Pytanie: Czego nam brakuje, aby przyciągnąć siłę Stwórcy?

Odpowiedź: Brakuje wam tylko otworzyć swoje serca w dziesiątce, połączyć je między sobą w jedno wielkie serce i zwrócić się do Stwórcy, aby On je napełnił.

Pytanie: Powiedzmy że małe dziecko, które wpada w histerię w sklepie, rozumie, jaką zabawkę chce. A my nie rozumiemy, co to jest za zjednoczenie, którego żądamy od Stwórcy.

Odpowiedź: Dlatego Kabała nazywa się tajną nauką.

Pytanie: Czy powinniśmy prosić, aby to uczucie pojawiło się w nas?

Odpowiedź: Ono i tak nie pojawi się wyraźnie, będzie w jakiś sposób zawoalowane, ponieważ najważniejszą rzeczą dla ciebie jest połączenie z twoimi przyjaciółmi, a nie to, co ty w nim dostaniesz.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Jak przezwyciężyć każdy stan, który zostaje mi dany? Jeśli sprawdzę go w odniesieniu do przyjaciół, zobaczę, że mogę pracować w każdym stanie. Należy sprawdzać siebie z dwóch stron, z dołu i z góry: z jednej strony czuć się niższym od wszystkich przyjaciół, a jednocześnie być aktywnym członkiem grupy i wnosić w nią swój wkład.

To znaczy, że jednocześnie znajduję się w najniższym stanie, i w najwyższym stanie, i wtedy prawidłowo pozycjonuję siebie w odniesieniu do dziesiątki. Zawsze sprawdzamy siebie w odniesieniu do duchowego parcufa, który budujemy.

Anuluję siebie w odniesieniu do centrum dziesiątki. Dziesiątka – to moja łódź, dziesięć sefirot, grupa. Nie ma w niej każdego z osobna, a tylko nasze wspólne zjednoczenie, którego Stwórca pragnie, abyśmy osiągnęli to na warunkach, które On dla nas ustanowił.

Teraz On stwarza w każdym z nas wewnętrzne warunki: jego egoizm i wewnętrzne właściwości po to, abym mógł rozpoznać wszystkie te cechy, które we mnie istnieją, i z całym tym bagażem przyłączył się do przyjaciół, tworząc z nas jeden krąg, sferę, łódź, naczynie duchowe.

Praca każdego polega na tym, aby połączyć wszystkich przyjaciół w jedno naczynie, uzupełniając ich swoimi właściwościami i odczuwając, że to zależy od niego. Mogę być w miejsce Malchut – najniższej Sefirot ze wszystkich, a mogę być Keterem – najwyższą Sefirot ze wszystkich. Tak sprawdzam siebie i dziesiątkę i pracuję z przyjaciółmi.

Oczywiście, nie dokonuję tego sam, a czyni to wyższe światło. W takim stopniu, w jakim anuluję siebie przed Stwórcą i wypełniam to, czego ode mnie oczekuje, odkrywam, że On wszystko robi a ja, przyklejając się do Niego, coraz bardziej pojmuję, co się ze mną dzieje.

Z lekcji według artykułu nr 62 z księgi „Szamati”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Mamy możliwość albo otrzymać przyspieszenie od Stwórcy, albo wszystko wydarzy się w swoim czasie. Co było przyczyną przyspieszenia wyjścia z Egiptu narodu Izraela? Co można wykorzystać z tego jako przykład, aby przyspieszyć czas?

Odpowiedź: Powodem przedwczesnego wyjścia narodu Izraela z Egiptu była potężna smuga „czarnej siły”, która zstąpiła na Izraelitów w Egipcie i uczyniła ich życie tam nie do zniesienia, gorszym niż śmierć. Dlatego odbyła się ich ucieczka stamtąd, i tak szybko podjęli decyzję o swojej duchowej indywidualności.

Pytanie: Jak można to wykorzystać w dziesiątce, kiedy występują duże sprzeczności?

Odpowiedź: Jeśli dziesiątka nie jest jak jeden człowiek, to jako taka nie istnieje i jeszcze nie można tego wykorzystać w niej. Dziesiątka jest wtedy, gdy cała dziesiątka jest jak jeden.

Pytanie: Czym jest indywidualność duchowa?

Odpowiedź: Jest to osobliwość duszy każdego z dziesiątki w odniesieniu do pozostałych.

Z lekcji według artykułu Rabasza

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Szchina – to otrzymujące kelim, które człowiek przekształca w obdarzające kelim.

W pracy w dziesiątce – oznacza to, co możecie postawić między sobą jako wzajemne obdarzanie, pragnąc być razem w jednym odczuciu, w jednym dążeniu. Myślcie o tym coraz więcej a zobaczycie, że ten stan staje się coraz bardziej odczuwalny, konkretny, wtedy będziecie mogli jakby nim zarządzać.

Szchina – to coś, co was wspólnie łączy, do czego wszyscy należycie. Jesteś ty, jest dziesiątka i coś, co was spaja, wiąże – powiedzmy, to jest właśnie Szchina. A jedność Stwórcy i Szchiny oznacza, że pragniecie obdarzać Stwórcę tak, jak On pragnie obdarzać nas.

Z lekcji według artykułu Rabasza

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jest powiedziane, że światło miłosierdzia można otrzymać od Stwórcy, jeśli proszę nie za siebie, a za społeczeństwo, za świętą Szchinę (Boskość). Co to znaczy?

Odpowiedź: Oznacza to, że prosisz, aby ich napełniło wyższe światło miłosierdzia, czyli światło chasadim.

Pytanie: Pracujemy w grupie, ale tutaj, z pewnością mówi się o całym świecie?

Odpowiedź: Nie, wystarczy poczuć to światło w grupie. Innymi słowy, możesz poczuć świętą Szchinę w dziesiątce. Święta Szchina to dobre wzajemne relacje między wami w dziesiątce. Jest to wpływ światła chasadim.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Człowiek podczas chodzenia podpiera się laską. Czym w duchowym jest podpora?

Odpowiedź: Wiarą ponad wiedzę. Laska symbolizuje tę właściwość. Dlatego, aby zrealizować to w dziesiątce, każdy musi uniżyć się w stosunku do innych. Wtedy uważa się, że idzie naprzód z laską w rękach. Aby zdobyć wiarę ponad wiedzę, należy naprawić swoje pragnienia z otrzymywania na obdarzanie. Jest to możliwe tylko w grupie, jeden człowiek nie może sobie z tym poradzić.

Pytanie: A jak być w wierze ponad wiedzą, w całkowitej wierze, w temacie rozpowszechniania?

Odpowiedź: Nie zwracać uwagi na niepowodzenia i dziękować Stwórcy za to, że daje wam możliwość rozpowszechniania. W naszym świecie jesteście Jego przedstawicielami.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak uwolnić swoje serce od innych pragnień, w praktyce w dziesiątce, przed studiowaniem Tory?

Odpowiedź: Wyrzucić z serca wszystkie swoje problemy i zmartwienia, z wyjątkiem jednego: pragniesz zjednoczyć się z przyjaciółmi i ze Stwórcą, w jedną całość. To wszystko. Tak jak małe dzieci w przedszkolu przywiązują się do swojej wychowawczyni, tak też chcesz być w bliskiej więzi z przyjaciółmi i ze Stwórcą.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Więź w grupie – to ręka Mojżesza trzymająca laskę. Jeśli chcemy rozwijać się w duchowym, to poprzez nasze zjednoczenie tworzymy obraz Mojżesza, idącego przed nami. Mojżesz jest zdolny nas poprowadzić, choć urodził się z ojca i matki Żydów (jehudi), to jest dążący do jedności (ihud), do poszukiwania Stwórcy, chociaż dorastał w domu Faraona.

Jego punkt przynależy do Biny, ponieważ wychował się w Malchut, u króla Egiptu. Dlatego Mojżesz posiada obie te właściwości i kiedy dorósł, był w stanie poprowadzić tych, którzy chcieli wyjść z Egiptu i wyprowadził ich za sobą.

Każdy w grupie zobowiązany jest do przebudzenia właściwości Mojżesza, które stoją na czele wszystkich innych właściwości człowieka i prowadzą go do zjednoczenia w dziesiątce. Tym zjednoczeniem budujemy wspólny dla nas wszystkich obraz Mojżesza, wyciągający (moszech) nas stąd do celu stworzenia, do końca naprawy, do połączenia się ze Stwórcą. W przeciwnym razie nie będziemy mogli wydostać się z naszej natury, z Egiptu.

W lasce należy rozdzielić dwie formy użytkowania. Kiedy laskę rzucają na ziemię, ona zamienia się w węża, a kiedy ja podnoszą, ona staje się laską, która prowadzi nas do sukcesu. Wszystko zależy od człowieka, a w samej lasce nie ma świętości. Ona po prostu symbolizuje stosunek człowieka do życia, oddania grupie i celowi.

Jeśli podnosimy ważność grupy i celu, wszystkich środków, które prowadzą nas do połączenia się ze Stwórcą ponad nami samymi, własnym zwierzęcym egoizmem, to zamienia się to w laskę. Laska nie istnieje sama w sobie, musimy ją w sobie ukształtować, aby forma naszego stosunku do połączenia między nami i celu życia mogła zostać nazywana laską.

Z lekcji według artykułu nr 59 z księgi „Szamati”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Kiedy kabalista wychodzi spod wpływu całego świata i wchodzi w zjednoczenie ze Stwórcą, co się z nim dzieje?

Odpowiedź: Zaczyna odczuwać zarządzanie Stwórcy. Przestaje postrzegać swoje własne myśli i uczucia, a zaczyna odczuwać myśli i uczucia dziesiątki i w tym stopniu zbliża się do Stwórcy.

Poczuć w dziesiątce myśli Stwórcy oznacza odkrycie Jego zamysłu – tego, czego On naprawdę od nas pragnie.

Pytanie: W jakiej formie Stwórca nam to przekazuje? Jako jakieś odczucie, stan?

Odpowiedź: W formie naszych myśli. I odczuwamy, że one pochodzą od Niego.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy można trwać w nieustannej myśli, że całą dziesiątka znajdujemy się już w Ostatecznej Naprawie, i Stwórca jest już odkryty jako Dobry, Czyniący dobro?

Odpowiedź: Nie możemy teraz zbliżyć się do tego stanu, ponieważ jest on zbyt wielki, zbyt wzniosły.

Ale ostatecznie, jeśli będziemy właściwie korzystać z więzi między nami oraz z tego, co studiujemy w tej księdze, to te dwa warunki doprowadzą nas do stanu, w którym znajdziemy się w absolutnym odkryciu w nas działań Stwórcy.

Z lekcji według „Nauki Dziesięciu Sefirot”, 23.08.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie