Pytanie: Czy istnieją w kabale rytuały?

Odpowiedź: W kabale nie ma żadnych rytuałów! Kabała nie zajmuje się tym, co związane jest z materialnym światem i fizycznym ciałem człowieka.

Kabała jest to wewnętrzna praca człowieka, mająca na celu zjednoczenie z innymi, żeby w wewnętrznym połączeniu z nimi objawić Stwórcę.

W tym nie ma żadnych zewnętrznych działań, ale mogą one przyczynić się do pomyślnej pracy duchowej. Jest to nauka w grupie, praca w dziesiątkach (dziesięciu ludzi w języku hebrajskim nazywa się „minjan”), zebranie przyjaciół, wspólne posiłki, itd. Innymi słowy, mile widziane są wszelkie zewnętrzne działania, które mogą pomóc nam zbliżyć się do siebie.

Dlatego można tutaj od razu zobaczyć różnicę między dziesiatką w kabalistycznej grupie i minjan ludzi gromadzących się w synagodze – nie spotykają się oni po to,  aby się zblizyć, a przychodzą po prostu, aby się pomodlić. Oni nie mają takiego zadania, aby stworzyć z siebie  jedną ogólną całość i odkryć między sobą Stwórcę.

A dla nas połączenie w minjam (dziesiątkę) jest to duchowe działanie, gdy staramy połaczyć się w jedną całość, w jeden jedyny obraz, który jest nazywany Adam. Ponieważ nasz jedyny obraz, wznoszący się nad egoizmem i wiążący wszystkich między sobą, zbudowany jest na właściwości obdarzania i dlatego jest podobny do Stwórcy.

Z tego zjednoczenia  między sobą, z wspólnego serca, wznosimy swoją prośbę do Stwórcy, żeby On objawił się w naszym jednym wspólnym pragnieniu, w jednym sercu. To się nazywa kabalistyczną modlitwą, kabalistycznym minjanem, grupą, rytuałem.

Z programu TV „Krótkie opowiadania”,  22.10.2014

Kategorie: Dziesiątki, Kabała i religia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Muszę zawsze pamiętać, że Zło – jest to siła Stwórcy, bo „Nie ma nikogo oprócz Niego.“ Jak powinienem odnosić się do Zła?

Odpowiedź: Zło zostało mi dane do naprawy, dla przekształcenia w Dobro..

Pytanie: Kiedy Zło staje się Dobrem?

Odpowiedź: Gdy Zło także odnoszę do Stwórcy.

Pytanie: Jak można wyobrazić sobie przekształcenie Zła w Dobro?

Odpowiedź: Światło weszło w pragnienia, między którymi nie było ekranu (związku, wspólnej intencji, wzajemnego poręczenia), i dlatego jego Dobro obróciło się w Zło (egoizm), który wypełnia „przestrzeń” między nami. Naszymi wysiłkami, przyciąganiem O”M (or makif, naprawiającego światła) wywołujemy przemianę Zła (egoizmu, Faraona, odwrotnej strony Stwórcy) w Dobro (obdarzanie, miłość, objawienie Stwórcy).

Pytanie: Jak całą naszą pracę odnieść do Stwórcy?

Odpowiedź: Wszystko pochodzi od Stwórcy: wygnanie oznacza ukrycie Stwórcy przed człowiekiem, praca na wygnaniu – jest to poszukiwanie odkrycia Stwórcy, wyjście z wygnania –  oznacza odkrycie, że  “Nie ma nikogo oprócz Niego”.

Pytanie: Co jest przyczyną ciężkości duchowego nastroju?

Odpowiedź: Przyczyna leży w tym, że człowiek zapomina o tym, że otrzymuje to od Stwórcy! A jak tylko przypomina sobie o tym –  od razu rozumie, jak odnosić się do tego, co czuje, i jak reagować na swoje stany, przesyłane mu przez Stwórcę.

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Dlaczego kabała nazywana jest „ukrytą nauką”? Na czym polega ukryta praca kabalisty?

Odpowiedź: Praktyczna praca kabalisty polega na tym, że on, jak windą może wznosić i opuszczać się po stopniach swojego egoizmu lub altruizmu.

Może opuścić się z zerowego piętra w dół – w egoizm, a następnie wznieść się ponad niego na zerowe piętro, parter i z piętra na piętro zacząć wspinać się do góry po 125 stopniach.

Przy tym w człowieku przechodzą różne wewnętrzne zmiany. Ma on możliwość wznieść się z poziomu dziecka na poziom młodzieńca, dorosłego człowieka lub starca, a następnie sukcesywnie opuścić się znowu na każdy z tych poziomów w dół do najniższego.

Wznosząc lub opuszczając się po kabalistycznej drabinie, można zmienić w sobie różne parametry, właściwości, uporządkować i łączyć je wewnątrz siebie. Tym jakby programujemy, nastrajamy się i za każdym razem widzimy świat w tym przekroju i stylu, na który się celowo nastroiliśmy. To są ukryte praktyki kabalisty.

Znajdując się w ramach naszego świata, możemy podróżować w czasie, w przestrzeni, w światach wzdłuż osi czasu, możemy znaleźć się w epoce dinozaurów i obserwować wszystkie te stany między sobą.

Wielki kabalista Baal HaSulam w swoich pracach opisał historię stworzenia Ziemi i wszystkie okresy jej kształcenia. Ale mógł on to zrobić nie dlatego, bo studiował geologię, a dlatego, bo widział te wszystkie stany.

Nie było to dla niego trudne wejść w nie, podobnie jakby wziąć lornetkę, czy mikroskop, czy teleskop, i zgodnie ze swoimi indywidualnymi wewnętrznymi narzędziami poprawnie nastroić się, żeby zobaczyć i poznać dowolny okres.

Na tym polegają tak zwane „ukryte” kabalistyczne praktyki. W rzeczywistości one nie są ukryte, ale kabalista nie może przekazać ich innym. Tylko on sam może stosować je, dlatego że są one jego wewnętrznymi właściwościami. Nauczyć się rozszerzać zakres swojej wewnętrznej wizji może każdy, jeśli będzie systematycznie, poważnie studiować kabałę i sam stanie się kabalistą.

Kiedy prawidłowo się nastroi, to będzie w stanie „wyjść” z siebie i podróżować poza naszym światem, we wszystkich systemach wszechświata. Przecież nasz świat jest najmniejszym, nieistotnym i szarym, który, według kabały, istnieje tylko w naszej nienaprawionej percepcji, w naszej wyimaginowanej wyobraźni.

Z programu TV “Krótkie opowiadania”, 22.10.2014

Kategorie: KABAŁA, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Dlaczego Tora zaczyna się nie od Abrahama lub od stanu znajdowania się u góry Synaj, a od Adama, stworzenia?

Odpowiedź: Abyśmy mogli zrozumieć, że najważniejsze – to rozbicie duszy na wiele części, a następnie dana jest Tora – dana jest tylko dlatego, żeby zebrać wszystkie te części razem, skleić je, a tym samym ujawnić Stwórcę w sklejonym naczyniu. A jeśli nie było by tego początku – rozbicia, to, oczywiście, nie było by sensu we wszystkich innych działaniach.

Dlatego Tora zaczyna się nie od Abrahama, ponieważ Abraham – jest już konsekwencją rozbicia, jest to już początek naprawy, i nie z darowania Tory, dlatego że jest to już otrzymanie narzędzia i planu naprawy, a mianowicie z Adama. I Tora kończy się na pełnym ujawnieniu Stwórcy, to znaczy w całkowicie naprawionej, wielokrotnie wzmocnionej duszy Adama.

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Tora, Wspólna dusza "Adam"

Pytanie: Jak mogę odnaleźć ważność duchowego rozwoju?

Odpowiedź: Odnaleźć – znaczy:

1. pojąć, że nie ma we mnie ważności duchowego rozwoju,

2. pojąć, że mogę zarządzać tym procesem,

3. że ważność tą mogę uzyskać tylko z zewnątrz, ponieważ ja sam jestem absolutnym egoistą,

4. z zewnątrz – oznacza od otoczenia, od grupy

5. otrzymać można tylko na miarę ważności tego, do czego dążę,

6. … doszedłem do tego, od czego zacząłem – od braku ważności.

Gdzie jest rozwiązanie?

Pozostaje tylko jedno: wykorzystać właściwość zazdrości do tego, co posiada inny i co jest dla niego ważne. A jeśli nikt nie ma tej ważności dla duchowego rozwoju? – Pozostaje tylko grać w ważność, celowo rozpalić serca przyjaciół pozorną ważnością duchowego rozwoju.

I nie jest to nowe ani oryginalne – tak my wszyscy „propagując” otrzymujemy od środowiska pozorną ważność tego wszystkiego, co następnie zaczynamy cenić w naszym życiu, na co pracujemy, do czego dążymy – i tylko dlatego, ponieważ jest to ważne w oczach otoczenia.

Tak to również występuje w naszym duchowym rozwoju. Tylko tutaj wszystko uświadamiamy sobie i świadomie organizujemy sobie źródła przyszłej ważności, sami tworzymy środowisko i obiekty ważności – co po grze stanie się dla nas rzeczywiście ważne!

I tak,  powinieneś grać przed przyjaciółmi. Czym lepiej będziesz przed innymi grać, że rozwój duchowy jest dla ciebie ważny, tym szybciej przekształcisz się z obojętnego w nieobojętnego do duchowego rozwoju.

Powinieneś grać przed przyjaciółmi rolę człowieka, któremu nie jest obojętna naprawa świata, miłość do przyjaciół, który płonie od wewnątrz, dąży do tego – i nie ważne, co przy tym dzieje się w tobie, lecz na zewnątrz zobowiązujesz się grać taką rolę.

Wszelkimi sposobami pokazuj im, jak bardzo jest ci ważna grupa, jak troszczysz sie o nią, że naprawdę “płoniesz”. Tylko tak można rozpalić ich serca. A przede wszystkim – swoje serce.

Można umówić się z przyjaciółmi i na przemian, ale lepiej wszyscy razem, grać wspólnie przed wszystkimi. Musimy zrozumieć naszą naturę i nauczyć się zarządzać nią!

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Jak kabała odnosi się do pojęcia „astral” i do praktyki astralnej?

Odpowiedź: Istnieją różne techniki, które tymczasowo osłabiają wpływ naszego egoizmu na nas. Wówczas człowiek zaczyna przez pryzmat materialnego świata jakby czuć zjawiska bliskie do duchowych. Jednak przy tym nie występuje w nim naprawa pragnień i dlatego on się nie dostaje do świata duchowego i pozostaje wewnątrz intencji dla siebie.

Naprawa nie polega na rezygnacji z pragnienia otrzymywania ani na stosowaniu szczególnych technik, które także oparte są na zmniejszeniu pragnienia i według których należy mniej jeść, w szczególny sposób oddychać, skupić umysł na specjalnych obrazach. Naprawa polega na zmianie intencji z egoistycznej (dla siebie) na altruistyczną (dla Stwórcy). Tylko wtedy człowiek naprawdę może odkryć zjawiska duchowe.

Pytanie: Przez wiele lat interesuje mnie jedno pytanie: skąd się bierze u człowieka jasnowidzenie? A dokładniej zastanawiam się, z której strony przychodzą te „filmy”: ze strony Boga czy diabła? Mam dwa pytania: z której strony przychodzą i jak ich się pozbyć?

Odpowiedź: Po pierwsze, to nie jest ani Bóg, ani diabeł, ale po prostu zwiększona wrażliwość człowieka. Człowiek jest w stanie poczuć to, co ma się wydarzyć na świecie. Przecież wszystko już istnieje, ale jest ukryte przed naszym postrzeganiem. Dla nas to tajemnica, ale w rzeczywistości czas nie istnieje i mowa jest o stopniach, które odkrywają się w nas jeden po drugim.

A więc, niektórzy są w stanie zobaczyć tę kolejność „na wskroś”. Wyobraź sobie, że źle widzę i zajmie mi pięć minut, aby zbliżyć się do ciebie i cię poznać. Jednak jeśli założę okulary, to wtedy bez tych pięciu minut natychmiast „zbliżę się” do ciebie i cię rozpoznam. Czas i przestrzeń są w istocie tym samym. Wszystko zależy od „okularów”…

Po drugie, nie trzeba specjalnie pozbywać się czegokolwiek. Wszystko, co jest wymagane od nas wszystkich – zarówno jasnowidzów, jak i zwykłych ludzi – to osiągnąć naprawę naszych pragnień i zlać się ze Stwórcą poprzez podobieństwo z Nim swoimi właściwościami. Przy tym człowiek uczy się, jak prawidłowo używać wszystkich swoich właściwości i cech.

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Jak należy zrozumieć, że możemy istnieć bez ciała albo poza naszym ciałem?

Odpowiedź: Istnieje informacja sama w sobie, istnieje nośnik informacji i istnieje ktoś, kto odczuwa tę informację. I one wszystkie mogą się zmieniać. Informacja (intelekt, itp.) może istnieć nie tylko w białkowym lub krzemowym nośniku i w innych nośnikach, a w ogóle w nie materialnym nośniku, nie w mózgu.

Informacja sama w sobie nie jest materialna. Ale my postrzegamy ją tylko poprzez materialne  nośniki. W dzisiejszych czasach jesteśmy już w stanie przenieść informację z żywego, białkowego nośnika (mózgu) na nieożywiony nośnik. Nasza cała ewolucja prowadziła nas poprzez stopniowe zmiany nośników informacji, z języka mówionego do języka pisanego na różnych nośnikach, do programowania i przechowywania informacji w wirtualnej przestrzeni.

A dzisiaj stoimy u progu naszego przejścia do innego stanu, w którym ciało będzie tracić na ważności, a uczucia będą przechodzić w nowy wymiar (właściwość obdarzania). Przy czym informacja z jej obecnego nośnika, mózgu – to znaczy z pragnienia rozkoszowania się -zostanie przeniesiona na nośnik – właściwości obdarzania.

Kategorie: Dusza i ciało, Postrzeganie rzeczywistości, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Jest oczywiste, że Stwórca dodaje goryczy w życiu człowieka, inaczej człowiek nigdy nie spojrzałby w kierunku właściwości obdarzania. Ale dlaczego te ciosy przychodzą na tak niskim poziomie: zdrowie, pieniądze, podstawowe potrzeby, problemy rodzinne, praca? Dlaczego Stwórca nie daje przeszkód na poziomie żądzy władzy, pychy, itp.? Bo przecież właśnie w tej sferze powinnismy dokonać naprawy.

Odpowiedź: Spójrz na Baal HaSulama, jednego z największych kabalistów, jak znosił on materialne cierpienia, brakowało w jego domu jedzenia i miały miejsce wrogości w środowisku. Było wszystko. W ogóle trudno jest usprawiedliwić i zrozumieć, co się działo z kabalistami w rożnych wiekach, niezależnie od tego, na jakim stopniu duchowego zrozumienia się znajdowali.

Powodem jest to, że są oni włączeni w ogólną strukturę i nie dostają tego, na co sami zasłużyli, ale to, co jest wymagane w ramach ogólnej naprawy. Wiemy, jak zakończyło się życie rabina Akiwy, jak zostały spalone księgi Rambama. Wszystko to nie jest przypadkowe, lecz w ten sposób wszystko zostało ustalone przez wyższą siłę. Osoby te są „wplecione” w ten świat i podlegają ogólnym warunkom. Nie jesteśmy w stanie zrozumieć ich problemów.

Zwykłego człowieka zdziwiłoby to: „Co to jest za przeszkoda? I dlaczego kabalista nie może tego  przezwyciężyć? „W rzeczywistości nie wiemy na jakim stopniu znajduje się ten kabalista i jakie obciążenie serca przeżywa w danym momencie. Połóż ołówek na podłogę, a on nie będzie w stanie przez niego przeskoczyć. Myślimy, że takie rzeczy po prostu nie mogą się wydarzyć? A jednak może tak być.

Dlatego też  powinniśmy zachowywać się w odpowiedni sposób wobec swoich przyjaciół. Nie osądzaj nikogo, dopóki nie będziesz na jego miejscu. Ponieważ ty nie możesz rozpoznać, nie rozumiesz, w jakim stanie znajduje się on obecnie. Możliwe, że otrzymuje takie przeszkody, które po prostu nie jest w stanie przezwyciężyć. Gdybyśmy to tylko zrozumieli, wtedy postrzegalibyśmy siebie nawzajem w inny sposób.

Pytanie: A jednak istnieje pragnienie, które jest skierowane na bogactwo, sławę, władzę czy wiedzę. Ale ciosy przychodzą na niższym poziomie …

Odpowiedź: Człowiek zostaje dotknięty dokładnie w to miejsce, gdzie go najbardziej boli. Bo w jaki sposób wyższy ma go „ukłuć” tak, aby poczuł? Wyższy musi wybrać odpowiednie miejsce. I obliczanie tutaj jest ogólne, generowane w odniesieniu do całego świata.

Pytanie: Skąd Stwórca wie, co jest konieczne dla każdej pojedynczej osoby?

Odpowiedź: Chodzi tu o doskonały system świata nieskończoności, który wszystko organizuje. Przecież nie myślisz, że Stwórca siedzi z kalkulatorem, aby wykonać swoje kalkulacje. Nie, jest to olbrzymi system analogowy, w którym wszystko jest doskonałe. System ten pracuje nonstop, dla niego praca i spokój jest tym samym. Działa w nim niezmienny algorytm. Nie ma czasu, nie ma ruchu, nie ma przestrzeni – wszystko znajduje się w pełnej równowadze.

Z tego zrównoważonego systemu schodzą do nas po stopniach duchowych  na dół stany, które rozprzestrzeniają się w przestrzeni, rozkładając się na sekundy, dni i lata. W taki sposób z analogowej doskonałości powstaje niedoskonały stan.

System ten ujawnia każdemu dokładnie to, co jest niezbędne, przypisując parametry, które przejawiają się w sytuacjach rodzinnych, w dolegliwościach, itp.

Pytanie: Ale dlaczego przybiera to takie straszne formy? Nie można byłoby wymyślić coś bardziej łagodnego?

Odpowiedź: My nie rozumiemy swojego egoistycznego pragnienia w całej jego głębi. Nie wiemy, co dzieje się w tej otchłani. Ponieważ to właśnie my jesteśmy przeciwni doskonałości natury. Musisz mieć jeszcze trochę cierpliwości, dopóki nie poznasz tej doskonałości. Wtedy z pewnością nie będziesz mógł nic zarzucić Stwórcy …

Z lekcji „Przedmowa do nauki dziesięciu Sfirot” 13.02.2012

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Na lekcji powiedział pan, że najważniejszym w tej chwili jest dla pana studentów, powiększenie narodzonego między nimi wspólnego pragnienia właściwości wzajemnego obdarzania. To uczucie istnieje już niezależnie od nich, samo w sobie, jak noworodek, który odłączył się od matki. Jakie powinny być nasze kolejne działania?

Odpowiedź: Teraz musimy dążyć tylko do tego, aby powiększyć nasze nowo narodzone pragnienie za pomocą powstającego w nas egoizmu, który dodamy do naszego wspólnego połączenia. Tylko tym wzmacniamy nasze połączenie, jak sportowiec, który wzmacnia się za pomocą sprzętu sportowego.

Pytanie: Ale ponieważ połączenie realizowane jest przez męska cześć naszej światowej grupy, to jaki jest w tym udział jego żeńskiej części?

Odpowiedź: Żeńska część: a) wspiera w tym mężczyzn, zmusza, wzmacnia, zachęca i b) zajmuje się bardziej rozpowszechnianiem na zewnątrz, dla 99%, rozpowszechnianiem idei „wzajemnego poręczenia” – integralnego połączenia całej ludzkości.

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Mężczyzna i kobieta, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Czy mógłby Pan opisać wszystkie 613 pragnień istniejących w człowieku? Jedno po drugim.

Odpowiedź: Oto tak, szczegółowo opisać wszystkie 613 pragnień? A po co? Żadnego z nich na razie Pan nie ma! One występują w człowieku za machsomem podczas jego duchowego wzniesienia jako pragnienia rozkoszowania się Stwórcą, jak zostało powiedziane: „Skosztujcie i zobaczcie,  jak dobry jest Stwórca”.

Po ujawnieniu Stwórcy zaczynasz czuć Go w 613 przyjemnościach, rozkoszach – najpierw z intencją rozkoszowania się Nim dla siebie (ABJA klipot), a następnie z naprawioną intencją dla Niego. W języku ludzkim nie ma możliwości opisania tych pragnień, ponieważ samych pragnień nie ma.

Kategorie: KABAŁA, Pytania&Odpowiedzi