Pytanie: Jak możemy uszczęśliwić Stwórcę, skoro Stwórca to system? Nie możemy przecież zadowolić na przykład prawa powszechnego ciążenia…

Odpowiedź: Wszystko zależy tylko od tego, jak to postrzegamy, ponieważ człowiek wnosi do tego systemu swoje odczucia. Jak pracujesz na komputerze, czasami na niego przeklniesz, chcesz rozbić tę nieszczęsną skrzynkę. Dlaczego? Przenosisz na nią swoje uczucia.

Tak samo jest ze wszystkim na świecie: przenosisz swoje uczucia na te przedmioty, obiekty, z którymi masz do czynienia, na te siły, z którymi wchodzisz w interakcję. Tak samo jest ze Stwórcą. Stwórca – jest absolutem! Absolut nie może się zmienić. Nie podlega twoim prośbom. Nie może z tobą wchodzić w interakcje, dlatego że jest absolutem!

Komentarz: Jak możemy uszczęśliwić Stwórcę?

Odpowiedź: Uszczęśliwiamy Go naszymi odczuciami. Dlatego Stwórca nazywany jest „Bo-re” – „Przyjdź i zobacz” – przychodzę i widzę, odkrywam. Gdzie? W sobie.

Komentarz: To znaczy, że czuję, że czynię Go szczęśliwym?

Odpowiedź: Tak. Stwórca jest tym, co rozprzestrzenia się we mnie, w moich naprawionych uczuciach. A w rzeczywistości poza mną? A poza mną nie mogę powiedzieć, że coś istnieje. Czy więc powinienem na to pracować? Tak. Ponieważ tak osiągasz doskonałość.

W rzeczywistości, gdy ją osiągamy, zaczynamy rozumieć, co jest ukryte w tych słowach, co oznacza sprawianie przyjemności Stwórcy i czy jest to możliwe. To wszystko jest w przyszłości.

Pytanie: Jeśli Stwórca jest połączeniem wszystkich ze wszystkimi, to jak to połączenie może radować?

Odpowiedź: Kiedy łączymy się ze sobą nawzajem, to między nami tworzy się połączenie, które jest nad nami, chociaż jest utkane z naszych uczuć, z naszych myśli, intencji, wzajemnych relacji – z nas. Dlatego że w nas samych go nie ma. Tworzy się między nami, na odległości między nami. Powiedzmy, że jestem ja i drugi człowiek, i ten stan połączenia rodzi się między nami. Nie ma go w drugim człowieku, ani we mnie, a jest między nami.

Dlatego to połączenie nie jest ani w drugim człowieku, ani we mnie – znajduje się między nami. Ta pustka, która nagle okazuje się napełniona naszymi wzajemnymi uczuciami – jest obrazem Stwórcy.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Praca duchowa, Stwórca

Pytanie: Co się stanie, gdy osiągniemy stan liszma (dla Stwórcy)?

Odpowiedź: Wtedy będziemy połączeni najlepszymi więzami ze sobą. Stwórca odkryje się między nami, i zapragniemy przyłączyć do siebie wszystkie narody świata.

Teraz, z pomocą naszej prośby do Stwórcy, powracamy do tego, czego pragniemy, żeby osiągnąć liszma. Ale jak dotąd, mamy bardzo mało sił. Wygenerować wspólną siłę można tylko, dzięki wspólnym wysiłkom wszystkich przyjaciół.

Z lekcji według artykułu Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Izrael i narody świata, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Często jestem pytany: czym jest świat duchowy, jak można go sobie wyobrazić? To bardzo proste. Ten świat – jest naszym wewnętrznym odczuciem, w którym wydaje nam się, że coś dzieje się na zewnątrz.

Ale w rzeczywistości wszystko, co się dzieje, począwszy od ogromnego Wszechświata ze wszystkimi gwiazdami, aż po to, co dzieje się na powierzchni kuli ziemskiej w nieożywionej naturze, w roślinnym i zwierzęcym świecie oraz ludźmi – wszystko to dzieje się w moim pragnieniu otrzymywania przyjemności. A gdybym mógł wyłączyć moje egoistyczne pragnienie, to nie czułbym ani siebie, ani świata zewnętrznego.

Cały ten obraz, otwierający się dla mnie w moim pragnieniu przyjemności w jego pierwotnej formie, stworzonej przez Stwórcę, bez mojej pracy i naprawy, ale tylko w wyniku przebudzenia z góry – nazywa się „tym światem”. Oczywiście, cały czas odczuwamy zmiany, ale są to zmiany wewnątrz naszego pragnienia. Dlatego wydaje nam się, że świat się porusza. W rzeczywistości nic się nie porusza, tylko zmienia się nasze wrażenie wewnątrz pragnienia przyjemności, tak jak zmienia się pragnienie.

Ale nie tak dzieje się ze światem duchowym. W świecie duchowym jestem nie tylko pod działaniem wyższego wpływu, ale jednocześnie sam działam. Jeśli ten świat jest całą konsekwencją działania wyższej siły, to świat duchowy jest już wynikiem interakcji, połączenia między moim działaniem i działaniem Stwórcy. Im bardziej odpowiadam Stwórcy, tym bardziej odkrywam świat duchowy jako miarę swojego podobieństwa do wyższej siły.

Z lekcji według artykułu nr 59 z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa

Kiedy człowiek przywykł już do pracy dla obdarzania, wtedy staje się godny stanu „radowania się dla Stwórcy”, zaczyna odczuwać przyjemność i siłę życiową z samej pracy. I to nazywa się, że przyjemność będzie odczuwana także dla Stwórcy. (Baal HaSulam. Szamati 20. Odnośnie liszma)

W stanie „liszma”, czyli w pracy dla obdarzania Stwórcy, człowiek odczuwa bezinteresowną miłość do Niego. Człowiek otrzymuje tę właściwość zamiast miłości do siebie. Myśli wyłącznie o tym, jak sprawić zadowolenie Stwórcy.

Pytanie: Aby nabyć właściwość liszma, muszę za każdym razem podejmować wysiłek, myśleć o Stwórcy, czy przychodzi do mnie naturalnie, tak samo jak miłość do siebie?

Odpowiedź: Nie, musisz stale podejmować wysiłki, aby ta właściwość pozostała w tobie. Wtedy zaczniesz działać bez wysiłku, z pobudek miłości. W takim stopniu, w jakim naprawdę zaczniesz odnosić się do Stwórcy z miłością, zaczniesz czuć Go, Jego pragnienie, Jego ruch do ciebie.

Pytanie: Gdy staramy się pokryć wszystko miłością, na przykład podczas kongresów, czy możemy w taki sposób, wspólnie osiągnąć liszma?

Odpowiedź: Możemy. Siły Stwórcy nie mają granic, Stwórca może obdarzyć wszystkich jednocześnie.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Czy człowiek biorący udział w pracy fizycznej dziesiątki może być jednocześnie w wirtualnej dziesiątce?

Odpowiedź: Oczywiście, jeśli ma na to czas, bo w zasadzie nie ma znaczenia, w której dziesiątce jest. Kiedy siedzę wśród moich uczniów, nie widzę twarzy ani nie pamiętam imion, ale po prostu czuję energię płynącą od ludzi i to jest dla mnie najważniejsze.

Nawet gdybym był w jakiejś dziesiątce, to ci ludzie nie mieliby dla mnie znaczenia: ani ich zewnętrzny wygląd, ani to, jak się nazywają, bo dla mnie ważny jest tylko ich wewnętrzny, duchowy potencjał energetyczny – to właśnie odczuwam od każdego człowieka.

Dlatego dziesiątki będą stopniowo rozpływać się, ponieważ człowiek wewnątrz niej przestanie widzieć obraz każdego z nich. Tak jak na przykład w życiu małżeńskim, po wielu latach życia z żoną przestajesz zwracać uwagę na jej obraz fizyczny, a postrzegasz ją głównie wewnętrznie.

Dokładnie to się nami stanie. Potem dziesiątki stracą swoje fizyczne znaczenie. Będziecie mogli podłączać się, mieszać i łączyć w dwudziestki, setki – to nie ma znaczenia. Połączenie dziesiątki na danym etapie jest konieczne po to, aby nam pomoc choć trochę wyjść z siebie, zacząć rozumieć, jak dostosować się do innych.

Dlatego mówimy człowiekowi: „To jest twoje pole działania, musisz się w nim oswoić – nie uciekać!”. A kiedy człowiek zrozumie, że dziesiątka jest jego kluczem do wyjścia z siebie, do odczuwania wyższego świata, wtedy nie będzie już miał problemów, będzie chciał się zjednoczyć, połączyć ze wszystkimi przyjaciółmi.

Aby zacząć odczuwać wyjście z siebie, człowiek musi pracować w swojej precyzyjnie zorganizowanej dziesiątce, od której nie ma możliwości ucieczki. Niezależnie od tego, czy jest mu dobrze, czy źle, wygodnie czy niewygodnie, musi wiedzieć, że to jest dla niego wszystko. Dlatego tak wyraźnie określiłem dziesiątkę, jako coś świętego!

Później tego nie będzie. Ale to „później” nastąpi dopiero wtedy, gdy dziesiątka stanie się wszystkim dla każdego i zrozumiemy, jak bardzo jest droga, ponieważ jest to właśnie środek wyjścia z siebie do wyższego świata. Wówczas człowiek będzie mógł już rozszerzyć swój krąg.

Z wirtualnej lekcji

Kategorie: Dziesiątki, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Artykuł „Zamek i klucz” we Wprowadzeniu do Księgi Zohar wspomina o kluczu, który zarówno otwiera, jak i zamyka zamek, czyli coś ukrytego. Co to jest za właściwość wewnątrz człowieka, która otwiera i zamyka zamek w tym kontekście?

Odpowiedź: To zależy od właściwości człowieka, który zbliża się lub oddala od Stwórcy. Zgodnie z tym albo otwiera, albo zamyka dla siebie cały Wszechświat, całą naturę.

Możesz znaleźć klucz, który odkrywa działania Stwórcy wewnątrz siebie, jeśli zmienisz w sobie właściwości otrzymywania na właściwości obdarzania. Zrobić to można tylko wtedy, gdy jesteś w grupie, w związku z innymi podobnymi do siebie, kiedy wspólnie pomagacie sobie wzajemnie wznieść się ponad swój egoizm i odkryć siebie na innych.

Okazuje się, że w ten sposób zbliżacie się do siebie i rozumiecie, jak możecie zrozumieć całą naturę. Dzieje się tak zgodnie z prawem zgodności właściwości. Można odkryć działania Stwórcy tylko wtedy, gdy sam wykonujesz podobne działania ze swoimi pragnieniami.

Z programu telewizyjnego „Przedmowa do Księgi Zohar”

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, ZOHAR

Czym jest wąska dziurka od klucza, w którą należy włożyć klucz w pracy duchowej? Definicja „wąska” oznacza brak Chasadim (miłosierdzia). A jeśli udało mi się wypełnić ten brak, oznacza to że jestem gotowy otworzyć ten zamek. Cała będąca przed nami droga przedstawia sobą zamek. Na każdym kroku musimy znaleźć do niego odpowiedni klucz, czyli właściwość obdarzania, aby odkrywać coraz więcej, więcej, i w taki sposób przybliżać się do celu.

Na każdym etapie coraz bardziej odkrywamy siebie, przejawiając w sobie coraz większą właściwość obdarzania, i w taki sposób przybliżamy się do Stwórcy. W tym celu musimy dobrać klucz, który dokładnie pasuje do zamka.

Zamkiem, który ukrywa przed nami właściwość obdarzania, jest grupa, a kluczem są relacje w tej grupie, połączenie i miłość między przyjaciółmi. Człowiek musi odłączyć się od samego siebie i przylgnąć do dziesiątki przyjaciół. Dziesiątka jest dla mnie – duchowym kli. Jeśli poprawnie sformatuję siebie, aby włączyć się wewnątrz tego kli, to otworzę zamek kluczem i przejdę do Stwórcy.

Muszę znaleźć klucz, studiować go, spróbować dopasować do zamku, nauczyć się jak włożyć klucz do dziurki od klucza i jak go przekręcić. A kiedy będę miał siłę żeby przekręcić klucz w zamku, to mogę go otworzyć.

Tylko należy pamiętać, że wkładając klucz do zamka, konieczne jest trzymać bardzo silną więź z przyjaciółmi. Jeśli łączę się z przyjaciółmi i coraz bardziej anuluje się, to w końcu będę mógł włożyć klucz do dziurki od klucza, aby być gotowym, żeby odblokować go.

Ale żeby przekręcić klucz w zamku, muszę zwrócić się do Stwórcy i poprosić Go o siłę dla otwarcia tego zamka. Są trzy etapy pracy: dopasowanie się do zamka jako właściwy klucz, następnie wejście do środka zamka i na koniec odblokowanie zamka.

Z lekcji według Księgi Zohar

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Kiedy widzimy sędziego wymierzającego sąd nad światem, wobec czego powinniśmy naprawić swoje nastawienie: wobec sądu czy wobec sędziego?

Odpowiedź: Musimy naprawić nasz stosunek wobec sądu, a w rezultacie naprawimy swój stosunek wobec sędziego, wobec Stwórcy. Stwórca nieustannie stawia przed nami najróżniejsze warunki, a my musimy zmienić te warunki ze złych na przyjazne warunki.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Co osądza Stwórca: nasze egoistyczne wady czy nasze dążenie do Niego w obdarzaniu i zjednoczeniu?

Czy skutkiem tego sądu jest nasze zbliżenie się do Niego?

Odpowiedź: Tak, Stwórca osądza, jak bardzo chcecie się do siebie zbliżyć. Pragnie, abyście byli zjednoczeni w jedną całość i dali Mu miejsce między wami, w którym będzie mógł się odkryć.

Pytanie: A co jeśli nie mamy takiego odczucia?

Odpowiedź: Zacznijcie to wypełniać, przygotujcie dla Niego miejsce, a wtedy poczujecie, jak Stwórca zbliża się do was i wchodzi między was.

W istocie, jeśli myślicie o Stwórcy i chcecie zrobić wszystko dla Niego, to praktycznie jesteście z Nim w bardzo właściwym, bezpośrednim połączeniu. Tylko na razie jeszcze to połączenie nie odkrywa się, ale w niedalekiej przyszłości odkryje się.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jeśli wszystko pochodzi od Stwórcy, to jak człowiek może sam podejmować decyzje? Co to oznacza?

Odpowiedź: Od Stwórcy nieustannie przychodzi uczucie niedoskonałości. To znaczy, że nie są to siły doskonałości, które powinny pomóc człowiekowi, a wręcz przeciwnie, coraz więcej sił, które pokazują mu, jak bardzo jest niedoskonały. I to zmusza go, żeby domagać się doskonałości.

Z lekcji na temat „Oddanie”, 03.07.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa