Pytanie: Czym jest konstrukcja duchowa (parcuf)?

Odpowiedź: Duchowy parcuf powstaje tylko w wyniku naszego wzajemnego połączenia. Nie ma takiego człowieka, który miałby swój indywidualny duchowy parcuf. Parcuf jest miarą naszego połączenia i powstaje tylko między nami.

Duchowy stopień jest miarą obdarzania. Ale w tym celu muszę kogoś obdarzać – powiedzmy, że oddaję tobie. Oznacza to, że stoję na czele tego obdarzania ciebie – jestem jego głową (rosz). Dołączam do siebie twoje pragnienia, aby je napełnić, i tak kształtuje się głowa i ciało mojej duszy (rosz i guf), które razem nazywane są „parcuf“.

Z lekcji „Nauka Dziesięciu Sefirot”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jeśli teraz zwracamy się do Pana, aby podziękować od nas wszystkim światowym dziesiątkom za to, że nas otaczają, czy robimy tym prezent osobiście Panu?

Odpowiedź: Oczywiście. To, że zwracacie się do siebie i za każdym razem więź między wami staje się coraz silniejsza, jest to dla mnie wielkim prezentem.

Pytanie: Czy możemy dawać prezenty Stwórcy, jeśli sami doświadczamy poczucia braku i niezadowolenia?

Odpowiedź: Brakuje ci miłości, którą możesz dać przyjaciołom i otrzymać od nich, a wtedy nie będzie żadnego uczucia braku. Zacznij rozwijać w sobie to uczucie.

Pytanie: Powiedział Pan, że przed podarowaniem prezentu, trzeba dowiedzieć się od przyjaciela, co jest dla niego ważne. Czy można zrobić to samo w odniesieniu do Stwórcy: wyjaśnić w dziesiątce czy Stwórca potrzebuje prezentu od nas?

Odpowiedź: Tak. Poza tym do Stwórcy możecie zwracać się w różny sposób: możesz wyobrazić sobie dziesiątkę, i Stwórcę – w centrum dziesiątki, lub możesz wyobrazić sobie dziesiątkę jako jedną wspólną całość wewnątrz Stwórcy. Wypróbuj obydwa sposoby.

Z lekcji na temat „Podarować prezent Stwórcy”, 13.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Przyzwyczailiśmy się do materialnych prezentów. A jak nauczyć się dawać i otrzymywać prezenty, gdy jesteśmy połączeni wirtualnie?

Odpowiedź: To nie ma znaczenia. Nie chodzi o prezent materialny, gdy dajesz mi jakąś bombonierkę lub pudełko ozdobione wstążką. Mówimy o dawaniu sobie prezentów dla poczucia połączenia. Chodzi o to, że chcesz mi przekazać coś przyjemnego, a ja czuję, że dajesz mi z głębi serca i chcesz, żebym poczuł to w swoim sercu.

Trzeba trochę zmiękczyć swoje serca, aby zaczęły czuć jeden drugiego. Zacznijcie robić taki wewnętrzny masaż, każdy na swoim sercu, abyśmy poczuli wzajemną relację. Próbujcie wykonywać takie ćwiczenia tak, jakbyście pocierali swoimi sercami. Starajcie się czuć siebie nawzajem poprzez serce, tak aby serce każdego odczuwało serca innych. To zadziała.

Z lekcji na temat „Podarować prezent Stwórcy”, 13.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

W punkcie 17 „Wprowadzenia do nauki Kabały” Baal HaSulam napisał, że trzecią podstawową koncepcją nauki Kabały jest skrócenie (cimcium) i ekran (masach). Chodzi o to, że kiedy światło schodzi z góry w dół, na każdym stopniu musi się zmniejszać, aby dawać niższym, istniejącym na każdym stopniu, możliwość odnalezienia siebie. Dlatego światło skraca się, czyli stale maleje gdy zstępuje z góry na dół po 625 stopniach światów.

Dlatego, aby niżsi mogli poznać światło, muszą nabyć ekran, czyli metodę podobieństwa do światła. Oprócz tego niżsi, nie chcąc otrzymać wyższego światła, dokonują na siebie skrócenia, ponieważ chcą go używać tylko dla obdarzania, tak samo, jak i Stwórca. W takim stopniu, w jakim stworzenia mogą przyjąć wyższe światło w celu obdarzania, jako gość i gospodarz, rozumieją się nawzajem, odkrywają się sobie i istnieją we wzajemnym powiązaniu.

Innymi słowy, istnieje Stwórca i stworzenie. Od Stwórcy pochodzą pewne przyjemności. Ale ten system, zwany Stwórcą lub wyższą siłą, ukrywa te przyjemności przed niższymi, dlatego abyśmy my, stworzenia mogli świadomie, samodzielnie osiągać te stany.

Po to właśnie są stworzone światy. A ekran jest anty egoistyczną właściwością lub siłą, która pozwala nam wypełnić najbardziej podstawowe prawo wszechświata – zgodność właściwości. Dzięki ekranowi dokonujemy skrócenia na otrzymywanie przyjemności dla siebie, i w taki sposób zrównujemy się we właściwościach z wyższym systemem.

Z programu telewizyjnego „Wprowadzenie do nauki Kabały”, 13.08.2023

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Pytanie: Jak należy odnosić się do przyjemności ze spotkania z dziesiątką?

Odpowiedź: Ciesz się tym, tylko żeby było wiadomo, że masz przyjemność z połączenia z przyjaciółmi.

Pytanie: Co powinienem wybrać: spotkanie z dziesiątką czy oglądanie lekcji w pojedynkę?

Odpowiedź: Niewątpliwie spotkanie z dziesiątką. A lekcji możesz posłuchać potem z zapisu.

Pytanie: Czy prawdą jest, że cierpienie i przyjemność są marchewką i kijem od Stwórcy?

Odpowiedź: Na razie niech tak zostanie. A potem zobaczysz, że jedno i drugie będzie marchewką.

Pytanie: Czy roztropność, w duchowym to zdolność szybkiego wznoszenia się ponad stany?

Odpowiedź: Tak, z upadku we wzniesienie.

Z lekcji „Nawyk staje się drugą naturą”, 11.08.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Stwórca daje człowiekowi punkt w sercu i doprowadza go do dziesiątki, gdzie wpada w ramiona przyjaciół i czuje się bezpieczny. W tym spokojnym stanie zaczyna „zasypiać”. Co należy robić? Trzeba wziąć na siebie jakąś pracę we własnej albo światowej grupie i ciągnąć ją z całych sił, inaczej utoniesz, uschniesz w swojej dziesiątce.

Pytanie: Jak dojść do stanu, gdy jeden człowiek jest odpowiedzialny za całą grupę?

Odpowiedź: Kiedy się jednoczymy, to przekształcamy się w jednego człowieka. Właśnie w taki sposób stajemy przed Stwórcą – jako jeden człowiek z jednym sercem: jedno pragnienie i jeden człowiek ze wszystkich osób razem.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 12.08.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Kiedy czytasz tekst kabalistyczny wiele razy, powiedzmy dziesięć, nagle za jedenastym razem widzisz słowo, którego wcześniej nie dostrzegałeś. Z czym jest to związane?

Odpowiedź: Jest to związane z naprawą człowieka. Człowiek wkłada dużo wysiłku, dlatego zaczyna rozumieć głębiej tekst, zauważa nowe słowa i znaczenia.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 12.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Studia Kabały

Pytanie: O co powinienem prosić, gdy doświadczam silnego fizycznego cierpienia i bólu?

Odpowiedź: Gdy doświadczasz silnego cierpienia i bólu, zwróć się do Stwórcy z pytaniem: „Jaka jest przyczyna tego cierpienia?”

A przyczyna znajduje się w egoizmie, w przeciwieństwie do światła. Nie ma nic innego. Możesz prosić o własną naprawę, aby zamienić ból w radość, w zdrowie itd., dlatego że stany cierpienia odpychają, oddalają nas od Stwórcy.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Praca duchowa

Pytanie: Na czym powinniśmy opierać nasz postęp, skoro już wiadomo, że nie jest to kwestia wiedzy?

Odpowiedź: Tylko na środowisku. Wiedza jest bezwartościowa, jestem gotów zapomnieć wszystko. Jak mówi Talmud ludzie modlili się, aby zapomnieć o tym, czego się już nauczyli. Chcę zacząć z czystym kontem, jak dziecko, nie mając nic przy duszy.

Niech wszystko, czego się nauczyłem do tej pory, wyleci z mojej głowy. Nawet jeśli moje serce pozostaje puste, niczego nie potrzebuje, chcę zacząć od nowa, ogołocony ze wszystkiego, co posiadam. Tylko w taki sposób możemy kontynuować naszą drogę, zaczynając każdy dzień od nowa.

Wydawałoby się, że tyle rzeczy jest zapisanych w książkach: „Pamiętaj, poznaj, nie zapomnij”…To prawda, ale w rzeczywistości człowiek postępuje, gdy jest gotowy „wyzerować się”, kiedy nie słucha głosu bieżącej chwili. Tylko środowisko pozostaje naszym stałym wsparciem.

Z lekcji według artykułu „Odkrycie miary – ukrycie dwóch”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Stwórca pragnie od nas tylko jednego: abyśmy próbowali się do Niego zbliżyć. Chociaż jest to sprzeczne z naszymi egoistycznymi pragnieniami, ale w końcu otrzymamy absolutne napełnienie.

Stwórca chce, abyśmy napełnili się Nim, ponieważ On znajduje się tylko w pragnieniu obdarzania. Dlatego gdy staramy się napełnić właściwością obdarzania, napełniamy się Nim, stajemy się jak Stwórca i osiągamy absolutne zbliżenie.

Z lekcji „Nawyk staje się drugą naturą”, 11.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa