Pytanie: Jak poznać swoje przeznaczenie?

Odpowiedź: Z kabalistycznego punktu widzenia poznać swoje przeznaczenie oznacza, poznać swoje miejsce w ogólnym systemie zarządzania. Jeśli będziecie zajmować się metodą naprawy, osiągniecie to. Poprzez swoje działania zaczniecie zbliżać się do korzenia swojej duszy, a wtedy wychodząc z niego, będziecie mogli rozpocząć naprawę nie tylko ludzkości, i naszego świata, ale całego wszechświata.

Znajdujemy się bowiem wewnątrz pięciu światów i poprzez prawidłowe wzajemne oddziaływanie między sobą musimy doprowadzić je do równowagi. W Kabale bada się to w strukturze świata, w systemie zarządzania.

Pytanie: Jak brzmi kabalistyczna definicja świata? Czy wyższe światy są podobne do tego, co widzimy tutaj?

Odpowiedź: Nie, zupełnie nie są podobne. Nasz świat nie należy do wyższych światów i w Kabale nie jest uważany za świat, po prostu tak go nazywamy. Chodzi o to, że światami nazywa się te stany, które ukrywają przed nami jedyny rzeczywiście istniejący stan, zwany Nieskończonością.

Abyśmy mogli ją odczuć i wejść w nią, istnieją niższe stany, które ograniczają Nieskończoność i w ten sposób dają nam możliwość stopniowego rozpoczęcia jej odczuwania. Na razie możemy zrozumieć tylko coś skończonego, ograniczonego, ponieważ sami tacy jesteśmy.

Dlatego Nieskończoność, dana nam w odczuciu poprzez ograniczenie, nazywana jest światami. Stopniowo coraz bardziej zbliżamy się do rozszerzonego stanu, który ostatecznie doprowadzi nas do możliwości istnienia w Nieskończoności.

Przy czym, nie będzie się nam wydawała nieskończonością, ponieważ będziemy już mogli objąć, pomieścić i zrozumieć, gdzie się znajdujemy, staniemy się bowiem do niej podobni. Osiąga się to tylko poprzez to, że człowiek wraz z innymi duszami stapia się w jedną, wspólną całość. To właśnie jest narzędzie, dzięki któremu staniemy się podobni do Nieskończoności i zaczniemy ją odczuwać.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Czy to prawda, że w każdym pokoleniu jest tylko jeden prawdziwy kabalista?

Odpowiedź: Wszyscy ludzie są potrzebni, ponieważ każdy pracuje w swojej dziedzinie. Ludzkość nie jest jednorodna, każda jej część potrzebuje szczególnego języka i podejścia, dopóki ludzie nie rozwiną się i nie będą zdolni usłyszeć prawdy. Dlatego nie warto zastanawiać się nad tym, kto jest kabalistą. Powinniśmy dążyć do tego, aby odkrywać prawdę i zbliżać się do niej. A jeśli dzisiaj lub jutro nagle pojawi się ktoś naprawdę wielki, to pójdziemy za nim.

W jednym pokoleniu nie może być więcej niż jeden prawdziwy kabalista, ponieważ głowa jest jedna. A pozostali są obok niego lub niżej – dziesiątki, setki, tysiące, zgodnie z piramidą. Mam nadzieję, że jeśli nie w tym pokoleniu, to w następnym, zobaczę coś przypominającego Sanhedryn: wielu kabalistów, posiadających wysoki poziom duchowego osiągnięcia, którzy wspólnie prowadzą ludzkość drogą do Stwórcy.

Pytanie: Czy istnieje związek między 36 sprawiedliwymi a kabalistami?

Odpowiedź: Nie. „36 sprawiedliwych” – to pojęcie. Chodzi o szczególne dusze znajdujące się w tym świecie, poprzez które obfitość przychodzi do tego świata, aby podtrzymywać istnienie tej rzeczywistości. Jest to szczególny system, a nie poszczególni ludzie.

Pytanie: Czy kobieta może być kabalistką?

Odpowiedź: Oczywiście. Mieliśmy prorokinie, nasze pramatki, po nich kolejne prorokinie, a następnie cały naród, aż do zburzenia Drugiej Świątyni posiadał wyższe duchowe osiągnięcie. Nie ma tu różnicy między mężczyzną a kobietą. Również dzisiaj znam nasze uczennice, które od wielu lat poświęcają się pracy i rozwijają się. Ich odczuwanie i pragnienie są większe niż u wielu mężczyzn. Bez wątpienia mogą osiągnąć poziom nie mniejszy niż mężczyźni.

Poza tym, skoro wszyscy zmierzamy do odkrycia Stwórcy, z pewnością dojdziemy do stanu, w którym zarówno mężczyźni, jak i kobiety Go odkryją. Czy kobieta nie jest częścią stworzenia? Ma jedynie nieco inną pracę duchową, niż mężczyzna, ale „inna” nie oznacza „nie duchowa”.

Pytanie: Jak wyjaśnić dziecku, kim jest kabalista?

Odpowiedź: Kabalista to człowiek który doświadcza odkrycia Stwórcy zgodnie z prawem równoważności właściwości. Naprawił siebie w taki sposób, że stał się w pewnym stopniu podobny do Stwórcy. Dlatego posiada cząstkę z góry, która nazywa się Duszą – częścią Stwórcy. W tej części odczuwa świat duchowy, wyższy wymiar, wieczne życie i utożsamia się z nią.

Dlatego kiedy życie jego fizycznego ciała dobiega końca, nie odczuwa tego jako straty. Nadal żyje, tak jak już teraz odczuwa duchowe życie. Nazywa się go kabalistą dlatego, że otrzymał wyższe życie.

Z programu „Kabała dla początkujących”

Kategorie: Duchowość kobiety, Pytania&Odpowiedzi, Wychowanie, dzieci

Pytanie: Proszę powiedzieć, czy istnieje jednak prawo bumerangu, czy nie?

Odpowiedź: Generalnie, wszystko dobre i wszystko złe, co robimy, wraca do nas wszystkich i oczywiście do naszych bliskich. Powinniśmy jednak jakoś obserwować te zależności. A może, spróbować wyciągnąć z tego wnioski na przyszłość.

Pytanie: Czy istnieje prosta zasada, że zło, które zostało wyrządzone, wraca do nas w takiej czy innej formie? Czy istnieje takie prawo?

Odpowiedź: Tak istnieje. To znaczy, trzeba cały czas bardzo skrupulatnie wybierać, co robisz, czym się zajmujesz, i dokąd zmierzasz.

Pytanie: A moje złe myśli dotyczące innych?

Odpowiedź: Tak samo.

Pytanie: Wrócą do mnie?

Odpowiedź: Z pewnością wrócą.

Komentarz: Gdyby człowiek to odczuwał, być może bardziej by się pilnował, a on…

Odpowiedź: Właśnie dlatego musi cały czas nad sobą panować. Każdy człowiek powinien powstrzymywać się, kontrolować swoje myśli i pragnienia, i ogólnie swoje intencje.

Pytanie: Czy właściwe jest powstrzymywanie siebie? Czyli człowiek mówi sobie: „To jest zła rzecz, nie będę w to wchodził”. Właśnie tak?

Odpowiedź: Tak, nawet w myślach.

Pytanie: Nawet w myślach? Ale to bardzo trudne.

Odpowiedź: My nazywamy to intencją.

Komentarz: Ale przecież nie mam wpływu na swoje myśli. Rozmawialiśmy kiedyś z Panem o tym.

Odpowiedź: To nie ma znaczenia. Co ci jest zsyłane, nie zależy od ciebie. Ale to, co ty robisz z tym dalej, jest już twoim wyborem.

Z programu TV „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Wiadomości

Pytanie: Czy może Pan na przykładzie swojego osobistego życia opowiedzieć o jakiś praktycznych rezultatach studiowania Kabały?

Odpowiedź: Powiem tylko jedno: człowiek, który zajmuje się Kabałą, żyje! Każdy jego dzień jest nowy! Cały czas poznaje i wnosi do świata coś nowego od siebie. Ta nauka odkrywa przed nami wszystkie tak zwane tajemnice, źródła, prawa, wzajemne powiązania istniejące na świecie. Co więcej jesteśmy stworzeni w taki sposób, że tylko ta wiedza może nas naprawdę napełnić.

Nic innego nigdy nie zadowoli nas do końca, nie uspokoi, nie zrównoważy, ani nie uczyni szczęśliwymi! Możemy zagłuszać się narkotykami, pracą, rodziną i tym podobnymi rzeczami, ale nie doprowadzi nas to do stanu, w którym rzeczywiście napełnimy swoją duszę, czyli pragnienie, które mówi o wiecznym istnieniu. Można to osiągnąć tylko wtedy, gdy poprzez studiowanie Kabały, człowiek poznaje prawdziwą rzeczywistość.

Przekonajcie się o tym sami. Przynajmniej warto poświęcić na to trochę czasu, a potem zobaczycie, że wszystko inne nagle okaże się błahe i nieistotne.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Studia Kabały

Pytanie: Skąd kabaliści biorą energię na duchowe wysiłki?

Odpowiedź: Tylko od Stwórcy!

Chcesz być energicznym, zdrowym, pracować duchowo – nie ma problemu. Dostaniesz wszystko. Energii – ile zechcesz!

Pozwól tylko karmić się z góry nieustannie, abyś mógł wykonywać właściwe duchowe działania zbliżenia się z innymi, posuwając się naprzód ku właściwości obdarzania i miłości. Wtedy będziesz miał nieskończoną ilość energii.

Nie jest to ta energia, która potrzebna jest naszemu mózgowi lub naszemu ciału do wykonania jakiś ruchów. To zupełnie inna energia. Ona znajduje się wokół nas, rozprzestrzenia się w całej objętości duchowego wszechświata w nieograniczonej formie.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Różne

Pytanie: Czym jest reszimo?

Odpowiedź: Reszimo to mój pełny przyszły stan (następny, wyższy stopień), który jest przede mną ukryty i odczuwam go mętnie, niewyraźnie, zagmatwanie. Reszimo pobudza we mnie dążenie do mojego przyszłego stanu.

Jeśli wkładam wysiłek w moje środowisko (mam nauczyciela, grupę, studiuję, czytam księgi kabalistyczne) w celu uzyskania ważności przyszłego stanu, to w miarę mojego dążenia do niego światło z tego przyszłego stanu (z następnego stopnia) świeci mi z daleka.

Światło to nazywa się Or makif – otaczające światło. Ono świeci w moje reszimo z siłą, z którą po otrzymaniu ważności przyszłego stanu od mojego środowiska (nauczyciela, grupy, nauki, ksiąg) dążę do przyszłego stanu, który z reszimo staje się moim jawnym stanem – następnym stopniem.

W reszimo znajduje się cała informacja o moim przyszłym stanie. Brakuje w nim tylko światła, siły dla jego realizacji. Przeznaczeniem Kabały jest pomoc w przyciągnięciu do siebie tej siły i przyśpieszeniu swojego duchowego rozwoju. Tak czy inaczej wszyscy dojdą do swojej całkowitej naprawy, ale na dwa różne sposoby:

1. albo w sposób przymusowy, przez cierpienia (kryzysy, wojny itp.), to co występuje obecnie na całym świecie,

2. albo z własnej woli, z chęcią, z przyjemnością, w przyśpieszonym tempie, to co proponuje i zapewnia  Kabała.

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Rozwój

Pytanie: Jaki jest ostateczny cel Kabały?

Odpowiedź: Kabała nie ma celu – jest środkiem do realizacji celu stworzenia. To stworzenie ma swój cel, ma początek i ma koniec, a Kabała pomaga nam urzeczywistnić ten cel najkrótszą i najlepszą drogą. Celem stworzenia jest odkrycie i osiągnięcie pełnego zjednoczenia oraz całkowitej równoważności właściwości z jedyną wyższą siłą.

Cały wszechświat, wszystko, co możemy sobie wyobrazić, jest zarządzane przez jedyną wyższą siłę. Odkryć tę wyższą siłę, właściwie ją zrozumieć, zbliżyć się do niej, korzystać z niej zgodnie ze swoim pragnieniem – to jest celem stworzenia.

Pytanie: Czym jest wyższa siła?

Odpowiedź: Jest to właściwość obdarzania i miłości. Jak mama, rodzice – coś bardzo wielkiego i dobrego.

Z programu TV „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: KABAŁA, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Jaki przykład rozwoju człowieka mógłby Pan podać?

Odpowiedź: Na przykład lalka porusza się dzięki silniczkowi, a pod nią znajduje się reostat. Kiedy się porusza, w lalce rozpoczyna się rozwój. Lalka przeobraża się, staje się coraz bardziej nastawiona na konsumpcję, potem coraz bardziej dąży do wiedzy, a następnie pragnie zrozumieć przyczyny cierpienia, któremu nie pomogły ani rozwój konsumpcji, ani wiedza, ani próby ucieczki przed cierpieniem. W końcu doprowadza ją to do pragnienia zrozumienia, skąd bierze się cierpienie. Wszystko to dzieje się zgodnie z programem, wpisanym w lalkę.

I dochodzi ona do zrozumienia, że cierpienia mają cel, zmuszą ją to do zmiany. Kogo Stwórca pragnie przyciągnąć do siebie, tego zaczyna „niepokoić”.

Stwórca pokazuje w ten sposób człowiekowi, że powinien zmienić samego siebie, a nie próbować dostosować do siebie otoczenie, czy zmieniać swój styl życia, od cierpienia nie da się uciec, ani niczego osiągnąć. Tak Stwórca zmusza człowieka do wewnętrznej przemiany.

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Pytania&Odpowiedzi, Rozwój egoizmu

Pytanie: Ludzie spotykają się i rozstają, schodzą i rozchodzą się. Brakuje im siły, aby w jakiś sposób naprawić swoje relacje i więź, łatwiej jest im zacząć wszystko od nowa.

Wiemy z Kabały, że cała natura jest w istocie rozbiciem: żyjemy w tym rozbiciu, i powinniśmy je naprawić. Jak zatem ludzie powinni postępować: próbować na nowo naprawić swoje relacje czy zaczynać od początku?

Odpowiedź: Ludzie powinni zrozumieć, że nie ma niczego doskonałego. Z jednej strony cała natura polega na odkrywaniu sprzeczności, szkodliwych właściwości i tak dalej. Z drugiej strony nasze podejście do tego powinno być bardzo cierpliwe i świadome.

W każdym stanie powinniśmy dostrzegać możliwości naprawy. I nie tylko naprawy, a także poprawy naszego życia. Jest to jednak możliwe tylko wtedy, gdy będziemy właściwie się do tego odnosić.

Z programu TV „Kabała we współczesnym, burzliwym świecie”

Kategorie: Mężczyzna i kobieta, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Duchowy świat, który odkrywamy, jest dla wszystkich taki sam, czy każdy ma swój własny?

Odpowiedź: Odkrywany przez nas duchowy świat jest taki sam dla wszystkich, ale każdy postrzega go ze swojej perspektywy, w swoich właściwościach, tak, jak nasz świat.

W naszym świecie również istniejemy, jakby w jednym wymiarze a postrzegamy go w różny sposób, ponieważ każdy z nas posiada inny zestaw podstawowych właściwości, kryteriów za pomocą, których postrzegamy świat.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi