Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 1

Pytanie: Dlaczego, żeby osiągnąć miłość między nami, ważne jest, aby anulować się?

Odpowiedź: Myślę, że rozumiemy to także z tego, co czujemy w naszym świecie w relacjach ze sobą. Jak mogę kochać kogoś innego, jeśli kocham siebie? To jest niemożliwe. Tylko wtedy, jeśli bierzesz właściwość drugiego człowieka, jego pragnienie, jego życie jako swoje, nawet ponad sobą, istniejesz po to, by zrobić wszystko, czego on pragnie, jest to wyraz miłości.

Nie istnieje inna definicja „miłości”, jak włączenie się w pragnienia drugiego człowieka w celu ich napełnienia. Wszystko inne – to absolutnie nierealistyczne sformułowania: „Kocham cię”. – Nie! Podaj mi konkretną, materialną definicję.

Nasz świat zbudowany jest na pragnieniach. Co powinienem zrobić ze swoim pragnieniem i pragnieniem kogoś innego? Jakie stany powinienem stworzyć między nami, które będą nazywane „miłością”? Tylko skierowanie wszystkich swoich właściwości na to, aby napełniać, zadawalać drugiego. To nazywa się, że ja jego kocham.

To jest dokładna realizacja, wyraz mojego stosunku do niego. Dlatego wszyscy jesteśmy stworzeni z pragnieniem otrzymywania. Jeśli stawiam pragnienia otrzymywania człowieka ponad swoje pragnienia, aby napełnić go, to nazywa się, że „ja go kocham”.

Nie ma innej materialnej, jasnej, czystej definicji, którą z biegiem czasu można ustalić, nawet zmierzyć, jak bardzo poświęcamy się dla drugiego. W tym, samo poświęceniu są poziomy, gdy nie robię czegoś dla drugiego, ale wznoszę się ponad siebie wbrew sobie, wszystko co mam zrobić dla siebie, robię dla niego.

Ta postawa, kiedy stawiasz drugiego ponad siebie, nazywa się miłością. Można znaleźć inne słowo: włączenie, połączenie, komutacja. Ale najprostszą rzeczą między ludźmi i we wszystkich językach – jest miłość.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 06.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 2

Pytanie: Jak możemy anulować się przed przyjaciółmi, jeśli ego odciąga nas od zjednoczenia?

Odpowiedź: Powinniśmy wykonywać wszelkiego rodzaju fizyczne ćwiczenia w grupie: łączyć się, rozmawiać, omawiać, pisać, rozpowszechniać.

Rozpowszechnianie – to bardzo ważne, ponieważ promuje zjednoczenie. Jeśli kilka osób zajmuje się razem rozpowszechnianiem, to ich łączy.

Przy tym ma miejsce oddziaływanie na nich Wyższego Światła, ponieważ robią coś koniecznego, potrzebnego dla Stwórcy. Tak należy działać. Próbujcie. To jest bardzo ważne.

Z lekcji nr 2 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 4

Pytanie: Powiedział Pan, że jeśli każdy przyjaciel włącza się w system dziesiątki, to w pewnym momencie staje się to systemem dziesięciu sfirot. Jak to zrealizować?

Odpowiedź: Jeśli zaczniecie anulować siebie każdy przed innymi, to dojdziecie do stanu, w którym system waszych wzajemnych połączeń przybierze określoną formę. Będzie to postrzegane przez ciebie jako system dziesięciu sfirot.

Zaczniecie odczuwać i wyczuwać we właściwościach oddawania między wami, że organizowana jest zupełnie inna forma interakcji – interakcja w oddawaniu, a nie w otrzymywaniu, co zawsze posiadaliście i do czego byliście przyzwyczajeni.

Ta forma będzie nazywać się duchową formą waszego stanu lub duszą, a to, co zaczniecie odkrywać między sobą, to wasz duchowy świat, Wyższe Światło, w którym stopniowo będzie się ujawniać jego źródło – Stwórca.

Z lekcji nr 4 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 08.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 3

Pytanie: Jeśli widzę przyjaciół wyżej siebie, jak wtedy mogę się za nich modlić?

Odpowiedź: W takim przypadku powinieneś modlić się za to, aby być razem z nimi. Jeśli wyobrażasz ich sobie wyżej siebie, wtedy powinieneś być w modlitwie o połączenie z nimi. Robiąc to, wznosisz grupę ponad siebie i podciągasz się do nich swoją modlitwą.

Nie masz żadnej innej możliwości. Znowu wyobrażasz sobie ich wyżej, jeszcze wyżej i znowu podciągasz się na ich poziom, modlitwą, bo chcesz być razem z nimi. I tak ciągle, ciągle się podciągasz. Oto metoda wznoszenia dla Ciebie – absolutnie prosta, przejrzysta, praktyczna.

Pytanie: Kiedy chcę zobaczyć zalety przyjaciół, i tutaj włącza się modlitwa, czy ona również odnosi się do „ponad wiedzą”?

Odpowiedź: Tak. Jeśli nie poznaję, a tylko proszę, wyobrażam sobie, to jest powyżej wiedzy.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego Kongresu „Wznieść się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Jak uniezależnić się od swoich uczuć? I w czym jest radość od takiej pracy?

Radość polega na tym, że nie zależę od tego, co rozumiem i czuję, dlatego że budzi się we mnie zdolność rozumienia i odczuwania czegoś wyższego, niż ja sam. To tak, jakbym zaczynał dodawać do siebie jeszcze jeden stopień, jeszcze jeden stan, zawierający rozum i uczucia bardziej wyższego stopnia, co nazywa się „ponad moją wiedzą”.

Pracuję nad tym, żeby odłożyć na bok moje własne zrozumienie i uczucia. A oprócz niego, chcę teraz zbudować w sobie jeszcze jeden bardziej wyższy stan, w którym jest zupełnie inne zrozumienie i uczucie otrzymane od Stwórcy. Tylko do Niego lgnę, i On determinuje dla mnie wszystko. Wszystkie moje uczucia i rozum są tylko od Niego! Nie ma nikogo oprócz Niego.

Buduję ten stopień ponad sobą i w takiej formie rozwijam się.

Z lekcji na temat „Wiara ponad wiedzą”, 18.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 2

Pytanie: Wszystkie potrzeby niemowlęcia zaspokaja matka. Czy grupa powinna również zadbać o wszystkie potrzeby przyjaciela?

Odpowiedź: Nie o wszystkie potrzeby przyjaciela, a tylko o jego potrzeby duchowe.

Nad grupą znajduje się Stwórca. I jeśli przyjaciel anuluje się przed grupą, Stwórca wyraźnie zadba o to, aby on otrzymał od niej wszystko, co jest niezbędne do jego duchowego rozwoju. Tak wszystko jest zbudowane.

Z lekcji nr 2 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 4

Nawet dla wielkiego mędrca ważne jest, aby anulować się przed swoimi uczniami. Jego mądrość oczywiście jest w milion razy większa niż jego uczniów. Jednak właściwości wzajemnego połączenia i obdarzania, które pielęgnują między sobą uczniowie, mędrzec tego nie ma, ich jest wielu, a on jest jeden. Dlatego jest gotowy uniżyć się przed nimi.

Grupa kabalistyczna według swojej duchowej wartości jest wyższa niż jednego kabalisty, wyższa niż jakiegoś mędrca, dlatego że w grupie przejawia się właściwość wzajemnego obdarzania.

Najważniejszą rzeczą, której potrzebujemy – to maksymalne anulowanie siebie przed grupą, przed jej wewnętrznym ukierunkowaniem, wewnętrznym połączeniem, które zbliża nas w taki sposób do właściwości obdarzania, do właściwości Stwórcy.

W centrum grupy znajduje się Stwórca i na tyle, na ile mogę zbliżyć się do tego centrum i zacząć go odczuwać, na tyle mogę odkryć Stwórcę.

Grupa – to zbiór maleńkich cząstek, dążących do celu ludzi. Jeszcze nie mogą nic zrobić w duchowości i nie rozumieją, gdzie się znajdują, ale zebrali się razem. Dlatego ich zgromadzenie jest wyższe według duchowej konstrukcji niż jednego wielkiego kabalisty, który jest sam.

Ponieważ uczniowie wewnątrz siebie budują Stwórcę, to znaczy ich stan jest bardziej obiecujący i dlatego Stwórca bardziej się nimi zajmuje.

Z lekcji nr 4 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 08.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 2

Pytanie: Jeśli każdy w dziesiątce będzie zerem i każdy anuluje swoje pragnienie, to nie pozostanie w ogóle żadnego pragnienia. To przed czym się wtedy anulować?

Odpowiedź: Wtedy nie będziesz już musiał się anulować przed czymkolwiek, dlatego że wy wszyscy całkowicie wyzerujecie się. To jest właśnie pierwszy punkt, z którego zaczniesz swoje duchowe wznoszenie się.

Anulować się przed resztą jest zadaniem każdego z nas w początkowym punkcie duchowej drogi. Od tego zaczniemy naszą wspinaczkę. Właśnie to zadanie stoi teraz przed nami.

I wtedy całe wznoszenie się będzie oparte na zasadzie „wiary ponad wiedzą”, kiedy właściwość obdarzania zacznie przeważać w nas nad właściwością otrzymywania.

Z lekcji nr 2 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 4

Pytanie: Jeśli przyjaciel rozumie, że jest wynikiem swojego otoczenia, widzi, że istnieją złożone stany i dlatego oddalił się od pracy, to jaki powinien być stosunek do niego? W czym można mu pomóc?

Odpowiedź: Musimy zrobić wszystko, aby mu pomóc, ale w normalny sposób. Pokazywać mu, jak bardzo chcemy, aby był z nami, aby nie oddalał się od nas, jak bardzo jesteśmy ze sobą związani, jak bardzo zdajemy sobie sprawę, że bez naszego zjednoczenia nie możemy poznać i odkryć Stwórcy, ponieważ On odkrywa się właśnie w naszym zjednoczeniu, jako centralny jego punkt, z którego wszystko pochodzi i do którego wszystko musi powrócić.

Musimy to wszystko wyjaśnić razem z nim i wpłynąć na niego naszymi myślami, modlitwami, rozmowami, w tym również z nim, aby jednak pozostał w grupie. Mimo to daleko nie odejdzie, nawet jeśli „odpłynie” gdzieś na kilka lat.

Opowiadałem już, jak powracali uczniowie Rabasza, którzy opuścili go na 10-15 lat, i nagle, jakby zbiegiem okoliczności, wrócili ponownie pewnego sobotniego poranka. Drzwi otworzyły się i wszedł człowiek, jak gdyby przed chwilą przyszedł, by nalać sobie filiżankę kawy.

Nie było uczucia, że nieobecny był przez dziesięć lat! Coś takiego nie może być w ludzkim społeczeństwie? A w grupie kabalistycznej – może. Tak po prostu wrócił z powrotem na swoje miejsce.

Dlatego nie powinniśmy martwić się, wszyscy przyjdą i przejdą swoją naprawę. Ale pożądane jest, abyśmy pomagali sobie nawzajem.

Z lekcji nr 4 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 08.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 4

Bez naszego zjednoczenia nie możemy poznać i odkryć Stwórcy. Ponieważ Stwórca odkrywa się jako centralny punkt naszego zjednoczenia, skąd wszystko się wywodzi i gdzie wszystko powinno powrócić.

Wielkość przyjaciół polega przede wszystkim na tym, że Stwórca ich wybrał. Oznacza to, że są wybrańcami Stwórcy.

Po drugie, widzę, jak bardzo dążą do tego samego celu. Oznacza to, że Stwórca umieścił w nich takie pragnienie, które cenię, i jest mi drogie.

Po trzecie, przyjaciele mogą mi pomóc, bez nich nie mogę osiągnąć celu. Bez nich jestem absolutnie niczym i nikim. Wszystko, co mogę otrzymać dla poznania Stwórcy, pochodzi tylko od nich.

Dlatego otrzymując od nich wszelkiego rodzaju właściwości, intencje, dążenia, mogę z nimi przyjść do Stwórcy. A sam nie mam nic, z czym mógłbym iść do Stwórcy. Jestem całkowicie odłączony od Stwórcy w moich właściwościach i myślach.

Oznacza to, że grupa jest komutatorem, który łączy mnie ze Stwórcą. Bez grupy nie mogę przylgnąć do Stwórcy. Jest dla mnie dosłownie jak łożysko dla zarodka, miejscem dziecka w łonie matki. Płód nie może przyczepić się do samej macicy, najpierw musi przyczepić się do łożyska, i przez nie – do macicy. Macica jest organem żeńskim. A łożysko łączy płód z macicą.

Stwórca jest duchowym łonem i całym tym wyższym organizmem, a łożysko, które łączy rozwijającą się duszę ze Stwórcą – to grupa. Dlatego, jeśli nie przywiązuję się do grupy, do przyjaciół, jeśli nie zbieram się z nimi w jedną wspólną całość, to nie mam żadnego związku ze Stwórcą i żadnej możliwości, aby w jakiś sposób osiągnąć to w przyszłości.

Dlatego jest tylko jedno wyjście: do przodu, i ani kroku do tyłu.

Z lekcji nr 4 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 08.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie