Pytanie: Jak zrozumieć, jakiego dokładnie przezwyciężenia oczekuje od ciebie Stwórca?

Odpowiedź: Kiedy się zbliżysz, zrozumiesz.

Pytanie: Czuję, że On na mnie naciska i muszę dokonać jakiegoś przezwyciężenia, ale nie rozumiem jakiego.

Odpowiedź: Musisz prosić Stwórcę z całych sił o możliwość zjednoczenia Stwórcy i całego stworzenia poprzez ciebie: jesteś po środku, po twojej prawej stronie jest Stwórca, po twojej lewej stronie są wszystkie stworzenia i ty łączysz je razem. Próbuj.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 18.11.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Wzajemne włączenie i połączenie – to jedna czy różne właściwości?

Odpowiedź: To jest jedna właściwość.

Pytanie: Czy świat dojdzie do takiego uczucia, kiedy przebudzi się w nim pragnienie włączenia się w siebie nawzajem?

Odpowiedź: Oczywiście, że musi do tego dojść. Cały rozwój świata zmierza w kierunku zbliżenia nas do siebie. Wpływamy na ludzkość poprzez nasze pragnienie wzniesienia się ponad nasze właściwości, ponieważ widzimy, jak te właściwości utrudniają osiągnięcie wyższego celu.

Pytanie: Czy ludzie będą szczęśliwi, gdy poczują, że właśnie wzajemne włączenie daje im radość w życiu?

Odpowiedź: To właśnie zabezpiecza połączenie między nami, daje nam lekkość i poczucie wzniesienia.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 17.11.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kryzys, globalizacja, Praca duchowa, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Jak w pełni docenić wszystko, co Pan nam daje? Mamy najlepsze środowisko, jakie tylko może być!

Odpowiedź: Potrzebujemy więc zjednoczenia między sobą i wzniesienia naszego połączenia tak, aby stało się globalnym połączeniem. Myślę, że jeszcze odkryjemy wspólne połączenie w jednym pragnieniu, z jednym Stwórcą dla wszystkich. Będzie to stan wyższego zjednoczenia.

Komentarz: Drogi Nauczycielu, bądź z nami zawsze!

Odpowiedź: Będę, nie martw się. Między nami jest taka więź, której nie rozerwie czas.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 17.11.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa

Pytanie: Jak można być skierowanym na Źródło i jednocześnie usunąć swoje ego, aby doszło do przynajmniej minimalnego kontaktu?

Odpowiedź: Poprzez to, że zwracamy się do Stwórcy i prosimy, aby dał nam siłę obdarzania, a nie siłę otrzymywania.

Pytanie: Modlitwa skierowana na zewnątrz mnie jest dla mnie zrozumiała. Mówimy: „Daj mi to, daj mi tamto”. Ale jaka powinna być modlitwa „wewnątrz mnie”? O co?

Odpowiedź: „Wewnątrz mnie” – to modlitwa egoistyczna, a „na zewnątrz mnie” altruistyczna, dla dobra innych.

Pytanie: Na tle siły, jaką otrzymałem na kongresie, nie czułem się nic nieznaczący, wręcz przeciwnie, byłem tak samo wielki, jak nasi przyjaciele. Czy dobrze jest pozostawać w takim stanie, czy lepiej się trochę umniejszyć?

Odpowiedź: Dobrze jest pozostać w takim stanie. Nie bój się być wielki. Tak jak kura przykrywa swoim ciałem jajka, aby je wysiedzieć, tak i ty możesz postępować w stosunku do innymi.

Z lekcji na temat „Kontynuujemy kongres we wzniesieniu”, 16.09.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Staramy się ukryć nasze pragnienie otrzymywania, aby połączyć się z naszymi przyjaciółmi w dziesiątce. Jak za pomocą ekranu możemy uzyskać odkrycie w naszej pracy?

Odpowiedź: Chcę otrzymać wyższe światło na mój egoizm, które wznosząc mnie ponad ego, pomoże mi połączyć się z przyjaciółmi i z naszego połączenia zwrócić się do Stwórcy.

Istotą ekranu jest to, że za jego pomocą ja pracuję ze swoim egoizmem, który przekształcam na właściwość obdarzania, aby połączyć się z przyjaciółmi i ze Stwórcą. W odpowiedzi Stwórca daje nam siłę, abyśmy mogli to osiągnąć.

Z lekcji według artykułu „Przedmowa do TES”, 18.11.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Kim jest przyjaciel w dziesiątce?

Odpowiedź: Przyjaciel nazywany jest „hawer”. „Hawer” pochodzi od słowa „hibur”, czyli połączenie. Zjednoczenie zakłada, że różnimy się w naszych naturalnych pragnieniach, a jednak jesteśmy połączeni w jednym celu.

Załóżmy, że jest jedno kli i drugie kli, które nie mogą się ze sobą połączyć, ale mogą pracować aby osiągnąć jeden cel, w którym się jednoczą. Oznacza to, że łączymy się tylko w Stwórcy i w żaden inny sposób.

Ci egoiści, którzy są gotowi porzucić swój osobisty egoizm, aby zjednoczyć się w Stwórcy, włączyć się w Niego, nazywani są przyjaciółmi. Są to kobiety albo mężczyźni – nie ma to znaczenia, ale tej samej płci. Tylko Stwórca może nas zjednoczyć, a my możemy Go tylko o to prosić. Nawet jeśli nie jest to prawdziwa modlitwa, mimo wszystko prosić.

Jeśli człowiek wybiera dla siebie cel poznania Stwórcy, to może on zostać osiągnięty tylko poprzez połączenie różnych pragnień w jeden cel. Dlatego mówi się, że minimalna grupa to dwie osoby.  Ale żeby stworzyć solidną grupę, pożądana jest dziesiątka.

Rabasz pisze o tym w jednym ze swoich pierwszych artykułów – nie dziewięć osób i nie jedenaście, ale właśnie dziesięć. Dlaczego tak jest – uczymy się tego na podstawie rozprzestrzenienia czterech stadiów prostego światła, ze struktury dziesięciu Sefirot.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jaki jest związek między zjednoczeniem a rozpowszechnianiem?

Odpowiedź: Przede wszystkim powinniście dążyć do zjednoczenia. Po drugie, angażować się w rozpowszechnianie, by pomagało w zjednoczeniu, ponieważ jedność jest jednak najważniejsza.

Z drugiej strony, nie możecie zjednoczyć się, jeśli nie będziecie rozpowszechniać, bo razem prowadzi to do jednego celu. Nie możecie myśleć o sobie, nie myśląc o świecie, ponieważ istniejecie po to, aby poprzez was siła zjednoczenia docierała do świata.

Więc nawet nie miejcie nadziei, że zyskacie jedność bez współpracy ze światem. Jesteście zobowiązani pracować z nim nie tylko, aby przyciągnąć ludzi do kampusów, ale także po to by znali potrzebę zjednoczenia.

W taki sposób, kiedy ludzie choć jeden raz posłuchają was, automatycznie włączą się w wasze przesłanie, nawet jeśli nie mają o tym żadnej wiedzy. A jeśli macie z nimi kontakt, to wszystko jest polem, pobudzonym przez was, i przechodzi również na nich.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Jak zrozumieć, że poruszamy się na drodze do zjednoczenia? Czy to, co się z nami dzieje, jest po prostu grą egoizmu?

Odpowiedź: Jeśli od czasu do czasu prosimy Stwórcę o pomoc we wzniesieniu ponad egoizm i coś zostaje osiągnięte, oznacza to, że czynimy postępy.

Pytanie: Jak zdobyć wiarę ponad wiedzę, tak jak Pan i nasi wielcy nauczyciele? Co powinniśmy w tym celu zrobić?

Odpowiedź: Przychodzi to z czasem i wbrew temu, do czego dążycie. To wszystko przyjdzie.

Pytanie: Co to znaczy „moment świętości” lub „przebywanie w momencie świętości”?

Odpowiedź: Jest to połączenie ze Stwórcą. Stwórca jest święty, to znaczy jest tylko w pragnieniu obdarzania. Dlatego ci, którzy mają takie pragnienie lub zbliżają się do niego, są nazywani świętymi.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 19.09.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy stany nienawiści w pracy duchowej będą pojawiać się cały czas i czy trzeba je ciągle pokrywać miłością?

Odpowiedź: W Księdze Zohar jest powiedziane, że uczniowie rabina Szymona, którzy napisali tę Księgę wraz z nim, odkrywali między sobą takie uczucia, że chcieli się nawzajem pozabijać. Chodzi tu o wielkich kabalistów, na wielkich duchowych poziomach.

Dlatego jeśli myślisz, że twoje słabe, złe relacje wobec innych zmienię się w dobre, nie oczekuj zbyt wiele, wszystko to na próżno. Wręcz przeciwnie, pojawią się w tobie jeszcze bardziej niemożliwe do pogodzenia postawy wobec innych, aby prosić Stwórcę o ich zmianę.

Stwórca to naprawi, a jednocześnie obudzi w tobie znacznie głębsze egoistyczne pragnienia, w których poczujesz jeszcze większą nienawiść. Wtedy poprosisz Stwórcę o jeszcze więcej, a On jeszcze bardziej naprawi je. I tak krok za krokiem na dwóch nogach: nienawiści-miłości, nienawiści-miłości, będziesz zmierzał naprzód.

Tak więc każdy, kto uważa się za większego w swoim egoizmie od drugiego przyjaciela, ma w sobie również większy egoizm, ponieważ poprzedni egoizm został już naprawiony.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Musimy osiągnąć taki stan, aby wszystkie przyjemności, jakich doświadczamy, były skierowane dla Stwórcy. Jak zbudować w sobie taki stan?

Odpowiedź: Nie możemy tego zrobić, ale jeśli stopniowo kierujemy się ku temu, odnosimy swoje działania do Stwórcy, aby je przyjął, to zgodnie z tym, te odczucia, pragnienia, intencje gromadzą się w nas. Okazuje się, że gromadząc wystarczającą siłę w naszych intencjach, zostajemy godni właściwości „Liszma”.

Zostałem stworzony jako egoista i najważniejsze dla mnie, jest napełnienie mojego egoizmu. Ale jeśli w swoim pragnieniu wznoszę się ponad egoizm i ważni są dla mnie tylko przyjaciele i Stwórca, to okazuje się, że pracuję dla nich. Na tym polega wyjście z „dla siebie” do „dla Stwórcy”.

Pytanie: Ale żeby wejść w stan „dla Stwórcy”, przed każdym moim pragnieniem musi stać filtr „Stwórca i przyjaciele”, a potem otrzymywanie?

Odpowiedź: Tak, oczywiście. Najpierw musi być intencja: dlaczego, po co, dla kogo to wykonuję.

Pytanie: Oznacza to, że intencja „Liszma” niesie już ze sobą siłę aby wyjaśnić i oddzielić to, co jest dla Stwórcy a co nie jest dla Niego, co mogę zaakceptować, a co nie? Więc to jest kalkulacja?

Odpowiedź: Tak, to jest kalkulacja. Co więcej, kalkulacja w uczuciach, w wiedzy, w doznaniach, gdzie możesz dokładnie powiedzieć, w jakim stanie jesteś w odniesieniu do „Liszma”.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 15.11.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie