Artykuły z kategorii Praca duchowa w grupie

Dwa stopnie poręczenia

каббалист Михаэль Лайтман Ten którego pragnienie skierowane jest bezpośrednio do Stwórcy, uświadamia sobie, że Stwórca odkrywa się w prawdziwym wzajemnym połączeniu między duszami. To połączenie rozwija się w grupie w dwóch etapach:

1. Wzniesienie się na stopień Biny, Chafec Chesed, gdzie człowiek czuje się jak posłaniec działający ponad wiedzą. Najpierw odkrywa, że znajduje się we władzy egoizmu. Jak wydostać się z tej pułapki? – Za pomocą przykładu, który człowiek może zaczerpnąć tylko od otoczenia.

Jeżeli człowiek zaakceptuje ten przykład ponad rozum i uczucia, co nazywa się „ponad wiedzą”, jeżeli postępuje a) w zgodzie z grupą i b) wbrew sobie – jest to właściwe działanie, skierowane, aby rozpoznać i naprawić rozbicie i tym dokonać duchowego wzniesienia.  Stosując się do wartości otoczenia, a nie do swoich własnych wartości, myśli i kalkulacji, wywołuję na siebie wpływ światła.

Wtedy moje działania odpowiadają właściwościom światła, dlatego też przywołuję światło poprzez otoczenie – poprzez system, w którym przywracamy jedność. W ten sposób we mnie stopniowo kształtuje się naczynie, które nazywa się „Chafec Chesed” lub „ponad wiedzą”. W rezultacie wykorzystuję tylko właściwości obdarzania, siły obdarzania, naczynia obdarzania.

Co to znaczy? Rozum i uczucia nie są moje, zamieniłem swoje na grupowe, jestem posłańcem przyjaciół do Stwórcy. To co cenią przyjaciele, akceptuję i wypełniam. Zupełnie nieważne jest, co jest w przesyłce ani dlaczego została wysłana. Istnieje tylko jedna kalkulacja – zrezygnować z siebie i wypełnić pragnienie przyjaciół. Tak podnoszę się na pierwszy stopień poręczenia.

2. A potem chcę odgrywać bardziej aktywną rolę, nie ograniczając się do funkcji posłannika. Odkrywam, że mogę stać się przejściowym ogniwem: nie tylko wysyłać dalej to, co mi dano, a samodzielnie przyciągać i przekazywać światło.

Taki jest drugi etap – powrót w miłości, ponad Biną. Tutaj odkrywam świecenie Chochma i przekazuję je innym w tej samej sieci, którą zbudowałem na stopniu Biny. Napełniam innych wszystkim, czym tylko mogę dla nich uzyskać, i wtedy zaczynam odczuwać cel stworzenia.

W tej pracy właśnie poznaje Stwórcę, poznaję, że nie ma nikogo oprócz Niego. W rezultacie zdobywam aspiracje „prosto do Stwórcy” i staję się poręczycielem dla innych.

Z lekcji według artykułu Rabasza


Pytania dotyczące pracy duchowej – 204

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy wiara ponad wiedzą jest zawsze jakimś brakiem w rozumie i w odczuciach, które muszę zapełnić? Czy preferowane jest pozostawanie w odczuciu Stwórcy, pomimo faktu, że istnieją przeciwne odczucia?

Odpowiedź: Jeśli czujesz, że masz wiarę ponad wiedzą i napełnia cię to, nie masz się czym martwić. Powinieneś myśleć tylko o tym, jak dziękować Stwórcy.

Pytanie: Czy możemy uznać, że porażka to powodzenie, którego znaczenie zrozumiemy później?

Odpowiedź: Nie, nadal musimy działać i w tych działaniach odczuwać stosunek Stwórcy wobec nas.

Pytanie: Jak skupić swoją uwagę na zbudowaniu duchowego chisaronu we wszystkich stanach i cierpliwie czekać na radość z tego w dziesiątce?

Odpowiedź: Powinieneś zajmować się tym ciągle a wtedy zobaczysz, co jeszcze możesz wynieść z połączenia z przyjaciółmi, lub prosić Stwórcę lub grupę, jak upewnić się, by być zawsze we właściwej intencji.

Pytanie: Jak wzmocnić wiarę w to, że Stwórca jest dobry i czyniący dobro?

Odpowiedź: Mieć pragnienie bycia takim, jak Stwórca.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 21.11.2024


Żądamy poręczenia!

каббалист Михаэль Лайтман Stwórcy nie zrozumiemy bez grupy. Z drugiej strony grupa bez Stwórcy nie jest już grupą, lecz „zgromadzeniem szyderców”. Dlatego ja, grupa i Stwórca jesteśmy jedną całością. Jest powiedziane o tym: „Izrael, Tora i Stwórca są jednym”.

Tora jest siłą, która spaja nas jako grupę, jeśli chcemy się zjednoczyć przeciwko sile odpychania. Dlatego darowanie Tory i poręczenie są ze sobą powiązane.

Przecież poręczenie samo w sobie jest niemożliwe. Nie urzeczywistniamy go, a żądamy aby zrealizowało się. To nazywa się „cudem wyjścia z Egiptu”. Tylko w nim uczestniczymy, ale same zmiany nie dokonują się dzięki naszym wysiłkom, a jedynie dzięki naszemu pragnieniu.

Nasze zadanie to pragnąć tego tak mocno, jak tylko możemy. Wówczas przychodzi odpowiedź. W międzyczasie robimy „złotego cielca”, jak podczas otrzymywania Tory – to się dzieje, ale nie zapominamy krzyczeć! Musimy się przygotować i wystosować maksymalne żądanie, do jakiego jesteśmy zdolni. Żądać– i nie myśleć o tym, co będzie dalej.

Konieczne jest wspólne, zbiorowe żądanie. Wtedy otrzymamy siłę zjednoczenia. Pozwólmy naszemu egoizmowi ponownie wzrosnąć w następnej chwili – tak zaprogramowany jest system. To nie jest nasz problem.

Naszym wspólnym problemem jest żądanie naprawy tego egoizmu, który jest nam teraz dany. Tylko jego i nic więcej. Człowiek oceniany jest według aktualnych okoliczności. Trzeba tylko dobrze naładować się świadomością konieczności i gotowością do ataku.

Z rozmowy o poręczeniu


Pytania dotyczące pracy duchowej – 205

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Często słyszymy, jak przyjaciel mówi: „Nie mogę już więcej angażować się”. Jak pracować z tym „nie mogę”?

Odpowiedź: Zaoferować mu swoją pomoc. Pomagając mu, pomagasz sobie. Zatem ani przyjaciel, ani ty nie powinniście myśleć, że odbieracie sobie część pracy lub naciskać na siebie. Wszystko odbywa się w formie właściwości obdarzania.

Pytanie: W Psalmach Dawida często jest powtarzana fraza „Szukajcie Mojego oblicza”. Czy szukanie oblicza Stwórcy oznacza szukanie radości?

Odpowiedź: Szukać oblicza Stwórcy oznacza szukać Jego odkrycia. To coś więcej niż radość.

Pytanie: Kiedy jesteśmy w upadku, to najczęściej doświadczamy uczucia goryczy. Jak w takim stanie osiągnąć radość?

Odpowiedź: Myśleć o właściwym stanie: Stwórca cię podnosi, łączysz się z Nim, czujesz, jak cię obejmuje i trzyma w ramionach jak dziecko, a ty tulisz się do Niego i odczuwasz z tego radość.

Pytanie: We wszystkich źródłach napisano, że w mnogości ludu jest większa wielkość Stwórcy. W jaki sposób każda dziesiątka może włączyć do swojej modlitwy grupę światową, aby zwiększyć radość Stwórcy?

Odpowiedź: W swoich intencjach i w niczym więcej.

Pytanie: Mówimy, że trzeba doświadczyć radości, miłości do Stwórcy. Co trzeba zrobić, aby wypełnić lukę między tym co słyszymy, a tym kiedy faktycznie przejawia się to w odczuciach?

Odpowiedź: Aby to zrobić, należy automatycznie podnosić swój nastrój a poprzez siebie innym. Wypróbujcie a przekonacie się, co to daje.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 22.11.2024


Siła sześciuset tysięcy dusz

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: W jaki sposób w dziesiątce ujawnia się siła sześciuset tysięcy dusz?

Odpowiedź: Siła sześciuset tysięcy dusz odkrywa się po prostu jako napełnienie. Po to, aby pojawiła się w nas, konieczna jest ogólna siła masy dusz, dosłownie jej ciężar.

Z lekcji do artykułu „Darowanie Tory”, 19.01.2025


Bez przyjaciela nie można osiągnąć celu

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Anulowanie się przed bliźnim – oznacza to spełnianie każdej prośby przyjaciela z mojego otoczenia?

Odpowiedź: Jeśli to otoczenie wyraźnie zmierza z tobą w kierunku celu, i zgadzacie się z tym, musisz całkowicie anulować się przed przyjaciółmi, tzn. być wewnętrznie razem z nimi. I nie ma znaczenia, przez jakie stany zewnętrzne przechodzicie: wzloty, upadki, kłótnie, przebywanie w różnego rodzaju sytuacjach stresowych – to wszystko jest podążaniem naprzód.

To tak, jakbyście byli na żaglówce płynącej do celu, wiatr ciągle się zmienia, a wy wspinacie się po drabinach linowych, podnosicie nowe żagle, aby tylko płynąć do przodu. Ponieważ wszystko, co w was zachodzi po tym, jak poważnie zgodziliście się zmierzać w kierunku celu – ten wiatr, nawałnica, huragan, nieważne co, Stwórca specjalnie w was wzbudza, aby mimo wszystko trzymać się razem i kierować żagle tylko w jednym kierunku.

Komentarz: Ciągle mówi Pan o wewnętrznym nastroju tego otoczenia, w którym się znajduję. Ale są też takie sytuacje, kiedy na przykład podchodzę do człowieka i mówię: „Spróbujmy zrobić jakiś projekt”. Zgadza się ze mną, nawet nie pytając, co to jest, i wychodzi z tego dobry rezultat.

Odpowiedź: Co to ma wspólnego z rozwojem duchowym? Być może ma to coś wspólnego ze wspólną pracą w rozpowszechnianiu. Czy twoim głównym zamierzeniem przede wszystkim jest zjednoczenie dusz, aby osiągnąć połączenie ze Stwórcą? A może przygotowujesz jakieś działanie dla rozpowszechniania? Czyli, że należy zrozumieć, jak działacie.

Komentarz: Ale na razie, póki co, odczuwamy właśnie fizyczną interakcję.

Odpowiedź: Oczywiście! Dlatego musimy ze sobą współpracować i zrobić wszystko, co możliwe. Ale anulowanie się przed przyjacielem polega przede wszystkim na tym, że jestem w pełni z nim zjednoczony, wiedząc, że bez niego nie osiągnę celu, a przyjaciel – beze mnie.

Pytanie: Czy w każdym przypadku możemy rozwijać się, nawet nie komunikując się z danym człowiekiem?

Odpowiedź: Tak, oczywiście. W taki sposób, w zasadzie, włączamy się w siebie nawzajem w naszą wspólną światową grupę.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Połączenie wewnętrzne”


Pytania dotyczące pracy duchowej – 203

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Mamy miłość do Stwórcy. Jak w rzeczywistości wcielić ją w życie? Jak szukać tego, czego brakuje każdemu z przyjaciół, aby zrozumieć, czym mogę ich napełnić?

Odpowiedź: Proś, żądaj. Stwórca ci to wyjaśni. Pokaże ci, co należy zrobić, abyś Go napełnił.

Pytanie: Co oznacza brak duchowości w dziesiątce? Jak można go poczuć?

Odpowiedź: Oznacza to, że dziesiątka nie pracuje nad tym, żeby wywyższyć w sobie wielkość duchowości.

Pytanie: Z jednej strony, chcemy samodzielnego wyboru, a z drugiej strony dochodzimy do wniosku, że „nie ma nikogo oprócz Niego”. Czy modlitwa powinna być taka sama w obydwu stanach?

Odpowiedź: Nie, modlitwa może być dowolna: dowolne słowa, dowolne uczucia. To nie ma znaczenia.

Pytanie: Kiedy możemy wywrzeć większy nacisk na Stwórcę: kiedy wznosimy się, czy kiedy odczuwamy upadek?

Odpowiedź: Kiedy odczuwamy upadek.

Pytanie: Kiedy odczuwam cierpienia narodów świata, jedyną pociechą i radością jest to, że wszystko pochodzi od Stwórcy. Ale to brzmi w jakiś sposób egoistycznie, przecież wiem, że nie ma nikogo oprócz Niego, ale narody świata tego nie wiedzą. Jak przekazać im to odczucie?

Odpowiedź: Przekazuj wszelkimi sposobami: pisz artykuły, skomponuj piosenki, śpiewaj. Rób wszystko, by im to uświadomić.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 20.11.2024


Pytania dotyczące pracy duchowej – 202

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Skąd i w jaki sposób człowiek otrzymuje energię obdarzania?

Odpowiedź: Otrzymuje ją z góry w miarę swojego dążenia by zbliżyć się do Stwórcy. Stwórca daje mu tę energię, aby człowiek miał siłę wznieść się do Niego.

Pytanie: Przez cały tydzień Stwórca nie pozwalał mi przyjść na poranną lekcję. Próbowałem nawet nie kłaść się spać przed lekcją, ale 10 minut przed lekcją zasnąłem. Nie mogę dotrzeć na całą lekcję, żeby włączyć się w przygotowanie do kongresu. Od czego zacząć wyjaśnienia?

Odpowiedź: Módl się! Proś! Proś, żeby Stwórca zabrał ci zmęczenie, otworzył oczy i abyś zobaczył, gdzie jesteś w rzeczywistości.

Pytanie: Dlaczego jest obecnie tak wiele dusz niezadowolonych z otaczającego ich świata? Nawet ludzie dobrze zaznajomieni z Kabałą nie są w stanie zbliżyć się do duchowości; nie mają na to siły. Od czego to zależy?

Odpowiedź: Zależy to od tego, że myślą tylko o otrzymywaniu, a nie o obdarzaniu i dlatego są w takim ponurym stanie.

Pytanie: Co w dziesiątce oznacza stan „gwura”? Jakie właściwości musimy wypracować, aby zrealizować ten stan?

Odpowiedź: „Gwura“ oznacza przezwyciężanie przeszkód, gdy twoje egoistyczne pragnienia są przed tobą i chcesz je pokonać.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 18.11.2024


Siła milczenia

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Wielokrotnie mówił Pan o sile milczenia. Jak milczenie w dziesiątce może wzmocnić więź ze Stwórcą?

Odpowiedź: W tym stopniu, w jakim nadajemy znaczenie milczeniu, może ono wzmocnić więź ze Stwórcą. Spróbujcie w trakcie posiłku lub w trakcie spotkania połączenia zagrać w milczenie.

To znaczy milczeć i myśleć, gromadzić energię intencji skierowanej ku Stwórcy i połączyć się z przyjaciółmi, zjednoczyć razem w jeden węzeł i skierować się ku Stwórcy. To bardzo dobra praca. Zalecam robić to przynajmniej raz dziennie.

Z lekcji na temat „Osiągnąć kontakt ze Stwórcą”, 11.01.2025


Kiedy masz do czynienia z duszą człowieka

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Powiedział Pan kiedyś, że przyjaciel jest przeszkodą we mnie, którą widzę jako bliźniego. Co to znaczy?

Odpowiedź: Nie wiem, dlaczego to kiedyś powiedziałem. Prawdopodobnie miałem na myśli, że wszyscy ludzie, których widzę wokół siebie, są w rzeczywistości cząstkami mojej duszy.

A kiedy osiągnę całkowitą naprawę i zmieni się moje postrzeganie świata, odkryję, że nie ma nikogo poza mną i Stwórcą. I wszystko, co dziś odczuwam jako nieożywione, roślinne, zwierzęce oraz ludzkie, okaże się częściami mojego pragnienia, które jest pragnieniem stworzonym przez Stwórcę, w którym będę całkowicie podobny do Stwórcy.

W ten sam sposób odkryjesz w sobie cały wszechświat jako integralną część siebie. I tak absolutnie każdy z nas, nie przeszkadzając innym w osiągnięciu tego samego uczucia i odkrycia.

Być może to właśnie miałem na myśli, mówiąc, że mój przyjaciel jest moją przeszkodą. To znaczy, dopóki nie odkryję go jako mojej integralnej części, jest on moją przeszkodą, ponieważ mój wciąż nienaprawiony stan dzieli nas na mnie i na niego.

Komentarz: Ale mówił Pan o moim stosunku nie do jakiejkolwiek osoby, ale konkretnie do przyjaciela. Powiedzmy, że fizycznie może wyglądać w określony sposób, ale to moje zniekształcone postrzeganie, które go rysuje. Tak właśnie postrzegamy siebie nawzajem w tym momencie.

Odpowiedź: Jak to?! Czy interesują mnie twoje włosy, oczy i tak dalej? Co to ma wspólnego z tym, co jest w tobie? Czy oddaję cześć bożkom?!

Staram się nawiązać kontakt tylko z dążeniem człowieka do Stwórcy, ponieważ jest to jego prawdziwe, wieczne, najgłębsze pragnienie, które się nie zmieni i będzie tylko wzrastać. Wszystko inne będzie się w nim zmieniać. Ogólnie rzecz biorąc, nie należy traktować przyjaciela jako ziemskich czy paszportowych danych.

Jeśli pragnę odkryć dla siebie prawdziwy wszechświat, wejść do świata duchowego, to mam do czynienia tylko z duszą człowieka, a nie z jego ciałem. Co za różnica, jakie ma ciało, czy ma ręce, nogi, czy nie? Chcę osiągnąć taki stan, w którym nie będzie dla mnie ważne, czy znajduje się on w swoim zwierzęcym ciele, czy już poza nim.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Cały problem – we mnie”