Pytanie: Stwórca daje człowiekowi miejsce dla wiary i miejsce dla pracy w sercu. Jak utrzymać i zwiększyć powierzchnię tego miejsca? Czy to jest nasza troska?

Odpowiedź: Tak, osiąga się to poprzez zwiększanie ważności tego, ze Stwórca zajmuje się nami.

Pytanie: Co szybciej przybliża nas do duchowości: gdy sami siebie umniejszamy, czy gdy inni nas umniejszają?

Odpowiedź: Kiedy sami umniejszamy siebie. Ale trzeba być ostrożnym, aby to było prawidłowe, a nie wymyślone.

Pytanie: Pracując w umyśle i sercu, czy zawsze powinienem budować intencję?

Odpowiedź: Zawsze powinieneś starać się, by odnaleźć w tym, co mówisz i myślisz, samego siebie.

Pytanie: Jeśli w moim myśleniu rozumem mam wiele dowodów na to, że przyjaciel robi wszystko poprawnie, a w sercu czuję do niego nieuzasadnioną nienawiść, czy mój rozum może mi pomóc, aby zmienić to uczucie?

Odpowiedź: To bardzo trudne. Musisz się o to modlić. Nie wierzę, że rozum może pomóc. Tylko modlitwa może ci pomóc.

Pytanie: Jak być w radości, kiedy rozum uświadamia mi, że na ile Stwórca mnie przybliża, na tyle ja oddalam się od Niego?

Odpowiedź: Nie, Stwórca stale nas przybliża i zgodnie z tym mamy możliwość bardziej krytycznego i trzeźwego spojrzenia na to, przez co przechodzimy.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 24.05.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie