Artykuły z kategorii Nauczyciel i uczeń

Dzień pamięci Nauczyciela

каббалист Михаэль ЛайтманOdejście z tego świata wielkiego mędrca, nauczyciela, duchowego mentora to szczególny dzień. Dlatego że nauczyciel wznosi się jeszcze na wyższy stopień, pokazując nam, że powinniśmy podążać za nim. Widzimy, że każdy z wielkich kabalistów zrobił krok do przodu, w swojej szczególnej formie przybliżając ludziom naukę Kabały, odkrycie Stwórcy, metodę, zrozumienie, odczucie, zespolenie się ze Stwórcą, zjednoczenie.

Myślę, że RABASZ zrobił ostatni krok po wszystkich. Stoi jakby na ramionach innych kabalistów, którzy żyli przed nim, począwszy od rabina Akiwy i dalej, do Ari, Ramchala, Baal Szem Towa. Rabasz podsumował wynik wszystkiego, co odkryli dla ludzkości i przekazał nam tę metodę w gotowej, uporządkowanej formie, którą możemy wykorzystać i realizować.

Musimy trzymać się wskazówek, które zostawił do pracy duchowej, zawartych w jego artykułach. Rabasz nie chciał w swoich wyjaśnieniach wykraczać poza ramy wewnętrznej pracy człowieka. Nie wdawał się w filozoficzne czy historyczne wyjaśnienia, nie omawiał ogólnego rozwoju ludzkości.

Był bardzo ostrożny, aby nie przedstawiać siebie jako wielkiego kabalisty, jak Baal HaSulam, Ari, Ramchal i starał się żyć skromnie w ich cieniu. Tak trwało to na przestrzeni całego jego życia. Musimy jeszcze odkryć istotę jego wkładu, jego prawdziwą wysokość i zobaczyć, kim naprawdę był nasz Nauczyciel.

Z lekcji w dzień pamięci Rabasza, 30.09.2022


Światło Rabasza

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Został Pan sławnym kabalistą, czy to zależało od Pana, czy po prostu musiał Pan to osiągnąć?

Odpowiedź: Bardzo trudno to wyjaśnić. Oczywiście z jednej strony wszystko zależy od Stwórcy, a z drugiej strony trzeba powiedzieć, że wiele zależy również od człowieka. Z reguły, gdy wszystko już się wydarzyło i zostało w przeszłości, mówimy, że to wszystko od Stwórcy, a w następnej chwili muszę powiedzieć, że wszystko zależy ode mnie.

Pytanie: Jest Pan teraz jedynym znanym kabalistą, który może przekazać pewne duchowe informacje. Czy to Jest Pana misja?

Odpowiedź: Rabasz wiedział, że go nie opuszczę. To było wykluczone. Ale ja przechodziłem bardzo trudne, straszne, nagłe stany nieposłuszeństwa, sprzeciwu. Czasami byłem bardzo porywczy. Nie sądzę, że mogłem postąpić inaczej.

Chociaż nawet w tych stanach starałem się zrobić dla niego wszystko, co mogłem. Bardzo kochałam swojego nauczyciela, ale z drugiej strony były chwile, kiedy go nienawidziłam. Ale nie dlatego, że go nienawidziłem, ale nie rozumiałem: „Jak to możliwe?!”. To zupełnie naturalne.

Pytanie: Rabasz wiedział, że ma Pan wyjątkową duszę. Pan, prawdopodobnie tak samo czuje dusze swoich uczniów? Są wśród nich ludzie, którzy posiadają taką duszę, która powinna coś zrobić w przyszłości. Od kogo to zależy: od nich, czy jednak…?

Odpowiedź: Oczywiście, że od nich. Od nikogo więcej. Od Rabasza nic nie zależało, oddał wszystko, co możliwe. Wszystko! Co mogłem w tamtym czasie wziąć, wziąłem od niego. Czego nie mogłem wziąć, włożył we mnie jako potencjał, a potem to się przejawiło. Nie ma go już ze mną od wielu lat a przez te wszystkie lata, to co we mnie włożył, nieustannie się we mnie manifestuje. Czuję to. To jest tylko jego światło. Tak pracuje kabalista.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Jak Pan został kabalistą?”


Podążanie za nauczycielami

каббалист Михаэль Лайтман Komentarz: Kiedy nie ma Pana z nami, spada nieco znaczenie lekcji, niektórzy przyjaciele przestają podłączać się na nie.

Odpowiedź: To zawsze się zdarza i będzie się zdarzać, ponieważ człowiek rodzi się i wychowuje w taki sposób, że musi widzieć przed sobą jakiś wielki przykład. Dlatego radzę wam, abyście przyzwyczajali się do pójścia za swoimi nauczycielami.

Ja też miałem nauczyciela – wielkiego nauczyciela. Umarł na moich rękach. Niemniej jednak wszystko potoczyło się dalej. Zadałem mu również to samo pytanie i powiedział, że tak właśnie powinno być. Więc to nic strasznego.

Nadal jesteśmy ze sobą wzajemnie połączeni, nikt nigdzie nie idzie, ani nie odchodzi. To, co dzieje się na naszych oczach, jest jak dziecinne gry. Musimy być ponad nimi.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 19.09.2024


Uczyć się na podstawie zrozumienia kabalistów

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Każdy kabalista działa w swoim pokoleniu zgodnie z siłą światła. Czy światło nasila się i co możemy zrobić, aby je zwiększyć?

Odpowiedź: Dzień po dniu musimy sprawdzać, czy jesteśmy w stanie wypełnić to, co przekazali nam kabaliści, każdy na swoim poziomie, na swoim stopniu, w zależności od własnych powodów, i starać się realizować to, co powiedzieli. Wtedy poczujemy, że wznosimy się po stopniach duchowej drabiny i tak osiągamy najwyższy stan.

Wszyscy kabaliści, którzy rozumieją wyższy świat, Stwórcę, mogą nam wyjaśnić naszą drogę do Stwórcy, w jaki sposób jesteśmy wzajemnie połączeni ze sobą i z nimi. Przecież wszyscy razem stanowimy jeden zjednoczony system, w którym wszyscy pomagają sobie wzajemnie zrozumieć Stwórcę, połączyć się z Nim i przekazać to połączenie innym.

Powinniśmy starać się uczyć od naszych nauczycieli jak przekazywać naszą metodę dalej.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego kongresu kabalistycznego „Wzmacniamy się w dziesiątce”, 13.09.2024


Prośba Nauczyciela do uczniów

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Jaką ma Pan prośbę do nas, aby uznać nas za swoich uczniów?

Odpowiedź: Proszę was tylko o jedno: trzymajcie się razem i wszyscy wspólnie trzymajcie się Stwórcy. To doprowadzi was do Całkowitej Naprawy, wyzwolenia od wszelkiego zła tego świata i osiągnięcia najwyższych poziomów świata duchowego.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego kongresu kabalistycznego „Wzmacniamy się w dziesiątce”, 13.09.2024


Upodobnić się do Nauczyciela

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Jest powiedziane, że uczeń może wykorzystać zrozumienie wielkości Stwórcy osiągnięte przez swojego Nauczyciela, które zamienia obdarzanie w otrzymywanie i staje się paliwem. Jak to się dzieje?

Odpowiedź: Takie przykłady są też i w naszym świecie. Jeśli zaczynamy odczuwać większą siłę w osiąganiu czegokolwiek, to w taki sposób możemy zbliżyć się do tego celu i opanować go.

Pytanie: Pan, Rabasz, Baal HaSulam chcecie przekazać nam światło. Jest nas tu wielu i to daje nam wielką siłę. Jaki warunek możemy teraz wypełnić, aby chociaż trochę otworzyć się na otrzymanie światła?

Odpowiedź: Aby to zrobić, musicie być ze sobą wzajemnie połączeni, wspólnie studiować to, o czym mówią kabaliści, próbować realizować to w połączeniu między sobą, zwracać się razem do Stwórcy i w taki sposób otrzymywać od Niego siłę.

Upodobnienie się do formy swojego Nauczyciela oznacza, że tak jak Nauczyciel jest teraz w pewnym związku ze Stwórcą, tak i uczeń może otrzymać od niego formy relacji ze wszystkimi stworzeniami i odpowiednio zaangażować się.

Pytanie: Trudno jest zmierzyć nasze wewnętrzne wysiłki oddania Nauczycielowi. Czy istnieją jakieś zewnętrzne kryteria, gdy mogę powiedzieć, że jestem mu oddany?

Odpowiedź: Należy przestrzegać wszystkich jego instrukcji w grupie, w nauce. Maksymalnie działać i tyle. W taki sposób otrzymasz od niego siłę.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego kongresu kabalistycznego „Wzmacniamy się w dziesiątce”, 13.09.2024


Jak Stwórca nas ocenia?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Powiedział Pan, że Stwórca jest z nas niezadowolony, a zatem również z Pana.  A nas, Pana uczniów, Stwórca ocenia również po sukcesach naszych dzieci, tj. tych, którym rozpowszechniamy, tych, o których się troszczymy?

Odpowiedź: Stwórca ocenia was na podstawie tego, jak każdy z was jest w stanie się anulować, aby zebrać się w jedną grupę. Na tym opiera się Jego ocena.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”


Chciałbym być dumny z siebie i z Was też

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Kiedy podczas kongresu śpiewaliśmy melodię Baal HaSulama, płakałem i widziałem, że Pan również płakał. Pana wewnętrzny ból wydaje się przeważać nad wszystkimi działaniami mojego egoizmu. Nawet zniknęły wszystkie moje pytania. Co to oznacza?

Odpowiedź: To naprawia serce. Nie konkretnie, ale ogólnie.

Pytanie: Czy to dobrze? Czy można starać się poczuć Pana ból? Wydaje mi się, że nie ma nic mocniejszego i silniejszego niż to.

Odpowiedź: Czuję się tak, jak czują się rodzice, którzy zainwestowali wiele w swoje dzieci, a dzieci nie za bardzo odnoszą sukces. Przepraszam, że mówię tak o was. Ale w moich oczach na razie tak was widzę. Oczywiście, z tego powodu i siebie uważam za nieudacznika. Dlatego jeśli zwracam się do Stwórcy w sprawie moich dzieci, czyli was, tak to właśnie wygląda.

Trzeba modlić się wzajemnie za siebie, starać się wspierać nawzajem. Myślę, że w zasadzie jesteśmy w niezłym stanie. To, co otrzymujemy z góry, otrzymujemy ponad wszelkie oczekiwania. A dalej zobaczymy, co będzie. Wszystko zależy od nas. Oczywiście, chciałbym bardziej się radować i być dumnym zarówno z was, jak i z siebie. Innymi słowy, bardziej zadowalać Stwórcę.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”


Ból nauczyciela

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Każdego dnia przez długie lata przebudza Pan serca uczniów. Co Pan czuje, gdy widzi, że uczniowie których Pan kocha, nie odczuwają znaczenia lekcji? Co Pan czuje, gdy widzi ich nieobecnych?

Odpowiedź: Czuję, że niedostatecznie pracowałem.

Pytanie: Czy jest Panu przykro?

Odpowiedź: Z jednej strony, tak. Ale z drugiej strony rozumiem, że jest to tak zwany ból dorastania synów.

Pytanie: Co Pan robi z tym bólem?

Odpowiedź: Kontynuuję pracę z wami.

Pytanie: W liście 24 Rabasz napisał z perspektywy nauczyciela w odniesieniu do uczniów, a nie z punktu widzenia pracy między przyjaciółmi. Jak w takim razie powinniśmy to zastosować? Przecież przyjaciele nie postrzegają mnie jako nauczyciela.

Odpowiedź: To nie ma znaczenia. Postępujcie tak samo.

Z lekcji według listu Rabasza, 08.06.2024


Wszystko, co człowiek musi przejść – przejdzie przez to

каббалист Михаэль Лайтман Kiedy uczyłem się u Rabasza, przechodziłem przez bardzo różne stany, tak jak moi uczniowie teraz, a nawet gorzej, ponieważ byłem sam na sam z nauczycielem.

Teraz trzysta osób dzieli między sobą moje podejście do nich, a ja byłem sam. To było dla mnie bardzo trudne, często się denerwowałem i zaniedbywałem. Człowiek musi przejść przez wszystko. Rabasz oczywiście to rozumiał.

Pytanie: Czy opuszczał Pan lekcje?

Odpowiedź: Nie, nigdy. Nigdy! Tylko raz nie mogłam wyjść z domu. Rabasz zadzwonił do mnie żądając, abym natychmiast przyszedł. Ale odpowiedziałam, że nie mogę, że powstrzymuje mnie jakaś siła, że nie mogę wyjść. Wtedy powiedział: „Tak, teraz czuję, czym jest ta siła”.

To był bardzo interesujący stan, gdy nie można nic zrobić, nie ma tu żadnej kalkulacji, po prostu nie można. Płakałem mu do słuchawki telefonu, że coś mnie trzyma, nie mogłem się poruszyć, absolutnie! Jak człowiek, któremu zabrano ciało.

Pytanie: Co robić w takim stanie?

Odpowiedź: Nic. Jesteś uczony: kim jesteś, jakim jesteś „bohaterem”.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Super zmysły kabalisty“