Pytanie: Jeśli jedna minuta połączenia z duchowością jest uważana za wielki majątek, to czym jest mała duchowa rzecz?

Odpowiedź: Mała oznacza że jest częściowa. Gdzieś w czymś, w jakiś sposób jesteśmy połączeni ze Stwórcą. Dlatego zbieramy takie minuty razem, aż osiągną swój normalny stan.

Pytanie: Bywają dni, kiedy materialny świat przejmuje kontrolę. Czy można tą warunkową duchową minutą przeważyć cały dzień na czaszę zasług?

Odpowiedź: Oczywiście, że jest to możliwe, ponieważ duchowe siły, które otrzymujemy z góry, są znacznie silniejsze od sił materialnych. Jeśli zapragniemy, aby panowały nad nami, to w naszym egoizmie nie pozostaną takie siły, które mogłyby nas oderwać od duchowych sił.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 22.08.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: W jaki sposób w dziesiątce przybliżyć się do wypełnienia przykazania kochać siebie nawzajem?

Odpowiedź: Wyobraź sobie, że jesteś w dziesiątce. Widzisz ją przed sobą mentalnie albo fizycznie. A teraz wyobraź sobie, że musicie między sobą, rozciągnąć nić miłości, każdy od siebie do innych. Ta sieć miłości, którą chcesz poczuć, jest bardzo ważna. To w niej zaczniecie odczuwać później Stwórcę.

Pytanie: Jak w każdej chwili sprawdzać tę miłość?

Odpowiedź: Poprzez twoją reakcją i reakcję Stwórcy. Aby poczuć reakcję Stwórcy, należy po prostu poznać wszystkie możliwości i zobaczyć, gdzie możesz być bliżej Stwórcy, a gdzie dalej.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 22.08.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy powinno się dbać o postęp duchowy przyjaciół, którzy tego nie chcą?

Odpowiedź: Nie ma takiej potrzeby. Przecież nie pociągniesz ich wbrew własnej woli.

Pytanie: A co jeśli jesteśmy w tej samej łodzi z nimi?

Odpowiedź: To nie ma znaczenia. Człowiek musi samodzielnie osiągnąć to, czego chce. Możemy jedynie pomóc, jeśli tego zechce. Ci ludzie, którzy są w naszej grupie, z góry zgadzają się na współpracę z nami, więc troszczymy się o nich, ale o innych nie.

Pytanie: Czy powinniśmy zobowiązać ich do pojawiania się przynajmniej dwa razy w tygodniu?

Odpowiedź: Nie. Zostawcie ich w spokoju. Z tego powodu będzie wam tylko gorzej.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 31.07.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy schemat naszych wzajemnych relacji ze Stwórcą jest pewnego rodzaju łańcuchem stanów prowadzących do obdarzania? Jak utrzymać te wszystkie stany?

Odpowiedź: Nie ma potrzeby niczego utrzymywać. Należy skupić się na jednym z tych stanów i starać się go naprawić. Potem na następnym, i jeszcze na jednym i kolejnym. To wszystko.

Pytanie: Jeśli człowiek znajduje się w stanie sprawiedliwego, i jest zjednoczony ze Stwórcą i nie potrzebuje niczego więcej, to czy Stwórca może go zostawić w spokoju i nie wymagać od niego więcej wysiłku?

Odpowiedź: Jest to największa kara ze strony Stwórcy. Nie należy tkwić w takich stanach.

Pytanie: Z jednej strony studiujemy, że człowiek musi odkryć swoją nikczemność, gdyż jest egoistą. Z drugiej strony jest napisane, że zostaliśmy stworzeni na podobieństwo Stwórcy. Pytanie brzmi, kiedy człowiek może zakończyć odkrywanie zła a zacząć szukać dobra w sobie i w innych? Jak wydostać się z tego punktu nicości?

Odpowiedź: Kiedy człowiek zakończy badanie i naprawianie siebie, osiągnie całkowitą naprawę, wówczas zobaczy, kim naprawdę był, kiedy zaczynał pracę nad naprawą, a co osiągnął teraz.

Pytanie: Jest napisane, że należy kochać Stwórcę dwoma początkami. W dobrym początku mamy podobieństwo właściwości ze Stwórcą i łatwo jest nam pokochać Stwórcę. A jak kochać Stwórcę złym początkiem?

Odpowiedź: To jeszcze nastąpi, nie martw się. Najpierw napraw to, co masz do naprawy.

Z lekcji według listu Rabasza, 24.06.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Co to znaczy zawarcie sojuszu ze Stwórcą?

Odpowiedź: Oznacza to, że obiecuję sobie nie przerywać naszej bliskiej więzi, tylko ją powiększać i pilnować, aby nie zanikła, nie przepadła, nie zepsuła się.

Pytanie: Dlaczego człowiek może zasłużyć na sojusz ze Stwórcą na wieki?

Odpowiedź: Wiele napisano na ten temat. Ponieważ to jest jego korzeń. To jest jego najcenniejsza, najbardziej wewnętrzna, wieczna i szczególna siła, łącząca go ze Stwórcą, poprzez którą człowiek wpływa na Stwórcę, a Stwórca wpływa na niego. Jest to więc bardzo ważne dla człowieka.

Pytanie: Jak nawet przed zawarciem sojuszu, możemy obudzić miłość, która świeci z przeszłości i przenieść ją w przyszłość?

Odpowiedź: Nie przerywać jej, a stale rozwijać, ciągle o tym myśleć.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 20.08.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: W jaki sposób ekran związany jest z gotowością człowieka do obdarzania?

Odpowiedź: To właśnie ekran jest połączeniem człowieka ze Stwórcą w imię obdarzania.

Pytanie: Na które myśli możemy sobie pozwolić dla porównania, by były korzystne dla naszego duchowego postępu, a nie powodowały zamieszania?

Odpowiedź: Takie myśli, jak być połączonym ze sobą i w tym związku otrzymać światło, aby razem przeprowadzić je do Stwórcy.

Pytanie: Jak wyjść ze smutku do radości?

Odpowiedź: Poproś swoich przyjaciół o pomoc. Nic innego nie da się tu zrobić. Sam musisz szukać takich sposobów, za pomocą których można wyjść z egoizmu, naprawić go.

Pytanie: Nawet w okresie przygotowawczym można odczuć siłę ekranu, która może się w nas przejawić. Czy ekran uruchamia się, gdy przechodzę z lewej linii do prawej?

Odpowiedź: Nie wiem, gdzie jest twoja prawa czy lewa linia. Wiem, że przejście z egoizmu do altruizmu i z powrotem odbywa się za pomocą ekranu.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 23.06.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Powiedział Pan, że nie należy zmuszać kolegów, którzy nie chcą się uczyć, ponieważ to zaszkodzi zarówno nam, jak i im. Generalnie w ostatnim czasie mówi Pan, że powinniśmy być bardziej cierpliwi wobec takich przyjaciół. Ale jednocześnie w dziesiątce pojawiają się siły, które rozrywają nas od środka, osłabiają nas. Jak się przed tym uchronić?

Odpowiedź: Musicie stworzyć takie warunki w dziesiątce, aby każdemu było wygodnie studiować, modlić się, aby istniało wspólne pragnienie przychodzenia do dziesiątki i wspólnie zmierzać naprzód.

Pytanie: A jeśli nie chcą się uczyć, przecież nie będziemy ich ciągnąć na siłę. Co wtedy? Jak można stworzyć odpowiednie warunki dla wszystkich?

Odpowiedź: Moim zdaniem, lekcja – to lekcja. Na lekcji należy być poważnym i w jedności z innymi.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 31.07.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Na początku człowiek prosi o smak Tory, aby przejść wszelkie przeszkody, Stwórca rzeczywiście to daje. Ale z biegiem czasu człowiek powinien osiągnąć prośbę, by pracować w ogóle bez smaku, aby osiągnąć czyste obdarzanie?

Odpowiedź: Praca bez smaku to bardzo wysoki stopień. Ale na razie nie jest to od nas wymagane. Wręcz przeciwnie, trzeba starać się odkryć wszystkie smaki Tory, aby jak najbardziej zbliżyć się do niej i do Stwórcy, który jest ukryty w Torze.

Pytanie: W rezultacie dowolne smaki powinny przynosić radość, nawet jeśli jest to jakiś gorzki smak?

Odpowiedź: Tak, ale gorzki smak – to już stopień. Nie jest to wymaganie wobec nas. Teraz musimy poczuć słodki smak Tory i połączenia między sobą. A następnie już podążymy dalej i niezależnie od smaków, będziemy starać się być bliżej siebie.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 15.08.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Podczas jednoczenia się w dziesiątce, można trochę otworzyć serce przed przyjaciółmi, a co zawsze należy chronić w skromności?

Odpowiedź: W skromności należy chronić swoje osobiste odczucia.

Pytanie: Jeśli przyjaciele nie dzielą się swoimi wewnętrznymi uczuciami, ale głównie podejmują wysiłki, w jaki sposób przebiega budowanie połączenia, wspólnego kli?

Odpowiedź: Przyjaciele stopniowo zaczynają odczuwać siebie nawzajem, czyli miejsce każdego członka dziesiątki, jego duchową pracę.

Pytanie: Jeśli istnieje duża różnica pomiędzy wewnętrzną i zewnętrzną pracą nad miłością do przyjaciół, jak to wszystko połączyć?

Odpowiedź: Postarajcie się nie pogubić i rozwiążcie ten problem, a potem zobaczycie, jak Stwórca rozwiązuje go z góry.

Pytanie: Czasami zdarza się, że jeden przyjaciel chce zrealizować zasadę „zrób sobie Rawa” w stosunku do drugiego. Jak zacząć spełniać tę zasadę w dziesiątce?

Odpowiedź: Trzeba po prostu wywyższać przyjaciela, mówić jaki jest wielki i różni się od innych. W taki sposób uczynisz z niego Rawa.

Pytanie: Czy można prosić Stwórcę, aby przekazał przyjaciołom te uczucia, których doświadczyłem, powiedzmy, na kongresie?

Odpowiedź: Proś. Możesz o to prosić Stwórcę.

Pytanie: Jak zachować skromność w dziesiątce? O czym rozmawiać, a o czym nie warto?

Odpowiedź: O skromności możecie mówić bez żadnych ograniczeń.

Z lekcji według listu Rabasza, 15.06.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak rozpoznać, że grupa rozwija się?

Odpowiedź: Jeśli dziesiątka z każdym dniem coraz bardziej odkrywa cały system wszechświata, to znaczy że zmierza do przodu. Po prostu należy się uczyć, trzeba czytać i próbować poprzez każdy artykuł, który studiujemy postrzegać świat, i wtedy wszystko się ułoży.

Pytanie: Czy nasz sojusz obejmuje tych przyjaciół i przyjaciółki, którzy byli z nami, ale opuścili społeczność? Czy warto kontynuować z nimi jakąkolwiek relację?

Odpowiedź: Jeśli nie przychodzą, to nie należy. Możecie zwrócić się do nich, jeśli macie powód, ale w zasadzie nie trzeba ich ciągnąć na siłę i w żadnym wypadku nie namawiać do powrotu.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 19.08.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie