Komentarz: Przeciętny człowiek uważa, że sam robi wszystko na tym świecie: „Jestem niesamowity, taki mądry, taki piękny”. A w Kabale człowiek uświadamia sobie, że na niego wpływa system. Zaczyna czuć ten system i rozumieć, że sam nie działa. W taki sposób zaczyna poznawać samego siebie.

To jest ogromna różnica między dwoma warstwami: zewnętrzną percepcją świata i wewnętrzną percepcją, która jest charakterystyczna dla człowieka zajmującego się Kabałą

Odpowiedź: Tak, to prawda. Ale trudno mi o tym mówić, ponieważ odczuwam jednak świat trochę inaczej niż inni. Czasami trudno mi się zwrócić do człowieka, który czuje tylko to, co czuje. Nie potrafię już sobie czegoś takiego wyobrazić.

Próbuję się do niego zbliżyć, wytłumaczyć mu moją filozofię, moje postrzeganie świata, odczucia. Ale z reguły nie udaje mi się to zbyt dobrze. To trudne. Widzimy to u wszystkich kabalistów.

Ponieważ człowiekowi naszego świata brakuje duchowej percepcji odczuwania. Dlatego przyciągamy go jak dziecko „zabawkami” i „słodyczami”, dopóki sam nie zacznie włączać się w proces własnego rozwoju i odczuwać w nim wyższy świat.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Czy naprawdę jestem marionetką?”

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa