Kongres w Charkowie. Lekcja 7

Pytanie: Jak można przezwyciężyć uczucie złości w stosunku do konkretnego człowieka?

Odpowiedź: Jest to wielka praca. Nie będzie to dla ciebie łatwe.

Trudno powiedzieć, od czego należy zacząć. Ambicja, pewność siebie i duma (bo wydaje mi się, że wiem lepiej, lepiej zrozumiem) tak funkcjonują na takim poziomie podświadomości, że nie pozwalają mi ocenić sytuacji w prawidłowy sposób (sprawiedliwie). To jest trudne.

Idziesz do grupy i wszystko negujesz: „Nikt nie jest dla mnie ważny, wszystko wiem lepiej, wszystko lepiej rozumiem”. To jest dobry egoizm, ale w naprawionym stanie. Lecz dopóki nie zostanie naprawiony, będziesz musiał zjeść dużo „soli”.

Co należy zrobić? W zasadzie czas wyleczy wszystko, ale pod warunkiem, że stale masz do czynienia z Kabałą. Bez względu na to, jakie relacje panują w grupie, staraj się zapanować nad sobą. Jeśli systematycznie próbujesz wykonać wszystkie działania, które są opisane w kabalistycznych źródłach, to w końcu Ci się to uda. Najważniejszą rzeczą jest cierpliwość. Ale to może trwać wiele lat.

Z 7 lekcji z kongresu w Charkowie, 19.08.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia

Kongres w Charkowie. Warsztat 7 

Z nauki Kabały wiemy, że znajdujemy się w niezmiennym stanie. Tylko nasza wrażliwość, nasze postrzeganie tego stanu zmienia się. Jak możemy zwiększyć tą wrażliwość?

Jeśli dodam do mojej wrażliwości, którą już otrzymałem, tj. do punktu w sercu, wrażliwość moich przyjaciół, jeśli połączę moje serce z ich sercem, to wtedy wystarczy to już, abym mógł zacząć postrzegać ów prawdziwy stan, w którym się znajdę. Jak możemy połączyć nasze serca?

Nasze próby niestety nie prowadzą do niczego. Zwracamy się z tą prośbą do Stwórcy, do Światła. Próbowaliśmy już wiele razy, ale osiągnęliśmy niewiele. Dlaczego? Ponieważ nasza postawa w odniesieniu do tego jest egoistyczna. Ciągle próbujemy uzyskać, zwiększyć w sobie wrażliwość do tamtego świata, w którym znajdujemy się w rzeczywistości, widzimy jednak z niego tylko mały zamglony fragment. Chcemy rozszerzyć nasze właściwości w egoistyczny sposób i jeszcze do tego wchłonąć poprzez nie wyższy świat.

Musimy jednak rozwinąć inną postawę. Prawidłowe podejście do połączenia między nami, do postrzegania wyższego świata, które jest oparte na właściwości wdzięczności. Wdzięczności! Od tego powinno się zaczynać każde z działań człowieka! Jest napisane, że nawet jeśli nad twoją głową wisi ostry miecz, pomimo to powinieneś dziękować i mocno wierzyć, że jest to dla twojego dobra i że w ten sposób Światło pracuje nad tobą, aby właśnie w takich krytycznych momentach poruszyć Ciebie do przyjęcia właściwej postawy wobec Wyższego zarządzania.

Z 7 warsztatu z Kongresu w Charkowie, 19.08.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Warsztaty

Kongres w Charkowie. Lekcja 1

Pytanie: Jak możemy sobie prawidłowo wyobrazić nasz pierwszy wspólny stopień duchowy?

Odpowiedź: Wszyscy jesteście całkowicie ze sobą połączeni i objawia się między wami doskonała właściwość dawania. To jest wszystko! Połączyłeś się ze wszystkimi innymi i poczułeś, że znajdujesz się na następnym stopniu, tj. w wyższym świecie.

Zostanie Ci wtedy odkryta cała historia ludzkości, jej podstawy, jej pierwotna przyczyna, przyszły wyższy stan, do którego wszyscy się razem wzniesiemy. Istniejemy tam na wszystkich 125 stopniach i ty po prostu to odkryjesz. Gdy wejdziesz do świata duchowego, to zostanie Ci objawiona sto dwudziesta piąta doskonałego stanu.

Wewnątrz objawi się wyższa siła i wtedy zaczniesz w pewnym stopniu postrzegać jej właściwości, prawa komunikacji pomiędzy duszami, prawa zachowania tej całej mechaniki. To jest kolosalne poznanie Wyższej Mądrości. Właśnie to poznanie nazywa się nauką Kabały. To jest to, co nas napełnia – tak zwane „Światło mądrości” (Or Chochma), które przynosi nam maksymalne napełnienie.

Oczywiście, że wtedy już postrzegasz siebie poza Twoim ciałem, tzn. ciało istnieje obok ciebie tak, abyś za pomocą niego miał możliwość się naprawić, jednakże twoje istnienie jest już połączone z tym poziomem informacji, napełnienia, które teraz ujawniłeś. Znajdujesz się tam. To jest twoje Ja.

Z 1 lekcji kongresu w Charkowie, 17.08.2012

Kategorie: Duchowość, KABAŁA, Kongresy, wydarzenia, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Rozwój, Wzniesienie/Upadek

Pytanie: Jak i w czym objawia się właściwość obdarowywania w grupie: w myślach, w działaniach, we wspólnej pracy, w odczuciach? Może pan opisać odczucia człowieka, który znajduje się w naprawionej grupie, w której objawiła się właściwość obdarowywania?

Odpowiedź: Grupa znajduje się w prawidłowym stanie, gdy w każdej chwili swego istnienia, znajdzie siłę, aby skierować się w stronę właściwości oddawania. To znaczy, że stale, chociaż w różnym czasie, mają miejsce wśród jej członków upadki i wzniesienia, ale zawsze jest możliwość, aby uchwycić się jednego z przyjaciół i wyciągnąć się z tego stanu, i w ten sposób dwóch lub trzech przyjaciół wyciąga innych.

Wasza łódź została zniszczona? Ale w tej na pół-zniszczonej łodzi, został jeden człowiek i on ratuje wszystkich innych. To jest prawidłowa grupa.

Jeżeli będziecie działać w ten sposób, wówczas sterujecie bezpośrednio w kierunku celu, a wtedy wszystko będzie dobrze.

Z 3 lekcji kongresu w Charkowie, 17.08.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Rozwój, Wzniesienie/Upadek

Kongres w Charkowie. Warsztat 3

Wezwanie Stwórcy, modlitwa, może mieć miejsce w naszym stanie tylko wtedy, gdy jest ona wspólna, inaczej Stwórca jej nie wysłucha. Stwórca usłyszy modlitwę tylko wtedy, gdy ludzie łączą się razem i tworzą wspólną opinię, jak jeden człowiek z jednym sercem, z jednym umysłem, ponieważ w ten sposób tworzą oni zbiorowe pragnienie.

Co to jest za pragnienie? To znaczy, że On przyjdzie i naprawi je, wzniesie, napełni, itd.

Jeden człowiek nic nie jest wart – taka modlitwa po prostu nie istnieje. Możesz krzyczeć ile chcesz – będzie to jak głos wołającego na pustyni. Jednak kiedy zbierze się kilkanaście osób, to nie ma znaczenia, jak krzyczą, nawet jeśli fałszywie, ich prośba zostanie wysłuchana, ponieważ próbują połączyć się ze sobą.

Z 3 warsztatu kongresu w Charkowie, 17.08.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Warsztaty

 Pytanie: Mówił pan, że w dzisiejszych szczególnych okolicznościach potrzebujemy pomocy ze strony kobiet. Co to jest za siła, bez której nie jesteśmy w stanie nic zrobić?

Odpowiedź: Kiedyś ktoś powiedział takie zdanie, że za każdym sukcesem mężczyzny stoi kobieta. Oczywiście, im większy on odnosi sukces, tym poważniej, delikatnie mówiąc, ona podchodzi do tej sprawy.

I dlatego też chciałbym zwrócić się do wszystkich naszych kobiet – zarówno do tych, których mężowie z nami studiują, jak również do tych, które nie są zamężne.

Pokazujcie mężczyznom przy każdej okazji, że kobiety oczekują od nich zjednoczenia i naprawy. Mężczyźni powinni zobaczyć, że w każdej kobiecie jest wielki niepokój związany z aktualnymi zagrożeniami, które coraz bardziej się rozprzestrzeniają, i troska o to aby wznieśli się ponad obecnym stanem i go naprawili.

Każda kobieta powinna to okazać. W rodzinie, oczywiście, największe sukcesy osiąga się, gdy mężczyzna czuje, że kobieta oczekuje od niego realnych duchowych działań.

Bardzo ważne jest, aby każda kobieta czyniła w tym kierunku wysiłki. Ponieważ kobiety posiadają szczególny dar, który pozwala im, nawet bez słów, pobudzić mężczyzn na poziomie emocjonalnym, przekazać im swoje pragnienie i pokierować we właściwym kierunku. W zasadzie, to nie jest żeńska właściwość, ale matczyna.

A mężczyzna, ponieważ nie może rodzić, pozostaje w pewnym sensie „dzieckiem” i posiada przeciwną skłonność – do słuchania. Dlatego też my, mężczyźni, bardzo potrzebujemy żeńskiego wsparcia.

Pytanie: Kobieta w sposób naturalny czuje ciągły brak. Na co powinien być on skierowany?

Odpowiedź: Świat znajduje się w kryzysie a kryzys ten powstał po to, abyśmy mogli naprawić go za pomocą zjednoczenia. Najpierw łączymy się w grupy, potem w naród Izraela – „terytorium”, w którym jest Światło, które prowadzi z powrotem do źródła, a później z całym światem. Musimy troszczyć się o to, aby naprawa odbywała się w tej kolejności. To jest to, co kobieta powinna wymagać od swojego męża i w ogóle każda kobieta od każdego mężczyzny. Delikatnie, ale nieustępliwie. Kobiety to potrafią …

Z lekcji do gazety „Ha Uma” („Naród „), 12.08.2012

Kategorie: Kobieta, Mężczyzna i kobieta, Naprawa, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Pytania&Odpowiedzi, Rozwój

Kongres w Charkowie. Rozmowa wstępna

Pytanie: Jak mogę być pewien, że w ciągu tych trzech dni kongresu, w każdej sekundzie naprawdę dążę do połączenia i nie jest to tylko złudzenie egoizmu?

Odpowiedź: To nie ma znaczenia. Jeżeli moje myśli znajdują się tam, jeśli chcę być razem z wszystkimi, wewnętrznie ukierunkowany na połączenie z innymi, jeśli pragnę przeżyć to razem z innymi, istnieć z nimi we wspólnym polu, to jest mi to obojętne, czy mnie do tego popycha egoizm, czy wzniosłem się na stopień ważności przejawiania się, czy objawienia Stwórcy, abym mógł sprawić Mu rozkosz, otrzymywania od Niego, by Jemu dawać. Te obliczenia będą miały miejsce później.

Powtarzam: nie zwracajcie uwagi na Wasz egoizm! Jesteśmy tutaj, aby się połączyć, a egoizm zostawić gdzieś na boku. My zajmujemy się połączeniem.

Za każdym razem egoizm będzie nas prowokował, aby rozerwać te linie połączenia, które staramy się zbudować między nami. Ale my wiemy, że egoizm robi to, abyśmy wzmocnili te linie połączenia jeszcze bardziej. To jest jego praca, aby utrudniać nam nasze życie, abyśmy mogli wznieść się ponad nim do lepszego życia.

Z rozmowy przed kongresem w Charkowie, 16.08.2012

Kategorie: Egoizm, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Rozwój

Pytanie: Czy możemy poświęcić jeden z warsztatów na kongresie przeszkodom, które stoją na drodze naszego połączenia? Ponieważ z jednej strony są one utrudnieniem, ale z drugiej strony są konieczne, ponieważ należy się cieszyć z ujawnienia murów między nami.

Odpowiedź: W żadnym wypadku nie mówimy o przeszkodach, jak o czymś, co zakłóca nasze połączenie. Określamy je jako przeszkody, ponieważ w ten sposób przedstawiają się nam one w naszym egoizmie. Ale w rzeczywistości, postrzegamy je jako warunek konieczny dla wzrostu. Bez tego nie będziemy w stanie się wznieść.

Dlatego oczywiście powinniśmy postrzegać je z radością, ponieważ istnieją one wyłącznie z tego powodu. Jeśli człowiek jest zintegrowany z naszą nauką, to bez względu na to, jakie są przeszkody, będzie z ich pomocą wznosił się, o ile będzie na nie prawidłowo reagował.

Jest to bardzo ważne, ponieważ technika wznoszenia się ponad przeszkodami jest najczęściej stosowana. Nie ma żadnego innego sposobu wznoszenia się.

Z  wirtualnej lekcji, 12.08.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Rozwój, Warsztaty, Wzniesienie/Upadek

Pytanie: Ostatni warsztat był trudniejszy niż wszystkie poprzednie, bo zamiast zadać krótkie pytanie, przeczytał pan cały fragment z artykułu, a potem zaproponował, aby to omówić. Lecz nie było jasne, o czym dokładnie mamy rozmawiać?

Odpowiedź: Zrobiłem to celowo, aby zmusić was do tego, byście mówili od serca, z głębi odczucia. Jeśli śledzicie to co czytam na poziomie emocjonalnym, to wtedy nie musicie zapamiętywać pytania i zastanawiać się nad tym. Czujecie to po prostu i odpowiadacie na nie w kilku słowach. To wystarczy!

Właśnie to chciałem osiągnąć, aby zmusić was by wczuć się w tekst tak, abyśmy wszyscy wspólnie odczuli, co jest za tym ukryte. W rzeczywistości, jeśli będę starać się podążać za uczuciami, które wywołują moje słowa, a nie szukać odpowiedzi w rozumie, to wówczas będzie to funkcjonować.

Chcę, żebyście nie oceniali tego przez umysł, ale żebyście zaczęli łączyć się ze sobą poprzez swoje przeżycia tego, co usłyszeliście. W każdym fragmencie był zawarty jakiś zmysłowy rozwój, a wy powinniście tylko znaleźć razem wasze wspólne wrażenie, które mieliście od niego. Budowa wspólnego naczynia oznacza właśnie, osiągnięcie wspólnego wrażenia.

Grupa jest ogólnym uczuciem w pojedynczych, odizolowanych naczyniach – pragnieniach, które jednoczą się ze sobą, aby razem dojść do wspólnego wrażenia. Jeśli są one gotowe do tego jednego wspólnego wrażenia, wówczas objawia się między nimi ten „Jedyny”.

Z lekcji „Nauka dziesięciu Sfirot”, 30.07.2012

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Warsztaty

Pytanie: W jaki sposób możemy na nadchodzącym kongresie nie tracić odczucia warsztatów w przerwach, podczas posiłków, itd.?

Odpowiedź: Musimy stworzyć takie warunki zewnętrzne, które stale będą utrzymywać ludzi w tym stanie. Człowiek przychodzi rano na kongres i wieczorem idzie do domu. W tym czasie przechodzi przez wiele stanów duchowych i wieczorem wychodzi z kongresu jako całkiem inna osoba niż przyszła rano. Idzie do łóżka i całkowicie wyłącza się.

To samo dzieje się w następny dzień i w kolejny, to znaczy, że są to trzy dni bardzo poważnej pracy. Musimy zrobić wszystko, żeby cały kongres przebiegał w takim tempie i w takiej kolejności, aby człowiek stale czynił postępy. Nawet przerwy i posiłki muszą mieć na niego taki wpływ by zmusić go do posuwania się naprzód.

Kongres jest bardzo poważnym wydarzeniem. Nie powinno być alkoholu, jest on absolutnie zabroniony. Musimy wznieść się na stopień, na którym nie będzie takiej potrzeby. Wystarczy nam adrenalina z warsztatów.

Będziemy czuli, że jesteśmy podłączeni do jednej sieci, że znajdujemy się w „tej samej skórze” – Stwórca będzie nas otaczać.

Pytanie: Jak możemy postrzegać świat jako jedno stworzenie? Jak możemy zobaczyć ponad rozbiciem jedność?

Odpowiedź: Nie powinno się to objawić w rozumie, poprzez analizę, lecz przede wszystkim na poziomie emocjonalnym. Wewnętrzne powiązania świata odkryją się i będziecie mogli zobaczyć to w swoim wnętrzu.

Pytanie: Jak możemy odczuć ogólną potrzebę, hissaron?

Odpowiedź: Powstanie to z ogólnego włączenia się jeden w drugiego. Ponieważ wszystkie nasze lewe strony, tzn. wszelkiego rodzaju egoistyczne doznania wynikają z wzajemnej integracji.

Pytanie: Jakie kli / naczynie chciałby pan zobaczyć przed sobą?

Odpowiedź: Musi być gotowe, by zrobić wszystko dla połączenia – nic więcej! W ten sposób dojdziemy do zgodności, równowagi z wyższym Światłem, ujawni się ono w nas – i to wszystko. Realizacja tego w rzeczywistości nie jest łatwa, ale jej zasada jest bardzo prosta: istnieje siła, która będzie w tobie pracować, jeśli dasz jej taką możliwość.

Z wirtualnej lekcji, 29.07.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Warsztaty