Artykuły z kategorii Pytania&Odpowiedzi

Definicja nowej generacji

Pytanie: Co ma Pan na myśli mówiąc “nowa generacja”?

Odpowiedź: Nowa generacja jest kolejnym etapem rozwoju ludzkości. To znaczy, kiedy ludzkość na poziomie zwierzęcym egoistycznie lub instynktownie próbuje regulować zwierzęce i egoistyczne pragnienia. Abyśmy żywcem nie pożerali siebie nawzajem (nawiasem mówiąc nazywamy to ludzkim społeczeństwem, naszą cywilizacją). Aby móc zmienić się w cywilizację, gdzie wszystko oparte jest na miłości do bliźniego.


Stworzenie świata – jak i kiedy

myslitel_profil_100_wp.gifPytanie: Jestem nauczycielką. Omawiamy teraz temat stworzenia świata. Po studiowaniu pierwszej części „Bereszit” („Na początku”) przystępujemy do tematu Wielkiego Wybuchu.

Jak możemy wyjaśnić widoczną sprzeczność między stworzeniem świata 5600 lat  temu i czasem Wielkiego Wybuchu, który miał miejsce miliardy lat temu?

Odpowiedź: Wielki Wybuch wydarzył się około 14 miliardów lat temu. Jego przyczyną była iskra wyższego światła, która osiągnęła swój najniższy poziom obłóczenia w egoizm. Ona zawierała w sobie całą materię i energię naszego świata, z czego następnie rozwinął się cały Wszechświat.

Około 4 miliardów lat temu w wyniku zagęszczenia cząstek powstała nasza planeta.

Przez miliardy lat ona stygła, póki nie ukształtowała się atmosfera i pojawiło się na niej życie. Nic nie jest przypadkowe. Wszystkie działania są wynikiem realizacji informacji zawartej w tej pierwotnej iskrze światła.

Po ukształtowaniu się nieożywionej natury pojawiła się natura roślinna i zwierzęca, a potem powstał człowiek – wszystko po kolei, jak w teorii Darwina, tylko przyczyną powstania każdego gatunku była informacja pierwotnie zawarta w iskrze światła. W tej iskrze znajdowała się cała informacja o naszym Wszechświecie.

Dlatego zewnętrznie postrzegamy to jako pojawienie się jednego gatunku od innego, ale niepoprawnie traktujemy jako ewolucję gatunków. W rzeczywistości jest to realizacja informacyjnych genów (reszimo).

Człowiek powstał od małpy, jak pisze Ari w księdze „Drzewo Życia” („Ec Chajim”), setki tysięcy lat temu (patrz TES, cz. 3). Jednak pierwszym Człowiekiem, który odkrył, poznał Stwórcę, był Adam (słowo „adam” pochodzi od słowa „edame”, co znaczy „podobny do Stwórcy). Było to 5769 lat temu.

Od tamtego czasu rozpoczyna się nasza (żydowska) chronologia kalendarzowa. Począwszy od tamtej daty  my wszyscy także powinniśmy osiągnąć poziom Stwórcy – poziom całkowitej naprawy egoizmu. Na to dano nam 6000 lat.


Kabała wyjaśnia wyłonienie się materii, powstanie wszechświata i człowieka

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: W jaki sposób wyłoniła się materia i z czego? Skoro teoria Darwina jest nieprawdziwa, to w jaki sposób wyjaśni pan powstanie różnych gatunków, a w szczególności człowieka?

Odpowiedź: Materia wyłoniła się dzięki wybuchowemu przeniknięciu iskry Wyższego Światła do poziomu naszego świata. W Fizyce to zjawisko nazywa się Big Bang. Miało ono miejsce około 15 miliardów lat temu. Iskra ta obejmowała sobą całą materię i energię świata. Talmud Dziesięciu Sfirot, Księga Zohar i Drzewo Życia, napisane setki lat temu, wyjaśniają, jak wszystkie niższe poziomy powstały w ten sposób z wyższego stopnia.

Iskra Wyższego Światła zawiera w sobie całą informację na temat swojego zejścia z góry na dół, a po wielkim wybuchu, nadal rozwijała się i realizowała zawartą w sobie informację. Iskra ta buduje wszechświat i człowieka, którego celem jest osiągnięcie stanu, z którego ta iskra powstała. Człowiek musi osiągnąć to, rozwijając się i „wznosząc” wzdłuż 125 duchowych stopni – z egoizmu, aż do właściwości obdarowywania i miłości do bliźniego.


Historia Józefa uczy nas o nienawiści i miłości do bliźniego

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Co to za piosenka, którą śpiewamy po każdym Jesziwat Hawerim (spotkaniu przyjaciół), której tytuł brzmi „Hineh Ma Tov”? Jest ona bardzo głęboka i wyjątkowa. O czym ona jest i jakie jest jej kabalistyczne znaczenie i historia?

Odpowiedź: Po tym jak bracia Józefa, którzy go nienawidzili, sprzedali go do Egiptu, Józef został namiestnikiem Faraona. Gdy później jego bracia wrócili tam by kupić jedzenie, nie rozpoznali go. Józef wysłał wtedy za nimi Eigipcjan, zmuszając ich, by pożałowali tego, co mu zrobili. Gdy było już po wszystkim, Józef ujawnił im się. Usiedli wtedy razem i pełni radości i miłości, zjedli wspólnie posiłek w czasie którego śpiewali tę piosenkę. Słowa tej piosenki są następujące: „Hineh Ma Tov Ve Ma Naim, Shevet Achim Gam Yachad” – „Jak cudownie i przyjemnie jest siedzieć razem, jako bracia”.

To samo dotyczy nas: na początku nienawidzimy się, lecz potem zbliżamy się do siebie i stajemy się jak bracia!


Egoizm i zachowanie zwierząt

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Na autostradzie w Santiago bezpański pies rzucił się pod koła samochodów, aby uratować innego psa, który został potrącony przez inny samochód.

Jakie prawo natury może występować u zwierząt jako instynkt ciała, które w podanym przypadku  zadziałało na psa i doprowadziło do jawnej alogiczności w jego zachowaniu?

Odpowiedź: Zarówno u zwierząt, jak i u ludzi obserwujemy „nielogiczne” zachowanie w formie poświęcenia siebie, a nawet ofiarowania swego życia na korzyść społeczeństwa. Takie zachowanie można zaobserwować w naszym organizmie, w którym komórki giną i zostają zastąpione przez inne komórki, jak również w koloniach mrówek, pszczół, itd. Natura łączy w sobie takie zachowanie.

Naturalne zwierzęce zachowanie nie nazywa się egoizmem. Za egoizm uważa się pragnienie nacieszyć się upokorzeniem, poniżeniem innego. Kiedy jest mi dobrze przez to, że inni mają gorzej niż ja. Gdy oceniam siebie względem innych i robię wszystko, by być „wyżej”.

Jeśli to pragnienie nie jest względem innych, to jest to po prostu pragnienie rozkoszowania, napełniania się, które  nie uważa się za egoizm i nie potrzebuje naprawy.

Ale nie jest to jeszcze prawdziwym egoizmem, za który uważa się pragnienie wykorzystania Stwórcy dla własnej przyjemności, tak jak w przypadku staruchy z bajki A. Puszkina „O rybaku i złotej rybce”.

Dopiero po przekroczeniu machsom zaczynamy odczuwać to pragnienie względem Stwórcy. Na ogół nazywa się ono „faraon” i składa się z 613 pragnień. Właśnie to pragnienie rozbiło się wskutek upadku Adama. Z bezinteresownej miłości do Stwórcy pojawiła się bezzasadna nienawiść do Niego. Właśnie ten egoizm wymaga naprawy!  A nasze egoistyczne pragnienie w stosunku do innych jest tylko konsekwencją tamtego prawdziwego egoizmu.

Tak więc kolejność jest następująca: na początku uświadamiamy sobie egoizm naszego świata, naprawiamy go za pomocą O”M (Or Makif), następnie przechodzimy przez machsom, stopniowo odkrywamy prawdziwy egoizm w jego 613 pragnieniach, naprawiamy go i w naprawionych właściwościach ujawniamy Stwórcę.


Wszyscy wokół są aniołami… oprócz kabalistów

каббалист Михаэль ЛайтманWiadomości: Centrum Ufologiczne Argentyny bada zdjęcie przysłane przez fotografa Fabio Romano. Obiektyw aparatu utrwalił dziwną istotę w chwili, gdy F. Romano fotografował  lotnisko Makachin. Eksperci uznali zdjęcie za autentyczne.

Komentarz: Duchowość – to są siły nie przyodziane w materię. Zstępują do nas od swojego źródła – Stwórcy i wszystkie nazywają się „aniołami” (hebr. „malach”, l. mn. „malachim”). Samych tych sił nie można widzieć i czuć, jednak można je postrzegać w ich działaniu, występowaniu w materii, na czymkolwiek, jak na przykład pole magnetyczne, pole grawitacyjne itp. Odczuwamy tylko ich przejawy, ale nie je same.

W taki sam sposób postrzegamy Stwórcę w naszym pragnieniu obdarzania i miłości, w którym przejawia się ta siła dobra, obdarzania i miłości. Jej przejaw w nas nazywa się „część Stwórcy z góry” lub DUSZA. Odczuwać swoją duszę, mieć ją, bądź odczuwać Stwórcę – jest to samo (Izrael, Tora, Stwórca jest jednym).

O naszej percepcji we „Wprowadzeniu do Księgi Zohar” napisano, że wszystko jest postrzegane w nas, a nie na zewnątrz. Stąd nie pozostaje miejsca dla „cudów”!.. Wszystko w tym świecie jest prozaiczne i szare, a gdy ujawnisz wyższy świat, tam dopiero odkryjesz prawdziwe cuda.

Inne wyjaśnienie: Wszystkie te siły naszego świata, które przyodziane są w materię postrzeganą przez nas, też są aniołami. Nawet cała nieożywiona, roślinna, zwierzęca natura łącznie z człowiekiem – też są aniołami, ponieważ całkowicie sterowane są przez Stwórcę.

A kto nie jest aniołem? – Właśnie kabalista. On staje się samodzielnym, człowiekiem – Adamem, podobnym do Stwórcy, ale niezależnym od Niego, nie Jego siłą, posłańcem i dlatego nie jest aniołem. Któregoś dnia z Rabaszem poszliśmy do zoo, aby porozmawiać na temat korzeni i skutków w obu światach. Nagle on wykrzyknął: „Jak dużo aniołów w jednym miejscu!”


Idee jedności wiszą w powietrzu

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: W ostatnich dniach ukazała się druga część filmu pt. „Duch Epoki” (Zeitgeist). Film zachęca wszystkich ludzi do zjednoczenia się. W filmie mówi się o tym jak zbudować nowy porządek na świecie oparty na sprawiedliwej i równej dystrybucji surowców, nowej edukacji i wzajemnej gwarancji. Film odnosi się także do praw natury. Czy twórcy tego filmu są naszymi partnerami, czy są z nami w jakiś sposób związani? 

Odpowiedź: Nie. Tak naprawdę, ruch ten nawet nie jest mi znany. Jednakże idee jedności i globalności istnieją już w świadomości ludzi, a ja osobiście cieszę się, że coraz więcej ludzi zdaje sobie sprawę z tego, jak bardzo ważne i jakże niezbędne jest wprowadzenie ich w życie, w naszym ludzkim społeczeństwie. 

Jednakże naprawa może zostać dokonana jedynie przy pomocy Wyższego Światła, które opuszcza się gdy ludzie studiują jego Źródło. Opis Źródła Światła znaleźć można tylko i wyłącznie w autentycznych książkach kabalistycznych, a w naszych czasach, najbardziej efektywne są książki Baal HaSulama. Dlatego właśnie studiujemy je przez cały czas. Ja nie muszę już szukać nigdzie indziej, ponieważ udowodniłem już sobie i poprzez siebie, że ta metodyka jest skuteczna. 


Seks w znaczeniu duchowym


Pytanie: Początkowo Adam był z tylko jedną kobietą, Ewą. Czy powrócimy do monogamii, kiedy już dokonamy swojej własnej naprawy czy też nie będzie nas to już wówczas obchodziło?

Odpowiedź: Seksualne zjednoczenie w naszym świecie pochodzi ze zjednoczenia duchowego pomiędzy Wyższym Światłem i duszą, zwanym dalej „Zivug de Hakaa” przy pomocy ekranu. W tym duchowym zjednoczeniu pomiędzy duszą a Stwórcą (kli i Światłem), Stwórca albo Światło jest męską częścią, która oddaje a dusza albo kli jest żeńską częścią, która otrzymuje.

W procesie naprawy dusza (naczynie – kli) nabywa cech obdarowywania i wówczas jest gotowa, by przyjąć Światło tak, by zaspokajać pragnienie „obdarowywania” Stwórcy (Światła).

Proces zjednoczenia (wyłaniający się Zivug – duchowe połączenie) zdarza się we wspólnych pragnieniach obojga „napełnić drugiego poprzez przyjemność”, odczuwać ją najbardziej w zakresie dawania przyjemności partnerowi. Dlatego też to, co się dzieje jest nieustannym porównaniem wspólnych pragnień i zamiarów (w Rosz Parcufa, przed recepcją wewnątrz Toch), które zostaje wyrażane w naszej fizjologii jako ruch seksualnych kontaktów – stosunek poprzedzający potok Światła Hochma (Or Pnimi, nasienie) do duszy (do kli, od Rosz do Toch Parucfa).

Te zmienne i postępowe wzajemne ruchy są po to, by utworzyć kompletne pragnienie w każdym duchowym partnerze, za pomocą przerywania i wznawianie kontaktu. To tworzy możliwość zdrowej przyjemności: kiedy ten poziom jest osiągnięty, Światło przechodzi od Peh do Toch – przyjemność wchodzi w pragnienie, jak to zostało napisane w Torze: „Jako strzała w odpowiednim czasie uderza w upragniony cel, w pożądaną kobietę w pożądanym miejscu.”

W ten sposób, kiedy czyjaś dusza osiąga pełną naprawę, odbiera seks jako fizjologiczne wyrażenie duchowego związku. A jeżeli nie ma żadnego duchowego związku, wtedy nie ma również żadnej motywacji czy też żadnego powodu dla cielesnego związku.


Historia jest przejawem reszimot

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Jeśli my wszyscy byliśmy w przeszłości małpami, to kto stworzył małpy? Nie jestem pewien, czy mam wierzyć w ewolucję, czy w religię.

Odpowiedź: Kabała mówi, że cały rozwój w naszym świecie nie odbywa się poprzez dobór naturalny sił i właściwości „kto kogo”, lecz według kolejności przejawiania się w nas reszimot – informacji o zejściu dusz z góry na dół, ze świata nieskończoności w nasz świat.

Te informacyjne dane utworzyły się w nas w wyniku zejścia całego stworzenia ze świata nieskończoności w nasz świat i znajdują się w nas w formie spirali danych o każdym stopniu zejścia. Odczuwamy dzisiaj manifestację w nas tych danych (reszimot) o stopniach w odwrotnej kolejności, od dołu do góry, i powinniśmy realizować je albo za pomocą światła (poprzez studiowanie Kabały, naszych następnych stopni, ściągamy na siebie światło naprawy O’M), albo za pomocą cierpień (nie studiując budowy wyższego systemu i nie ściągając na siebie światła z następnego stopnia, odczuwamy tylko presję reszimo, żądającego swojej realizacji).

Dlatego nie ma ewolucji, a jest tylko stopniowy przejaw już istniejących danych. Wszystko jest z góry wiadome, oprócz sposobu wzniesienia się po stopniach – albo świadomie (szybko i wygodnie), albo przymusowo (powoli i boleśnie). Podobne to jest do filmu, w którym już istnieją wszystkie następne kadry, ale przejawiają się przed widzem stopniowo. Zatem ani Darwin, ani religie nie mają racji.

Pytanie: Czy zaprzecza Pan możliwość powtórzenia historii?

Odpowiedź: Nie ma powtórzenia historii. Istnieją reszimot – informacyjne dane i ich kolejny przejaw. To jest właśnie przepływająca  przed nami historia.

(Reszimot to l.mn. od reszimo)


Ile lat ma nasz świat?

kabała i sens życiaPytanie: W wielu rozmowach Raw Laitman przypomina, że wiek świata szacuje się na kilka milionów lat i że żydowska rachuba czasu określa wiek świata od czasu przebudzenia punktu w sercu u jednego z ludzi, Adama, kiedy on zdecydował upodobnić się do Wyższego. Proszę wskazać źródła napisane przez kabalistów, w których jest o tym mowa.

Odpowiedź: Baal ha-Sulam w swoim artykule „Ostatnie pokolenie” mówi, że okresy stygnięcia ziemi trwały po 30 mln lat. To o tym, że Ziemia istnieje miliony lat.

W swoich listach on pisze, że Adam był pierwszym człowiekiem z istniejących na ziemi ludzi, który odkrył zamysł Stwórcy. Oczywiście miał rodziców, krewnych itp. Mówi się o pierwszym człowieku, który osiągnął i poznał Stwórcę.

Co dotyczy całej natury, to ona rozwijała się w miarę występowania reszimot, ich realizacji, począwszy od nieożywionej natury, dalej roślinnej, zwierzęcej, a potem ludzkiej – kolejno. Zewnętrznie wygląda to jak według Darwina, jednak przyczyną rozwoju nie jest dobór  naturalny, lecz kolejny przejaw reszimot, według schematu HaVaYaH.

Pytanie: Szanowny Rawie, według tego, co Pan mówi na lekcjach, Baal ha-Sulam osiągnął bardzo dużą wiedzę. Pewnego razu opowiedział Pan o tym, że Baal ha-Sulam pisał o kształtowaniu Ziemi, o wielokrotnej zmianie płynnej i twardej faz z okresami 30 milionów lat. Czy kabaliści mówili cokolwiek o poprzednich cywilizacjach?

Odpowiedź: Nie. Ponieważ ich to zupełnie nie interesuje. Cała uwaga kabalistów jest skierowana do góry, wyżej tego świata, do celu stworzenia, a nie wstecz, w głębię wieków.

Nie ma bardziej inteligentnej cywilizacji, oprócz naszej. Jest to zupełnie oczywiste ze studiów zejścia światła i kli ze świata nieskończoności w nasz świat. Przecież teraz też znajdujemy się w świecie nieskończoności, tylko że w swoich zniekształconych odczuciach wyobrażamy go jako nasz świat.

Ujawnienie całego prawdziwego świata u ARI zaczęło się z chwili, kiedy istniało tylko światło, a potem pojawił się zarodek przyszłego tworu. Z tego punktu w świetle pojawiliśmy się tylko my.