Rabasz, „Co oznacza w pracy duchowej, że mowa szabatowa nie powinna być podobna do mowy powszedniej”: Musimy rozróżniać grzeszników i sprawiedliwych z punktu widzenia działania, i grzeszników i sprawiedliwych z punktu widzenia intencji.

To znaczy, w odniesieniu do działań, sprawiedliwymi nazywa się ludzi religijnych, a grzesznikami – świeckich. Jednak z punktu widzenia intencji sprawiedliwych i grzeszników, jest to zupełnie inny porządek.

To znaczy z punktu widzenia działań, dwie osoby mogą być uznane za sprawiedliwych. Ale z punktu widzenia intencji istnieje między nimi różnica: sprawiedliwymi nazywa się tych, którzy pracują dla Stwórcy, a grzesznikami tych, którzy pracują dla siebie. Jednak z punktu widzenia działań jedni i drudzy są – sprawiedliwi.

„Cadyk”, sprawiedliwy to ten, który wypełnia pragnienie Stwórcy, dlatego w odniesieniu do nieożywionego, roślinnego, zwierzęcego poziomu nie mamy pytań – wszystkie one są sprawiedliwe. Na przykład ryby w akwarium są w stu procentach sprawiedliwe, dlatego że na nie wpływa natura, i wypełniają jej polecenia w stu procentach.

Natomiast człowiek nie może automatycznie być w stu procentach sprawiedliwy, Stwórca dał mu pewien stopień wolności i w stopniu tej swobody człowiek sam wybiera.

Jeśli napełnia ten stopień pragnieniem Stwórcy, zgodnie ze swoim wysiłkiem, ze swoim pragnieniem, wtedy nazywa się sprawiedliwym. Jeśli tego nie robi, zachowuje się odwrotnie i nazywa się „grzesznikiem”.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 14.03.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Przykazania