Pytanie z bloga: Jeśli człowiek bada metodą analizy Wszechświat, gwiazdy, planety i ich powiązanie, to czy może on sam być centrum lub początkiem tego wszystkiego, co go otacza?
Odpowiedź: Nie. Jeśli badam coś co jest poza mną, to centrum jest tym, co badam. A jeśli badam siebie poprzez cały Wszechświat, wtedy centrum – to ja.
Z programu TV „Nowości z Michaelem Laitmanem”, 05.09.2018
Pytanie z Twittera: Jak Pan wiele razy sam mówił, człowiek w naszym świecie jest nikim, wszystko jest w rękach Stwórcy. To czy jest sens o tym mówić?
Odpowiedź: Warto mówić, dlatego że wszystko jest w rękach Stwórcy, z wyjątkiem jednej rzeczy – mojej wolnej woli. Ja mogę wybrać taki stan, taki rozwój, kiedy będę równy Stwórcy i wezmę w swoje ręce zarządzanie światem. Tak więc tutaj nie wszystko jest w rękach Stwórcy, ale to zależy ode mnie.
Oczywiście, wybierając, w jaki sposób będę się rozwijał, czy wezmę zarządzanie w swoje ręce, muszę poważnie zdać sobie sprawę z odpowiedzialność, którą biorę na siebie. I mimo wszystko, nawet biorąc to wszystko na siebie, to jeszcze bardziej wiążę się ze Stwórcą, potrzebuję Go, staję się Jego partnerem.
Poprzez to nie wywyższam się nad Stwórcą, a wykorzystuję wszystkie Jego właściwości, po to, aby wziąć od Niego stery zarządzania. On uczy mnie tego a później jakby zostawia. Co znaczy zostawia? On jest we mnie, ale nie postrzegany przeze mnie.
I to jest właśnie stopienie się ze Stwórcą, kiedy znika jakakolwiek różnica między nami: moje myśli są Jego myślami, moje czyny są Jego działaniami, moje pragnienia są Jego pragnieniami. To jest właśnie cel stworzenia.
Z programu TV „Nowości z Michaelem Laitmanem”, 18.09.2018
Pytanie: Jeśli nie trzeba wykonywać działań, a tylko prawidłowo pragnąć, to po co jest grupa?
Odpowiedź: Prawidłowe pragnienie – to jest właśnie działanie. Oprócz pragnień, nic nie jest potrzebne. Pragnienia czynią w naszym świecie wszystko. A grupa jest potrzebna po to, aby korygować swoje pragnienia z egoistycznych na obdarzanie.
Pytanie: Czy mogę po prostu zamknąć się w domu i życzyć światu wszystkiego najlepszego?
Odpowiedź: To nie zadziała. Po to, by zmienić swoje pragnienia, konieczna jest ogromna praca wzdłuż całej duchowej drabiny, na wszystkich 125 stopniach.
Komentarz: Czyli nasz świat jest potrzebny po to, abyśmy mogli wykonywać fizyczne działania, nawet jeśli nie mam pragnienia?
Odpowiedź: W naszym świecie tak jest, ale w duchowym jest to problem. Jak można działać w świecie duchowym, nie pragnąc? Jedyne, co możesz zrobić, to poprosić Stwórcę, aby On zmienił twoje pragnienie.
Z lekcji w języku rosyjskim, 15.07.2018
Pytanie: Jak prawidłowo pracować i traktować negatywne uczucia? Jak robi to kabalista?
Odpowiedź: Radzę wszystkim, kabalistom i nie-kabalistom: gdy tylko pojawiają się w was jakieś negatywne uczucia, musicie pamiętać, że to wszystko pochodzi od Stwórcy, jedynie po to, abyście zwrócili na Niego uwagę. Tylko ze względu na to!
W chwili, gdy zaczynamy o tym myśleć, negatywne uczucia znikają. Być może będziesz mieć różne pretensje do Stwórcy, ale samych negatywnych uczuć już nie będzie! A potem musimy działać, aby odkryć Stwórcę.
Z lekcji w języku rosyjskim, 08.07.2018
Pytanie: Istnieje punkt w sercu i materialne pragnienia. A gdzie ja jestem? Co to jest „ja“?
Odpowiedź: Moje duchowe „ja” – jest moją gotowością do otrzymania ze względu na obdarzanie, ze względu na przeprowadzenie przez siebie wyższego światła na innych. I wtedy, jeśli biorę na siebie misję napełnienia świata, cały Wyższy świat staje się mój.
W rezultacie każdy powinien to zrobić. W ten sposób człowiek osiąga pełną korektę. Czyniąc to, z jednej strony nic nie otrzymuje, a jedynie przeprowadza światło na pozostałych. Ale te napełnienia przechodząc przez niego, stają się jego. W taki sposób każdy człowiek osiąga rozmiar całej ogromnej duszy, całej ludzkości.
Z lekcji w języku rosyjskim, 15.07.2018
Pytanie: Jestem niewolnikiem moich przyjemności, czy jestem niewolnikiem pragnień?
Odpowiedź: Jestem niewolnikiem moich pragnień. Jeśli zmienię jedno pragnienie na drugie, to będzie zawsze mniejsze na większe, na to, które wydaje mi się lepsze. I znajduję się zawsze tylko w swoich pragnieniach.
Powstaje pytanie: jak możemy wznieść się ponad nimi? Właśnie tutaj jest nam potrzebna grupa i wyższe światło, które wykona nad nami tę operację.
Z lekcji w języku rosyjskim, 15.07.2018
Świat ujawnia nieprawidłowe relacje. Widzi, że globalizacja niszczy świat, ponieważ jest zbudowana na egoizmie, co sprawia, że nasz związek nie jest serdeczny, lecz agresywny ze względu na wzajemną eksploatację. Ta świadomość zła prowadzi świat do naprawy (przez cierpienie!).
Kabała różni się od innych metod tym, że uczy się jej w grupie „siedzącej w namiocie” pod jednym pokryciem, we wspólnej jedności, gdzie „wszystkie przestępstwa pokrywa miłość” i każdy, anulując swój egoizm gotów jest połączyć się z innymi pod jednym dachem miłości.
Początkowo człowiek ma pragnienie kochać tylko siebie. Ale stopniowo uczestnicząc w grupie, mimowolnie uświadamia sobie, że połączenie z przyjaciółmi jest konieczne do stworzenia duchowego naczynia – „miejsca” objawienia wyższego świata, Stwórcy, i połączenia się z Nim w miarę rozwoju relacji.
Powodem osiągnięcia miłości do przyjaciół jest zjednoczenie, po to, aby odkryć właściwość „jedność”. Pod wpływem tej ogólnej wyższej zasady „Stwórca”, jednoczącej wszystkich są w stanie połączyć się w niej przeciwstawne właściwości. I w niej osiągają wyższą doskonałość.
W jaki sposób nasze ego-pragnienie osiąga podobieństwo światła – obdarzać i otrzymywać?
Poprzez łączenie rozbitych właściwości otrzymywania i obdarzania ADAMa, aby odkryć w ich powiązaniu Stwórcę. Nasze połączenie ze sobą nazywa się Stwórcą (Bore), co oznacza „przyjdź i zobacz”. (Bo-Re).
Łącząc się w grupę, łączymy w różnorodnych połączeniach wiele przeciwnych właściwości, które zachowują swoją unikalność pomimo swoich różnic; tworzymy DUSZĘ, złożone duchowe naczynie, które wrażliwsze jest 620 razy, i odpowiednie do odkrycia Stwórcy.
Dobrze, że wszyscy jesteśmy różni i wszystko postrzegamy na różne sposoby. Pozwala to połączyć się wzajemnie uwzględniając wszystkie różnice i zebrać wspólne pragnienie, zdolne do odkrycia wyższego światła. Przecież odkrycie Stwórcy nie może nastąpić w indywidualnym jednowymiarowym pragnieniu.
Duchowy wzrost odbywa się poprzez połączenie egoizmów, rozbitych odłamków duszy Adama. Dlatego istnieje tylko jedno przykazanie „Miłość do bliźniego” – aby połączyć te elementy. Ich stopniowe zbieranie tworzy właśnie naszą duchową ścieżkę, aż do całkowitej naprawy, połączenia.
Sukces w Kabale zależy od relacji z grupą: w niej otrzymujemy wiele doświadczeń, których sami już nie musimy przechodzić. Przecież każdy, wczuwaniem się w stany przyjaciół, skłanianiem się i poręczeniem, formuje w sobie HaWaJaH, naczynie duszy do objawienia Stwórcy.
Etapy rozwoju duszy:
1. studia (według Baal HaSulama) i połączenie w grupie (według Rabasza)
2. wyjście z egoizmu (Egiptu)
3. opanowanie właściowści obdarzania, Biny (pustynia Synaj)
4. opanowanie właściwości miłości do bliźniego i do Stwórcy (zdobycie Ziemi Izraela, budowa Świątyni)
@Michael_Laitman
Pytanie: Gdzie znajduje się program cierpienia? W jakim korzeniu?
Odpowiedź: Nie ma takiego programu! Stwórca nie powoduje cierpienia. On chce nas popchnąć do przodu. Jeśli nie rozumiemy tych bodźców, to odczuwamy je, jako cierpienia.
Z góry nie schodzą do nas żadne negatywne oddziaływania. Jest to tylko niezrozumienie tego, co chce od nas Stwórca!
Pytanie: A co zstępuje?
Odpowiedź: Tylko to, co jest pozytywne. Jeśli nie chcemy postrzegać wpływu Stwórcy, jako pozytywnego wtedy, rzeczywiście odczuwamy go, jako negatywny.
Jeśli czujesz się źle, spróbuj zmienić swoje nastawienie do tego, pamiętając, że „nie ma nikogo oprócz Niego”, że On czyni tylko dobro i teraz podpowiada ci, że musisz się zmienić. Zmień swój stosunek do Niego i zaczniesz czuć dobro.
Zgódź się z tym, że mama, kiedy cię karze, robi to z miłości. Spróbuj sobie wyobrazić, jakiego dobrego stanu ci życzy i zobaczysz, jak zmieni się twój stosunek.
Wszystkie pragnienia, które istnieją w naszym świecie, schodzą od Stwórcy tylko po to, abyś ty posortował je, wybrał to, co odnosi się do poznania celu stworzenia, i poprawnie je realizował.
Kiedy czujesz, że nagle przyciągnęło cię do celu stworzenia, aby odkryć Wyższy świat, i jesteś w imię tego gotowy, by połączyć się z przyjaciółmi, studiować Kabałę i rozpowszechniać ją – to jest to właśnie poczucie pozytywnego przebudzenia.
Z lekcji w języku rosyjskim, 08.07.2018
Pytanie: Idea obdarzania dla mojego egoizmu wydaje się bardzo przerażająca. Czy to znaczy, że właściwie ją sobie wyobrażam?
Odpowiedź: Rzeczywiście, obdarzanie dla egoizmu jest gorsze niż samobójstwo.
Pytanie: Czy nie boi się Pan, że ludzie wystraszą się?
Odpowiedź: Nie. Mimo wszystko ludzie muszą zrozumieć, że stoją przed własną transformacją.
Aby przejść na następny poziom istnienia, należy podnieść się nad swoją naturą. A to wymaga bardzo poważnego wysiłku: zapragnąć się zmienić. Przecież kiedy chcesz, to nic nie jest przerażające, prosisz, i jest to przeprowadzane nad tobą.
Z lekcji w języku rosyjskim, 01.07.2018
Ten, w kim płonie iskra, pragnie wypełnić pustkę przykazaniami jak granat.
W miarę prośby, aby poczuć wielkość Stwórcy, aby iść tym ponad wiedzę.
Nie pragnie, aby Stwórca został objawiony, a Jego wielkości, aby bezwarunkowo spełnić pragnienia Stwórcy – o to prosi. To nazywa się wypełnianiem pustki przykazaniem.
Następuje uświadomienie sobie zła naszej natury: nie oczekujemy już od postępu niczego lepszego, przymusowy rozwój prowadzi nas do wzajemnego unicestwienia. Lepiej już nie będzie! Staczamy się coraz niżej w ponurą przyszłość. Wszystkie siły – nie myśleć o tym, a zastąpić to kultem zdrowia – nową religią.
Uciekamy od egoizmu, niewoli faraona, aby się od niego uwolnić! Aby nauczyć się obdarzać, pracować ze światłem, nad władzą faraona.
Ucieczka – to pierwszy anty-egoistyczny ekran.
Egipt pozostaje we mnie, ale ja wychodzę z niego, spod jego władzy i buduję ziemię Izraela, zamieniając ego w miłość.
Jeśli nie zgadzamy się pozostawać w egoizmie, nienawidzimy go, próbujemy wydostać się z niego, to wtedy odkrywamy jego władzę nad nami, odkrywamy siebie na wygnaniu z duchowego stanu – połączenia. Ten, kto nie chce budować wzajemnego poręczenia odkrywa faraona jak dobrego, nie chce od niego uciekać – ten jest „Erew Raw”!
Każdy egoizm znajduje się w powłoce faraona i nie pozwala się z niego wydostać. Próbami zjednoczenia się, wyrwania się z niego wzmacniamy egoizm, faraon staje się bogatszy, nie pozwala nam odejść. Ale w nas, i między nami a egoizmem pojawia się nienawiść. W rezultacie odkrywamy wobec niego bezsilność, ale również konieczność połączenia się ze Stwórcą.
Prawo poręczenia jest proste: jestem zobowiązany zatroszczyć się o 9 przyjaciół, a 9 – o mnie. Tak definiujemy życie i nikt nie może zniszczyć naszego systemu, przebić się w naszą jedność. Każdy w pełni zależy od 9 i od nikogo więcej. Jeśli dziesiątka znajduje się we wzajemnym poręczeniu, to jest jak twierdza ponad światem.
Wszystkie formy, w których pragnęliśmy duchowo odnieść sukces i nie udało nam się, powracają i korygują nas z naciskiem na naprawę. Dlatego wystrzegaj się budowania nieprawidłowych związków w grupie, aby nie wywołać negatywnej reakcji systemu, a tylko staraj się dążyć do całej grupy, do dziesiątki w ogóle.
Prawidłowe połączenie zawsze pochodzi do Stwórcy i prowadzi do Niego poprzez grupę: nie bezpośrednio ode mnie do przyjaciela, a żeby zbudować parcuf duszy z dziesięciu osób lub tylu ilu Stwórca przyprowadza do grupy. W przeciwnym razie nie odpowiadamy duchowej sieci i ona swoim naciskiem będzie popychać nas ku jedności.
@Michael_Laitman