Dusza i ciało z punktu widzenia starożytnych filozofów i Kabały
Pytanie: Jak wiadomo, wielu filozofów i kabalistów wspominało, że kiedyś starożytni Grecy specjalnie odwiedzali Judeę, aby uczyć się u kabalistów. Na przykład wielki grecki filozof i matematyk Pitagoras napisał: „Dusza nieuchronnie zatacza koło, naprzemiennie wcielając się to w takie, to w inne życie”.
Odpowiedź: Mowa jest o reinkarnacjach duszy. Czy rzeczywiście prawidłowo zrozumiał, co to jest dusza, nie mogę powiedzieć. Ale ta wypowiedź jest prawdziwa. Mój Nauczyciel także mówił, że ciało człowieka jest jak koszula, którą się zmienia, a dusza pozostaje taka sama.
Komentarz: Sokrates napisał: „Tak jak nie należy przystępować do leczenia oka, nie myśląc o głowie, albo leczyć głowy, nie myśląc o całym organizmie, tak też nie można leczyć ciała, nie lecząc duszy“.
Odpowiedź: Przez ciało w Kabale rozumiemy pragnienie. Nasze fizyczne ciało nie jest brane pod uwagę – jest niczym więcej niż zwierzę.
Komentarz: Arystoteles powiedział: „Przyjaciel – to jedna dusza, żyjąca w dwóch ciałach”.
Odpowiedź: Pięknie powiedziane. Ja i mój przyjaciel jesteśmy jak jedna całość, rozdzielają nas tylko zwierzęce ciała.
W Kabale słowo „przyjaciel” oznacza człowieka, który jest moim partnerem w pracy duchowej, a wszystkim, czym pragnę upodobnić się do Stwórcy, jakby obdarzam go, a przyjaciel obdarza mnie, i tak trenujemy ze sobą, jeden dzięki drugiemu może upodobnić się do Stwórcy. Wtedy między nami wytwarza się pole wzajemnego obdarzania i miłości, w którym odkrywa się Stwórca.
Z programu TV „Rozmowy o duszy”, 30.03.2017