Miejsce dla przyspieszenia i wysiłków
Pytanie: Kiedy człowiek czuje pustkę i wewnętrznie, niemal nieświadomie, woła do Stwórcy, jak jego prośba zamienia się w świadomy, precyzyjny, wyraźny przekaz?
Odpowiedź: Człowiek powinien nieustannie szukać kontaktu ze Stwórcą. Nawet w tym stanie, w którym nie ma Stwórcy, powinien próbować znaleźć Go, prosić, aby mu się odkrył, aby wypełnił tę pustkę. Stwórca specjalnie stwarza w nas takie odczucia, abyśmy domagali się Jego odkrycia.
Pytanie: Czy musimy wypracować w sobie jakiś rodzaj nietolerancji dla pustki?
Odpowiedź: Tak. W każdej minucie naszego życia musimy sprawdzać siebie, na co ją straciliśmy: na zbliżenie z przyjaciółmi, zbliżenie do Stwórcy, co osiągnęliśmy, co staramy się osiągnąć. Jeśli będziemy trzymać się tego kierunku, to zawsze będziemy mieć pełny obraz tego, jak Stwórca działa w nas. Szczególnie gdy tworzy w nas pustkę, którą proponuje wypełnić Sobą.
Jest to miejsce na przyspieszenie i miejsce na wysiłek. Nie może tutaj być żadnych neutralnych stanów.
Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 28.11.2023
Pytanie:
Pytanie:
Pytanie:
Najważniejsza jest modlitwa, ponieważ wyraża naszą prośbę, naszą postawę wobec Stwórcy. Modlitwa pokazuje, że już rozumiemy, że jesteśmy całkowicie od Niego zależni i sami nie możemy absolutnie nic zrobić, a wszystko zależy tylko od tego, jak potrafimy prosić. Dlatego naszą główną siłą jest siła modlitwy.
Pytanie:
Ludzie powinni dokonać obliczeń, ile napraw muszą przeprowadzić, aby mogli złożyć wykup za swoją duszę Stwórcy. Czyli niech nie patrzą na braki, ale na naprawę tych wad. Z tego powodu ich dusza, która była w klipot, odejdzie od nich i połączy się ze Stwórcą (Rabasz. Artykuł 18, 1989. Co oznacza, że błogosławieństwo nie przebywa nad tym, co zostało wyliczone w pracy duchowej)
Pytanie:
Pytanie: