Pytanie: Artykuły kabalistyczne podają, że musimy dążyć do równości między sobą. Dlaczego właśnie do równości? Co otrzymuje człowiek, kiedy dochodzi do tego stanu?

Odpowiedź: W grupie należy dążyć do tego, aby można maksymalnie pomagać przyjaciołom. Na tym polega twój rozwój i postęp wszystkich przyjaciół. Kiedy dasz dobry przykład przyjaciołom, to każdy z nich zacznie pracować dokładnie w taki sam sposób. W rezultacie okaże się, że wszyscy osiągniecie cel.

Pytanie: Ale co to jest za stan – równość? Jaka jest z niego korzyść?  Kiedy jestem wyżej od przyjaciela, rozumiem, że mogę go zainspirować. A kiedy przyjaciel jest powyżej mnie, mogę się od niego czegoś nauczyć. A co otrzymuję, jeśli jesteśmy równi?

Odpowiedź: Nie może być ogólnie równości jako takiej, ponieważ wszyscy jesteśmy różni. Każdy ma swoje naturalne duchowe korzenie, inną duszę. Dlatego każdy może wzbogacić drugiego.

Kiedy uczniowie studiujący Kabałę jednoczą się ze sobą, to wszystkie ich duchowe korzenie łączą się, tworząc tak zwane Drzewo Życia. Czyli poprzez połączenie mogą wywołać z góry wielkie światło, które odkryje przed nimi cały system duchowej rzeczywistości.

Z programu telewizyjnego „Praktyczna Kabała”, 16.01.2024

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Rabasz napisał, że każdy powinien wyobrażać sobie swojego przyjaciela jako wielkiego, dlatego że tylko w taki sposób można otrzymać od niego pewne wartości. Tutaj wprowadza nowe pojęcie zwane „wiarą ponad wiedzę”.

Oznacza to, że nawet jeśli nie postrzegasz przyjaciela jako wielkiego, musisz postępować z tą wiarą. Jak to możliwe, przecież człowiek nie ma kontroli nad swoimi uczuciami?

Odpowiedź: Chodzi o to, że każdy z nas jest ukryty przed drugim. Nie możemy zobaczyć drugiego w stanie pełnego odkrycia. Dlatego rada jest tu tylko jedna – należy szanować, cenić przyjaciela za to, że jest z tobą na drodze duchowej i wywyższać go tak bardzo jak to tylko możliwe.

Tak powinniśmy odnosić się do przyjaciół w grupie. A grupa to pożądane dziesięć osób, którzy studiują razem i wymieniają się swoimi odczuciami.

W stopniu, w jakim człowiek może tak wywyższyć przyjaciela, podnieść go i utrzymać ponad sobą, sam wznosi się ponad siebie. Pojawiają się w nim siły, które bierze od innych, a jednocześnie sam oddaje swoją siłę do „wspólnej kasy”. Wtedy podnosi się razem ze wszystkimi.

Z programu telewizyjnego „Praktyczna Kabała”, 16.01.2024

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co jest utratą w sercu, która prowadzi do poczucia prawdziwej niskości, prowadzącej do prawdziwej modlitwy?

Odpowiedź: Czasami bywa tak, że człowiek nie czuje żadnego związku z przyjaciółmi, ani ze Stwórcą. Czuje się całkowicie odcięty od duchowego i nie wie, co ma dalej robić. Taki stan z jednej strony jest bardzo dobry, dlatego ze wstrząsa człowiekiem, a z drugiej strony jest bardzo ostry. Ponieważ człowiek musi zebrać wszystkie swoje siły i krzyczeć do Stwórcy.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 23.01.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: W przeddzień kongresu doświadczam dwóch stanów: podekscytowania i radości. Chciałbym zrozumieć, na które z nich należy zwrócić większą uwagę?

Odpowiedź: Radować się, że mamy możliwość przybliżenia się jeszcze trochę do Stwórcy, i wszyscy razem jesteśmy na tej drodze.

Pytanie: Czym jest wewnętrzna praca każdego na kongresie, która będzie emitowana na zewnątrz, aby ten, kto jest w pobliżu, mógł zobaczyć, usłyszeć od każdego coś na temat pracy Stwórcy?

Odpowiedź: Musimy tak poczuć nasze pragnienie, żeby pochodziło z serca i wpływało na pragnienia wszystkich. Przecież chcemy być tak związani ze sobą, aby wszystko, co mamy w sercu spełniło się.

Z lekcji na temat: Przygotowanie do kongresu „Życie w dziesiątce”, 25.01.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Połączenie, Praca duchowa

Najważniejszą rzeczą na zebraniu jest to, aby wszyscy byli w jedności i wspólnie prosili tylko o jedno – znalezienie Stwórcy (Maor wa-Szemesz. Rozdział Waechi)

Pytanie: Na kongresie będziemy mieli wiele różnych działań. Jak możemy utrzymać właśnie to, aby być w jedności i „znaleźć Stwórcę”?

Odpowiedź: Nie mamy innego celu. Chcemy połączyć się między sobą, odkryć Stwórcę i zbliżyć się do Niego. A Stwórca ze swojej strony będzie oddziaływał na nas, pomoże nam się zjednoczyć i odkryć Go. Tak właśnie się spotkamy.

Najważniejszy jest dla nas Stwórca. On jest między nami, napełnia nas, podnosi, łączy i prowadzi do Pełnej Naprawy, gdzie scalamy się z Nim.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu „Życie w dziesiątce””, 25.01.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Podczas przygotowania do kongresu, rozwiązujemy proste pytania dotyczące świata materialnego. Na przykład, gdzie będą spać uczestnicy kongresu, co będą jeść. Czy powinniśmy szukać możliwości, aby skierować te zwyczajne pragnienia do Stwórcy?

Odpowiedź: Nie. Wszystko powinno być zbudowane według drabiny. Ponieważ zbieracie się z przyjaciółmi, oznacza to, że musicie zadbać o odpowiednie miejsce, jedzenie i wszystko co jest niezbędne. Nie ma potrzeby zwracać się w tej sprawie do Stwórcy. Zwracamy się do Niego tylko po to, aby nas zjednoczył, zesłał nam szczególne pragnienia i serdeczną bliskość.

Pytanie: Z jakimi pragnieniami powinienem przyjść na kongres, aby zadowolić dziesiątkę, Stwórcę?

Odpowiedź: Z pragnieniem zjednoczenia w sobie wszystkich przyjaciół. Obejmujesz całą grupę, fizycznie i duchowo i wznosisz ich do Stwórcy.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 22.01.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Kiedy przyjaciel z dziesiątki ma trudności, problemy, wydaje się to takie proste i łatwe, że chce się mu udzielić rady. Ale nie lepiej pokazać przykład, a może jednak przeanalizować sytuację?

Odpowiedź: Najlepiej pokazać przykład. Jeżeli ten przykład jest właściwie ukierunkowany, to wywołuje potrzebę jego powtórzenia.

Pytanie: Czym jest wolne, silne pragnienie połączenia się ze Stwórcą?

Odpowiedź: Wolne, silne pragnienie to pragnienie, które uwalnia się od klipot i dąży do Stwórcy.

Pytanie: Czy największą przeszkodą są dla nas różne pokusy świata materialnego, czy jednak złe relacje między nami?

Odpowiedź: Tak naprawdę największe przeszkody czają się w relacjach między nami, w grupie. Wydaje nam się, że przeszkody mogą być zupełnie innego typu, ale przyczyna jest właśnie w tym.

Pytanie: Są stany, kiedy po zjednoczeniu się z przyjaciółmi odczuwam lekkość i radość z połączenia, a czasem bywają stany, kiedy mam poważne obciążenia. Czy obydwa te stany są prawidłowe, czy nie?

Odpowiedź: Obydwa są poprawne. Ogólnie ujmując, wszystkie stany są potrzebne, ponieważ wszystkie tak czy inaczej, kręcą nami i kierują nas do Stwórcy.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 13.01.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Artykuły Rabasza należy czytać powoli i w skupieniu, ponieważ zawierają wszystkie działania, które musimy wykonać w naszej wewnętrznej pracy, wszystkie doznania, których musimy doświadczyć, wszystkie dążenia, które należy skierować w stronę naszego zjednoczenia.

Pamiętam, jak Rabasz czytał dla mnie te artykuły, kiedy jeździliśmy razem do Tyberiady. Wodził palcem linijka po linijce, czytał słowo po słowie. Nawet jeśli nasze myśli wybiegają do przodu i opierają się tak wolnemu tempu, musimy nauczyć się skoncentrować na każdym słowie i próbować je przyswoić.

Rabasz przywiązywał wielkie znaczenie do każdego słowa napisanego w tych artykułach. Jeśli przegapiłem jakieś słowo w tekście, natychmiast to zauważał. Raz napisany tekst, stawał się dla niego święty, i nie można było wprowadzać w nim żadnych zmian.

Kiedy teraz czytamy artykuły Rabasza, wspólnie, jeden po drugim, muszą te artykuły wejść we wszystkie nasze odczucia, w każdą duszę, w każdego człowieka i stworzyć w nim taki wewnętrzny porządek, aby w ciągu tego życia i wielu następnych cykli życia, człowiek nie zechciał przebudowywać go na nowo.

Stopniowo te artykuły zaczną się w nas coraz bardziej „materializować”, i będziemy je coraz lepiej rozumieć i postrzegać coraz bardziej zmysłowo. To te artykuły doprowadzą nas do naprawy.

Rabasz napisał te artykuły ze swojego wewnętrznego odczucia i chciał, aby przebudziły nasze dusze dokładnie, zgodnie z jego wskazówkami i schematem. Oczywiście, jest wiele dróg, prowadzących do Stwórcy. Ale jeśli człowiek próbuje wejść w duchowość bez tego wewnętrznego przeformatowania za pomocą artykułów Rabasza, to będzie to znacznie trudniejsza i dłuższa droga.

Droga, którą przygotował i wytyczył dla nas Rabasz, jest najkrótszą drogą prowadzącą człowieka do wymogu, naprawy swojej duszy.

Z lekcji „Nauka Dziesięciu Sefirot”, 22.01.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Rabasz, Studia Kabały

Artykuły Rabasza zawierają całą Torę. Rabasz bierze ją z wyższego stopnia i sprowadza do naszego poziomu, abyśmy otrzymali ją w jak najlepszej i najbardziej odpowiedniej dla nas formie, która pomoże nam rozwijać się i budować wewnętrznie, aby osiągnąć znacznie wyższy stopień. Dlatego dla nas nie ma wyższego źródła do wewnętrznej pracy jak właśnie artykuły Rabasza.

Najważniejsze jest, aby próbować wniknąć w nich sercem, a nie głową. Otworzyć swoje serce i starać się poczuć Stwórcę, a dopiero potem rozpoczynać ćwiczenia wewnątrz serca, aby znaleźć jeszcze bliższe zestrojenie ze Stwórcą. Jak możemy zbliżyć się do Rabasza sercami? Tylko powiększając nasze serca, łącząc się z sercami naszych przyjaciół. Nie ma innej drogi.

Za kilka dni zbierzemy się na kongresie, który w całości będzie bazował na artykułach Rabasza i nosi nazwę „Życie w dziesiątce”. Jestem bardzo podekscytowany i z wielkim niepokojem czekam na ten kongres, ponieważ Stwórca dał nam wszystko, czego potrzebujemy, i teraz wszystko zależy od tego, czy będziemy w stanie zrealizować to, co otrzymaliśmy, wkładając w to wszystkie nasze siły.

Przed nami otwarta jest cała droga i możemy teraz wznieść się do celu, ujawniając po drodze wszystkie elementy, które musimy koniecznie zebrać i połączyć ze sobą. Najważniejsze byśmy byli bardzo skoncentrowani. Mam wielka nadzieję, że nam to się uda.

Z lekcji „Nauka Dziesięciu Sefirot”, 22.01.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rabasz, Studia Kabały

Pytanie: Kiedy jesteśmy w stanie wzniesienia, szczególnie na kongresach, jednoczymy się i odczuwamy przyjemność od światła Stwórcy. Jeśli jednak nie podejmiemy dalszych wysiłków, to będąc w stanie przyjemności, prędzej czy później upadniemy?

Odpowiedź: Tak, gdy tylko utracicie wspólne dążenie w kierunku Stwórcy, natychmiast stracicie swój stan i ponownie popadniecie w indywidualny egoizm.

Pytanie: A jeśli w chwili upadku zaczniemy działać z pomocą grupy i pierwotnych źródeł, to znowu podniesiemy się?

Odpowiedź: Tak, ale nie można tego wykorzystywać na kongresie, nie ma na to czasu, to nie jest ten stan. Na kongresie powinniśmy przede wszystkim, czuć siebie nawzajem a tym samym nie tracić nic ze swojego serca.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 20.01.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie