Artykuły z kategorii Praca duchowa w grupie

Nie pozwól, by twoja iskra zgasła

каббалист Михаэль Лайтман Z artykułu Rabasza „Niech człowiek sprzeda dach swojego domu”: W każdym z przyjaciół są iskry miłości do bliźniego. Ale jedna iskra nie może rozpalić ognia miłości, która oświeciłaby każdego. Dlatego zebraliśmy się razem by połączyć nasze iskry, aby wszystkie scaliły się w jeden wielki płomień.

Dlatego teraz, po upływie czasu, kiedy człowiek zaczyna krytykować przyjaciół, musi przezwyciężyć siebie i powrócić do tej jedności, którą odczuwał, przy tworzeniu grupy: do wspólnego dążenia osiągnięcia miłości do bliźniego. Jeśli każdy będzie usprawiedliwiał przyjaciela, to wszystkie nasze iskry rozpalą się na nowo i jeden wielki płomień znów zapłonie.

Celem stworzenia jest osiągnięcie siły jedności, siły miłości, przy której każdy odczuwa pragnienia bliźniego i napełnia je. Ale nie można tego osiągnąć w pojedynkę, ponieważ jeden człowiek nie posiada takich sił. Jest w nim tylko maleńka iskra, która pcha go do celu, a on sam nawet nie rozumie, dokąd go ciągnie i dlaczego.

Dlatego musimy się zjednoczyć, aby każdy otrzymał siłę duchowej jedności: siłę wspólnego pragnienia, zjednoczenia serc, siłę miłości. W tym celu przychodzimy na ten świat, gdzie możemy połączyć się po prostu fizycznie, poprzez zewnętrzne działania. Ale te fizyczne działania przyciągają do nas światło, przywracające do źródła, które jednoczy nasze małe iskry w jeden wspólny silny płomień.

Każdy otrzymuje tę wspólną siłę i tylko w ten sposób może ją poczuć i wykorzystać. To światło zobowiązuje nas do zjednoczenia naszych duchowych iskier i dążenia do wzajemnego obdarzania. A dzięki wspólnej sile obdarzania, którą teraz każdy ma, możemy już pracować i wykonywać altruistyczne, duchowe działania, zaczynając się wznosić.

Okazuje się, że dzięki fizycznym ciałom, materialnej pracy, na razie jeszcze z egoistycznymi intencjami, przebudzamy otaczające nas światło, które jednoczy nasze iskry w jeden wielki płomień, które przekształcają się we wspólną siłę obdarzania, miłości, połączenia.

Wtedy każdy otrzymuje tę siłę. Nie dzielimy jej jak zdobycz, lecz używamy razem, znajdując się wewnątrz niej, jako jednej całości, na przykład jak jedna „dziesiątka”. Dlatego każdy może wykorzystać tę siłę i z jej pomocą zacząć wykonywać już nie materialne, lecz duchowe działania. Pierwszy etap nazywa się przygotowawczym, a drugi etap to bezpośrednia naprawa: najpierw na obdarzanie dla obdarzania, a potem otrzymywanie dla obdarzania.

A ten, kto nie pracuje nad tym, żeby połączyć się z przyjaciółmi w dziesiątce, nie wykorzystuje w praktyce jedynego środka dla osiągnięcia duchowego, i dlatego nie znajduje się na etapie przygotowania. Przygotowanie polega na tym, żeby wykorzystać wszystkie środki dane nam na tym świecie, na tym materialnym poziomie, do osiągnięcia siły obdarzania, jedności.

Dopóki dziesiątka nie zrealizuje się i nie stanie się jak jeden, za pomocą światła, które przywraca do źródła, okres przygotowania nie zakończy się. W tej chwili, kiedy się zjednoczymy i otrzymamy siłę jedności wystarczającą do wykonania altruistycznych działań, przekroczymy machsom, granicę świata duchowego.

Z przygotowania do lekcji


Kongres dopiero teraz się zaczyna!

каббалист Михаэль Лайтман Nic nie przeszkadza nam w tym, aby przez cały czas zachować najlepsze odczucie, jakie kiedykolwiek było w naszym życiu, którego doświadczyliśmy na kongresie, kiedy odczuwaliśmy jedność, związek między nami a Stwórcą, duchowe odkrycie. Jeśli opadam z tego stanu, to znaczy, że sam jestem sobie winny, ponieważ nie dodałem własnych wysiłków.

Otrzymaliśmy przebudzenie z góry, od Stwórcy i ono nie powinno zniknąć. Wyższy daje nam przykład tego, jakim powinno się być, a my musimy go kontynuować. Przebudzenie nie powinno zależeć od fizycznego miejsca kongresu. Jeśli nie ma przebudzenia, to znaczy, że brakuje wielkości Stwórcy, wielkości grupy, a można nad tym jeszcze lepiej pracować właśnie już po kongresie, w normalnym czasie.

Przerwy między kongresami powinny być postrzegane, jako okazja do zainwestowania własnych wysiłków, zorganizowana dla nas przez Stwórcę na tym świecie. Budowa duchowego naczynia następuje właśnie w ciemności, w nocy. Należy widzieć wszystkie wydarzenia swojego życia, jako powiązane właśnie według tej zasady, że „był wieczór i był dzień – dzień pierwszy”. Tylko w ten sposób należy postrzegać swoje życie.

Z góry dają nam momenty zjednoczenia, bliskości z duchowością, po to, abyśmy kontynuowali je w tym czasie, gdy zniknie przebudzenie z góry. Należy zachować to wewnętrzne uczucie chociażby z taką siłą, jaka była dana z góry, jak byśmy nie wychodzili z kongresu.

Stwórca podniósł nas na pewien stopień i pozostawił, a my musimy na nim kontynuować. To nie dobrze, jeśli upadamy, przecież mamy już przykład, jak postępować. Wtedy Stwórca podniesie nas na następny stopień i jeszcze wyżej, i tak za każdym razem. Gdy Stwórca nas opuszcza, ukazuje nam, które miejsca należy wypełnić Jego wielkością. Jedyne, czego brakuje, to wielkości Stwórcy.

Najważniejsze jest włożyć wysiłek, by bez przerwy pozostawać w połączeniu z resztą, jak na kongresie, i nie pozwalać, by to uczucie się ochłodziło, kontynuując to na wszelkie sposoby. Wtedy zobaczymy, że wszystkie wydarzenia naszego życia: powrót do pracy i do wszystkich zwykłych spraw, organizowane są przez Stwórcę właśnie w tym celu, aby napełnić wszystkie te codzienne pustki przebudzeniem, inspiracją z duchowości i ważnością Stwórcy.

Należy utrzymywać się w tym stanie, nie pozwalając sobie na upadek. Właśnie na tym polega cała praca. Podczas kongresu nie ma zbyt wiele, nad czym można pracować, tam działa przebudzenie dane z góry, i wszystko dzieje się samoistnie. A dzisiaj należy własnymi wysiłkami, modlitwą i wszelkimi możliwymi środkami nie dać temu przebudzeniu ostygnąć. Teraz nadszedł czas pracy.

Dlatego nie „odnieśliśmy“ na kongresie sukcesu, a „otrzymaliśmy” go. Właśnie dzisiaj musimy odnieść sukces. Można powiedzieć, że kongres, czyli zgromadzenie, połączenie zaczyna się właśnie teraz! Jeśli poprawnie zrozumiemy, jak wykorzystać czas kongresu i czas między kongresami, to poprawnie zrealizujemy osiągniętą przez nas jedność. Wszystko sprawdza się właśnie poprzez codzienne stany, w których wykonywana jest cała praca. Tak, więc podążajmy tą drogą!

Z lekcji na temat „Wielkość Stwórcy”


Praca po kongresie

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Przeżyliśmy niesamowity kongres. W Kazachstanie było ponad 300 przyjaciół, wielu przyjechało z Petach Tikwy, z Rosji, Azerbejdżanu, Turcji. Na kongresie, jak Pan powiedział, mieliśmy dużą ekspansję.

A teraz mówi Pan, że każda mała grupa, która dokonała tego wszystkiego wspólnie ze światowym kli, musi jeszcze bardziej pogłębić swoją pracę. Co oznacza „pogłębić”, skoro w duchowości więź jest nadal zachowana?

Odpowiedź: Więź, oczywiście nadal istnieje w waszej grupie. Może nie jest aż tak widoczna, ponieważ byliście zjednoczeni na kongresie i była duża presja z zewnątrz. A teraz należy połączyć się z tymi grupami, z tą presją, którą chcą oni od Stwórcy i od wszystkich pozostałych. Przecież każda grupa chce się rozwijać.

Od dzisiaj wkroczyliśmy na drogę „po kongresie”. Krótko mówiąc, musimy uzgodnić między sobą w grupie, w jaki sposób wzajemnie zbliżyć się do siebie, a także uzgodnić to między grupami. Przede wszystkim chcemy, aby każda grupa była odpowiedzialna za pozostałe. Na daną chwilę to wystarczy, a potem pójdziemy dalej.

Z lekcji na temat „Kontynuujemy kongres we wzniesieniu”


Nie będzie żadnych przeszkód na naszej drodze

каббалист Михаэль Лайтман Z artykułu Rabasza „Uczyń sobie Rawa i kup przyjaciela”: Jeśli człowiek dołączył już do grupy ludzi pragnących osiągnąć miłość do Stwórcy i chce czerpać od nich siłę do pracy na rzecz obdarzania, to powinien postrzegać każdego z przyjaciół wyżej od siebie. Jeśli chce otrzymać wpływ tego otoczenia, to musi postrzegać siebie jako niższego od wszystkich, ponieważ wielki człowiek nie może być pod wrażeniem tego, kto jest mniejszy od niego.

Jest to podstawowe prawo i zasada odkrycia duchowego świata. Jeśli będziemy przestrzegać wszystkich wskazówek Rabasza, na naszej drodze nie będzie żadnych przeszkód. I musimy być gotowi podjąć te kroki, dlatego że świat potrzebuje tego. Stwórca nie tylko daje nam możliwość samodzielnego zbudowania duchowej grupy i sprawienia Mu radości, lecz powierza nam jeszcze wyższą misję.

Stwórca pozwala nam zrozumieć, że sprawić Mu zadowolenie można tylko poprzez naprawę całego świata. Dlatego On doprowadza ten świat do zniszczenia, abyśmy mogli przygotować go do odkrycia Stwórcy i tym samym sprawić Mu przyjemność.

Dlatego, kiedy pracujemy nad naszym zjednoczeniem, to musimy pamiętać, że ostatecznie musimy włączyć w to cały świat i doprowadzić do pełnego objawienia się Stwórcy stworzeniu. Jak napisał Baal HaSulam, żyjemy w epoce Mesjasza, ostatecznej naprawy.

Zatem musimy z całą powagą podejść do wypełnienia praw połączenia i anulowania, wzajemnego wsparcia, aby otrzymać ducha życia i pewność, bycia napełnionymi nadzieją, gdy każdy inspiruje się od innych. Aby to uczynić, człowiek powinien widzieć w nich wielkich ludzi, i ta inspiracja da mu siłę do pracy nad naszą więzią i jednością.

Musimy prosić o siłę z góry, która nas połączy i ustanowi między nami sojusz, wzajemne poręczenie i wzajemne wsparcie, wpływ i wzajemne włączenie w siebie, aż osiągniemy wspólną, pierwszą, jeszcze niewielką siłę duchową, z którą zwrócimy się już do szerokiego świata.

Wtedy zobaczymy, że dzięki tej wspólnej, nawet bardzo małej duchowej sile, świat szeroko się przed nami otworzy. Będzie gotowy by od nas otrzymać, ponieważ światło poprzez nas rozleje się na cały świat. Gdziekolwiek potem się zwrócimy, wszędzie będzie czekał na nas sukces.

Z przygotowania do lekcji


Kongres: dokonanie wielkiej naprawy świata

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Teraz na kongresie zbieramy się z przyjaciółmi w dziesiątkach i będziemy próbowali odczuć wewnętrzne więzi między nami. Jak wspólnie osiągnąć pierwszy warunek modlitwy, że tylko Stwórca może nas naprawić?

Odpowiedź: Porozmawiajcie o tym z przyjaciółmi i upewnijcie się, że również tak myślą: tylko Stwórca może naprawić wasz stan.

Pytanie: A jak razem z całą światową grupą, zwiększyć ten wspólny krzyk?

Odpowiedź: Aby to zrobić, musicie razem dążyć do tego, by zbliżyć się jak najbardziej do siebie, objąć wszystkich, poczuć wibracje swoich przyjaciół i zjednoczyć się z nimi tak, aby nie było między wami żadnej przestrzeni. Zbierajcie się razem, zbliżajcie się do wspólnego zjednoczenia i dokonamy razem wielkiej naprawy świata.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”


Kongres: dążenie do stworzenia Świątyni

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy na kongresie stworzymy Świątynię, do której wejdzie światło Stwórcy?

Odpowiedź: Tak, tego właśnie pragniemy. Właśnie po to zgromadziliśmy się, aby stworzyć między sobą jedno zjednoczone pragnienie, w którym zniknie rozróżnienie między jednym a drugim, lecz wszystko będzie jednością.

Wtedy, w tym zjednoczonym pragnieniu, będzie mógł zamanifestować się Stwórca. Tego właśnie potrzebujemy.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza


Z uczucia połączenia w kręgu

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Nastrajamy się na Stwórcę poprzez światło, emanujące od Niego. A jak możemy poczuć punkt, w którym musimy zrobić skrócenie na pragnienie otrzymywania i podjąć pracę ze względu na obdarzanie Stwórcy?

Odpowiedź: Powinniśmy cały czas starać się czuć wzajemnie związani w jednym kręgu, w centrum którego pragniemy odkryć Stwórcę. Krąg – to dziesiątka. Wszystko, co otrzymujemy z naszego wzajemnego połączenia, chcemy przekazać Stwórcy.

Z lekcji według artykułu Rabasza


Szukać kontaktu ze Stwórcą

каббалист Михаэль ЛайтманMusimy czuć, że szukamy kontaktu ze Stwórcą, aby był on stały, nie zanikał i coraz bardziej się umacniał. Musimy nieustannie dążyć do jego odnawiania, aby wszyscy nasi przyjaciele trzymali się tego połączenia i w każdej minucie myśleli o tym, jak możemy jeszcze mocniej przylgnąć do Stwórcy i w żadnym wypadku nie odrywać się od Niego.

Spróbujmy to zrobić praktycznie, kiedy każdy chce zaostrzyć w sobie wszystkie swoje zmysły, wszystko co w nim jest, aby jego wewnętrzne dążenie było skierowane tylko na Stwórcę do tego stopnia, że nie interesuje go nic innego. Czym byśmy się nie zajmowali w świecie, w życiu, w pracy, w rodzinie – najważniejsze jest to, aby każda chwila przybliżała nas do Stwórcy. Musimy z tym żyć.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego kabalistycznego kongresu 


Włączyć się we wszystkich na kongresie

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Przybywam na kongres, na którym jest wielu różnych ludzi. Co to znaczy, że włączam się we wszystkich w zależności naprawionej formy mojej dziesiątki?

Odpowiedź: Ty włączasz się w swoją dziesiątkę, jak wszyscy pozostali jej członkowie, i w takiej formie przychodzisz na kongres. Podczas kongresu każda dziesiątka uczestnicząca w nim, trzyma się siebie i jest gotowa zjednoczyć się z innymi dziesiątkami, nie niszcząc przy tym swojej wewnętrznej struktury. Zobaczycie wtedy, w jaki sposób zjednoczycie się i co się z wami stanie.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza


Kongres: wpuścić wszystkich do swojego serca

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: W jaki sposób dziesiątki światowej grupy, prawidłowo włączają się w kongres?

Odpowiedź: Otwieramy swoje serce dla wszystkich. Niech do niego wejdą. Wszystko, co otrzymuję od Stwórcy, gotowy jestem oddać wszystkim i stale dbać o tę więź między nami. Wtedy odniesiemy sukces.

Pytanie: Ale na kongresie będziemy przechodzić przez wiele różnych stanów. Coś może mnie rozpraszać, może nawet wytrącać ze stanu jedności. Jak mogę trzymać się właśnie tego punktu?

Odpowiedź: Lepiej nie rozpraszaj się. Przylgnij do wszystkich serc, zbierz je w swoje dłonie i trzymaj je razem jako jedno wspólne serce. Tylko tak poczujesz siebie w nieustannym połączeniu z całym kli i ze Stwórcą. Najważniejsze to myśleć o jedności, o wspólnym sercu kongresu.

Pytanie: Dokładnie wtedy, kiedy pracuję w dziesiątce?

Odpowiedź: Nie pracujesz w dziesiątce, pracujesz we wszystkich.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”