Pytanie: Co to znaczy: Stwórca wypełnia pustkę we mnie?

Odpowiedź: Stwórca daje ci odpowiedzi na to, o co prosisz, i tym wypełnia pustkę.

Pytanie: Jak właściwie zwrócić się, aby Stwórca to zrobił?

Odpowiedź: Poproś Go, aby zamanifestował się w tej pustce, którą wcześniej stworzył. Odczuwasz ją i prosisz Stwórcę, aby się w niej odkrył.

Pytanie: Okazuje się, że Stwórca jest jakby na moje zawołanie, jak ktoś, kto służy moim pragnieniom.

Odpowiedź: I co w tym takiego? Prosisz Stwórcę, aby odkrył się w tej pustce, po to, aby sprawić Mu zadowolenie.

Pytanie: Jak odczuwać tę prośbę?

Odpowiedź: To pytanie nie jest już do mnie. W miarę zagłębiania się w swoją pracę duchową, odkryjesz swoje uczucia.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 28.11.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Jak wykorzystać Księgę Zohar po to, aby poprawić sytuację na świecie? Bardzo nie chcę czytać jej abstrakcyjnie.

Odpowiedź: Czytaj ją więc z myślą, że myślisz o świecie. Wtedy dokładniej zrozumiesz tę księgę.

Komentarz: Ale tekst księgi nie jest w żaden sposób związany z wydarzeniami, które obecnie dzieją się na świecie.

Odpowiedź: To nie ma znaczenia. Czytaj Księgę Zohar z intencją, żeby świat był lepszy, nawet jeśli nic nie rozumiesz. Ta księga jest jak lekarstwo. Przyjmij to lekarstwo a potem zobaczysz jak działa.

Z programu telewizyjnego „Przedmowa do Księgi Zohar”, 12.11.2023

Kategorie: Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, ZOHAR

Pytanie: Co to znaczy anulować swoją indywidualność?

Odpowiedź: Jeśli oddajesz się w pełni, aby pomóc wszystkim na świecie, wtedy twoje pragnienie, twoje właściwości łączą się ze wszystkimi i pomagają każdemu.

Pytanie: Co to znaczy być razem w dziesiątce, aby Stwórca nas podniósł?

Odpowiedź: Oznacza to być wzajemnie połączonymi ze sobą i poprzez wspólne połączenie zwracać się do Stwórcy, aby was podniósł.

Pytanie: Jaka jest prawidłowa reakcja na oskarżenia i oszczerstwa ze strony bliźniego?

Odpowiedź: Pokaż bliźniemu, że postrzegasz to we właściwości dobra.

Pytanie: Wydaje mi się, że widzę swoje przyjaciółki jako wielkie, ale jeśli ktoś mnie poprawia, natychmiast zaczynam obwiniać ją wewnętrznie i zewnętrznie. Jak w tym przypadku zaakceptować to, co chce naprawić we mnie przyjaciółka? I czy w ogóle może coś we mnie naprawić?

Odpowiedź: Nie. Przyjaciółka może dać ci przykład, a naprawić możesz się tylko ty sama a dokładniej tylko Stwórca, na twoją prośbę.

Pytanie: Co to znaczy zagłębić się w studia?

Odpowiedź: Zgłębić się oznacza poważne poświęcić się studiowaniu tego, co napisał Baal HaSulam.

Pytanie: Doświadczył Pan o wiele więcej upadków niż my wszyscy razem wzięci. Proszę powiedzieć, jak Pan wychodzi z tego stanu, jaki jest właściwy sposób na upadek?

Odpowiedź: Podnoszę się i to wszystko.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 29.11.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jest powiedziane, że miarę wielkości człowieka mierzy się miarą scalenia ze Stwórcą, czyli miarą anulowania się przed Stwórcą. Co to jest ta wielkość „miara wielkości człowieka”?

Odpowiedź: W jakim stopniu człowiek może podnieść się nad swoim egoizmem, czyli prosić Stwórcę, aby anulował jego egoizm i dał mu zamiast właściwości otrzymywania, właściwość obdarzania i miłości w relacji z innymi, tak jest mierzona jego duchowość.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 29.11.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Kiedy człowiek czuje pustkę i wewnętrznie, niemal nieświadomie, woła do Stwórcy, jak jego prośba zamienia się w świadomy, precyzyjny, wyraźny przekaz?

Odpowiedź: Człowiek powinien nieustannie szukać kontaktu ze Stwórcą. Nawet w tym stanie, w którym nie ma Stwórcy, powinien próbować znaleźć Go, prosić, aby mu się odkrył, aby wypełnił tę pustkę. Stwórca specjalnie stwarza w nas takie odczucia, abyśmy domagali się Jego odkrycia.

Pytanie: Czy musimy wypracować w sobie jakiś rodzaj nietolerancji dla pustki?

Odpowiedź: Tak. W każdej minucie naszego życia musimy sprawdzać siebie, na co ją straciliśmy: na zbliżenie z przyjaciółmi, zbliżenie do Stwórcy, co osiągnęliśmy, co staramy się osiągnąć. Jeśli będziemy trzymać się tego kierunku, to zawsze będziemy mieć pełny obraz tego, jak Stwórca działa w nas. Szczególnie gdy tworzy w nas pustkę, którą proponuje wypełnić Sobą.

Jest to miejsce na przyspieszenie i miejsce na wysiłek. Nie może tutaj być żadnych neutralnych stanów.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 28.11.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Mówi Pan, że egoizm kształtuje określone ciało. A co w takim razie formuje altruizm?

Odpowiedź: Altruizm kształtuje duszę, czyli zupełnie inne ciało – duchowe. Altruizm opiera się na tym, że postrzegam uczucia i myśli innych jako swoje. Nie kieruję się swoimi pragnieniami, a pragnieniami innych. A swoimi pragnieniami kieruję się tylko po to, aby napełnić cudze.

Aby to zrobić, potrzebuję zupełnie innych właściwości. Mój egoizm jest zdolny napełnić tylko siebie. Tutaj zaczynam podłączać się, powiedzmy, do ciebie. Ale ty masz inne pragnienia, inne potrzeby i dlatego rozwijam swój egoizm tak, że włączam twoje pragnienia, właściwości, całego ciebie w siebie i staję się podwójny, składający z siebie i z ciebie.

Moja część służy tobie, a twoja część pochłania to służenie, jak Bina i Malchut, jak matka i dziecko. W taki sposób przejmuję twoje pragnienie i napełniam je Wyższym Światłem, które przychodzi do mnie dodatkowo. Przez to czuję siebie napełniającym ciebie, czyli odczuwam siebie Stwórcą w stosunku do Ciebie. W taki sposób poznaję jedną 7-miliardową część Stwórcy.

Takie napełnienie, doznanie, zrozumienie, działanie – to wszystko nazywa się „Stwórca we mnie”. Właśnie odkryłem Go. Dlatego „kochaj bliźniego swego jak siebie samego” jest główną zasadą Tory, czyli całej instrukcji naprawy. Nie da się tego obejść. Jeśli chcesz poczuć coś więcej niż swoje zwierzęce ciało i żyć ponad nim, musisz włączyć drugiego w siebie!

Pytanie: Czy przywiązanie kogoś innego do siebie jest również korzystne?

Odpowiedź: Zacznij myśleć, że to się opłaca, że dzięki temu osiągniesz wszystko! Myśl tak, jak uważa twój egoizm, nie opieraj się! Najważniejsze jest, aby kochać bliźniego, nawet dlatego, że jest to dla ciebie korzystne. A potem zobaczysz – światło zacznie działać i poprowadzi to w zupełnie innym kierunku.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Struktura altruizmu”

Kategorie: Dusza i ciało, Praca duchowa

Pytanie: Czy może Pan podać przykłady świata duchowego lub go opisać?

Odpowiedź: Nie da się tego opisać! Brak mi słów, żeby opisać duchowy świat! Dlatego kabaliści wymyślili swój własny język lub przyjęli język naszego świata, aby opisać duchowe korzenie.

Ale wtedy nadal wyobrażasz sobie, jakby w świecie duchowym istniały przedmioty naszego świata. Kiedy mówię: „Mężczyzna, kobieta, dzieci, drzewa”, wyobrażasz ich sobie w świecie duchowym tak samo, jak są w naszym świecie. Przede wszystkim trzeba oderwać się od ziemskich obrazów, tak jak to zrobił Abraham, rozbił swoich bożków.

Dlatego nie powinienem opisywać tego, co dzieje się w wyższym świecie. Tak istotnie powiedziano: „To, co pojmiesz, poczujesz ty i nikt inny”. Tego nie da się przekazać! Musisz sam do tego dotrzeć i to osiągnąć. A wtedy ty i ja, czując ten sam obraz, będziemy mogli wymienić się naszymi wrażeniami. Z naszego wspólnego języka zrozumiemy, o czym mówimy.

Musimy zacząć pracować nad sobą, aby poszerzyć zakres swoich doznań. Bo wcześniej, nic nie da się zrobić. Będziesz patrzeć na innych i myśleć: „Jacy są mali! Jacy są głupi! Jak bardzo są ograniczeni! Jak doprowadzają siebie do jeszcze większych cierpień!” – i też nie można nic zrobić.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Ograniczenie wzroku i słuchu”

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa

Pytanie: Jak prawidłowo pracować z negatywnymi przykładami w otoczeniu, które czasem mają większy wpływ niż przykłady pozytywne i oddalają od źródła?

Odpowiedź: Staramy się ich nie dostrzegać zgodnie z regułą: wszystkie przestępstwa pokryje miłość.

Pytanie: Jaka jest różnica pomiędzy przykazaniami większymi i mniejszymi?

Odpowiedź: Nie ma między nimi żadnej różnicy, wszystkie przykazania są jednakowe. Istnieją jednak przykazania w stosunku do wszystkich ludzi i są to przykazania główne. Są też przykazania dotyczące poszczególnego człowieka lub czegoś innego i te przykazania są drugorzędne.

Pytanie: Możemy uniknąć stanu zapomnienia, tylko poprzez pracę dla obdarzania i pomnażając dobre uczynki w dziesiątce. Dlaczego więc wciąż powstają, mimo że staram się pracować dla obdarzania?

Odpowiedź: Ponieważ nie możemy utrzymać się w dobrym stanie, wzrasta w nas egoizm i ponownie w niego popadamy.

Pytanie: Czy na górze bierze się pod uwagę to, jak człowiek ocenia sam siebie, czy raczej jak ocenia go grupa?

Odpowiedź: Pod uwagę brana jest ocena grupy.

Pytanie: Aby poczuć Dającego w dziesiątce, musimy przebudzać punkt w sercu, aby nas połączył, i nieustannie otrzymując przyjemność, moglibyśmy poczuć Jego?

Odpowiedź: Nie, nie możesz ciągle odczuwać przyjemności i Dającego. Możesz osiągnąć te stany w takim stopniu, w jakim sam staniesz się dającym.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 25.11.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Przykazania

Komentarz: Gdy chcę zadać pytanie, natychmiast otrzymuję na nie odpowiedź poprzez przyjaciół i poprzez Pana. I taka wielka radość pojawia się wewnątrz. Chcę podziękować Panu i przyjaciołom za pytania, i Stwórcy za ten dialog.

Odpowiedź: Zuch! W zasadzie wszyscy, którzy zadają pytania, powinni zajrzeć głęboko w siebie i znaleźć odpowiedzi.

Chodzi o to, że na wszystkie pytania, które pojawiają się w moich uczniach, ja udzielam odpowiedzi. Nie na te pytania, które omawiamy w Internecie, ale te, które już krążą w naszym wspólnym kli.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 28.11.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Komentarz: Dostałem uczucie, że w moim sercu nie ma miłości a to, co wcześniej wydawało się miłością, okazało się jakimś wymyślonym egoizmem.

Odpowiedź: To prawda, faktycznie tak jest. Skąd mamy mieć miłość do innym? Mamy tylko do siebie. Dlatego musisz pracować nad sobą, jednoczyć się z przyjaciółmi, prosić Stwórcę, żeby dał ci siłę obdarzania, a wtedy w tobie pojawi się przyciąganie do innych.

Pytanie: Co jest prawdziwą oznaką czystej miłości do przyjaciół?

Odpowiedź: To, że myślisz tylko o nich.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 29.11.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie