić trochę inaczej.

Pytanie: Okazuje się, że nie trzeba nikogo chwytać? Proste i już?

Odpowiedź: Wystarczy odpuścić sobie.

Z programu TV „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”


Do piekła czy do nieba?

каббалист Михаэль ЛайтманKomentarz: Jest taka przypowieść czy też anegdota:

W Niebiosach odbywa się rozdzielanie – do piekła lub do nieba. Nadchodzi kolej słynnego kaznodziei, on jest spokojny i nagle zostaje wysłany do piekła.

Mówi: „Jak mogę iść do piekła?! Przede mną wysłano do nieba pewnego brawurowego kierowcę. Na to mu odpowiadają: „Co ty sobie myślałeś? Na twoich kazaniach wszyscy spali. A kiedy on woził ludzi, wszyscy się modlili”.

Jak mamy się do tego odnosić? Czy powinniśmy być naprowadzani na modlitwę, dopóki żyjemy, czy jak powinno się to odbywać?

Odpowiedź: Jesteśmy naprowadzani. Jeśli staramy się osiągnąć połączenie ze Stwórcą, to stawia się nam różnego rodzaju przeszkody, warunki, a my chcąc nie chcąc widzimy, że nie możemy w żaden sposób spełnić tych warunków. Chyba, że otrzymamy poważną pomoc z góry.

Pytanie: Jeśli więc dążymy do połączenia ze Stwórcą, to możemy być wdzięczni za wszystkie te rzeczy i te przeszkody?

Odpowiedź: Za pałkę.

Pytanie: Cały czas Pan powtarza: „Pocałuj pałkę, która cię bije”. Więc ją całujemy? I tak właśnie powinniśmy…

Odpowiedź: A inaczej będziemy kierować się naszym egoizmem na takich krętych drogach, będziemy jak ryba pływać.

Pytanie: Jak zatem powinniśmy się odnosić do wszystkiego, co nas doprowadza do modlitwy, choć jeszcze nie zmierzamy ku celowi stworzenia?

Odpowiedź: Musimy wzajemnie się napędzać. Musimy dawać przykład. Musimy trochę sobą wstrząsnąć.

Pytanie: Jak ja, zwykły człowiek, który nie dąży do celu zjednoczenia się ze Stwórcą, który stara się żyć spokojnie i prosto tu na ziemi, jak powinienem odnosić się do tego, co kieruje mnie ku modlitwie – do tych nieszczęść, do tych kłopotów?

Odpowiedź: To naturalne, że człowiek nie chce ani cierpienia, ani modlitwy, niczego takiego.

Pytanie: A jak powinienem to traktować? Czy powinienem od tego uciekać?

Odpowiedź: Oczywiście. Najlepszą rzeczą do zrobienia jest ucieczka od tego wszystkiego – tak robią wszyscy.

Pytanie: To znaczy, jeśli nie będę dążył do niczego, a po prostu będę chciał dobrze przeżyć to życie na tej ziemi…?

Odpowiedź: W tym przypadku „nie ma potrzeby cierpienia i nie ma też nagrody”.

Pytanie: A jaka jest rada dla takich ludzi?

Odpowiedź: Rada dla takich ludzi to: starać się żyć cicho. Jeszcze niżej, jeszcze ciszej, jeszcze spokojniej. I niech żyją w ten sposób.

Pytanie: Żeby fale przechodziły nad nami?

Odpowiedź: Tak, ale takie jest przeznaczenie. Są ludzie, którzy tego chcą. Są też tacy, którzy się z tym nie zgadzają. I są tacy, którzy się nie zgadzają, a jednak po kilku ciosach – już się zgadzają.

Pytanie: Czyli, tak czy inaczej, te ciosy zmuszają człowieka, jeśli już tu jest i chce spędzić tu resztę życia?

Odpowiedź: To wszystko zależy od korzenia duszy.

Pytanie: A rada dla tych, którzy dążą do Stwórcy, do połączenia?

Odpowiedź: Dla nich najważniejsze jest zbliżenie się do Stwórcy, i nie ma znaczenia, jaką drogą: albo żeby dostać po drodze jeszcze parę ciosów, albo coś innego.

Pytanie: Czyli tak czy inaczej, będą i powinni traktować te ataki jako pomoc?

Odpowiedź: Oczywiście.

Pytanie: Czyli ta przypowieść bardziej skierowana jest do tych, którzy zwracają się ku Stwórcy?

Odpowiedź: Cierpienie istnieje zawsze, ale jeśli nie jest ono krytyczne, ale zwykłe, takie codzienne i różne takie inne cierpienia – one zawsze są dobre.

Pytanie: Czyli tak należy je traktować?

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: A co wtedy, jeśli w ten sposób zacznę je traktować?

Odpowiedź: Chodzi o cierpienie, które nie odciąga od budowania właściwego życia, właściwego połączenia z innymi i ze Stwórcą. A jeśli jest ich zbyt wiele, to nie jest to ten rodzaj cierpienia.

Z programu TV „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”


Droga do wyznaczonego celu

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie z Facebooka: Wolność wyboru polega na tym, jak osiągnąć poznanie Stwórcy. Ale skoro wszystkie działania są zaprogramowane, to czy droga do poznania Stwórcy również jest z góry określona?

Odpowiedź: Droga do Stwórcy składa się z dwóch gałęzi. Jedna droga jest prosta, gładka, wygodna, jak szybka autostrada. Druga jest wyboista i nie daje się po niej jechać mercedesem, chyba że wozem zaprzężonym w parę chudych koni. Tak więc, wybór dotyczy drogi. To wy wybieracie!

Cel jest wyznaczony, punkt początkowy również. Tylko droga zależy od was. Są ludzie, którzy pokonują ją szybko, znajdują się już u jej kresu, i cieszą się osiągnięciem wieczności i doskonałości, ponad naszym światem. Nie trzeba w tym celu umierać, można to osiągnąć jeszcze w naszym świecie.

Są też ludzie, którzy będą jeszcze bardzo długo zmierzać do końcowego punktu. Wszyscy i tak do niego dotrą, ale ile cierpienia będą musieli po drodze znosić. Nauka Kabały jest z góry dana, istnieje po to, aby wskazać ludziom, jak podążać szybką, łatwą drogą, do z góry wyznaczonego celu.

Z programu TV „Odpowiedzi na pytania z Facebooka”


Co to znaczy „odkryć Stwórcę”?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Co to znaczy „odkryć Stwórcę”. Jak to zrobić?

Odpowiedź: Odkryć Stwórcę oznacza odkryć jedyną siłę, która zarządza wszystkim i prowadzi nas do Swojego celu.

Można z tego wyciągnąć bardzo wiele wniosków: w jaki sposób możemy odkryć Go, jak możemy wykorzystać nasze połączenie z Nim, czy mamy do tego taką możliwość i tak dalej. Wszystko to jest studiowane w nauce Kabały.

Z programu TV „Kabała we współczesnym burzliwym świecie”


Kto kogo stwarza?

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Kto stworzył Stwórcę?

Odpowiedź: Nie ma Stwórcy. Tworzymy Go poprzez nasze odnoszenie do Niego.

Pytanie: Więc Stwórca stworzył nas, a my Jego?

Odpowiedź: Tak. Chodzi o to, że nie mamy takich słów, aby wyrazić wszystko, co kryje się w pojęciu „Stwórca”. Po hebrajsku Stwórca to „Bore”, „Bo-u-re” czyli „przyjdź i zobacz”. Musisz osiągnąć taki stan, w którym zaczniesz odkrywać tę ogólną siłę całego wszechświata, jej zamysł, cel i działanie. To właśnie nazywa się odkryciem Stwórcy.

Pytanie: Zasadniczo chodzi o pytanie, co było pierwsze: jajko czy kura? Co, Pana zdaniem, było pierwsze?

Odpowiedź: Oczywiście, pierwotna jest ogólna siła wyższa, która stworzyła z siebie nasz świat i nas, którzy w nim istniejemy.

Z programu TV „Kabała Express”


Jak odnieść sukces

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie z Facebooka: „Słyszałem wiele rad od ludzi na temat tego, jak odnieść sukces. A jaką radę dałby mi Pan jako kabalista?”

Odpowiedź: Po pierwsze wyobraź sobie, że już odniosłeś sukces i nie musisz stawać się kimś innym. Po drugie, sukces może być albo krótkotrwały, albo doskonały i wieczny, wówczas jest to sukces wynikający z połączenia ze Stwórcą i wzniesienia się ponad nasz świat. Jeśli pragniesz osiągnąć taki sukces, masz do dyspozycji metodę kabalistyczną.

W trakcie jej realizacji zrozumiesz, że sam postęp jest już sukcesem.

Z programu TV „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”