Stwórca specjalnie stworzył w nas zły początek, który polega na tym, że myślimy tylko o sobie i nie jesteśmy w stanie nawet myśleć o innych.

Jednak w każdym egoistycznym pragnieniu istnieje możliwość cierpienia. Cierpię, bardzo cierpię i nie rozumiem dlaczego i po co. Wtedy u niektórych ludzi budzi się tzw. punkt w sercu – kontakt z właściwością obdarzania, ze Stwórcą. Poprzez ten punkt zaczynają rozumieć, że problem polega na tym, że myślą tylko o sobie, i zaczynają szukać sposobu, jak się z tego wydostać.

Stwórca umieszcza ich w grupie, pokazując, że przy pomocy grupy zaczną się stopniowo zmieniać. Zaczynają więc prosić Stwórcę, aby zmienił ich naturę tak, by zamiast siebie czuli innych lub Stwórcę, co jest tym samym.

Z pomocą takiej prośby, którą wielokrotnie starają się wznieść do Stwórcy, zaczynają odczuwać zmiany w sobie. Początkowo oczywiście myślimy tylko o sobie, ale po naprawie myślimy tylko o innych a przez innych o Stwórcy.

Dlaczego przez innych? Dlatego że o Stwórcy nie ma co myśleć, gdyż jest to właściwość obdarzania. Myślenie o Nim oznacza umożliwienie Stwórcy obdarzania. A jak można to zrobić? Jeśli obejmę cały świat i przyniosę go Stwórcy, aby go napełnił, w taki sposób przyniosę korzyść całemu światu i Stwórcy. Dla siebie nie potrzebuję niczego oprócz wypełnienia tego działania.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie